MotoGP 2022, GP Ταϊλάνδης, FP2 - Τρία Ducati πρώτα, κι ο Marc Marquez 4ος

Πολλά γλιστρήματα και παράπονα απ’ όλους τους αναβάτες
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

30/9/2022

Στεγνά ήταν και τα δεύτερα ελεύθερα δοκιμαστικά στην πίστα της Ταϊλάνδης, με τη Ducati να επαναφέρει το σύνηθες status quo μετά τα FP1, με τους αναβάτες της να καταλαμβάνουν ως συνήθως τις πρώτες θέσεις -τρεις αυτή τη φορά- στα συνδυαστικά αποτελέσματα FP1&FP2, με τον Johann Zarco ταχύτερο όλων, τον Marc Marquez 4ο, και με τον Fabio Quartararo να κλείνει την πρώτη πεντάδα.

Μπορεί τώρα οι καιρικές συνθήκες να ήταν καλές, όμως η πρόγνωση του καιρού δείχνει βροχή για όλη την αυριανή μέρα, όπου θα διεξαχθούν τα τελευταία ελεύθερα και τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά.

Οι αναβάτες μπήκαν αρχικά στην πίστα με τα ίδια ελαστικά που φορούσαν στα FP1, κάνοντας προσομοίωση αγώνα, και μην κυνηγώντας τον απόλυτο χρόνο.

Η στροφή 3 είναι αυτή που μαζεύει σαν μαγνήτης όλες τις πτώσεις, και στα FP2 τον χορό άνοιξε στη συγκεκριμένη στροφή ο Marco Bezecchi, δίχως να τραυματιστεί.

Ο χρόνος περνά, οι αναβάτες μπαίνουν και βγαίνουν στην πίστα, οι χρόνοι παραμένουν απαράλλαχτοι, και στα pits οι ιδρωμένοι αναβάτες κάνουν όλοι το ίδιο νόημα στους μηχανικούς, με την παλάμη να παίζει τον ρόλο της μοτοσυκλέτας, και να κουνιέται κοφτά μπρος-πίσω, υποδηλώνοντας τα κουνήματα από το γλίστρημα του πίσω τροχού.

Η πίστα γλιστράει, με τα φρεσκοβαμμένα κερμπ να αποτελούν πρόβλημα για όλους, με κομμάτια της βαφής να εκτοξεύονται βροχή στην πίστα όποτε περνά από πάνω τους ο πίσω τροχός. Οι αναβάτες δεν μπορούν να βάλουν κάτω τη δύναμη, ο πίσω τροχός γλιστρά και η μοτοσυκλέτα κουνάει.

Ένα μικρό επεισόδιο έχει πρωταγωνιστές τους Quartararo και Marini, με τον Fabio να πιστεύει πως ο Luca ήταν στην αγωνιστική γραμμή πηγαίνοντας αργά, και όντας θυμωμένος περνά τον Ιταλό “φίλερ” καθώς μπαίνουν κι οι δυο τους στα πιτς.

Δεκαέξι λεπτά πριν το τέλος τις πτώσεις στην 3 συνεχίζει ο Cal Crutchlow, ευτυχώς κι αυτός δίχως περαιτέρω παρατράγουδα, ενώ τη σκυτάλη παίρνει 4 λεπτά αργότερα ο DiGia, κι αυτός χωρίς να χτυπήσει, ενώ θα ακολουθούσε ο Darryn Binder, με τα ίδια αποτελέσματα.

Επτά λεπτά πριν το τέλος οι ομάδες τοποθετούν νέα μαλακά ελαστικά στις μοτοσυκλέτες και οι αναβάτες ξεκινούν την προσπάθεια για επίτευξη χρόνου.

Δυστυχώς, μια ακόμα πτώση -αυτή άσχημη με highside- του Crutchlow, η δεύτερη στο session, από τη μια μας θύμισε το παρατσούκλι “τουμπάκιας” που τον ακολουθούσε όταν ο Βρετανός αγωνιζόταν full-time, και από την άλλη η κίτρινη σημαία για το συμβάν έκανε τους αναβάτες να κόψουν ρυθμό, να βρεθούν όλοι μαζί “τρενάκι” και να χάσουμε την ευκαιρία να τους δούμε να σημειώνουν ταχύτερους χρόνους ο ένας μετά τον άλλο.

Τελικά αυτοί που κατάφεραν να αποφύγουν τον συνωστισμό ήταν ο Jorge Martin, ο Pecco Bagnaia και ο Johann Zarco, σημειώνοντας ο ένας μετά τον άλλο ταχύτερους χρόνους, για να αποτελέσουν την πρώτη τριάδα αναβατών στους συνδυασμένους χρόνους των FP1 & FP2.

Με την καρό σημαία να έχει ήδη πέσει, ο Jack Miller έχασε το μπροστινό, ανοίχτηκε πολύ και όταν επέστρεφε στην πίστα παραλίγο να χτυπήσει με τον Marc Marquez, ευτυχώς όμως οι δυο αναβάτες απέφυγαν να έρθουν σε επαφή την τελευταία στιγμή.

Δυστυχώς για ένα ακόμα session οι διεκδικητές του τίτλου Aleix Espargaro και Enea Bastianini δεν κατάφεραν να βρουν τη φόρμα τους, με τον πρώτο να τερματίζει 13ος και με τον δεύτερο στην 11η θέση.

Ακολουθεί το TOP-10 των συνδυαστικών χρόνων σε FP1&FP2 - Για τα αναλυτικά στοιχεία δείτε ΕΔΩ.

1. Johan Zarco, Ducati, 1.30.281

2. Francesco Bagnaia, Ducati

3. Jorge Martin, Ducati

4. Marc Marquez, Honda

5. Fabio Quartararo, Yamaha

6. Jack Miller, Ducati

7. Luca Marini, Ducati

8. Miguel Oliveira, KTM

9. Alex Rins, Suzuki

10. Franco Morbidelli, Yamaha

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.