MotoGP Americas: Μεγάλη νίκη για Rins σε αγώνα πτώσεων και ανατροπών!

Βήμα πίσω σήμερα για την Ducati
motogp americas αγώνας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/4/2023

Το μόνο πρόβλημα με την νίκη του Rins είναι ο τρόπος που την πήρε, διότι ήταν ο καλύτερος οδηγός σήμερα και θα μπορούσε να την κερδίσει με θεαματική μάχη. Αποτέλεσμα της μάχης η νίκη του και πάλι, απλά όχι με προσπέραση, όπως θα μπορούσε, ας πάμε όμως από την αρχή, καθώς σήμερα ήταν η ημέρα που οι Ducati θα αποδεκατιζόντουσαν ξεκινώντας από τις πρώτες στροφές του πρώτου γύρου.

Οι τρεις πρώτοι έκαναν μία πολύ καλή εκκίνηση, ο Rins μάλιστα λίγο έλειψε να περάσει τον Bagnaia στην πρώτη στροφή, πράγμα που επιχείρησε κι αμέσως μετά με τον Bagnaia να του κλείνει την πόρτα. Ο Rins ήξερε, όπως και όλος ο κόσμος, όπως και ξεκάθαρα φάνηκε αμέσως μετά πως αν δεν εκμεταλλευόταν τα πρώτα τμήματα της πίστας, τότε ο Bagnaia θα μπορούσε να ξεφύγει και να χτίσει μικρή διαφορά.

motogp americas αγώνας
Η πρώτη νίκη της Honda που δεν είναι στο όνομα Marquez από το 2018!

Πίσω του μία σειρά από αναβάτες που όλοι τους ήταν ικανοί για το βάθρο, με τις Ducati να αρχίζουν να φεύγουν όμως από το πλάνο. Ο Martin, ένας από τους ταχύτερους αυτές τις ημέρες πέφτει από μπροστινό ελαστικό και μαζί του δυστυχώς παίρνει τον Alex Marquez ο οποίος μάλιστα τραυματίζεται και ελαφρά. Λίγο αργότερα και ο Aleix Espargaro χάνει πρόσφυση μπροστά, ενώ ο Vinales έχει κάνει μία πολύ κακή εκκίνηση και έχει φύγει από το κυνήγι των μπροστινών.

Ο Quartararo θα κάνει τον καλύτερο αγώνα του και το γεγονός πως βρίσκεται στη τρίτη θέση του βάθρου οφείλεται στις πτώσεις των πρώτων, αλλά και των πίσω που θα μπορούσαν να τον κυνηγήσουν αλλά δεν ήταν εκεί για να το κάνουν και στην τεράστια προσπάθεια που έκανε ο ίδιος. Θα πρέπει να φορά κανείς παρωπίδες ή να εργάζεται στην Yamaha για να ισχυριστεί πως επέστρεψαν στις νίκες. Μακάρι να ήταν έτσι καθώς περισσότερος ανταγωνισμός είναι το μόνο που θέλει ένας πραγματικό φίλαθλος αλλά το σημερινό αποτέλεσμα είναι συγκυριακό και μακάρι -δεύτερο μακάρι- να δώσει την ψυχολογική ώθηση που χρειάζεται για να κάνουν την διαφορά από εδώ και πέρα. Οι αγώνες MotoGP στο επίπεδο που πλέον έχουν φτάσει, βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στην ψυχολογία της ομάδας και των αναβατών.

Ο Quartararo λοιπόν καταφέρνει με μία πολύ μεγάλη προσπάθεια όπως φαινόταν σε όλες τις δύσκολες στροφές που τις προηγούμενες ημέρες έχανε τις γραμμές, να κάνει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα που μπορούσε και να μείνει μπροστά!

