Moto2 & Moto3 Jerez Test - Η τάξη του 2024 πιάνει δουλειά

Παλιοί και νέοι αναβάτες, στο τελευταίο pre-season test, στην πίστα της Jerez, 28 Φεβροουαρίου - 1 Μαρτίου

Από τον

Γιάννη Τσινάβο

28/2/2024

Πριν από μερικές ημέρες οι αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας του MotoGP ολοκλήρωσαν το τεστ στο Qatar, με τους αναβάτες των κατηγοριών Moto2 και Moto3 να παίρνουν σειρά για το δικό τους τελευταίο pre-season τεστ το οποίο πραγματοποιείται επί ισπανικού εδάφους και συγκεκριμένα στην πίστα της Jerez, από τις 28 Φεβρουαρίου έως και την 1η Μαρτίου.

Ξεκινώντας από την Moto2, η μετακόμιση του περσινού πρωταθλητή Pedro Acosta στην μεγάλη κατηγορία και στην Red Bull GASGAS Tech3 θα αλλάξει τα δεδομένα καθώς πλέον θα δούμε νέους πρωταγωνιστές στη μεσαία κατηγορία.

Σίγουρα ο Tony Arbolino (Elf Marc VDS Racing Team), ο οποίος τερμάτισε στη δεύτερη θέση πέρυσι και ο Fermin Aldeguer (Speed Up) ο οποίος από το 2025 θα αγωνίζεται με τα χρώματα της Prima Pramac Racing θα είναι αυτοί που κατά κύριο λόγο θα διεκδικήσουν τις νίκες και το Πρωτάθλημα ωστόσο υπάρχουν και άλλοι αναβάτες οι οποίοι μπορούν να πρωταγωνιστήσουν.

Moto2 & Moto3 Jerez Test – Η τάξη του 2024 πιάνει δουλειά

Ένας από αυτούς θα είναι ο Jake Dixon ο οποίος θα αγωνίζεται τη φετινή χρονιά με την ομάδα της CFMOTO Aspar Team, και ένας δεύτερος ο τέσσερις φορές νικητής σε αγώνα της Moto2 Celestino Vietti ο οποίος θα βρίσκεται φέτος στην Red Bull KTM Ajo.

Την πρώτη του νίκη στη Moto2 θα ψάξει ο Aron Canet ο οποίος μετακόμισε στην Fantic Racing, ενώ η επιστροφή του Joe Roberts με την American Racing είναι ένα σημείο αναφοράς για τη χρονιά που έρχεται. Ο Sergio Garcia ο οποίος αναδείχθηκε “rookie of the year 2023" (MT Helmets – MSI) θέλει να δείξει πως οι επιδόσεις του δεν ήταν ένα πεφταστέρι ενώ το ίδιο θέλει να κάνει ο Filip Salač, ο οποίος φέτος θα βρίσκεται κάτω από τη στέγη της Elf Marc VDS Racing Team.

Εκτός από τους “παλιούς” θα πρέπει να ρίξουμε και μια ματιά στους “νέους” που θα κάνουν την εμφάνιση τους φέτος στη Moto2. Το πιο ηχηρό όνομα είναι αυτό του Παγκόσμιου Πρωταθλητή της Moto3, Jaume Masia. O Masia ο οποίος θα αγωνίζεται με τα χρώματα της Pertamina Mandalika GAS UP Team έχει ξεκαθαρίσει πως έχει ως στόχο να βρεθεί τα επόμενα χρόνια στη μεγάλη κατηγορία, οπότε τα βλέμματα πολλών ομάδων θα είναι στραμμένα πάνω του -και όχι άδικα.

Την πρώτη τους εμφάνιση στη Moto2 θα κάνουν και οι Ayumu Sasaki (Yamaha VR46 Master Camp Team), Deniz Öncü (Red Bull KTM Ajo), Diogo Moreira (Italtrans Racing Team), Xavier Artigas (KLINT Forward Factory Team) και Mario Aji (Idemitsu Honda Team Asia), οι οποίοι θα προσπαθήσουν να επιδείξουν σταθερότητα ώστε να παραμείνουν σε μία κατηγορία η οποία όσον αφορά τις μεταγραφικές κινήσεις αλλάζει με ρυθμούς MotoGP.

