MotoGP 2022, Αυστριακό GP, FP1: Τρία Ducati στις τέσσερις πρώτες θέσεις

Ταχύτερος όλων ο Jack Miller
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

19/8/2022
Τα πρώτα δοκιμαστικά στην πίστα του Red Bull Ring για το Αυστριακό GP του 2022 ανέδειξαν ως πρωταγωνιστή τη Ducati που είχε τρεις πιλότους στις τέσσερις πρώτες θέσεις της κατάταξης, με ταχύτερο όλων τον εργοστασιακό Jack Miller.
 
Η έντονη βροχόπτωση της Πέμπτης είχε αφήσει βρεγμένη την πίστα, που διαθέτει πλέον νέα χάραξη, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο κοινό τον Μάρτιο του 2022.
Έτσι λίγο πριν τη δεύτερη στροφή η πίστα του Hermann Tilke έχει πλέον ένα “εσάκι” (Münzer Chicane) για να μειώσει την ταχύτητα των μοτοσυκλετών στη μεγάλη ευθεία της πίστας, κάτι που μεταφράζεται σε μεγαλύτερη ασφάλεια των αγωνιζομένων, αλλά και πιο αργούς χρόνους από την προηγούμενη χάραξη.
 
Στην αρχή των πρώτων ελεύθερων δοκιμαστικών οι αγωνιζόμενοι βγήκαν όλοι με βρόχινα ελαστικά, ενώ σιγά-σιγά η αγωνιστική γραμμή ξεκίνησε να στεγνώνει, όμως ακόμα και στο τέλος δεν είχε στεγνώσει παντού.
 
Οι αναβάτες κινούνταν μουδιασμένα, με τις κλίσεις να είναι συντηρητικές, ενώ όλοι προσπαθούσαν να εγκλιματιστούν στη νέα χάραξη της πίστας, και να αποφύγουν κάποια πτώση στα βρεγμένα τμήματα.
 
Ο Miguel Oliveira οδήγησε την κούρσα των ταχύτερων γύρων, ενώ ο πρώτος αναβάτης που βγήκε στην πίστα με slick ελαστικά ήταν ο Marco Bezzecchi, 15 λεπτά πριν το τέλος των δοκιμαστικών.
 
Η απόφαση του αναβάτη της Mooney VR46 Racing Team αποδείχτηκε σωστή, καθώς 9 λεπτά πριν το τέλος σημείωσε τον πρώτο χρόνο και συνέχισε να τον βελτιώνει.
 
Το παράδειγμα του Ιταλού στην επιλογή ελαστικών ακολούθησαν και οι υπόλοιποι, με τους χρόνους να πέφτουν εντυπωσιακά, ενώ 8 λεπτά πριν το τέλος είχαμε μια ανώδυνη πτώση του Remy Gardner.
Έξι λεπτά πριν το τέλος των δοκιμαστικών, ο Jack Miller που βρισκόταν εξαρχής κοντά στην κορυφή ξεκίνησε να γράφει καλύτερους χρόνους, για να παραμείνει πρώτος μέχρι τέλους, με χρόνο 1.30.756. Για σύγκριση, στα στεγνά FP1 του 2021, πρώτος ήταν ο Johann Zarco με 1.22.827 που αποτέλεσε όμως και ρεκόρ πίστας, με τον δεύτερο Joan Mir να σημειώνει χρόνο 0.798 δευτερόλεπτα πιο αργό. Οι υπολογισμοί για τις ίδιες συνθήκες μεταξύ παλιάς και νέας χάραξης κάνουν λόγο για πιο αργούς χρόνους κατά 5-6 δευτερόλεπτα.
 
Ο Fabio Quartararo εμφανίστηκε εκνευρισμένος, τη μια επειδή έχασε τα φρένα στο τέλος της ευθείας, ενώ κατόπιν πέρασε “φίλερ” τον Nakagami, σήκωσε τη μοτοσυκλέτα του για να μην πέσει και ξεκίνησε τις χειρονομίες.
 
