MotoE Misano 2019: Διπλή νίκη για τον Matteo Ferrari

Δύο αγώνες γεμάτοι θέαμα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

16/9/2019

Ο Matteo Ferrari (Trentino Gresini MotoE) κατάφερε να πάρει την παρθενική του νίκη στο κύπελο της MotoE, στον πρώτο αγώνα του Misano. Από την άλλη, ο Mike Di Meglio (EG 0,0 Marc VDS) είχε μια πτώση στις κατατακτήριες με αποτέλεσμα να ξεκινήσει απ’ το τέλος, γεγονός που του κόστισε ιδιαίτερα καθώς ηγούνταν στο πρωτάθλημα. Ο Di Meglio είχε μια εξαιρετική εκκίνηση και κατάφερε να βρεθεί στη 14η θέση από την αρχή, ωστόσο η μοτοσυκλέτα του παρουσίασε πρόβλημα πριν τη λήξη του πρώτου γύρου. Δεν τα παράτησε και συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι που έναν γύρο αργότερα τελικά αναγκάστηκε να αποσυρθεί. Στον ίδιο γύρο είχαμε και μια μικρή καραμπόλα των Niki Tuuli (Ajo MotoE), Mattia Casadei (Ongetta SIC58 Squadra Corse) και Bradley Smith (One Energy Racing). Στην έκτη στροφή της πίστας, ο Tuuli πήρε την εσωτερική γραμμή και στην προσπάθειά του να περάσει τον Casadei που έκλεινε τη γραμμή του συγκρούστηκαν, με αποτέλεσμα να συμπαρασύρουν τον Smith που ήταν δίπλα τους. Ο Smith μπορεί να κατάφερε να ανακάμψει απ’ την πτώση του, ωστόσο τερμάτισε 12ος.

Μπροστά, στη μάχη για την κορυφαία θέση τα αίματα είχαν ανάψει για τα καλά, καθώς παίζονταν και η πρωτιά στη βαθμολογία του κυπέλλου. Ο de Angelis (Octo Pramac MotoE) είχε καταφέρει να διατηρήσει το πλεονέκτημα της pole για τους δύο πρώτους γύρους, όμως στον επόμενο είχε ένα highside στη πέμπτη στροφή, που τον έβγαλε εκτός μάχης χωρίς όμως να τραυματιστεί. Με τα δεδομένα να αλλάζουν άρδην, η μάχη για τη νίκη καθορίστηκε μεταξύ των Ferrari, Simeon και Garzo. Οι μονομαχίες τους ήταν αβυσσαλέες με το κενό μεταξύ τους να είναι πολύ μικρό, ωστόσο ο Ferrari κατάφερε να επικρατήσει, ενώ ο Garzo κατάφερε να προσπεράσει στον τελευταίο γύρο τον Simeon και να τερματίσει δεύτερος. Τέταρτος πέρασε τη γραμμή τερματισμού ο Jesko Raffin (Dyavolt Intact GP) με αρκετή διαφορά απ’ τον Simeon που ήταν τρίτος, ενώ την πεντάδα έκλεισε ο Niccolo Canepa (LCR E-Team). Στην έκτη θέση είχαμε την Maria Herrera (OpenBank Angel Nieto Team) και τον ομόσταβλο του Ferrari, Lorenzo Savadori, να τερματίζει πίσω της. Οι Nico Terol (OpenBank Angel Nieto Team), Sete Gibernau (Join Contract Pons 40) και Josh Hook (Octo Pramac MotoE) συμπλήρωσαν τη δεκάδα τερματίζοντας με αυτή τη σειρά.

