Monster Energy Yamaha: "Επανεκκίνηση!"

Ο Lin Jarvis για την στοχευμένη αναδιάρθρωση
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

12/4/2019

Τα περασμένα δύο χρόνια (οι σεζόν 2017 και 2018) ήταν για την Yamaha τα δικά της "πέτρινα χρόνια". Ήταν οι δύο στείρες χρονιές που όχι μόνο στέρησαν από το εργοστάσιο του Iwata πρωταθλήματα νίκες και βάθρα, αλλά έφεραν στην επιφάνεια με τον πιο επώδυνο τρόπο την απόσταση που τους χώριζε από τα υπόλοιπα εργοστάσια και πολύ περισσότερο από τον "αιώνιο αντίπαλο", την Honda.
Οι γκρίνιες εντός των τειχών της ομάδας ήταν πλέον μια παγιωμένη κατάσταση, με τον Rossi να είναι ο πιο αιχμηρός στα σχόλιά του συγκριτικά με τον Vinales, σε σημείο μάλιστα που οι μηχανικοί να αλλάζουν δρόμο κάθε φορά που διασταυρωνόντουσαν μαζί του, στα γραφεία της Yamaha Racing στο Μιλάνο. Το αποκορύφωμα ήταν το video που έδωσε στην δημοσιότητα η Yamaha, με τους υπεύθυνους του προγράμματος των MotoGP να ζητούν δημοσίως συγνώμη από τους αναβάτες τους, για το ότι δεν μπορούσαν να τους προσφέρουν ένα ανταγωνιστικό πακέτο.
Η λύση δόθηκε στις αρχές του έτους με μια αναδιάρθρωση στο οργανόγραμμα της ομάδας που σηματοδότησε ουσιαστικά μια επανεκκίνηση του όλου project, κάτι για το οποίο μίλησε ο Lin Jarvis μεταφέροντας το σκεπτικό πίσω από αυτές τις κινήσεις. Πέρα από τις αλλαγές των προσώπων σε κομβικά πόστα (o project leader των MotoGP, Kouji Tsuya απομακρύνθηκε και την θέση του πήρε ο μέχρι πρότινος υπεύθυνος των πλαισίων Takahiro Sumi, ενώ ο Kazuhita Takano κατέλαβε το κενό που άφησε ο Sumi), ο Jarvis τόνισε ότι το σημαντικότερο ήταν πως βελτιώθηκε η επικοινωνία μεταξύ των τμημάτων.


Τα άμεσα αποτελέσματα αυτών των αλλαγών φάνηκαν ήδη από τις δοκιμές πριν την έναρξη της φετινής σεζόν, όπου ο Vinales ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες, ενώ ο Rossi διέκοψε το αρνητικό σερί των εννέα μηνών χωρίς τερματισμό στο βάθρο, μετά την δεύτερη θέση που κατέλαβε στον αγώνα της Αργεντινής. Μετά από αυτά τα δεδομένα, ήταν λογικό να υπάρξει μια αύρα αισιοδοξίας στους κόλπους της Yamaha, όπου σύμφωνα με τον Jarvis "είχαμε κολλήσει και τριγυρνούσαμε γύρω-γύρω χωρίς αποτέλεσμα".
Μάλιστα, όπως αποκάλυψε το αφεντικό της Yamaha Racing, οι αλλαγές αυτές συνεχίζονται ακόμη, με το εργοστάσιο να στρατολογεί κι άλλους μηχανικούς και μηχανολόγους στο διαρκώς αυξανόμενο αγωνιστικό της τμήμα που εδρεύει στην Ιταλία, όπου εκτός των άμεσων αποτελεσμάτων ποντάρουν περισσότερο στις επόμενες δύο σεζόν του 2020 και 2021. "Μερικές φορές πρέπει να φρεσκάρεις και να αλλάξεις την ομάδα", δήλωσε ο Jarvis. "Δεν χρειάζεται να αλλάξεις όλους τους παίκτες στην ομάδα, αλλά μόνο μια λεπτομέρεια στον τρόπο που δουλεύεις, ή έναν παίκτη-κλειδί, ή ακόμη έναν κομβικό παράγοντα επιρροής." Σε ό,τι αφορά τον προηγούμενο project leader, τον Tsuya, o Jarvis θεωρεί ότι ήταν ένας ωραίος τύπος και καλός μηχανολόγος, αλλά το πρόβλημα ήταν ότι είχαν "κολλήσει" κάνοντας συνέχεια κύκλους χωρίς ουσιαστική πρόοδο. Μάλιστα παραδέχτηκε, όπως είχε κάνει και σε παλαιότερες δηλώσεις του, ότι πολλές φορές πήραν και λάθος μονοπάτι, οπότε μια επανεκκίνηση είναι ένα θετικό βήμα.
Οι άνθρωποι που ανέλαβαν τα νέα πόστα φαίνεται ότι ανταποκρίνονται σωστά στους ρόλους τους, ενώ εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι ο Takano δεν ανέλαβε στην πραγματικότητα κάποιον καινούργιο ρόλο, αλλά επέστρεψε σε αυτόν που είχε παλαιότερα, μιας και ήταν και στο παρελθόν ο υπεύθυνος του τμήματος πλαισίων, με πολύ καλά αποτελέσματα μάλιστα. Όταν έφυγε από το project των MotoGP, τον μετέθεσαν στο πρόγραμμα των τρίτροχων μοτοσυκλετών, όντας ο άνθρωπος πίσω από την δημιουργία του Niken. Ο λόγος που τον μετακίνησαν ήταν αυτή η πολύτιμη εμπειρία του, οπότε η επιστροφή του στα MotoGP αποτελεί ένα πολύ δυνατό χαρτί για την ομάδα. Πολύ σημαντική, πάντα σύμφωνα με τον Jarvis, ήταν και η αναδιανομή αρμοδιοτήτων, καθώς τώρα ο Tsumi μπορεί να επικεντρωθεί αποκλειστικά στους μηχανικούς του, με τα υπόλοιπα καθήκοντα να έχουν ανατεθεί στον νέο υφιστάμενό του.


