MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

MotoGP Ινδονησία: Απόλυτη κυριαρχία Martin σε αλάνθαστη ημέρα με πολλές πτώσεις

Κέρδισε θέσεις από πτώσεις ο Bagnaia
MotoGP Ινδονησία: Απόλυτη κυριαρχία Martin σε αλάνθαστη ημέρα με πολλές πτώσεις
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/9/2024

Ένας δύσκολος αγώνας για σχεδόν όλους, πλην ελάχιστους αναβάτες στην Ινδονησία με τις δύσκολες συνθήκες και αλάνθαστος για τους δύο πρώτους και ιδιαίτερα για τον Martin που κυνηγώντας το πρωτάθλημα έπρεπε να αποφύγει το ρίσκο ενώ ταυτόχρονα ήταν ο ταχύτερος.

Και ήταν από την πρώτη στιγμή του αγώνα, κάνοντας μία φανταστική εκκίνηση ανοίγοντας την απόσταση. Ο Bagnaia αντιθέτως έκανε λάθος στην εκκίνηση και έχασε πολλές θέσεις και όπως είπε και ο ίδιος ήταν η 5η φορά στην σειρά που δεν τα καταφέρνουν στις εκκινήσεις. Ο Marc Marquez παραλίγο να καταφέρει το ίδιο με τον αγώνα Sprint, αλλά βρέθηκε στην εξωτερική αυτή τη φορά σε αντίθεση με το Σάββατο που είχε κρατήσει την εσωτερική στην πρώτη στροφή. Κέρδισε μόνο τέσσερις θέσεις στην εκκίνηση και μπήκε πίσω από ένα μπουλούκι αναβατών που όλοι μαζί κυνηγούσαν την τρίτη θέση. Κατά επέκταση και τις υπόλοιπες εκείνη την στιγμή, αλλά όσο ο Martin απομακρυνόταν το ίδιο έκανε και ο Acosta και το ενδεχόμενο αυτό απομακρυνόταν. Πριν από αυτό βέβαια έπρεπε να φύγει από την μέση ο Bastianini…

Ταυτόχρονα στην δεύτερη μόλις στροφή απομακρύνθηκε το ενδεχόμενο της συνέχισης του αγώνα και για 4 αναβάτες καθώς ο Miller έχασε πρόσφυση εμπρός και πήρε σβάρνα τον Alex Marquez, Aleix Espargaro και Luca Marini σε ένα περιστατικό που πολύ φυσιολογικά δεν επέφερε την τιμωρία του.

Ο Bastianini κράτησε για πολύ λίγο την δεύτερη θέση του αγώνα, φανερά μακριά από τον ρυθμό του Martin. Πολύ γρήγορα ο Acosta τον πέρασε ενώ πίεζε από την πρώτη στροφή. Πίσω τους είχαν σε μικρή απόσταση τον Morbidelli με τον Bezzecchi ακολουθούμενο από ένα πολύ ενδιαφέρον τρίο αναβατών, με πρώτο τον Bagnaia και πίσω τον Marquez και τον Di Giannantonio που είχαν μία πολύ θεματική μάχη αλλάζοντας συνεχώς θέσεις.

Εναλλάξ επιτέθηκαν και στον Bagnaia που έκανε αμυντική οδήγηση κλείνοντας την πόρτα και αφήνοντας τους δύο να παλέψουν χαρίζοντας θέαμα. Η μάχη έληξε με πτώση του Di Giannantonio αφήνοντας τον Marquez μόνο του, καθώς εκείνη την στιγμή φάνηκε πως δεν είχε τον ρυθμό να ξανά κάνει επίθεση στον Bagnaia. Πράγματι ο Bagnaia είχε ανεβάσει ρυθμό και φαινόταν πως ο Marc Marquez θα έκανε έναν μοναχικό αγώνα χωρίς να μπορεί να απειλήσει κανέναν, όταν ξαφνικά έσπασε ο κινητήρας του! Ήταν τόσο ξεκάθαρο για τον ίδιο τι συνέβη, που βγήκε αμέσως εκτός πίστας για να μην γεμίσει λάδια με την μοτοσυκλέτα ήδη να καίγεται κάτι που κατάλαβε μόλις κατέβηκε από τη σέλα, μπροστά στους κριτές που αμέσως άδειασαν δύο πυροσβεστήρες επάνω της.

Από το τελευταίο ένα τρίτο του αγώνα και μετά ο Acosta άρχισε να μειώνει την απόσταση από τον Martin η οποία είχε ξεπεράσει σε ένα σημείο το 1,5 δευτερόλεπτο και έφτασε στο μισό, πριν ο Martin αρχίσει να ξανά ανεβάζει την διαφορά κοντά στο ένα δευτερόλεπτο χωρίς ποτέ να αφήσει τον Acosta να νιώσει ότι μπορεί να κερδίσει τον αγώνα.

Στο μεταξύ ο Bastianini με τον Bezzecchi είχαν αρχίσει να συνωστίζονται πίσω από τον Morbidelli σε ένα σκηνικό που έμοιαζε αμυδρά με το τρίπτυχο Bagnaia, Marquez και Di Giannantonio γιατί είχε λιγότερες μάχες.