Στο τέλος και μετά από τρεις πτώσεις ο Rins μένει κολλημένος πίσω από τον Bagnaia και πίσω του έχει στο ένα δευτερόλεπτο τον Miller που κάνει έναν καταπληκτικό αγώνα, μετά από 5 πτώσεις τις προηγούμενες ημέρες. Έχει καταφέρει να πάει από την 10η θέση στην 3η σε ελάχιστους γύρους και όπως ακριβώς κέρδισε 7 θέσεις, έτσι απότομα στον 7ο γύρο τα έχασε όλα όταν έπεσε κι αυτός από πρόσφυση εμπρός. Συνολικά 8 αναβάτες θα πέσουν από τον ίδιο λόγο με την πίστα να καθιστά πολύ εύκολο αυτό το λάθος, όχι ότι δεν γίνεται να υπάρχει κι ένα λάθος ρυθμίσεων στα ελαστικά αλλά σε κάθε περίπτωση η πίστα αυτή δεν συγχωρεί.

Στο μεταξύ ο Rins που έχει κερδίσει εδώ με όλες τις κατηγορίες αλλά και με Suzuki, έχει τώρα την μοτοσυκλέτα που κέρδιζε συνέχεια εδώ μέσα μέχρι που έφυγε ο Marc Marquez. Στα εσάκια εκμηδενίζει την διαφορά που ο Bagnaia καταφέρνει να κάνει στα τελευταία τμήματα εκμεταλλευόμενος το περισσότερο γκάζι και γράφει ταχύτερους χρόνους γύρου από την δεύτερη θέση. Είναι θέμα χρόνου το πότε θα παλέψει με τον Bagnaia και ήδη μετρά επιθέσεις, που ωστόσο δεν θα κλιμακωθούν γιατί στον 8ο γύρο, ένα γύρο μετά τον Miller, ο Bagnaia θα πέσει από μπροστινό με τον ίδιο τρόπο. Η πίεση του Rins αποδίδει, η ανάγκη να κάνει στα εσάκια κάτι καλύτερο από αυτό που μπορεί η Ducati για να σταματήσει να εκμηδενίζει την διαφορά ο Rins οδηγεί σε ένα λάθος μετά από αυτά. Στον 90 γύρο πέφτει ο Mir ενώ στον 11ο ο Binder ολοκληρώνοντας την ατυχία της KTM και δείχνοντας πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα.

motogp americas αγώνας
Η Ducati δεν μπορεί να πιστέψει πως ο Bagnaia έκανε άλλο ένα λάθος πρώτης γραμμής

Τώρα ο Rins πρέπει απλά να μην κάνει το λάθος, κάτι που έμαθε εχθές πολύ καλά και παραδόξως δεν κόβει αλλά συνεχίζει να προσθέτει δέκατα στον Quartararo μέχρι η ομάδα να του στείλει το κατάλληλο μήνυμα. Ο Marini βέβαια δεν κρατήθηκε πολύ πίσω από την Yamaha. Την ώρα που ο συμπαίκτης του ο Bezzecchi έχει χάσει την τέταρτη θέση από τις δύο Aprilia, την εργοστασιακή που έμεινε και την δορυφορική του Oliveira, ο Marini θα περάσει στην ευθεία τον Quartararo σαν σταματημένο στον 13ο γύρο.

Ο Rins μαθαίνει το νέο, ξέρει πλέον πως μία Ducati είναι πίσω του και ξανά ανεβάζει ρυθμό. Μένουν 7 γύροι πριν το τέλος και η διαφορά από τα 1,7 δευτερόλεπτα θα φτάσει πάνω από τα δύο πράγμα που δείχνει πως ουσιαστικά μόνο το λάθος μπορεί να τον σταματήσει.

Όπως ακριβώς και στην περίπτωση του Bagnaia που δυστυχώς η καριέρα του έχει πολλά μαύρα σημεία από λάθη που έχει μετανιώσει οικτρά, το ίδιο ισχύει και για τον Rins σε έναν βαθμό, οπότε η αγωνία παραμένει ιδιαίτερα από την στιγμή που πέφτει και ο Nakagami, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που το έπαθαν και όλοι οι υπόλοιποι.

