Misano – Όταν το μικροσκόπιο υπερτονίζει τους χαρακτήρες

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/9/2016

Δεν χρειάζεται πολύ προσπάθεια στις μέρες μας για να σου βγει το όνομα και να αποκτήσεις οποιαδήποτε μορφή φήμης. Μία απλή διαφωνία μπροστά στις κάμερες και αμέσως είσαι στο μικροσκόπιο, με τον κόσμο να ερμηνεύει την παραμικρή σου γκριμάτσα. Τα πράγματα στην μοτοσυκλέτα είναι αμέτρητες φορές πιο πολιτισμένα από το ποδόσφαιρο -για παράδειγμα- κι έτσι δεν χρειάζονται μπουνιές και κλωτσιές. Αρκεί μία γκριμάτσα ή μία διαφωνία για να πυροδοτήσει ολόκληρο θέμα, ακόμα και για τους χαρακτήρες των αναβατών.

Στην χθεσινή συνέντευξη τύπου μετά τον αγώνα, ο Lorenzo κατηγόρησε τον Rossi για επιθετική προσπέραση και πήγε κι ένα βήμα παρακάτω, λέγοντας ότι αυτό είναι το στιλ του Rossi. Ο Rossi δεν του απάντησε στον ίδιο τόνο, τον προέτρεψε να δει το στιγμιότυπο από τις κάμερες και του υπενθύμισε ότι δεν ξέφυγε από αυτό που κάνουν όλοι στους αγώνες, ακόμα και ο ίδιος ο Lorenzo. Αμέσως μετά συμφώνησαν ότι διαφωνούν και το πράγμα θα είχε μείνει εκεί, αν ήμασταν σε μία άλλη εποχή. Με την ταχύτητα διάδοσης της γνώμης στην εποχή μας, μία απλή διαφωνία που δεν έχει καμία επίπτωση στο ίδιο το πρωτάθλημα, κατέληξε να πάρει μεγαλύτερη συνέχεια. Αν ο κόσμος ασχολούταν με το ίδιο πάθος, για κάθε επεισόδιο με κανονικό χυδαίο βρίσιμο -και όχι διαφωνία χωρίς να υψώνονται φωνές- για τους πολιτικούς που βλέπει στην τηλεόραση, θα είχαμε τώρα μία τελείως διαφορετική κοινωνία. Ούτε στην Ισπανία, ούτε στην Ιταλία διαφέρουν όμως από εμάς, κι έτσι δόθηκε συνέχεια:

Άρχισαν οι ερωτήσεις στους αναβάτες κι έτσι εκείνοι αναγκάστηκαν να το προχωρήσουν. Ο Lorenzo είπε πως ο Rossi δεν έχει καλή ανατροφή και διακόπτει τους άλλους, ενώ μάλιστα του έχει γίνει συνήθεια και θα έπρεπε να τους αφήνει να ολοκληρώνουν… Ο Rossi κάλεσε τον κόσμο να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα: «Δεν θα επιτρέψω στον Lorenzo να πει ότι δεν κάνω καθαρές προσπεράσεις, γιατί αυτό δεν είναι δίκαιο. Είμαι όσο επιθετικός είναι κι αυτός».

Σε μία άλλη εποχή δεν θα είχε δοθεί συνέχεια γιατί κανείς δεν θα είχε ασχοληθεί τόσο, αλλά είπαμε στις μέρες μας υπάρχει το μικροσκόπιο, και κάτω από αυτό το πρίσμα ο χαρακτήρας των αναβατών εκτίθεται... κυρίως του Lorenzo. Αν επέλεγε να μην απαντήσει με αυτό τον τρόπο, το όλο θέμα θα είχε ξεχαστεί, αλλά κατηγορώντας τον Rossi για κακή ανατροφή, ρίχνει λάδι σε μία φωτιά που τον καίει ήδη. Είναι αλήθεια ότι ο Rossi μπορεί με ένα απλό γελάκι να διακόψει τον συνομιλητή του, αλλά δεν μπορείς να τον κατηγορήσεις για αυτό το πράγμα, το αντίθετο μάλιστα. Αν σε μία συνέντευξη με στολές και πετσέτες, λίγο μετά από έναν κουραστικό αγώνα, μπορεί να κλέψει την παράσταση σκάζοντας ένα ελαφρύ γέλιο, τότε απλά σημαίνει ότι έχει ήδη την προσοχή όλων, ακόμα και του Lorenzo, οπότε θα πρέπει να του αποδώσεις τα εύσημα. Και κάτι ακόμα, την μισή επικοινωνιακή ικανότητα του Rossi να είχε ο Lorenzo, θα μπορούσε να είχε εκμεταλλευτεί την αρνητική φήμη που σιγά – σιγά τον ακολουθεί όλο και περισσότερο και θα μπορούσε να παίξει ένα άλλο ρόλο, όπως αυτό του κακού παιδίου των MotoGP. Θα ήταν πολύ πιο κερδισμένος από το να έχει τον ρόλο του γκρινιάρη!

