MotoGP Austria: Νίκη από τον ουρανό για Binder

Αγώνας με φοβερή αρχή και τέλος
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/8/2021

Αγώνας με φοβερή αρχή, όπως ακριβώς ήταν η χθεσινή πρόβλεψη και με ένα ακόμη πιο φοβερό τέλος μιας και η βροχή τελικά δεν κρατήθηκε και έφερε τους πίσω μπρος και τα πάνω, κάτω.

Κυρίως όμως ανέδειξε το τεράστιο σθένος του Binder, όταν έχοντας φτάσει το γκρουπ των πρώτων τους είδε να στρίβουν όλοι μαζί στην pitlane μόλις 5 γύρους πριν το τέλος κι εκείνος κρατήθηκε και έμεινε στην πίστα κάνοντας πατινάζ κανονικό στην μισή διαδρομή!

Η τύχη ευνοεί τους τολμηρούς κι αν αγώνας είχε λίγα μέτρα παραπάνω θα τον είχε περάσει ο Bagnaia που στο μεταξύ κάλυψε την απόσταση με τα βρόχινα ελαστικά, αλλά όχι, ο Binder οδηγώντας με τον τρόπο που πατά η γάτα στις νερολακούβες, αργά και προσεκτικά, πήρε μία φοβερή νίκη με το τεράστιο ρίσκο να αποδίδει.

Ξεκινήσαμε με μία φοβερή εκκίνηση από τον Martin που έκανε την διαφορά και έστριψε πρώτος. Επίσης τα κατάφερε ο Quartararo να παλέψει με τις Ducati αλλά ένα γλίστρημα στην έξοδο της πρώτης στροφής τον στέλνει ανοικτά και μαζί παρασέρνει και τον Zarco χάνοντας και οι δύο στιγμιαία την θέση τους.

Ο Bagnaia μπαίνει δεύτερος ο Zarco τρίτος και πίσω του ο Quartararo ακολουθούμενος από τον Marquez για να ξανά αλλάξουν τα πράγματα στην τρίτη στροφή. Ο Rins γλιστρά και πατώντας εκτός πίστας εξαφανίζει και κάθε πιθανότητα να βρεθεί στο προσκήνιο.

Οι επόμενες στροφές, όπως και οι πρώτοι γύροι, έχουν φοβερό θέαμα καθώς την στιγμή ακριβώς που βγαίνει η λευκή σημαία γιατί αρχίζει να ψιχαλίζει ο Martin μένει πίσω και ο Bagnaia περνά μπροστά. Ο Quartararo αμέσως επιτίθεται στον Martin και μαζί με τον Zarco και τον Marquez κάνουν ένα γκρουπ πίσω από τον πρώτο παλεύοντας όλοι για την δεύτερη θέση.

Ο δεύτερος γύρος βρίσκει τις τρεις Ducati εμπρός με τον Marquez τέταρτο και τον Quartararo να ακολουθεί έχοντας πίσω του τον Miller και τον Mir στην έβδομη θέση. Ο Miller περνά μπροστά και ο Quartararo αφήνει για λίγο τον Marquez μόνο του απέναντι στις Ducati. Όσο η βροχή απειλεί να αλλάξει τον αγώνα, τόσο ο Martin δεν πιέζει να φτάσει τον Bagnaia και ο Zarco είναι δεύτερος στον τρίτο γύρο με τον Marquez πίσω του, όμως πριν μπούμε στον τέταρτο γύρο ο Marquez περνά κιόλας δεύτερος με τον Bagnaia να είναι 0.345 μπροστά του και τους υπόλοιπους μαζί μέχρι και τον πέμπτο Quartararo με μισό δευτερόλεπτο κενό. Ο Marquez είναι ο μόνος οδηγός με μαλακή γόμα πίσω περιμένοντας την βροχή να διακόψει τον αγώνα, βάζοντας έτσι στόχο να εκμεταλλευτεί το ελαστικό όσο περισσότερο μπορεί. Από το γκρουπ των πρώτων είναι όλοι hard-medium με τον Mir να είναι ο μόνος στην δεκάδα με medium-medium μία επιλογή που έκανε μόνο αυτός με τον Rins και τον Alex Marquez.

Η βροχή όμως αποσύρει την απειλή της, τουλάχιστον προσωρινά και έτσι ο Martin κάνει και πάλι την επίθεσή του. Περνά τον Marquez και κυνηγά από κοντά τον Bagnaia. Ο Marquez αντεπιτίθεται αλλά ένα λάθος στα φρένα φέρνει στην αρχή του 7ου γύρου τον Quartararo να περνά μπροστά και ο Marquez με τον Martin να παλεύουν στον πίσω τροχό του σε μία πολύ όμορφη στιγμή από πλευράς θεάματος. Για λίγο ο Martin ήταν τρίτος αλλά ο Marquez πέρασε ξανά στην θέση του βάθρου και άρχισε να κυνηγά τον Quartararo. Όλα αυτά οδήγησαν να δημιουργηθεί ένα γκρουπ των πρώτων 5 που ξεχώριζε σιγά – σιγά από τους πίσω και κυρίως από την δυάδα Miller και Mir. Ο Mir προσπαθούσε να περάσει με κάθε τρόπο αλλά ο Miller δεν είναι εύκολη υπόθεση. Όταν τελικά τα κατάφερε έκανε κι αμέσως την διαφορά.

