Marco Bezzecchi - Παραμένει στη Mooney VR46 Racing Team για ακόμη έναν χρόνο - Video

H παρουσία-παρέμβαση του Valentino Rossi στο Grand Prix της Αυστρίας έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόφαση του Ιταλού αναβάτη

Από το

motomag

30/8/2023

Ο Marco Bezzecchi αποφάσισε πως το οικογενειακό περιβάλλον της Mooney VR46 Racing Team αποτελεί σημαντικό συστατικό για αυτόν, με τον ίδιο να υπογράφει νέο συμβόλαιο για ένα ακόμη έτος με την ομάδα του Valentino Rossi. Ως εκ τούτου ανοιχτή παραμένει η θέση της Pramac Racing Team.

Το μεταγραφικό παζάρι του MotoGP εδώ και πολύ καιρό περιείχε το “καυτό” όνομα του Marco Bezzecchi καθώς το συμβόλαιο του Ιταλού αναβάτη έληγε στο τέλος του 2023. Ο Bezzecchi ο οποίος φιγουράρει στην τρίτη θέση της φετινής βαθμολογίας έχοντας πετύχει δύο νίκες είχε τη δυνατότητα να διαλέξει ανάμεσα στην Pramac Racing Team και την Mooney VR46 Racing Team. Από τη μία το δέλεαρ της GP24 της Pramac ήταν μεγάλο, από την άλλη η παραμονή στο οικογενειακό περιβάλλον με ότι αυτό συνεπάγεται -αύξηση του ετήσιου μισθού- έστω και με “υποδεέστερη” Ducati GP23, ήταν κάτι που ο Marco έπρεπε να σκεφτεί καλά πριν υπογράψει το νέο του συμβόλαιο. Ωστόσο καθοριστικό ρόλο όπως φαίνεται στην απόφαση του Ιταλού αναβάτη έπαιξε η παρουσία του ιδιοκτήτη της Mooney VR46 Racing, Valentino Rossi, στο Grand Prix της Αυστρίας. Εκεί με δηλώσεις του ο Rossi έκανε γνωστό πως η ομάδα θέλει όσο τίποτα άλλο να παραμείνει ο Bezzecchi ενώ πρότεινε εμμέσως στην Pramac Racing Team τον Franco Morbidelli, ο οποίος όπως έχετε διαβάσει στο MOTO φεύγει από τη Yamaha στο τέλος της χρονιάς.

Αυτά όλα όπως φάνηκε τα σκέφτηκε καλά ο Bezzecchi και αποφάσισε πως η ομάδα του για το 2024 θα είναι η Mooney VR46 Racing Team. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως η Mooney VR46 Racing Team αποφάσισε να δημιουργήσει ένα βίντεο με πρωταγωνιστή τον Ιταλό αναβάτη. Ο Bezzecchi στο βίντεο βλέπουμε να γράφει ένα γράμμα προς την ομάδα του αποτυπώνοντας όσα σκέφτεται, ενώ στο τέλος ανακοινώνει πως δεν πάει πουθενά και πως θα παραμείνει για ακόμη ένα χρόνο στη Mooney VR46 Racing Team. Μετά την υπογραφή του νέου συμβολαίου του Bezzecchi με την τωρινή του ομάδα, ανοίγει ο δρόμος για τον Morbidelli ώστε να βρει αγωνιστική στέγη στην Pramac Racing Team.

