MotoGP 2018 Sepang Test: Καθολική ικανοποίηση

Θετικά τα αποτελέσματα της πρώτης μέρας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/1/2018

Με βρόχινα ελαστικά ξεκίνησαν οι πρώτες δοκιμές των MotoGP, στην ιδιαίτερη πίστα της Μαλαισίας που με την πρόσφατα ανακαινισμένη άσφαλτο έχει σημεία που στεγνώνουν γρήγορα κι άλλα που κρατούν περισσότερο νερό. Ωστόσο δεν άργησε η βροχή να σταματήσει, με την πίστα να στεγνώνει αρκετά γρήγορα, επιτρέποντας στις ομάδες να συνεχίσουν εντατικότερα το πρόγραμμα δοκιμών.

Στο τέλος της ημέρας ο Pedrosa ήταν ταχύτερος όλων με τον Dovizioso και τον Lorenzo να ακολουθούν σε χρόνους, κι έπειτα ο Petrucci και ο Miller πριν συναντήσουμε τον Rossi και τον Marquez στην έκτη κι έβδομη θέση και τους Zarco, Crutchlow και Espargaro που συμπλήρωναν την δεκάδα.

Η Michelin εκτός από όλη την γκάμα στις γόμες, μαζί με τις ασύμμετρες, είχε φέρει στους αναβάτες και δύο νέα μπροστινά ελαστικά, καθώς κι ένα λίγο διαφορετικό πίσω, ώστε να τα δοκιμάσουν με τη προοπτική να χρησιμοποιηθούν στην νέα σεζόν.

Ο Pedrosa ως ταχύτερος κι έπειτα οι δύο Ducati, ήταν οι μόνοι που έπεσαν κάτω από τα δύο λεπτά, με τον Pedrosa να έχει επίσης σκληρή δουλειά να πραγματοποιήσει. Είναι γιατί απέναντι στους δύο νέους κινητήρες της Yamaha που δοκιμάζει, και που ο Rossi αποκάλυψε εδώ – η Honda είχε τρεις διαφορετικές μοτοσυκλέτες! Μία με τον κινητήρα του ’17 και βελτιώσεις για τις υπόλοιπες αλλαγές που έχει πραγματοποιήσει μέσα σε αυτό το διάστημα, μία μοτοσυκλέτα ίδια με εκείνη που δοκίμασαν στην Valencia και μία τελείως καινούρια.

Pedrosa: «Είναι θετικό να ξεκινάς δοκιμές με τον καλύτερο χρόνο, όπως επίσης να έχει και βροχή και στεγνή πίστα, όπως ακριβώς έγινε σήμερα, κάνοντας έτσι ένα πλήρες πρόγραμμα όπου όλα μετράνε, όπως και η διαφορά πρόσφυσης από γύρο σε γύρο. Με την Honda δουλεύουμε πάνω στον κινητήρα περισσότερο και χρειαζόμαστε περισσότερο χρόνο για να δούμε ποια λύση θα ακολουθήσουμε τελικά.»

Σχετικά με τους κινητήρες και τα νέα αεροδυναμικά βοηθήματα, η Honda δηλώνει πως αρχικά θα καταλήξουν σε δύο από τους τρεις κι έπειτα θα εστιάσουν στην τροφοδοσία και την χαρτογράφηση. Με βάση πόσο γρήγορα θα γίνει αυτό αύριο, θα εξαρτηθεί κι αν θα γίνουν κάποιοι γύροι με τα νέα αεροδυναμικά βοηθήματα από τους αγωνιζόμενους ή θα μείνει για την τρίτη ημέρα. Σίγουρα όμως θα δοκιμαστούν κι αυτά.

Με τον Stoner να κάνει τον ταχύτερο γύρο στις δοκιμές που είχαν ξεκινήσει οι ομάδες μέσα στην προηγούμενη εβδομάδα, προετοιμάζοντας το έδαφος για τους αγωνιζόμενους, η Ducati φαινομενικά είχε λιγότερη δουλειά, πρακτικά όμως τα πράγματα δεν είναι ευκολότερα καθώς οι δύο αναβάτες έχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ τους και η προσαρμογή στην μοτοσυκλέτα προχωρά δυσανάλογα. Φαίνεται αυτό κι από τις δηλώσεις τους:

Dovizioso: Ήταν μία έκπληξη το σημερινό, γιατί βρήκα σημεία της μοτοσυκλέτας που έχουν βελτίωση, δεν περίμενα πως στο τέλος της στροφής, πριν την έξοδο θα είχα καλύτερη αίσθηση από το εμπρός ελαστικό! Περιμένω ωστόσο την αυριανή ημέρα, για εμένα τότε θα είναι η πραγματική αντιπαράθεση με πέρσι. Προς το παρόν αυτό που δεν ξέρω είναι το εύρος της βελτίωσης που μπορούμε να έχουμε. Δεν ξέρω δηλαδή πόσο καλύτερα μπορούν να γίνουν τα πράγματα.. Ο κινητήρας δεν έχει μεγάλη διαφορά, η είσοδος στην στροφή όμως έχει βελτιωθεί

Σε αντίθεση με τον Dovizioso, ο Lorenzo ξέρει πόσο είναι το περιθώριο βελτίωσης και το χαρακτηρίζει μεγάλο, ενώ όταν ερωτήθηκε για τον Stoner, δήλωσε πως συμφωνεί μαζί του για την νέα μοτοσυκλέτα. Με τον Lorenzo να διαφωνεί με τον Dovizioso για το περιθώριο βελτίωσης, είναι επίκαιρες αυτές οι δηλώσεις της Ducati εδώ, πως πρέπει πλέον να προσαρμοστεί η μοτοσυκλέτα σε εκείνον, καθώς ο ίδιος έχει κάνει ήδη αρκετές αλλαγές στο στιλ του