Εξίσου συναρπαστικός ήταν και ο δεύτερος αγώνας της MotoE που πραγματοποιήθηκε μια μέρα αργότερα την Κυριακή. Με το που έσβησαν τα φώτα οι αναβάτες ξεχύθηκαν, με τον Alex De Angelis  να διατηρεί για ακόμη μια φορά το πλεονέκτημα της pole. Στη δεύτερη στροφή το highside του Simeon ανάγκασε πολλούς αναβάτες να κόψουν το ρυθμό τους ώστε να τον αποφύγουν, όπως ο Smith και ο Mike Di Meglio, που αυτή τη φορά δεν τον “πρόδωσε” η μοτοσυκλέτα του. Ο Ferrari βρέθηκε για ακόμη μια φορά στην μάχη της κορυφής καθώς ήταν πίσω από τον de Angelis, ενώ η Maria Herrera τους ακολουθούσε κατά πόδας στην τρίτη θέση. Στο δεύτερο γύρο ο Ferrari μπόρεσε να πάρει τα ηνία του αγώνα στη δεύτερη στροφή της πίστας, ενώ η διαφορά του πέμπτου απ’ τον πρώτο ήταν μικρότερη από 1,3”, προμηνύοντας ότι ο αγώνας θα κρατούσε το ενδιαφέρον του μέχρι το τέλος για τις θέσεις του βάθρου. Παρά τον εξαιρετικό ρυθμό του, ο de Angelis στον επόμενο γύρο είχε μια θεαματική πτώση στη 13η στροφή που τον έβγαλε εκτός μάχης ενώ ήταν δεύτερος, χωρίς όμως να τραυματιστεί. Από εκεί κι έπειτα ο Ferrari κατάφερε να ξεφύγει από το γκρουπ των υπόλοιπων αναβατών και να πάρει τη δεύτερη συνεχόμενη νίκη του στο κύπελο της MotoE (ο πρώτος αναβάτης που καταφέρνει κάτι τέτοιο στη νεοσύστατη κατηγορία), ενώ παράλληλα βρέθηκε να ηγείται και της βαθμολογίας. Το θέαμα περιορίστηκε για την κατάκτηση των υπόλοιπων θέσεων του βάθρου, με πολλούς αναβάτες να μάχονται για αυτές. Παρά τις προσπάθειές της, η Maria Herrera έκλεισε την πεντάδα πίσω από τον Canepa που ήρθε τέταρτος. Στο τρίτο σκαλί του βάθρου ανέβηκε ο Casadei καθώς την τελευταία στιγμή στη 15η στροφή κατάφερε να προσπεράσει τον Canepa, ενώ ο Garzo πέρασε δεύτερος τη γραμμή τερματισμού.

Την έκτη θέση κατέλαβε ο Eric Granado (Avintia Esponsorama Racing), με τον Jesko Raffin να τερματίζει πίσω του. Ο Bradley Smith τερμάτισε όγδοος με τον Nicolas Terol να περνά τη γραμμή τερμματισμού ένατος. Ο di Meglio τερμάτισε δέκατος και βρέθηκε στην τέταρτη θέση της βαθμολογίας του κυπέλου, λόγω της πτώσης του στον πρώτο αγώνα. Ένας ακόμη διπλός αγώνας απομένει για το κύπελο της MotoE, που θα πραγματοποιηθεί το Νοέμβριο στην πίστα της Valencia, μαζί με τον τελευταίο αγώνα του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Grand Prix. 

Ετικέτες

MotoGP – Bagnaia στην Aprilia, Martin στη Yamaha κι ένα ντόμινο που αρχίζει να χάνει το νόημα

Η μεταγραφική φημολογία έχει αρχίσει να χτυπάει κόκκινο
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/3/2026

Μια σειρά από μετακινήσεις κορυφαίων αναβατών φημολογούνται ή θεωρούνται σίγουρες εδώ και μήνες, ελλείψει επίσημων ανακοινώσεων, αρχίζουν να έρχονται σε σύγκρουση με την πραγματικότητα των αποτελεσμάτων.