Πάμε τώρα στην κατηγορία της Moto3. Οι έξι από τους δέκα αναβάτες που μας απασχόλησαν με τις επιδόσεις τους πέρυσι παρέμειναν στη συγκεκριμένη κατηγορία και αυτό από μόνο του είναι ένα σημείο αναφοράς για τη φετινή χρονιά.

Ο David Alonso (CFMOTO Aspar Team), ο οποίος πάλεψε για τον περσινό τίτλο, έχει έναν και μόνο στόχο το 2024, τον τίτλο και την προαγωγή στη Moto2. Ένας αναβάτης που μπορεί να στερήσει τον τίτλο από τον Alonso είναι ο Daniel Holgado (Red Bull GASGAS Tech3). Ο Ισπανός διανύει την τρίτη του χρονιά στην Moto3 και φέτος αναμένεται να είναι πιο δυνατός. Ακόμη δύο αναβάτες οι οποίοι τερμάτισαν πέρυσι εντός επτάδας πρόκειται να βάλουν υποψηφιότητα για τον φετινό τίτλο και αυτοί δεν είναι άλλοι από τους Ivan Ortola (MT Helmets - MSI) και Collin Veijer (Liqui Moly Husqvarna Intact GP).

Οι Jose Antonio Rueda (Red Bull KTM Ajo) και David Muñoz (BOE Motorsports), οι οποίοι έχουν ανέβει στο βάθρο της Moto3, ψάχνουν τις δικές τους ευκαιρίες για να διακριθούν, ενώ και οι Joel Kelso (BOE Motorsports), Taiyo Furusato (Honda Team Asia) και Tatsuki Suzuki (Liqui Moly Husqvarna Intact GP) αναμένεται να μας απασχολήσουν με τις αγωνιστικές τους επιδόσεις.

Όσον αφορά τους νεοεισερχόμενους, ο νικητής του 2023 Red Bull MotoGP Rookies Cup και του τίτλου JuniorGP, Angel Piqueras, θα βρεθεί στη θέση του Massia στην ομάδα της Leopard Racing ωστόσο στη Jerez δεν θα τον δούμε να δοκιμάζει τη μοτοσυκλέτα του -ελέω ενός τραυματισμού. Την θέση του στην ομάδα για το τεστ της Jerez θα πάρει ο Lorenzo Dalla Porta. Ακόμη ένας αναβάτης ο οποίος πρόκειται να μας απασχολήσει είναι ο Xabi Zurutuza. Ο Zurutuza θα βρεθεί στην Jerez με την ομάδα της Red Bull KTM Ajo ωστόσο ο Ισπανός θα κάνει το ντεμπούτο του στο Πρωτάθλημα στο GP της Αμερικής, καθώς τότε θα συμπληρώσει το ελάχιστο ηλικιακό όριο των 18 ετών που ορίζει η FIM.

Ο Vicente Perez ο οποίος θα βρίσκεται στη Jerez, θα αντικαταστήσει τον Zurutuza στο Qatar και στο Portimao, ενώ αναμένουμε να δούμε τι μπορούν να καταφέρουν οι Tatchakorn Buasri (Honda Team Asia), Nicola Carraro (LEVELUP - MTA), Jacob Roulstone (Red Bull GASGAS Tech3), Noah Dettwiler (CIP Green Power) και Joel Esteban (CFMOTO Aspar Team), οι οποίοι θα βρεθούν για πρώτη φορά στη σχάρα εκκίνησης της Moto3.

Οι δοκιμές της Jerez για τις κατηγορίες Moto2 και Moto3 θα έχουν διάρκεια τριών ημερώ,ν και άπαντες ανυπομονούν να δουν ποια από τα φετινά αστέρια θα ξεχωρίσουν!

Ετικέτες

moto2

moto3

motogp

jerez test

https://bit.ly/MOTO_676

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!