Η προσπέραση που βλέπετε παρακάτω, θεωρήθηκε από τον Lorenzo επιθετική και με μεγάλο κίνδυνο να πέσουν και οι δύο ή τουλάχιστον εκείνος, αν δεν είχε αντιδράσει σηκώνοντας την μοτοσυκλέτα. Μονάχα που με όποιο τρόπο κι αν δει κανείς την προσπέραση αυτή, απαλλαγμένος από κάθε συμπάθεια προς συγκεκριμένο αναβάτη, δεν γίνεται να την χαρακτηρίσεις αποκλειστικά επιθετική.

Ο Marquez, όταν ρώτησαν την γνώμη του για την διαφωνία που έχει ξεσπάσει, απάντησε ότι η κίνηση του Rossi ήταν οριακή, αλλά καθ’ όλα νόμιμη. Βέβαια ερμηνεύοντας τον ίδιο, αν η κίνηση αυτή του Rossi ήταν το όριο, τότε ο ίδιος τσαλαπάτησε κάθε όριο, όταν κυριολεκτικά πάτησε τον Vinales, όπως φαίνεται ξεκάθαρα:

 

Βλέποντας μάλιστα τις υπόλοιπες προσπεράσεις σύμφωνα με «το όριο του Marquez», τότε ο Pedrosa ποδοπάτησε τα όρια, τόσο όταν προσπέρασε τον ίδιο τον Marquez, όσο και στην προσπέραση του Rossi:

 

Στην προσπέραση για την οποία γίνεται ο λόγος, ο Lorenzo πήρε μία γραμμή με αρκετά αργό turning point, σαν να είναι μόνος του στην πίστα και να μην τον καταδιώκει κάποιος από την εκκίνηση του αγώνα! Ήταν δική του επιλογή, για να κάνει καλύτερο χρόνο. Ο Rossi το εκμεταλλεύτηκε και πήρε τελείως διαφορετική γραμμή και κατάφερε να κρατηθεί μέσα εκεί, χωρίς να την ανοίξει πάνω στον Lorenzo. Αν δεν είχε καταφέρει να κρατήσει την γραμμή του και έβγαζε τον Lorenzo εκτός, τότε και μόνο, θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για λάθος του Rossi. Τώρα όμως μπορούμε απλά να θαυμάσουμε την διαφορετική προσέγγισή του στην στροφή, όπως ακριβώς θέλουμε να βλέπουμε στα MotoGP!

Στο τέλος είναι η αντίδραση του κόσμου, που επηρεάζει τους αναβάτες, με τον ίδιο τρόπο που επηρεάζεται από τις γνώμες, οποιοσδήποτε κι αν εκτίθεται. Εξηγώ: Τις προηγούμενες ημέρες είχαμε κι άλλο ένα περιστατικό, που αν και ήταν πολύ καλύτερο για να γίνει θέμα, δεν έτυχε της ίδιας προσοχής. Ο Rossi έκανε μία άσεμνη χειρονομία και τσατίστηκε με τον A. Espargaro θεωρώντας ότι τον έκλεισε χαλώντας του τον χρόνο στις δοκιμές. Αργότερα είπε μάλιστα ότι ο Espargaro τον έβρισε, όταν του ζήτησε τον λόγο που του έκλεισε την γραμμή, τονίζοντας μάλιστα ότι δεν είναι η πρώτη φορά. Ο A. Espargaro αποκάλυψε μάλιστα ότι δέχτηκε επίσκεψη από τον αγωνοδίκη, που παραδέχτηκε ότι δεν υπήρχε ενόχληση του ρυθμού του Rossi και προσπάθησε να κατευνάσει τα πνεύματα. Ο A. Espargaro δεν απασχολεί αυτή την στιγμή τον κόσμο και η χειρονομία του Rossi ξεχάστηκε. Αν στην θέση του A. Espargaro ήταν ο Lorenzo, ή αν την χειρονομία την έκανε άλλος οδηγός προς τον Rossi, τότε κι αυτό θα ήταν ένα θέμα που θα είχε φουντώσει συζητήσεις…

 

Ως ένα βαθμό είναι φυσιολογικά όλα αυτά. Καταρχήν μιλάμε για αγώνες μοτοσυκλέτας, και οι αγώνες μοτοσυκλέτας θα πρέπει πάντα να επιτρέπουν έναν μικρότερο βαθμό καθωσπρεπισμού, όπως ακριβώς και το ίδιο το μέσο που αντιπροσωπεύουν… δεν πιστεύω ότι αυτό χρειάζεται ανάλυση. Πάνω στην αδρεναλίνη του αγώνα, τέτοιες αντιδράσεις θα πρέπει να συγχωρούνται, αλλά να συγχωρούνται από όλους το ίδιο, όσους οπαδούς κι αν έχουν...