Τελικά ο Bastianini καταφέρνει να περάσει μπροστά και αμέσως κάνει ταχύτερο γύρο, έχοντας έναν ρυθμό με τον οποίο πλησίαζε τον Acosta και διεκδικούσε εκείνη την στιγμή την δεύτερη θέση. Αυτό δεν θα του έβγαινε σε καλό όμως, καθώς σημείωσε πτώση χάνοντας ένα σίγουρο, εκείνη την στιγμή, βάθρο.

Η πτώση της δεύτερης εργοστασιακής Ducati 7 γύρους πριν το τέλος του αγώνα, άνοιγε το παράθυρο για την άνοδο του Bagnaia πιο ψηλά στην βαθμολογία από την στιγμή που δεν είχε διαφορά από τους δύο εμπρός και ξεκάθαρα καλύτερο ρυθμό στους προηγούμενους γύρους.

Δεν χρειάστηκε να παλέψει καθόλου για την θέση του Bezzecchi καθώς έκανε το λάθος εκείνος ανοίγοντας γραμμή και αφήνοντας την πόρτα ανοικτή.

Ο Morbidelli ήταν λίγο πιο δύσκολη περίπτωση, ας μην ξεχνάμε πως ήταν ο ταχύτερος στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά και μακράν καλύτερος από τον ίδιο του τον εαυτό στους προηγούμενους αγώνες. Απέναντι στον Bagnaia βέβαια δεν είχε πολλές ελπίδες και η προσπέρασή του ήταν πολύ καθαρή και χωρίς δυνατή μάχη που θα μεγάλωνε το ρίσκο.

Χωρίς άλλα λάθη από τους μπροστά, που θα μπορούσαν εύκολα να γίνουν καθώς όπως είπε ο Martin χαρακτηριστικά πάλευε με την πτώση σε κάθε στροφή σχεδόν, ενώ ο Bagnaia δήλωνε πως ήταν εξαιρετικά δύσκολος αγώνας, το βάθρο ολοκλήρωσε τους δύο γύρους που έμεναν σε ένα σημαντικό για το πρωτάθλημα αποτέλεσμα καθώς ξεκαθάρισε αυτό που φαινόταν καιρό τώρα, ότι μόνο δύο διαγωνίζονται για τον φετινό τίτλο.

Ο Zarco ήταν η καλύτερη Honda για άλλη μία φορά, με άλλη μία πτώση του Mir και βρέθηκε εντός δεκάδας μόνο εξαιτίας των πολλών πτώσεων εμπρός, διαφορετικά θα ήταν στην φυσιολογική για την εποχή ντροπής της Honda, αρκετά μακριά από την δεκάδα.

Ακόμη περιμένουμε το αποτέλεσμα των εξετάσεων στο ελαστικό του Acosta καθώς αν τιμωρηθεί με χρονική ποινή 16 δευτερολέπτων θα φέρει τον Zarco μπροστά και τον Bagnaia στην δεύτερη θέση με μεγαλύτερη συγκομιδή βαθμών. Μένει να δούμε πώς θα εξελιχθεί η απόφαση αυτή.

O Martin σταμάτησε στην 16η στροφή μετά τον αγώνα να την αποχαιρετήσει γιατί θα μπορούσε εύκολα να είναι ο νικητής και στον Sprint αγώνα, ενώ στον τερματισμό έσπασε την ζελατίνα με μία γροθιά, έχοντας παλέψει στο 100% σε κάθε στροφή!

Ένας δύσκολος αγώνας με 9 αναβάτες να μην βλέπουν την γραμμή τερματισμού που ξεκαθαρίζει και ταυτόχρονα εντείνει την μάχη για το πρωτάθλημα.

UPDATE:

Κανένα πρόβλημα με τις πιέσεις ελαστικών του Acosta τελικά, παραμένει λοιπόν η αρχική βαθμολογία: 

Θέσεη

Βαθμοί

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος / Διαφ.

1

25

89J. Martin

Prima Pramac Racing

41:04.389

2

20

31P. Acosta

Red Bull GASGAS Tech3

+1.404

3

16

1F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+5.595

4

13

21F. Morbidelli

Prima Pramac Racing

+6.507

5

11

72M. Bezzecchi

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+6.772

6

10

12M. Viñales

Aprilia Racing

+11.330

7

9

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+13.203

8

8

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+14.862

9

7

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+15.151

10

6

25R. Fernandez

Trackhouse Racing

+21.079

11

5

30T. Nakagami

IDEMITSU Honda LCR

+27.696

12

4

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+33.633

Πτώσεις – Εγκαταλείψεις

   

23E. Bastianini

Ducati Lenovo Team

20 laps

   

37A. Fernandez

Red Bull GASGAS Tech3

19 laps

   

36J. Mir

Repsol Honda Team

12 laps

   

93M. Marquez

Gresini Racing MotoGP

11 laps

   

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

8 laps

Δεν έκαναν ένα γύρο

   

41A. Espargaro

Aprilia Racing

 
   

10L. Marini

Repsol Honda Team

 
   

43J. Miller

Red Bull KTM Factory Racing

 
   

73A. Marquez

Gresini Racing MotoGP

 

 

 

 

Ετικέτες