MotoGP - Αντιδράσεις από την Ducati μετά τις δηλώσεις του Carmelo Ezpeleta για παραχωρήσεις σε Honda-Yamaha

Αν και η ίδια έχει δεχτεί αντίστοιχη μεταχείριση στο παρελθόν
Paolo Ciabbati
Από το

motomag

30/6/2023

Όπως σας είχαμε ενημερώσει, ο Sport Director του MotoGP, Carmelo Ezpeleta, σε συνέντευξή του ανέφερε την πιθανότητα να δοθούν προνόμια εξέλιξης για τους δύο Ιάπωνες κατασκευαστές, Honda και Yamaha, με τους ιθύνοντες της Ducati να δείχνουν ότι είναι μάλλον αρνητικά προσκείμενοι σε κάτι τέτοιο.

Λίγες μόλις μέρες μετά την συνέντευξη του Carmelo Ezpeleta, το “μεγάλο κεφάλι” της Ducati Corse, Luigi DallIgna και ο Sporting Director, Paolo Ciabatti έκαναν τις πρώτες δηλώσεις όσον αφορά στις δηλώσεις του υπεύθυνου της Dorna.

Ξεκινώντας από τον DallIgna, σε συνέντευξή του στο GPOne.com, δήλωσε “Είναι σωστό να βοηθάμε τις ομάδες, όχι όμως αδικώντας άλλες”. Μία αν μη τι άλλο… αινιγματική δήλωση καθώς στην συνέχεια πρόσθεσε ότι δεν βλέπει κάποιο πρόβλημα στο Πρωτάθλημα, όπως είναι τώρα, ενώ συνέχισε λέγοντας ότι η Ducati και όλα τα μέλη της ομάδας, έχουν κάνει πολλές θυσίες, μέχρι να φτάσουν εδώ. Κανείς δεν λέει ότι δεν έγιναν θυσίες, όμως η αλήθεια είναι ότι με τους 13 από τους 16 αγώνες, συμπεριλαμβανομένων των Sprint, να έχουν στην πρώτη θέση του βάθρου αναβάτη της Ducati, σίγουρα δεν μιλάμε για μία ανταγωνιστική κατάσταση.

Από την άλλη ο Ciabatti, έριξε τα βέλη του κυρίως εναντίον του Ezpeleta, λέγοντας, στο ίδιο μέσο, ότι ο Ισπανός της Dorna, αποφάσισε πρώτα να μιλήσει στα media και όχι στις ομάδες. Tόνισε επίσης, ότι οι μέχρι τώρα κανονισμοί, όσον αφορά στα προνόμια της εξέλιξης, υπαγορεύουν ότι η ομάδα που θα λάβει τα εν λόγω προνόμια, δεν πρέπει έχει κάποιο τερματισμό σε βάθρο σε στεγνό αγώνα για μία ολόκληρη αγωνιστική σεζόν. Όπως είπε ο Ciabatti, κάτι τέτοιο δεν ισχύει για τους δύο Ιάπωνες κατασκευαστές, αφού στον γύρο του Τέξας η Honda αναδείχθηκε νικήτρια με τον Alex Rins, ενώ ο Quartararo πήρε την τρίτη θέση, στον ίδιο αγώνα. Βέβαια ο ίδιος ο Ezpeleta ανέφερε ότι οι κανόνες πρέπει να επικαιροποιηθούν, πιθανότατα έχοντας αυτό ακριβώς στο μυαλό του.

Παράλληλα, ο Sport Director της Ducati, εξήγησε ποια θα ήταν η σωστή διαδικασία που θα έπρεπε να ακολουθηθεί η Dorna, λέγοντας: “Μια πρόταση αυτού του είδους θα πρέπει να συζητηθεί στην Επιτροπή Grand Prix και τα μέλη της: Dorna, FIM, IRTA και MSMA. Η Επιτροπή συνεδρίασε την περασμένη Πέμπτη για να συζητήσει για τους τεχνικούς κανονισμούς του μέλλοντος και δεν παρουσιάστηκε καμία πρόταση. Όταν η Dorna αποφασίσει να αναβαθμίσει το σύστημα παραχωρήσεων για να βοηθήσει τους κατασκευαστές που αντιμετωπίζουν δυσκολίες, θα πρέπει να εξηγήσει πώς, και τι αντίκτυπο θα έχουν.” Κλείνοντας, δήλωσε πρόθυμος να συζητήσει μία πρόταση, αν αυτή έρθει, όχι όμως φωτογραφική (για Honda και Yamaha), αλλά να είναι ίση για όλους όσους χρειαστούν κάτι αντίστοιχο στο μέλλον.

dall'igna

Οι δηλώσεις και τον δύο δείχνουν ότι μάλλον δεν τους άρεσε η πρόταση της Dorna. Η διαφορά, ωστόσο, των Ιαπώνων (Honda, Yamaha) με τους Ευρωπαίους (Aprilia, Ducati, KTM) έχει αρχίσει να γίνεται έντονα εμφανής, με τον καλύτερα τοποθετημένο αναβάτη της Yamaha, τον Quartaro να βρίσκεται στην 9η θέση του Πρωταθλήματος, αυτή την στιγμή, με τον Alex Rins από τη Honda στην 13η. Η Dorna είναι λογικό να φοβάται ότι οι δύο ιαπωνικές εταιρείες, μπορεί να ακολουθήσουν τον δρόμο της Suzuki και να διαβούν την πόρτα της εξόδου, αν η κατάσταση αυτή συνεχιστεί.

Κάπου εδώ να θυμίσουμε ότι η Ducati ήταν από τις πρώτες εταιρείες που έλαβαν πλεονεκτήματα στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας τους, ήδη από το 2014, ενώ στην συνέχεια οι Aprilia, Suzuki και ΚΤΜ πέρασαν και εκείνες από αυτό το στάδιο. Το 2016, και με την υιοθέτηση της ενιαίας ECU σε όλες τις ομάδες, υπήρξαν ορισμένα προνόμια που δόθηκαν σε όλες τις ομάδες, ανεξαιρέτως, για τη σεζόν, προκειμένου να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα.

Fabio, Marc

Σίγουρα, οι κανονισμοί που υπάρχουν δίνουν ένα μερίδιο δίκιου στην Ducati, όμως οι αγώνες Sprint που άρχισαν φέτος και ο σημαντικά μειωμένος χρόνος εξάσκησης που έχουν στα χέρια τους οι ομάδες, δεν αφήνουν πολλά περιθώρια εξέλιξης. Επομένως, για όσες υπάρχουν σημαντικές δυσκολίες, οι παραπάνω παράγοντες είναι λογικό να διογκώνουν το πρόβλημα.

Δεν ξέρουμε πως θα πορευτεί ακόμα η Ducati, που είναι λογικό να θέλει να διατηρήσει την απόλυτη κυριαρχία της, αυτή τη στιγμή. Περιμένουμε όμως να δούμε αν και οι υπόλοιποι κατασκευαστές προβούν σε δηλώσεις, όσον αφορά στις δηλώσεις Ezpeleta.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.