Ευτυχώς όμως ο Rins, ένας από τους καλύτερους αναβάτες εκεί έξω και ο άνθρωπος που θα μπορούσε να κρατά την Suzuki μπροστά στις πρώτες θέσεις καθώς και αυτή η μοτοσυκλέτα μπορούσε να είναι εκεί, δεν κάνει το παραμικρό λάθος! Μία μεγάλη νίκη είναι δική του, η πρώτη νίκη της Honda εδώ και μία πενταετία που δεν είναι στο όνομα Marquez! Είναι μία τεράστια στιγμή για την δορυφορική ομάδα και γενικά για την Honda και του αξίζει, με ή χωρίς πτώση του Bagnaia. Όχι όμως πως αυτό σημαίνει ότι βλέπουμε πλέον τον νέο διεκδικητή του τίτλου, όχι μόνο γιατί βαθμολογικά δεν είναι ακόμη εκεί, αλλά γιατί χρειάζονται κι άλλες τέτοιες αλάνθαστες εμφανίσεις για να μπορεί κανείς να πει κάτι τέτοιο. Σε κάθε περίπτωση ήταν ένας όμορφος αγώνας με πολλές ανατροπές και τις πτώσεις να τον χαρακτηρίζουν. Κατανοώ πως για την πλειοψηφία πρέπει να υπάρχουν μάχες σώμα με σώμα και αγκώνα με αγκώνα για να ευχαριστηθεί θέαμα, όμως όταν μπορεί κανείς να κρίνει πόσο στο όριο βρίσκονται, ακόμη κι αν οδηγούν 2,2 δευτερόλεπτα μπροστά από όλους τους άλλους, τότε απολαμβάνει και το πλάνο ενός μοναχικού αναβάτη. Κορυφαία οδήγηση σήμερα από τον Rins και αγώνας ανατροπής για την Ducati, παρόλο που ο Bezzecchi κρατά την πρώτη θέση στην βαθμολογία προς την κατάκτηση του τίτλου…

motogp americas αγώνας
Η στιγμή της πτώσης του Bagnaia, όταν θα ξεκινούσε ο Rins για ακόμη ένα γύρο, να μειώνει την διαφορά που μόλις είχε χτίσει η Ducati στο ανοικτό τμήμα της πίστας

 

1

42AlexRins

LCR Honda CASTROL

Honda

160.4

41'14.6490

2

10LucaMarini

Mooney VR46 Racing Team

Ducati

160.1

+3.498

3

20FabioQuartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP

Yamaha

160

+4.936

4

12MaverickViñales

Aprilia Racing

Aprilia

159.8

+8.318

5

88MiguelOliveira

CryptoDATA RNF MotoGP Team

Aprilia

159.7

+9.989

6

72MarcoBezzecchi

Mooney VR46 Racing Team

Ducati

159.6

+12.049

7

5JohannZarco

Prima Pramac Racing

Ducati

159.6

+12.242

8

21FrancoMorbidelli

Monster Energy Yamaha MotoGP

Yamaha

159

+20.399

9

49FabioDi Giannantonio

Gresini Racing MotoGP

Ducati

158.6

+27.981

10

37AugustoFernandez

GASGAS Factory Racing Tech3

KTM

158.5

+28.217

11

51MichelePirro

Ducati Lenovo Team

Ducati

158.3

+32.370

12

94JonasFolger

GASGAS Factory Racing Tech3

KTM

156.1

+68.065

13

33BradBinder

Red Bull KTM Factory Racing

KTM

155.1

+83.012

 

6StefanBradl

Repsol Honda Team

Honda

158.5

2 laps

 

30TakaakiNakagami

LCR Honda IDEMITSU

Honda

158.8

9 laps

 

36JoanMir

Repsol Honda Team

Honda

158.8

12 laps

 

1FrancescoBagnaia

Ducati Lenovo Team

Ducati

160.5

13 laps

 

25RaulFernandez

CryptoDATA RNF MotoGP Team

Aprilia

151.9

14 laps

 

43JackMiller

Red Bull KTM Factory Racing

KTM

160.1

14 laps

 

73AlexMarquez

Gresini Racing MotoGP

Ducati

0

 
 

41AleixEspargaro

Aprilia Racing

Aprilia

0

 
 

89JorgeMartin

Prima Pramac Racing

Ducati

0

 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.