 

 

Ετικέτες

Ο Eric de Seynes νέος ιδιοκτήτης της Moto2 ομάδας της Fantic Racing!

Το καινούργιο εγχείρημα του δραστήριου πρώην CEO της Yamaha Motor Europe
Eric de Seynes, νέος ιδιοκτήτης της Fantic Moto2 Racing Team
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

12/1/2026

Ο Eric De Seynes έχει γράψει ιστορία ως ο πρώτος μη Ιάπωνας CEO της Yamaha Motor Europe, ενώ από το 2024 είναι Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Iwata στην Ευρώπη, και μέλος του διοικητικού συμβουλίου στην εταιρεία Decathlon. Τώρα, ο δραστήριος και παθιασμένος με τη μοτοσυκλέτα Γάλλος γίνεται ο νέος ιδιοκτήτης της Moto2 αγωνιστικής ομάδας της Fantic Racing.

Στη θητεία του ως CEO της Yamaha Europe, ο De Seynes είχε ενεργή ενασχόληση με τις αγωνιστικές δραστηριότητες της εταιρείας, που μεταξύ άλλων περιελάμβαναν και τα μεγάλα Πρωταθλήματα WorldSBK και MotoGP.

Αφού τώρα η Fantic Racing εξασφάλισε τον τίτλο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ομάδων το 2025, η Fantic Racing Moto2 ανακοίνωσε στις 11/1 μια μεγάλη αλλαγή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της, με τον Erid de Seynes να αναλαμβάνει το τιμόνι της για το 2026, με αναβάτες τους Barry Baltus και Tony Arbolino.

Μαζί με τον Mariano Roman, στη θέση του επικεφαλής αγώνων της Fantic, ο Stefano Bedon και ο Roberto Locatelli θα συνεχίσουν να ηγούνται της ομάδας ως Project Manager και Team Manager, αντίστοιχα. Με ένα καλά εδραιωμένο τεχνικό προσωπικό που θα παραμείνει για το 2026 και με αναβάτες τους Barry Baltus, τρίτος στη συνολική κατάταξη αναβατών του 2025, μαζί με τον νέο αναβάτη Tony Arbolino, ο οποίος έχει 29 βάθρα στην καριέρα του, συμπεριλαμβανομένων εννέα νικών, η Fantic Racing ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει μια άλλη σεζόν ως κορυφαία διεκδικήτρια του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Moto2.

Eric de Seynes, ιδιοκτήτης της ομάδας: “Πρώτα απ' όλα, αυτή είναι μια ανθρώπινη ιστορία, που καθοδηγείται από το πάθος. Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας μου, η μοτοσυκλέτα και ειδικά ο κόσμος των αγώνων μου έχουν δώσει πολλά. Το όραμά μου είναι να προστατεύσω αυτό το όνειρο των αγώνων, ώστε να συνεχίσει να εμπνέει την επόμενη γενιά. Από αυτή την άποψη, για μένα, η Moto2 είναι μια μαγική κατηγορία. Ενώ το MotoGP είναι ένας πολύ μοναδικός κόσμος, το Moto2 αντιπροσωπεύει την κορυφή αυτού που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε πυραμίδα των ‘normal’ αγώνων. Κοιτάζοντας τη μεγαλύτερη εικόνα, θέλω να υποστηρίξω το ταλέντο και την επόμενη γενιά που θα χτίσει το μέλλον του αθλήματος. Για να ενισχύσω την αξιοπιστία αυτής της δέσμευσης, το Moto2 είναι το σημείο αναφοράς. Με αυτό το πνεύμα επέλεξα να επενδύσω στην ομάδα, με πλήρη σεβασμό σε όλα όσα έχουν χτιστεί και επιτευχθεί μέχρι τώρα. Ο τίτλος του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ομάδων που κατακτήθηκε την περασμένη σεζόν είναι μια επιπλέον απόδειξη του πόσο σταθερό είναι το συγκεκριμένο project. Ως ιδιοκτήτης της ομάδας, ο στόχος μου είναι να ενισχύσω αυτό το έργο: προσφέρω την πλήρη υποστήριξή μου σε μια νικήτρια ομάδα, στις αξίες του αθλήματος και στο πάθος που μοιραζόμαστε, καθώς και στους δύο αναβάτες που έχουν δεσμευτεί για το επόμενο έτος. Βρισκόμαστε μόλις στην αρχή αυτού του νέου ταξιδιού, με μακροπρόθεσμη προοπτική. Είμαστε έτοιμοι να εργαστούμε σκληρά και να αποδώσουμε. Πέρα από το να είμαστε μια νικήτρια ομάδα, θέλω επίσης να γίνουμε σημείο αναφοράς για τους οπαδούς που αγαπούν τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, προσφέροντας στις νέες γενιές την ευκαιρία να ζήσουν το όνειρο των αγώνων.”

Ετικέτες