Παρά τον εκνευρισμό του όμως, ο Πρωταθλητής του 2021 έδειξε τη στόφα του, όπου τρία λεπτά πριν το τέλος έγραψε τον 2ο ταχύτερο χρόνο, ενώ τερμάτισε το session στην πέμπτη θέση.
 
Λίγο πριν τελειώσει ο χρόνος, ο Maverick Vinales είχε έξοδο στην 5, αλλά δεν έπεσε για να τερματίσει τελικά 11ος, ενώ ο Aleix Espargaro σημείωσε μεν έναν γρήγορο και ανταγωνιστικό χρόνο, πάτησε λίγο όμως εκτός ορίων με αποτέλεσμα ο χρόνος του να διαγραφεί και να βρεθεί στην 17η θέση.
 
Στο τέλος, πίσω από τον Miller, δεύτερος ήταν ο Johann Zarco της Prima Pramac Racing με Ducati, κάνοντας το 1-2 για την ιταλική μάρκα, ενώ τρίτος βρέθηκε ο Joan Mir με τη Suzuki. Τέταρτο ήταν ένα ακόμα Ducati, με τον Jorge Martin και η πρώτη πεντάδα έκλεισε με τον Fabio Quartaro και τη Yamaha.
 
Αποτελέσματα FP1
1 43 Jack MILLER AUS Ducati Lenovo Team DUCATI 1'30.756 
2 5 Johann ZARCO FRA Prima Pramac Racing DUCATI 1'31.374 
3 36 Joan MIR SPA Team SUZUKI ECSTAR SUZUKI 1'31.576 
4 89 Jorge MARTIN SPA Prima Pramac Racing DUCATI 1'31.616 
5 20 Fabio QUARTARARO FRA Monster Energy Yamaha MotoGP YAMAHA 1'31.773 
6 42 Alex RINS SPA Team SUZUKI ECSTAR SUZUKI 1'31.875 
7 33 Brad BINDER RSA Red Bull KTM Factory Racing KTM 1'31.913 
8 30 Takaaki NAKAGAMI JPN LCR Honda IDEMITSU HONDA 1'31.941 
9 23 Enea BASTIANINI ITA Gresini Racing MotoGP DUCATI 1'31.976 
10 4 Andrea DOVIZIOSO ITA WithU Yamaha RNF MotoGP Tea YAMAHA 1'32.007 
11 12 Maverick VIÑALES SPA Aprilia Racing APRILIA 1'32.074 
12 72 Marco BEZZECCHI ITA Mooney VR46 Racing Team DUCATI 1'32.321
13 88 Miguel OLIVEIRA POR Red Bull KTM Factory Racing KTM 1'32.422 
14 73 Alex MARQUEZ SPA LCR Honda CASTROL HONDA 1'32.437 19 
15 21 Franco MORBIDELLI ITA Monster Energy Yamaha MotoGP YAMAHA 1'32.488
16 63 Francesco BAGNAIA ITA Ducati Lenovo Team DUCATI 1'32.513 
17 41 Aleix ESPARGARO SPA Aprilia Racing APRILIA 1'32.557 
18 6 Stefan BRADL GER Repsol Honda Team HONDA 1'32.748 
19 49 Fabio DI GIANNANTONIO ITA Gresini Racing MotoGP DUCATI 1'32.775 
20 44 Pol ESPARGARO SPA Repsol Honda Team HONDA 1'32.905 
21 32 Lorenzo SAVADORI ITA Aprilia Racing APRILIA 1'32.963 
22 10 Luca MARINI ITA Mooney VR46 Racing Team DUCATI 1'32.998 
23 25 Raul FERNANDEZ SPA Tech3 KTM Factory Racing KTM 1'33.796 
24 40 Darryn BINDER RSA WithU Yamaha RNF MotoGP Tea YAMAHA 1'35.072
25 87 Remy GARDNER AUS Tech3 KTM Factory Racing KTM 1'35.092 

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.