Πολύ πριν ξεκινήσει το φετινό Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP το γαϊτανάκι της μεταγραφολογίας άνοιξε με τον Fabio Quartararo, ο οποίος εμφανίζεται να έχει ήδη υπογράψει με τη Honda. Η πληροφορία διαψεύστηκε γρήγορα ως προς την υπογραφή, ο Γάλλος όμως δεν αρνήθηκε πως μιλά με τη Honda.

quartararo
Fabio Quartararo

Ανοίγοντας μια τρύπα στην εργοστασιακή ομάδα, η Yamaha έπρεπε να τη γεμίσει γρήγορα και με κάποιον ανάλογου επιπέδου αναβάτη. Το όνομα αυτού έχει επίσης κυκλοφορήσει καιρό τώρα και φέρεται να είναι ο Jorge Martin, ο οποίος πέρυσι παραλίγο να χωρίσει πολύ άκομψα με την Aprilia ενόσω ήταν τραυματίας. Αυτό αποφεύχθηκε μεν, αλλά ο Martinator εξακολουθεί να θεωρείται σίγουρος αναβάτης Yamaha από το 2027 – παρότι ούτε εδώ υπάρχει κάτι επίσημο.

Κι αν φύγει ο Martin από την Aprilia, ποιος θα πάει στη θέση του; Ο Pecco Bagnaia φέρεται ως το σιγουράκι του Noale, αν κρίνουμε από τις πληροφορίες που διακινούνται, με τον ίδιο πάντως να μην έχει επιβεβαιώσει κάτι, ομοίως και η Aprilia. Η πρόσφατη δήλωσή του πως “πήρα την απόφασή μου, ακολούθησα το ένστικτό μου” δεν μας έκανε σοφότερους.

martin
Jorge Martin

Έκτοτε πέρασαν τρία Grand Prix μα ανακοίνωση δεν ήρθε, παρότι και στο Austin κυκλοφόρησαν οι σχετικές φήμες (εν είδει ειδήσεων) πως … ο Pecco υπέγραψε. Δεν έχει υπογράψει ή, αν έχει υπογράψει, δεν έχει ανακοινωθεί από καμιά πλευρά.

Όταν πάντως θα υπογράψει, ποιος θα έρθει στη θέση του στη Ducati; Μα ο κύριος Pedro Acosta φυσικά, ο οποίος είναι ο επόμενος σίγουρος που φέρεται επίσης να έχει συμφωνήσει. Για τον νεαρό Ισπανό είναι δεδομένο το φλερτ με τη Ducati, μα ξανά δεν υπάρχει καμιά επίσημη ανακοίνωση ακόμη.

bagnaia
Pecco Bagnaia

Πάμε στο επόμενο βήμα λοιπόν: ποιος θα καλύψει στην ΚΤΜ το κενό του Acosta; Κι εδώ η καφενειακή συζήτηση έχει έτοιμη την απάντηση: Alex Marquez. Ο δευτεραθλητής του 2025 ψάχνει μια εργοστασιακή θέση και, αφού δεν του τη δίνει η Ducati, θα την πάρει στην ΚΤΜ που φαίνεται πως του την προσφέρει μετά χαράς.

Προσθέστε και τη διαφαινόμενη μετακίνηση του Fermin Aldeguer από τη Gresini στη VR46 - πάντα με Ducati - και το παζλ της επόμενης χρονιάς αρχίζει να παίρνει μορφή.

Ή μήπως όχι;

Δεν θα επιχειρήσουμε να εξηγήσουμε για ποιον λόγο μια σειρά από μεταγραφές που θεωρούνται τελειωμένες και υπογεγραμμένες δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμη, αλλά μετά από τρία Grand Prix στη σεζόν του 2026 αρχίζουμε να αποκτούμε άλλου είδους απορίες.

acosta
Pedro Acosta

Για παράδειγμα, αποκλείουμε το ενδεχόμενο αυτός ο Jorge Martin του Austin να γοητεύσει εκ νέου την Aprilia; Ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2024 πάνω στην καλύτερη μοτοσυκλέτα στην αρχή του 2026 μοιάζει με ονειρεμένος συνδυασμός, πολλώ δε μάλλον όταν δίπλα του έχει τον Marco Bezzecchi με μιαν ακόμη RS-GP να κάνει πλάκα στον ανταγωνισμό σπάζοντας ρεκόρ.

