MotoGP Aragon: Όλα Marquez! Απίστευτη νίκη χωρίς αντίπαλο από τις δοκιμές μέχρι και τον αγώνα!

Βαρύ το τίμημα στο πρωτάθλημα για Bagnaia
MotoGP Aragon: Όλα Marquez! Απίστευτη νίκη χωρίς αντίπαλο από τις δοκιμές μέχρι και τον αγώνα!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/9/2024

Εικόνα από το παρελθόν ήταν όλο το Aragon καθώς ο Marc Marquez ήταν μόνιμα εμπρός χωρίς κανείς να μπορεί να τον πλησιάσει και χωρίς κανείς να είναι αντίστοιχα γρήγορος από την πρώτη ημέρα δοκιμών. Μετά το νέο ρεκόρ πίστας, ήρθε η pole position, η νίκη του αγώνα Sprint και τελικά η σημερινή νίκη με διαφορά που έφτασε σε ένα σημείο τα 4 δευτερόλεπτα το Σάββατο και αυξήθηκε την Κυριακή πάνω από τα πέντε.

Απόλυτη επικράτηση για τον Marc Marquez στην πρώτη του νίκη Sprint και σήμερα στην πρώτη του νίκη στα MotoGP από το 2021 στον αγώνα της Emilio Romana.

Για άλλη μία φορά η εκκίνηση ήταν το πρόβλημα κυρίως για τον Bagnaia που λιγότερο από εχθές έχασε σήμερα τον έλεγχο από το σπινάρισμα και βρέθηκε στην 6η θέση με τον Marquez να φεύγει εμπρός και τον Acosta να ακολουθεί.

Από εδώ και πέρα και για αρκετούς γύρους, ο αγώνας έχει αρκετές ομοιότητες με τον Sprint. Ο Martin ξέρει πολύ καλά πως πρέπει να περάσεις τον Acosta και να μείνει κοντά στον Marquez αν θέλει να έχει την παραμικρή ευκαιρία να αλλάξει το χθεσινό αποτέλεσμα αλλά αυτή τη φορά ο Acosta αντιστέκεται περισσότερο και η προσπέραση δεν έρχεται άμεσα.

Όσο μένει πίσω τόσο πιο δύσκολο θα γίνει στην πορεία, οπότε δεν θέλει να χάσει και την παραμικρή ευκαιρία. Αυτή έρχεται με άνοιγμα της γραμμής του Acosta που αφήνει μία χαραμάδα ανοιχτή και όχι ολόκληρη την πόρτα. Ο Martin δεν το αφήνει να χαθεί αλλά τελικά ο χώρος δεν υπάρχει και οι δύο τους ακουμπούν σε ένα αγωνιστικό συμβάν που δεν επιφέρει κάποια τιμωρία. Πατούν εκτός πίστας στο ανεστραμμένο corkscrew εσάκι και τελικά ο Martin περνά εμπρός.

Ο Acosta δεν έχει ξεφύγει τον κίνδυνο τώρα. Καθώς ο Martin φεύγει εμπρός, ο Alex Marquez πιέζει και αρκετά καθαρά αφήνει τον Acosta πίσω του.

Ο Morbidelli προσπαθεί να κάνει το ίδιο αλλά ανοίγει γραμμή και ο Acosta κρατά την θέση του. Πίσω από τον Morbidelli είναι ο Bagnaia που έχει τον Binder να τον κυνηγά, που είναι άλλη μία ομοιότητα με τον Sprint.

Τελικά ο Morbidelli θα κάνει το λάθος στον 9ο γύρο και έτσι ο Bagnaia θα περάσει εμπρός μαζί με τον Binder.

Σε αυτό τον γύρο ο Marquez κάνει τον τρίτο κατά σειρά ταχύτερο χρόνο, το έχει πετύχει σε άλλους δύο γύρους νωρίτερα και είναι μία απάντηση στην μείωση χρόνου που είχε κάνει ο Martin χωρίς βέβαια να πλησιάζει ποτέ αρκετά. Από εκείνη την στιγμή και μετά ο Marquez μονάχα ξεμακραίνει εμπρός.

Αυτό δεν σημαίνει πως έχει πάντα τον ταχύτερο χρόνο, ο Bastianini κάνει πολύ καλές προσπάθειες ενώ πλέον ο Acosta είναι στα δόντια του Bagnaia.

Στις πίσω θέσεις εκτός βάθρου, υπάρχει αρκετό θέαμα. Ο Acosta προσπαθεί να κρατήσει τα φρένα στην ευθεία, στον 12ο γύρο ώστε να μείνει η Ducati πίσω που έδειξε την ανώτερη ιπποδύναμη πλησιάζοντας με ευκολία, αλλά δεν του βγαίνει. Ανοίγει γραμμή και ο Bagnaia μένει μπροστά.

Αμέσως ο περσινός πρωταθλητής ανοίγει την απόστασή του από τις KTM με τα διαφορετικά χρώματα και πλησιάζει γύρο τον γύρο τον Alex Marquez.

Κανείς δεν περιμένει βέβαια αυτό το οποίο έρχεται. Η πίστα δεν προσφέρει ευκαιρίες προσπέρασης γιατί η νέα άσφαλτος έχει μεγάλες διαφορές πρόσφυσης εκτός αγωνιστικής γραμμής. Κάθε μικρό κενό γίνεται λοιπόν πολυπόθητο και όλοι παλεύουν να μείνουν σε στενά περιθώρια όπως μας δίδαξε και ο Sprint αλλά και νωρίτερα είδαμε με Acosta και Martin.

