MotoGP: 23,5G δέχτηκε ο Vinales πηδώντας από την μοτοσυκλέτα! Η ανάλυση της Alpinestars

Ο αερόσακος είχε ανοίξει πριν χτυπήσει την άσφαλτο!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/8/2020

Η Aplinestars έδωσε και σε αυτό το ατύχημα, όπως είχε κάνει και με του Marquez, τα δεδομένα που κατέγραψε η στολή του Vinales, όπου η μέγιστη δύναμη που δέχτηκε ήταν τα 23,45g!

Φαίνεται επίσης πως ο αερόσακος της Alpinestars άνοιξε πριν ακόμη ο Vinales φτάσει στο έδαφος και μάλιστα σε χρόνο λιγότερο από τα δέκατα που κράτησε η επίδραση της μέγιστης δύναμης.

Θυμηθείτε σε αυτό το σημείο ένα τεχνικό άρθρο για το πόσα “G” δέχεται ένας αναβάτης σε πτώση, και από πόσα “G” μπορεί να επιβιώσει:

Τεχνικό: Πόσα “g” δεχόμαστε σε ατύχημα με μοτοσυκλέτα! - Νούμερα που σοκάρουν

Από τα δεδομένα της στολής αντιλαμβανόμαστε και καλύτερα με πόσα χιλιόμετρα έφυγε ο Vinales από την μοτοσυκλέτα. Η αρχική εκτίμηση των 226 χιλιομέτρων έχει προκύψει από τα δεδομένα τηλεμετρίας. Αλλά τα δεδομένα τηλεμετρίας δεν ξέρουν πότε ξεκίνησε να φεύγει από την μοτοσυκλέτα γιατί είχε ήδη αφήσει το γκάζι όπως και την μανέτα του φρένου, αφού φρένο δεν υπήρχε. Οπότε τα δύο βασικά στοιχεία που θα μπορούσαν να βοηθήσουν, τον ακριβή προσδιορισμό, δηλαδή το πότε έκλεισε το γκάζι και το πότε άφησε το φρένο, δεν μας δίνουν την ακριβή στιγμή που άφησε τα χέρια του ρίχνοντας τον εαυτό του από την μοτοσυκλέτα. Τα 226 χιλιόμετρα πρόκυψαν από την ταχύτητα της μοτοσυκλέτας, η στολή του Vinales όμως ξέρει ακριβώς πότε άφησε τα χέρια και σήκωσε το σώμα του δεχόμενος την πίεση του αέρα, πριν πέσει προς τα δεξιά και χτυπήσει την άσφαλτο.

Με 218Km/h ο Vinales πηδά από την μοτοσυκλέτα γνωρίζοντας πως δεν μπορεί πλέον να την σταματήσει. Την ώρα που τα πόδια του είναι κάτω, ο αερόσακος έχει ήδη ενεργοποιηθεί. Η διάρκεια στην οποία φουσκώνει ο αερόσακος είναι μικρότερη από την διάρκεια που ασκήθηκε η μέγιστη δύναμη, η οποία και έρχεται 1,5 δευτερόλεπτο αργότερα. Η διάρκεια της μέγιστης δύναμης ενεργεί για χιλιοστά του δευτερολέπτου. Όμως όλες μαζί οι μωβ γραμμές, δείχνουν πως στην αρχή ο Vinales δέχεται υψηλές δυνάμεις συνεχόμενα με τον αερόσακο να κάνει την δουλειά του. Από εκεί και πέρα θα τον προστάτευε και μία κοινή φόρμα, καθώς γλιστρά για 4.8 δευτερόλεπτα και φέρνει τούμπες για 1.9 δευτερόλεπτα, πριν σηκωθεί και περπατήσει.

Δείτε εδώ το VIDEO του ατυχήματος

Ήταν ένα πολύ δυνατό σοκ για τον Vinales, μεγαλύτερο από εκείνο που έζησε στον πρώτο αγώνα που μόλις στο video αργότερα αντιλήφθηκε πόσο κοντά είχε φτάσει σε έναν άσχημο τραυματισμό!

Οι δηλώσεις του Vinales και της Yamaha για την δυσλειτουργία των φρένων στο MotoGP Styria είναι όλες συγκεντρωμένες σε ένα σημείο:

MotoGP: Πήδηξε για να σωθεί στα 226Km! Όλα όσα έχουν πει ο Vinales και η Yamaha για τα φρένα στην Αυστρία - Ο Maverick δεν είχε την νέα δαγκάνα της Brembo…  

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.