Ναι, καλά φιλαράκια ο Bez με τον Bagnaia από την ακαδημία του Rossi, αλλά όλοι είδαμε τις αγκαλιές του Massimo Rivola με τον Martin στο παρκ φερμέ της COTA και κάποιοι αντιλαμβανόμαστε πως ενδεχόμενο σερί καλών αγώνων από τον Ισπανό θα κάνει οπωσδήποτε δυσκολότερο το έργο των Ιταλών στο να τον αποχαιρετήσουν ελαφρά τη καρδία.

amarquez
Alex Marquez

Και την ίδια ακριβώς συζήτηση μπορεί κανείς να κάνει για τον Pedro Acosta, ο οποίος ήδη παίζει ένα επίπεδο πάνω από κάθε άλλον αναβάτη με ΚΤΜ. Και δεν είναι ακριβώς τυχαίοι οι Maverick Vinales, Brad Binder και Enea Bastianini… Τον αφήνεις να φύγει έτσι εύκολα; Ειδικά τώρα που και η RC16 βελτιώθηκε και ο Acosta δείχνει να τα βρίσκει μια χαρά μαζί της;

Σημειώστε ακόμη πως ο Acosta ήρθε στην ΚΤΜ επί Pierer, ενώ τώρα είμαστε στην εποχή Bajaj. Κάποια δεδομένα σίγουρα έχουν αλλάξει, θα δείξει πόσο και για ποιους.

aldeguer
Fermin Aldeguer

Και, για να ανεβάσουμε λίγο παραπάνω το θερμόμετρο, ο Marc Marquez γιατί δεν έχει υπογράψει ακόμη επέκταση με τη Ducati; Θυμίζουμε πως η Ducati Corse θεωρεί θεμελιώδη την υπογραφή του πρωταθλητή 2025 και έχει δηλώσει διά στόματος Davide Tardozzi πως πρώτα θα κλείσει αυτός και μετά όλοι οι υπόλοιποι. Θυμίζουμε επίσης πως ο λόγος που δεν έχει επισημοποιηθεί η ανανέωση είναι επειδή ο ίδιος ο Marc τους ζήτησε να περιμένουν. Τι ακριβώς περιμένει;

Στο Buriram Test της Ταϊλάνδης, όταν ο Bagnaia είχε πει πως πήρε την απόφασή του, είχε συμπληρώσει και κάτι άλλο: “Τις ερχόμενες μέρες θα έρθουν πολλές ανακοινώσεις από πολλές ομάδες. Να περιμένετε και τη δική μου. Δεν βλέπω για ποιον λόγο να πω κάτι τώρα.”

 

mmarquez
Marc Marquez

Οι μέρες πέρασαν και πλέον έχουν γίνει ολάκερος μήνας, αλλά από ανακοινώσεις ουδέν. Μήπως έχουν αρχίσει να αλλάζουν κάποια δεδομένα στο μεταξύ; Μήπως αυτός είναι ο λόγος που ουδείς έχει επισημοποιήσει αυτά που καθημερινά γράφονται και ξαναγράφονται ως τελειωμένα γεγονότα;

Το μόνο σίγουρο τελικώς είναι ένα: με τους νέους κανονισμούς να χρίζουν ως άγνωστες τις αυριανές αξίες των Κατασκευαστών και σχεδόν όλους τους κορυφαίους αναβάτες να ψάχνουν νέα συμβόλαια για το 2027, αυτή η μεταγραφική περίοδος έχει τα φόντα να εξελιχθεί σε πολύ καυτή και απρόβλεπτη.

Ετικέτες