Σε ό,τι αφορά το θέμα της επικοινωνίας, που για την ομάδα της Yamaha ήταν τα τελευταία χρόνια ένα μελανό σημείο, ο Jarvis θεωρεί ότι πλέον έχει δοθεί οριστική λύση. Όλοι θυμόμαστε άλλωστε τις δηλώσεις του Rossi μετά τον αγώνα της Aragon πέρσι (όπου η Yamaha είχε φέρει τα χειρότερα αποτελέσματά της) που έλεγε ότι οι άνθρωποι του εργοστασίου πρέπει να αντιδράσουν. Ότι κάποιοι υψηλά ιστάμενοι θα έπρεπε να δουν τα αρνητικά στατιστικά και να αναρωτηθούν γιατί συμβαίνει αυτό. Τώρα, οι δίαυλοι επικοινωνίας μέσα στην ομάδα είναι πολύ πιο ανοιχτοί. Πλέον, υπάρχει πολύ μεγαλύτερη ανταλλαγή κουλτούρας, όχι μόνο ανάμεσα στους Ιάπωνες της εταιρείας, αλλά και μεταξύ των Ιαπώνων και Ευρωπαίων μηχανικών. Στην παρούσα φάση, το έργο της ομάδας στην Ιταλία απολαμβάνει μεγαλύτερης αναγνώρισης, γι' αυτό το λόγο και συνεχίζει να ενισχύεται με νέες προσλήψεις.


Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο τομέας των ηλεκτρονικών του Μ1, κάτι για το οποίο είχαν πολλά παράπονα οι αναβάτες της Yamaha. Για να δοθεί λύση, δημιουργήθηκε ένα τμήμα εξέλιξης των ηλεκτρονικών, στην ευρωπαϊκή βάση της ομάδας. "Τώρα έχουμε δύο γκρουπ ανθρώπων που δουλεύουν πάνω στο θέμα, ενώ στο παρελθόν είχαμε μόνο ένα", λέει ο Jarvis. "Πρόκειται για έναν νέο οργανισμό, χωρίς πολλά πρόσωπα, αλλά έχουμε Βέλγους, Ισπανούς και Ιταλούς μηχανολόγους που δουλεύουν και συνεργάζονται με την Yamaha στην Ιαπωνία. Όπως έχω πει ήδη, αυτή η ομάδα μεγαλώνει διαρκώς και θα έχει εμπλοκή και μέσα στις πίστες κατά την διάρκεια των αγώνων. Είναι ένα θετικό δείγμα που δείχνει ότι η Yamaha αναγνωρίζει το ότι χρειάζεται υποστήριξη από εξωτερικούς συνεργάτες. Προφανώς έχουμε έναν ευρωπαϊκό τρόπο σκέψης, οπότε θεωρώ ότι μπορούμε να γίνουμε πιο δυνατοί συνδυάζοντας την ευρωπαϊκή φιλοσοφία με τη ιαπωνική μεθοδολογία. Πρέπει όλοι να συνεργαστούμε για να δρέψουμε καρπούς άμεσα, αλλά ακόμη περισσότερους τις επόμενες δύο σεζόν".

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.