Ο Bagnaia θέλει τους λίγους βαθμούς που θα του δώσει η διαφορά 3ης και 4ης θέσης και ο Alex Marquez αποδεικνύεται μία όχι και τόσο εύκολη υπόθεση. Παρόλο που τον πλησιάζει συνεχώς, έχουν πολύ κοντινή δύναμη στην ευθεία και δεν είναι εύκολο να περάσει εμπρός. Ο Alex ξέρει τι γίνεται πίσω του και προσπαθεί να κρατήσει τα φρένα στην ευθεία, τα χάνει για λίγο και ανοίγει γραμμή αλλά όχι πολύ. Μόνο ελάχιστα επιτρέπει τον Bagnaia να έρθει δίπλα του και να περάσει εμπρός με τους δύο να διεκδικούν το ίδιο στενό κομμάτι ασφάλτου. Ο Alex πέφτει πάνω στον Bagnaia που στρίβει μπροστά του και οι δυο τους γίνονται ένα κουβάρι με τον Bagnaia να βρίσκεται παγιδευμένος κάτω από την Gresini! Είναι μία τρομακτική στιγμή από την οποία ευτυχώς ο Bagnaia δεν τραυματίζεται σοβαρά. Κινδύνεψαν και οι δύο, καθώς βρέθηκαν ελάχιστα μακριά από περιστρεφόμενα ελαστικά με πολύ ορμή!

alex_marquez_collide_bagnaia_aragon

Ο Martin έχει τώρα 5 δευτερόλεπτα κενό μπροστά του και δέκα πίσω με τον Acosta να είναι πλέον στο βάθρο. Μόνο λάθος θα μπορέσει να κάνει την παραμικρή διαφορά από εδώ και πέρα. Δεδομένης της πρόσφυσης θα μπορούσαν να γίνουν περισσότερα λάθη από αυτά που ήδη έγιναν. Νωρίτερα πτώση σημείωσε και ο Quartararo που χθες βρέθηκε για λίγο να τον δείχνουν οι κάμερες γιατί πάλεψε με τον Bagnaia ενώ και ο ίδιος ο Bagnaia σήμερα δεν θα είχε φτάσει να κυνηγά την θέση για το βάθρο, αν η διάρκεια του αγώνα ήταν όπως εχθές. Τελικά αυτό το λάθος από τις πρώτες θέσεις δεν έρχεται. Όπως είπε αργότερα ο Marquez δεν είναι εύκολο να μείνεις συγκεντρωμένος σε μία πίστα όπως αυτή με τόσο μεγάλο κενό πίσω σου και οι τελευταίο δέκα γύροι χρειάστηκαν απόλυτη προσήλωση για να μην έρθει ούτε μία στιγμή δυσκολίας, κάτι που θα ήταν τρομακτικό με τόσο μικρό περιθώριο λάθους. Ο Vinales στο μεταξύ δεν έχει κάνει κάποιο λάθος, δεν έπεσε αλλά εγκατέλειψε λίγο πριν αρχίσει να πλησιάζει το ενδεχόμενο να τον περάσει ο Marquez καθώς έκανε πολύ αργούς γύρους φτάνοντας σχεδόν το ένα λεπτό διαφοράς από τον πρώτο. Παραπονέθηκε για έλλειψη πρόσφυσης που του κατέστρεφε τον αγώνα και αποφάσισε να βγει εκτός,.

Το λάθος τελικά δεν έρχεται από κανέναν από εδώ και πέρα όμως και ο Marquez σημειώνει την πρώτη του νίκη, 1043 ημέρες μετά την τελευταία του 2021. Πανηγυρίζει με τον πλέον δυναμικό τρόπο ξεσηκώνοντας την κερκίδα του και με το δικό του χορευτικό πάνω στο βάθρο.

Το Aragon έφερε μία εικόνα από ένα μέλλον που ο Marquez έχει βρει τον παλιό του εαυτό και σε μία ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα, ένας εκρηκτικός συνδυασμός που μένει να δούμε την εξέλιξή του.

 

 

 

Θέση

Βαθμοί

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

25

93M. Marquez

Gresini Racing MotoGP

41:47.082

2

20

89J. Martin

Prima Pramac Racing

+4.789

3

16

31P. Acosta

Red Bull GASGAS Tech3

+14.904

4

13

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+16.459

5

11

23E. Bastianini

Ducati Lenovo Team

+18.776

6

10

21F. Morbidelli

Prima Pramac Racing

+20.549

7

9

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+21.159

8

8

72M. Bezzecchi

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+24.759

9

7

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+39.420

10

6

43J. Miller

Red Bull KTM Factory Racing

+39.966

11

5

41A. Espargaro

Aprilia Racing

+40.602

12

4

30T. Nakagami

IDEMITSU Honda LCR

+41.782

13

3

37A. Fernandez

Red Bull GASGAS Tech3

+42.083

14

2

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+43.264

15

1

36J. Mir

Repsol Honda Team

+49.735

16

 

25R. Fernandez

Trackhouse Racing

+57.322

17

 

10L. Marini

Repsol Honda Team

+112.386

Πτώσεις - Εγκαταλείψεις

   

1F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

17 laps

   

73A. Marquez

Gresini Racing MotoGP

17 laps

   

12M. Viñales

Aprilia Racing

10 laps

   

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

5 laps

Χωρίς πρώτο γύρο

   

88M. Oliveira

Trackhouse Racing

 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.