Είμαστε όμως ακόμη στον 7ο γύρο όταν ο Bastianini εγκαταλείπει τον αγώνα γιατί οδηγούσε με το φαιρινγκ ξεβιδωμένο, το οποίο και απογειώθηκε φεύγοντας από την μοτοσυκλέτα του, ευτυχώς χωρίς να τραυματίσει κανέναν.

Ο Bagnaia ξανά έχτισε την μικρή διαφορά που είχε από τον Quartararo με τον Marquez να περιμένει την κατάλληλη ευκαιρία, έφτασαν να ξεχωρίσουν όμως κοντά στο 1,5 δευτερόλεπτο και προσπέραση δεν υπήρχε, όταν δυστυχώς για την μάχη του πρωταθλήματος, ο Zarco πέφτει στην 9η στροφή του 19ου γύρου από απώλεια πρόσφυσης εμπρός. Στον επόμενο γύρο ο Marquez δημιουργεί την ευκαιρία που ήθελε, πιέζει τον Quartararo στα φρένα της 3ης στροφής και τον αναγκάζει να κάνει το λάθος και να βγει εκτός γραμμής. Περνά μπροστά στον 20ο γύρο και αμέσως αρχίζει να μειώνει την απόσταση από τον Bagnaia.

Με ελάχιστους γύρους να παραμένουν περιμένουν την επίθεση του Marquez στον Bagnaia με τον Oliveira να πέφτει στον 23ο γύρο και τον Binder να λαμβάνει την πρώτη του προειδοποίηση. Τότε ήταν που άρχισαν να βγαίνουν οι σημαίες για την βροχή. Ο Miller με τον Rins βγαίνουν να αλλάξουν μοτοσυκλέτες, που είναι περίεργο για τον Miller να αλλάζει από τους πρώτους σε βρόχινα, όσο οι υπόλοιποι αρχίζουν να ρίχνουν ρυθμό αλλά ταυτόχρονα να παλεύουν και για την θέση με τον Martin να περνά τον Quartararo. Ο Bagnaia γλιστρά και ανοίγει την γραμμή του, ο Marquez περνά εμπρός και ταυτόχρονα έρχεται o Martin να περάσει δεύτερος αλλά μαζί του είναι και ο Quartararo, στρίβουν όλοι μαζί και αρχίζουν να αλλάζουν θέσεις πίσω από τον Marquez που μένει πρώτος. Ο Quartararo σηκώνει το χέρι του και μαζί και ο Mir λες και είμαστε σε κάποιο τοπικό πρωτάθλημα, κυρίως για να πουν στους υπόλοιπους «αφήστε τα αυτά, πάμε όλοι μέσα». Όπως και γίνεται. Ο Marquez πρώτος και πίσω του ο Bagnaia με τον Martin, τον Quartararo και τον Mir μπαίνουν στην pit lane. Ο Binder μένει έξω όμως και πολύ πίσω του ο Aleix Espargararo.

Από εκεί και πέρα ξεκινά ο τεράστιος αγώνας του Binder με την τύχη, μιας και όπως ο ίδιος είπε «κάποιος με κράτησε εκεί έξω όρθιο». Πέφτει η θερμοκρασία στα ελαστικά, πέφτει και στους δίσκους και στο τέλος δεν έχει ούτε πρόσφυση από τα ελαστικά, ούτε και φρένα όμως! Βγαίνει εκτός ορίων της πίστας και λαμβάνει μία ποινή 3 δευτερολέπτων που δεν είναι όμως αρκετή για να αλλάξει το αποτέλεσμα! Για λίγο ο Rossi είχε βρεθεί τρίτος, τον πέρασε ο Lecuona και μετά έφτασαν οι αναβάτες που είχαν αλλάξει σε βρόχινα. Με το που βγαίνουν από την pit lane ο Quartararo χάνει τα φρένα και ο Marquez πέφτει από χαμένη πρόσφυση εμπρός και ξανά μπαίνει όμως στον αγώνα όσο η βροχή αρχίζει και γίνεται δυνατή με τον Binder να κάνει πραγματικά θαύματα.

Φτάνουν όμως στο τελευταίο ακριβώς γύρο ο Bagnaia με τον Martin και περνούν όλους όσους δεν είχαν αλλάξει ελαστικά, σαν σταματημένους. Ο Binder έχει προλάβει όμως και τερματίζει σε μία μεγάλη νίκη για την KTM, μέσα στην αγαπημένη της πίστα με τις Ducati να γεμίζουν το υπόλοιπο βάθρο και τον Mir τέταρτο. Η βροχή που περίμενε ο Marquez πως θα ερχόταν στην μέση του αγώνα, ήρθε στο τέλος και έφερε τα πάνω – κάτω, αλλά ταυτόχρονα ανέδειξε και το σθένος του Binder που κατάφερε να μείνει όρθιος και να πάρει μία μεγάλη νίκη.

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Διαφ.
1
KTM
178.0
40'46.928
2
Ducati
177.1
+9.991
3
Ducati
177.0
+11.570
4
Suzuki
176.9
+12.623
5
Ducati
176.8
+14.831
6
KTM
176.7
+14.952
7
Yamaha
176.6
+16.650
8
Yamaha
176.6
+17.150
9
Honda
176.6
+17.692
10
Aprilia
176.5
+18.270
11
Ducati
176.0
+25.144
12
KTM
176.0
+25.193
13
Honda
176.0
+25.603
14
Suzuki
175.6
+30.642
15
Honda
175.3
+35.459
16
Honda
174.9
+40.384
17
Yamaha
174.1
+52.950
 
KTM
182.1
6 Laps
 
Ducati
167.0
10 Laps
 
Ducati
172.4
22 Laps

 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.