MotoGP: Αμφισβητήσιμη λύση με «σαμαράκια» για να μην πατούν εκτός πίστας!

Ενεργοποιήθηκε μία οδηγία της FIM από το 2022
MotoGP: Αμφισβητήσιμη λύση με «σαμαράκια» για να μην πατούν εκτός πίστας!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/8/2023

Μία ακριβή λύση που θα κοστίσει σχεδόν €150.000 σε κάθε πίστα μπαίνει σε δοκιμαστική περίοδο ξεκινώντας από την Jerez, αν και φέρει το όνομα Misano 200 γιατί σε εκείνη την πίστα δοκιμάστηκαν σε κάποιες στροφές.

Το ζήτημα φυσικά δεν είναι στο κόστος της νέας προδιαγραφής για τις πίστες που φιλοξενούν τα MotoGP, αλλά για το γεγονός πως θυσιάζεται η ασφάλεια των αναβατών για να τηρηθούν οι κανονισμού.

Η πράσινη περιοχή προστέθηκε ώστε να μην υπάρχουν πτώσεις αν κάποιος πατήσει εκτός πίστας, προβλέποντας αντίστοιχα και τον κανονισμό τόσο για την διάρκεια του αγώνα όσο και για τις δοκιμές κατάταξης όπου ακυρώνεται η προσπάθεια του αναβάτη.

Στην πορεία βέβαια το «πατάω στο πράσινο από ανάγκη» άλλαξε στο «εκμεταλλεύομαι το πλάτος πατώντας στο πράσινο» και χρειάστηκε αυστηριοποίηση των κανονισμών όπως και καλύτερη παρακολούθηση για το ποιος πατά εκτός.

Και η αυστηριοποίηση έφερε και σχόλια για το πότε έχουν πάρει την σωστή απόφαση, με τελευταίο παράδειγμα τη φετινή σεζόν και όλες τις κουβέντες που γίνονται για τον αν οι κριτές βοηθούν την Ducati, έναντι της KTM και της Aprilia. Στο μεταξύ η διαφορά της Ducati θα ήταν εξίσου μεγάλη με τους υπόλοιπους σε κάθε περίπτωση αλλά αυτή είναι μία άλλη κουβέντα που έχει γίνει ήδη στην ανάλυση του τελευταίου αγώνα.

Μετά από όλα αυτά λοιπόν είναι φυσιολογικό να υπάρχει μία ευαισθησία στο θέμα που η τελευταία είδηση από την Jerez αναμοχλεύει περισσότερο καθώς δείχνει πως η προδιαγραφή Misano 200 που ρητά αναφέρεται στο βιβλίο κανονισμών της FIM για το 2023 και πρώτη φορά προστέθηκε το 2022, ακυρώνει ουσιαστικά την πράσινη περιοχή.

MotoGP: Αμφισβητήσιμη λύση με «σαμαράκια» για να μην πατούν εκτός πίστας!
Από τους ανανεωμένους κανονισμούς του 2023 - Η χρήση των "Misano 200" προβλέπεται ήδη από το 2022

Οι πρώτες φωτογραφίες από την τοποθέτηση των νέων κερμπ αυτό δείχνουν, ωστόσο βρισκόμαστε στα μισά της διαδικασίας που σημαίνει πως η τελική τους μορφή μπορεί να είναι πιο ήπια και πιο ομαλή από την φορά της πίστας.

Σε κάθε περίπτωση όμως θα προεξέχουν περισσότερο από άλλες παρόμοιες λύσεις που υπάρχουν χρόνια σε πίστες που δεν διοργανώνουν MotoGP, εκεί όπου γενικά στα εθνικά πρωταθλήματα οι αναβάτες έχουν μάθει να μην χρησιμοποιούν το κερμπ με τον ίδιο τρόπο που συμβαίνει στα MotoGP, ή που συνέβαινε ως τώρα.

MotoGP: Αμφισβητήσιμη λύση με «σαμαράκια» για να μην πατούν εκτός πίστας!

Ακυρώνεται λοιπόν ένα μέτρο που είχε γίνει για την ασφάλεια των αναβατών καθώς έδειξε πως στην πορεία δεν αντιμετωπίστηκε με τον ίδιο τρόπο από όλους και τα κερμπ ξανά γίνονται το μέρος που δεν θέλεις να πατήσεις. Μένει φυσικά να δούμε ολοκληρωμένη την εικόνα τους και τα πρώτα σχόλια από τους αναβάτες. Τα 50 χιλιοστά αρνητικής κλίσης δεν είναι λίγα, ούτε όμως μπαίνουν και αψήφιστα καθώς υπήρχαν ήδη στους κανονισμούς του 2022 και αναφέρονται ξεκάθαρα και στης τρέχουσας χρονιάς. Είναι και μία σημαντική επένδυση που δεν μπορεί κανείς να αναιρεί από χρονιά σε χρονιά, οπότε η διαμάχη για το «πάτησες ή όχι, εκτός πίστας» δεν θα συνεχιστεί για πολύ.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.