MotoGP: Άλματα εξέλιξης για την Aprilia

Ενθουσιασμένος ο Aleix Espargaro
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

1/10/2019

Στον αγώνα της Aragon, η Aprilia είχε μία από τις καλύτερες επιδόσεις της, με τον Aleix Espargaro να τερματίζει στην έβδομη θέση –ο καλύτερος τερματισμός της ομάδας την φετινή σεζόν. Ένας από τους σημαντικούς παράγοντες, σύμφωνα με τον Ισπανό, είναι και η εξέλιξη του συστήματος για τις εκκινήσεις, το οποίο η Aprilia μελετά εδώ και ένα χρόνο.

Το συγκεκριμένο σύστημα στο RS-GP μοιάζει πολύ με τα αντίστοιχα συστήματα των motocross μοτοσυκλετών στο πιρούνι και έγινε γνωστό πολύ μετά από το σύστημα που παρουσίασε η Ducati με το "χαμήλωμα" της πίσω ανάρτησης στο Desmosedici. Να θυμίσουμε ότι το σύστημα της Ducati εντοπίστηκε στις δοκιμές που έγιναν πριν την έναρξη της σεζόν στην Sepang, τον περασμένο Γενάρη, αλλά όπως δήλωσε ο Jack Miller, το χρησιμοποιούσε ήδη από τον περσινό αγώνα του Motegi.

Η πατέντα της Aprilia είδε το φως της δημοσιότητας μετά τις δοκιμές στο Brno και όπως μάθαμε από τους ανθρώπους της ομάδας, κρύβει κι αυτή πίσω της ένα μεγάλο διάστημα μελέτης και εξέλιξης. Ο Espargaro, χαρακτήρισε το σύστημα ως "πολύ καλό", ενώ δεν έκρυψε ότι όταν άρχισε να δουλεύει μ' αυτό πέρσι, το ξένισε ιδιαίτερα. Με τον καιρό όμως το σύστημα βελτιώθηκε και πλέον δεν μπορεί να κάνει καλή εκκίνηση δίχως αυτό. "Τώρα πια διακρίνω μεγάλη διαφορά στον τρόπο λειτουργίας του", είπε ο Espargaro. "Πιστεύω όμως ότι υπάρχουν ακόμη περιθώρια εξέλιξης, ειδικά στον τρόπο που δρα στο πιρούνι, καθώς δεν είναι πολύ εύκολο για τον αναβάτη. Πολλές φορές δεν καταφέρνω να το βάλω σε λειτουργία." Με αυτόν τον μηχανισμό, το πιρούνι του Aprilia μένει συμπιεσμένο για την εκκίνηση, με τη βοήθεια μιας μικρής μανέτας που βρίσκεται δίπλα από την μανέτα της νεκράς (για τα seamless κιβώτια). Αστειευόμενος ο Espargaro δήλωσε: "Πλέον η μοτοσυκλέτα μου έχει πιο πολλά κουμπιά κι από κόκπιτ αεροπλάνου."

Μέχρι στιγμής λοιπόν, μόνο η Ducati και η Aprilia είναι γνωστό ότι χρησιμοποιούν αντίστοιχα συστήματα για τις εκκινήσει που δρουν στις αναρτήσεις και μένει να δούμε αν στο μέλλον θα υπάρξουν μιμητές και από τις υπόλοιπες ομάδες.

 

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες