MotoGP: Ανανέωσε με LCR ο Nakagami

Με συμβόλαιο ενός έτους
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

15/10/2019

Μπορεί ο Marquez να κλέβει όλη τη δόξα από τους υπόλοιπους αναβάτες της Honda, όμως αυτό δεν σημαίνει πως δεν είναι αναγκαίοι για την Big-H. Για την ακρίβεια, τόσο ο Lorenzo, όσο o Crutchlow και ο Nakagami είναι εξίσου σημαντικοί και συνδράμουν ενεργά στην εξέλιξη της RC213V, που είναι μια από τις πιο “δύστροπες” μοτοσυκλέτες στο grid.

Η Honda λοιπόν, εν όψει του αγώνα στο Motegi, αποφάσισε να ανανεώσει τη συνεργασία της με τον Takaaki Nakagami ως αναβάτης της δορυφορικής της ομάδας, LCR Honda IDEMITSU. Ο Nakagami μετρά ήδη δύο χρόνια πάνω στη σέλα της RC213V και έχει αποδείξει χρόνο με το χρόνο πως βελτιώνεται με σταθερό ρυθμό, φέρνοντας θετικά αποτελέσματα στην ομάδα. Με εννέα τερματισμούς μέσα στη δεκάδα και με καλύτερο αποτέλεσμα την πέμπτη θέση, ο Nakagami έχει καταφέρει να μαζέψει περισσότερους από τους διπλάσιους βαθμούς που είχε συγκεντρώσει την πρώτη του χρονιά ως rookie.

Η ανανέωση του συμβολαίου του Nakagami με τη Honda πριν τον αγώνα στο Motegi αναπτέρωσε το ηθικό του, μιας και αυτός θα είναι ο τελευταίος του αγώνας για φέτος, αφού αποφάσισε να χειρουργηθεί στον ώμο πριν τη λήξη του πρωταθλήματος υποφέροντας από το ίδιο πρόβλημα με τον Marquez. Συγκεκριμένα, οι σύνδεσμοι του ώμου του έχουν χαλαρώσει τόσο πολύ, που πλέον έχει φτάσει στο σημείο να εξαρθρώνεται χωρίς αφορμή, κάτι που είχε συμβεί στον Marquez στη χειρουργική αίθουσα όταν του έκαναν την αναισθησία. Η απόφαση του Nakagami να μπει στο χειρουργείο πριν τη λήξη του πρωταθλήματος, πάρθηκε με βάση την πορεία αποκατάστασης του ώμου του Marquez μετά το χειρουργείο και τόσο η LCR όσο και η Honda τον στήριξαν σε αυτό. Ειδικότερα, μια τέτοια επέμβαση απαιτεί αρκετό διάστημα για να επανέλθει ο ώμος στο 100% και αν ο Nakagami έμπαινε στο νοσοκομείο μετά τη λήξη του πρωταθλήματος δεν θα προλάβαινε να επιστρέψει στον αγώνα του Qatar της επόμενης σεζόν στο 100% της φυσικής του κατάστασης.

Σε δηλώσεις του ο Ιάπωνας αναβάτης είπε: “Πρώτα από όλα θα ήθελα να εκφράσω το πόσο χαρούμενος είμαι που θα παραμείνω στη Honda και την ομάδα της LCR. Κατάφερα να βελτιωθώ αρκετά φέτος και η Honda με στήριξε ιδιαίτερα και μου έδωσε μια πολύ καλή μοτοσυκλέτα. Είμαι σίγουρος που θα συνεχίσουμε με αυτόν τον τρόπο και το 2020. Σχετικά με τον τραυματισμό μου, μετά την πτώση στο Assen διαπίστωσα πως ο πόνος παρέμενε και ότι ο ώμος μου δεν είχε πια την ίδια δύναμη. Επισκέφτηκα το γιατρό για να κατανοήσω πλήρως την φύση του προβλήματός μου και παρότι μπορούσα να οδηγήσω κανονικά δεν είχα τη δυνατότητα να πιέσω όσο ήθελα. Έτσι, παρέα με την Honda και την LCR πήραμε τη δύσκολη απόφαση να κάνω τώρα την επέμβαση.”

Ο Διευθυντής του HRC, Tetsuhiro Kuwata ανέφερε ότι είναι πολύ περήφανος που η Honda θα συνεχίσει να υποστηρίζει τον Nakagami για το 2020, καθώς έχει βελτιωθεί και συνεχίζει να εξελίσσεται σαν αναβάτης καθ’ όλη τη διάρκεια της φετινής σεζόν. “Είναι ένας απ’ τους αναβάτες που εμπνέει πολλά νέα ταλέντα στην Ιαπωνία και την Ασία μέσω της σκληρής δουλειάς του και της αφοσίωσής του”, τόνισε ο Kuwata, ενώ έκλεισε της δηλώσεις τους με ευχές για μια ταχεία αποκατάσταση του ώμου του.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.