Lorenzo: Υπάρχει βελτίωση αλλά ακόμα θέλουμε πολύ περισσότερη. Είμαι πολύ ευχαριστημένος σήμερα, βελτιώσαμε τομείς στους οποίους είχα μεγάλο πρόβλημα πέρσι. Η μοτοσυκλέτα στρίβει καλύτερα με το γκάζι από πριν, αυτή θεωρώ ως βασική διαφορά για το δικό μου οδηγικό στιλ. Ακόμα κάνω βήματα προσαρμογής για το νέο πλαίσιο και κινητήρα»

Η Suzuki που ξεκίνησε δυναμικά πολύ, φέρνοντας για δοκιμές και τον θρύλο του IOMTT, τον ένα και μοναδικό Dunlop, είναι ευχαριστημένη με τις αλλαγές που έχουν κάνει στον κινητήρα τον τομέα που τους δυσκόλεψε πέρσι, ενώ ο Alex Rins έκανε ένα από τα μεγαλύτερα σερί γύρων για σήμερα περνώντας το όριο των 60 γύρων και παράλληλα με τους φετινούς Rookies, που τους συστήνουμε εδώ, και τον Zarco που έχει την κρυφή λύσσα… έγραψε 63 γύρους.

Ο Mika Kallio, ο αναβάτης εξέλιξης της KTM που ταυτόχρονα είναι κι ένας από τους ταχύτερους αναβάτες του κόσμου, άφησε τον Espargaro σήμερα να γράψει γύρους ώστε τελικά να πάρει την δέκατη θέση. Για άλλη μία φορά ο Espargaro αποδεικνύεται ταχύτερος από τον Bradley Smith, που στην αρχή ήταν το μεγάλο στοίχημα της KTM, μίας ομάδας που συγκαταλέγεται σε εκείνες με την ταχύτερη βελτίωση. Πιο ήπια από πλευράς βελτίωσης, ή καλύτερα πιο φυσιολογικά είναι στην Aprilia, που βέβαια κινείται και με χαμηλότερους οικονομικούς πόρους, συγκριτικά με την KTM, και που ακόμα σήμερα ασχολούνται με ζητήματα κατανομής βάρους και αύξησης της απόδοσης..

Οι δοκιμές ξεκινούν δυναμικά, καθώς στον ήδη αυξημένο ανταγωνισμό των τελευταίων ετών, προστίθενται οι βελτιώσεις που σχεδόν όλοι κατάφεραν να πραγματοποιήσουν

Κατάταξη
Αναβάτης
Χρόνος
Διαφ.
Συν.Γύρων
 
 
 
 
 
1
PEDROSA, Dani
1:59.427
 
55 / 56
 
 
 
 
 
2
DOVIZIOSO, Andrea
1:59.770
0.343
33 / 35
 
 
 
 
 
3
LORENZO, Jorge
1:59.802
0.375
38 / 38
 
 
 
 
 
4
PETRUCCI, Danilo
2:00.123
0.696
29 / 30
 
 
 
 
 
5
MILLER, Jack
2:00.178
0.751
42 / 43
 
 
 
 
 
6
ROSSI, Valentino
2:00.233
0.806
44 / 50
 
 
 
 
 
7
MARQUEZ, Marc
2:00.290
0.863
50 / 51
 
 
 
 
 
8
ZARCO, Johann
2:00.421
0.994
60 / 62
 
 
 
 
 
9
CRUTCHLOW, Cal
2:00.522
1.095
28 / 38
 
 
 
 
 
10
ESPARGARO, Pol
2:00.568
1.141
38 / 39
 
 
 
 
 
11
RINS, Alex
2:00.627
1.200
61 / 63
 
 
 
 
 
12
NAKAGAMI, Takaaki
2:00.664
1.237
63 / 64
 
 
 
 
 
13
VIÑALES, Maverick
2:00.714
1.287
55 / 72
 
 
 
 
 
14
ESPARGARO, Aleix
2:00.866
1.439
34 / 40
 
 
 
 
 
15
RABAT, Tito
2:00.912
1.485
66 / 66
 
 
 
 
 
16
IANNONE, Andrea
2:01.027
1.600
27 / 41
 
 
 
 
 
17
SMITH, Bradley
2:01.099
1.672
29 / 39
 
 
 
 
 
18
MORBIDELLI, Franco
2:01.161
1.734
61 / 62
 
 
 
 
 
19
BAUTISTA, Alvaro
2:01.728
2.301
30 / 40
 
 
 
 
 
20
GUINTOLI, Sylvain
2:01.864
2.437
37 / 58
 
 
 
 
 
21
REDDING, Scott
2:01.962
2.535
40 / 51
 
 
 
 
 
22
TEST3, Yamaha
2:02.044
2.617
26 / 28
 
 
 
 
 
23
HERNANDEZ, Yonny
2:02.053
2.626
47 / 47
 
 
 
 
 
24
ABRAHAM, Karel
2:02.088
2.661
46 / 46
 
 
 
 
 
25
TEST2, Yamaha
2:02.527
3.100
23 / 39
 
 
 
 
 
26
SIMEON, Xavier
2:02.946
3.519
45 / 47
 
 
 
 
 
27
LUTHI, Thomas
2:03.732
4.305
57 / 58
 
 
 
 
 
28
TEST1, Yamaha
2:03.786
4.359
3 / 4
 
 
 
 
 
29
PIRRO, Michele
2:04.767
5.340
3 / 4
 
 
 
 
 
30
KALLIO, Mika
2:05.932
6.505
7 / 7

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.