Ο Marco Bezzecchi δήλωσε: "Είμαι πραγματικά χαρούμενος που επιβεβαιώνω ότι το 2024 θα βρίσκομαι στο MotoGP με την Mooney VR46 Racing Team. Αυτή η ομάδα ήταν καθοριστική για την καριέρα μου μέχρι τώρα. Ξεκίνησα με την Mooney VR46 Racing Team το 2020 στη Moto2, ενώ στη συνέχεια πήγαμε μαζί το 2022 στο MotoGP και φέτος έχουμε μια απίστευτη σεζόν μέχρι στιγμής. Το να συνεχίσω να εξελίσσομαι με αυτή την ομάδα με την υποστήριξη της Ducati, είναι η πιο φυσική επιλογή για μένα. Το 2024 φέρνει μαζί του πολλές προσδοκίες, αλλά αυτή τη στιγμή θέλω να επικεντρωθώ στη φετινή σεζόν. Στην τρέχουσα φάση παλεύουμε για τα βάθρα στο πρωτάθλημα, ενώ ανοιχτός είναι ο τίτλος των κατασκευαστών για τον οποίο παλεύουμε μαζί με τον Luca Marini. Είμαι σίγουρος ότι όλοι στην ομάδα θα τα δώσουν όλα, ακόμα περισσότερο από ό,τι έχουν κάνει μέχρι τώρα, για να πετύχουν αυτούς τους στόχους. Ευχαριστώ τον Vale, τον Uccio, τον Pablo, την ακαδημία αναβατών VR46 και όλους όσους έκαναν αυτό δυνατό. Η παραμονή στην ομάδα της Mooney VR46 Racing Team αποτελεί μεγάλο κίνητρο αλλά και υπερηφάνεια".

O Alessio Salucci, διευθυντής της ομάδας ανέφερε: "Δεν μπορώ να κρύψω την ικανοποίηση που υπέγραψα αυτή τη συμφωνία με τον Marco. Όχι μόνο επειδή αντιπροσωπεύει ένα στοίχημα που κερδήθηκε μέσα σε μια μακρά πορεία ανάπτυξης της ομάδας μας από τη Moto2, καθώς και για όλους τους συνεργάτες μας, τους οποίους ευχαριστούμε για την υποστήριξή τους, και τους οπαδούς που μας ακολουθούν. Ήταν απαραίτητο να μπορέσουμε να συνεχίσουμε για άλλη μια χρονιά και πρέπει να ευχαριστήσω όλους όσους συνεργάζονται με τη διοίκηση της oμάδας, τον Vale και τον Pablo για τη συλλογική δουλειά που μας οδήγησε στην επίτευξη αυτού του στόχου. Είμαι χαρούμενος γιατί ξέρω τι σημαίνει για τον Marco να παραμείνει εδώ στην οικογένειά μας. Ως ομάδα, μαζί με την Ducati, θα του δώσουμε όλους τους διαθέσιμους πόρους και τη δέσμευση για να συνεχίσει να εργάζεται με την ίδια ηρεμία και το ίδιο ομαδικό πνεύμα που μας επέτρεψε να πετύχουμε εξαιρετικούς στόχους αυτή τη σεζόν".

Pablo Nieto, Διευθυντής της ομάδας: "Ως team manager, η ανθρώπινη σχέση μιας ομάδας που περνά το μεγαλύτερο μέρος του έτους μακριά από το σπίτι της ήταν πάντα μια κρίσιμη σχέση που έπρεπε να λαμβάνεται υπόψη. Είναι ο λόγος που μας ώθησε να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να καταλήξουμε σε αυτή τη συμφωνία για την επέκταση του συμβολαίου για έναν ακόμη χρόνο με τον Marco. Έναν αναβάτη που έχει πραγματικά εντυπωσιάσει από κάθε άποψη, από το ντεμπούτο του στην κορυφαία κατηγορία το 2022. Η υπογραφή αυτού του συμβολαίου αποτελεί πηγή μεγάλης υπερηφάνειας για μένα, την οποία μπορώ να μοιραστώ με όλους τους ανθρώπους που εργάζονται στην ομάδα, με τον Vale, τον Uccio, την Ducati, η οποία θα μας υποστηρίξει όσο καλύτερα μπορεί, και τους συνεργάτες μας που το έκαναν αυτό δυνατό να συμβεί. Συνεχίζουμε να δουλεύουμε και να παραμένουμε συγκεντρωμένοι, έχουμε δύο σημαντικούς στόχους να πετύχουμε αυτή τη σεζόν πριν σκεφτούμε το 2024".

Ετικέτες

motogp

valentino rossi

Ducati

https://bit.ly/MOTO_676

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!