MotoGP 2024, Lusail, FP1: Ο Pedro Acosta κλέβει τις εντυπώσεις με 3ο χρόνο και εντυπωσιακό σώσιμο

Φοβερός ο rookie της GASGAS, έσωσε φάση α-λα MM93 - Ταχύτερος όλων ο Martin, δεύτερος ο Aleix, και ο Marc στην 4η θέση!

Από τον

Κώστα Γκαζή

8/3/2024

Στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά για τον πρώτο γύρο της σεζόν του 2024, ο Jorge Martin έδειξε -αναμενόμενο- τα δόντια του, γράφοντας τον ταχύτερο γύρο όλων. Τις εντυπώσεις όωμς έκλεψε ο rookie Pedro Acosta, που πέρα από τον 3ο χρόνο του έσωσε μια σχεδόν σίγουρη πτώση με θεαματικό στιλ, πανομοιότυπο με του Marc Marquez. Από τη μεριά του, ο 8 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής ξεκίνησε κι αυτός καλά την προσπάθεια του 24, γράφοντας τον 4ο χρόνο στα FP1.

Φυσικά, τα FP1 είναι πάντα μια αναγνωριστική περίοδος, όπου οι περισσότεροι εκ των μεγάλων ονομάτων αντιμετωπίζουν χαλαρά, ενώ όταν μιλάμε για το Qatar, τότε έχουμε κι άλλους λόγους που μειώνεται η σημασία του συγκεκριμένου session. Αυτό συμβαίνει γιατί η θερμοκρασίες θα είναι ιδανικές αργότερα, το βράδυ, ενώ οι μοτοσυκλέτες θα έχουν αφήσει λάστιχο κάτω που θα κάνει τα P1 μια εντελώς διαφορετική υπόθεση. Τέλος, μην ξεχνάμε πως αυτό που θέλουν όλοι είναι μια θέση μέσα στη δεκάδα των P1 κι εκεί θα πέσουν οι μάσκες, και θα γίνει το πραγματικό ξεκαθάρισμα.

Αφού ξεκαθαρίσαμε τα παραπάνω, να πούμε πως πέρα από το φανταστικό σώσιμο από τον Pedro Acosta που θύμισε Marc Marquez, το υπόλοιπο διάστημα των FP1 κύλησε χωρίς πτώσεις, μηχανικές βλάβες και άλλα απρόοπτα.

Στην πρώτη θέση εναλλάσσονταν αρκετοί αναβάτες, ενώ από τους κορυφαίους χρόνους έλειψαν ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής Pecco Bagnaia που πάντα ξεκινά αργά και προσεκτικά αλλά και ο Marco Bezzecchi που ήταν πολύ πίσω.

Η σκόνη στην πίστα έκανε αρκετούς αναβάτες να χάσουν τη γραμμή τους και να ανοιχτούν σε κάποιες στροφές, ενώ οι Oliveira και Binder είχαν εξόδους χωρίς όμως πτώσεις.

Η τελική πρώτη τριάδα αποτελούνταν από αναβάτες των Ducati, Aprilia και GASGAS, με τον Martin να γράφει 1:52.624, τον Aleix Espargaro να βρίσκεται 0,047 δευτερόλεπτα πίσω του και τον Pedro Acosta 0,071 δευτερόλεπτα πίσω από τον αναβάτη της Prima Pramac Racing.

Πολύ καλή η 5η θέση του Johann Zarco που ήταν ο πρώτος αναβάτης ιαπωνικής ομάδας (LCR Honda), ενώ ο Quartararo ήταν μόλις 19ος, 1.213 δευτερόλεπτα πίσω από τον Martin!

Τελευταίος βρέθηκε ο Franco Morbidelli, 2 δευτερόλεπτα και 125 εκατοστά πίσω από τον Martin, μην ξεχνάμε όμως πως αυτή ήταν η 1η φορά που ο Ιταλός ανέβηκε στη νέα του μοτοσυκλέτα.

Όλοι τώρα περιμένουμε το βράδυ, όπου στις 7 ώρα Ελλάδος θα λάβουν χώρα τα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά. Μείνετε συντονισμένοι, καθώς αμέσως μετά θα σας έχουμε ρεπορτάζ.

Ακολουθούν οι χρόνοι των FP1.

ΘΕΣΗ	ΑΝΑΒΑΤΗΣ	ΟΜΑΔΑ	ΧΡΟΝΟΣ	ΔΙΑΦΟΡΑ
1	89J. Martin	Prima Pramac Racing	01:52.624
2	41A. Espargaro	Aprilia Racing	01:52.671	+0.047 / +0.047
3	31P. Acosta	Red Bull GASGAS Tech3	01:52.695	+0.071 / +0.024
4	93M. Marquez	Gresini Racing MotoGP™	01:52.801	+0.177 / +0.106
5	33B. Binder	Red Bull KTM Factory Racing	01:52.889	+0.265 / +0.088
6	5J. Zarco	LCR Honda	01:52.927	+0.303 / +0.038
7	23E. Bastianini	Ducati Lenovo Team	01:52.950	+0.326 / +0.023
8	49F. Di Giannantonio	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	01:52.987	+0.363 / +0.037
9	43J. Miller	Red Bull KTM Factory Racing	01:53.031	+0.407 / +0.044
10	1F. Bagnaia	Ducati Lenovo Team	01:53.221	+0.597 / +0.190
11	73A. Marquez	Gresini Racing MotoGP™	01:53.250	+0.626 / +0.029
12	88M. Oliveira	Trackhouse Racing	01:53.338	+0.714 / +0.088
13	12M. Viñales	Aprilia Racing	01:53.351	+0.727 / +0.013
14	25R. Fernandez	Trackhouse Racing	01:53.380	+0.756 / +0.029
15	42A. Rins	Monster Energy Yamaha MotoGP™	01:53.407	+0.783 / +0.027
16	36J. Mir	Repsol Honda Team	01:53.435	+0.811 / +0.028
17	10L. Marini	Repsol Honda Team	01:53.608	+0.984 / +0.173
18	72M. Bezzecchi	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	01:53.626	+1.002 / +0.018
19	20F. Quartararo	Monster Energy Yamaha MotoGP™	01:53.837	+1.213 / +0.211
20	37A. Fernandez	Red Bull GASGAS Tech3	01:53.847	+1.223 / +0.010
21	30T. Nakagami	LCR Honda	01:53.863	+1.239 / +0.016
22	21F. Morbidelli	Prima Pramac Racing	01:54.749	+2.125 / +0.886

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_676

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!