Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/6/2018

Οι πτώσεις και οι εγκαταλείψεις κυριάρχησαν των προσπεράσεων στον Καταλανικό αγώνα, έξω από την Βαρκελώνη, όπου ο Lorenzo πήρε μία εντυπωσιακότατη νίκη με μεγάλη διαφορά. Γράφαμε εχθές πως ο αγώνας θα έχει μία τεταμένη εκκίνηση και πως θα δημιουργηθεί ένα γκρουπ γρήγορων αναβατών που θα αποτελείται από την πρώτη σειρά στην εκκίνηση ξεχωρίζοντας από τους υπόλοιπους, με μόνους που μπορούν να προστεθούν στο γκρουπ αυτό τον Rossi και ίσως τον Zarco. Σε μία γενικότερη εικόνα, κάπως έτσι έγιναν τα πράγματα, μόνο που ούτε ο Zarco ούτε ο Dovizioso θα αποκρυπτογραφούσαν σωστά τις ιδιαίτερες συνθήκες της Βαρκελώνης. Η εκκίνηση ωστόσο μας έδωσε πράγματι την αδρεναλίνη που θέλαμε και σε αυτό, καθοριστικό ρόλο έπαιξε ο παράγοντας Iannone.

Ο Marquez ξεκίνησε εξαιρετικά, παλεύοντας να αποτρέψει αυτό ακριβώς που ήξεραν όλοι πως θα ήταν καταλυτικό στοιχείο για τον αγώνα: Να φύγει εμπρός ο Lorenzo. Όταν το καταφέρνει αυτό γυρνά τον διακόπτη και μετατρέπεται σε ρομπότ που ο ανθρώπινος παράγοντας δεν το αγγίζει πλέον, καθώς αποφεύγει πλήρως τα λάθη και οδηγεί απόλυτα σταθερά. Μόλις τον περάσουν όμως, αυτή η εξαιρετική ικανότητα συγκέντρωσης μονομιάς εξαφανίζεται. Κι αυτό ακριβώς θα μπορούσε να γίνει στην εκκίνηση. Πέρα από τον Marquez ήταν ο Iannone που μπήκε εκεί μπροστά για να ανακατέψει πλήρως την τράπουλα. Πέρασε τον Lorenzo αναγκάζοντάς τον να ανοίξει την γραμμή του με μία ήπια μεταξύ τους επαφή και ταυτόχρονα καθυστέρησε τους Dovizoso και Rossi, αναγκάζοντάς τους να φρενάρουν δυνατότερα. Αμέσως μετά όμως τα πράγματα θα έπαιρναν την προβλεπόμενη τροπή τους με μία διπλή προσπέραση στην μεγάλη ευθεία. Ο Lorenzo περνούσε τον Marquez και ταυτόχρονα ο Rossi τον Iannone, ο οποίος θα έκανε το δεύτερο συνεχόμενο μικρό λάθος και λίγό αργότερο το μεγαλύτερο, ανοίγοντας την γραμμή του βγαίνοντας από το πεδίο, μένοντας στις πίσω θέσεις, τερματίζοντας τελικά δέκατος.

Ο Lorenzo είχε καταφέρει να διατηρήσει την ψυχραιμία του, περνώντας τον Marquez που ήταν εύκολος στόχος, παλεύοντας στους πρώτους γύρους με τα σκληρά ελαστικά. Ο Rossi είχε κάνει την αντίθετη επιλογή, αλλά με εξίσου υψηλό ρίσκο, έχοντας την μαλακή γόμα. Ωστόσο και οι δυο τους έκαναν την πρόβλεψή τους αυτή με βάση την προπόνηση σήμερα, και τις συνθήκες υγρασίας και θερμοκρασίας που υπήρχαν σήμερα.

Φεύγοντας εμπρός ο Lorenzo δεν άργησε να τεθεί επικεφαλής με διαφορά, έχοντας τον Marquez σε μία απόσταση που η κατά μέτωπο επίθεση δεν μπορούσε να γίνει. Πίσω του ο Dovizioso σε ρυθμό που θα μπορούσε να πάρει την δεύτερη θέση στο βάθρο και λίγο πιο πίσω ο Rossi κρατώντας μικρότερες ευκαιρίες για βάθρο, αλλά χωρίς να κλείνει τελείως αυτό το παράθυρο. Ο ίδιος θα έλεγε αργότερα πως οι Ducati είχαν καλύτερο ρυθμό από εκείνον, όπως και ο Marquez, σήμερα το πρωί, όμως είχαν κάνει σημαντική πρόοδο με την ομάδα και την θέση του Dovizioso δεν θα την άφηνε να φύγει εύκολα. Πέρα από απολύτως απαραίτητη για την βαθμολογία του πρωταθλήματος, ο Rossi –αν συνεχίσει έτσι- έχει φέτος τις πιθανότητες να σπάσει το φράγμα των 200 βάθρων στην καριέρα του, έχοντας ήδη 195…

Δεν θα χρειαζόταν όμως μάχη, καθώς ο Dovizioso θα έκανε το λάθος, χάνοντας πρόσφυση εμπρός. Πρόκειται για έναν από τους πιο σταθερούς αναβάτες που σπάνια κάνουν λάθη, κι όμως φέτος σπάει το προσωπικό του σερί και πραγματοποιεί ακόμα ένα, ιδιαίτερα καθοριστικό για το πρωτάθλημα. Υπάρχει η απόλυτη δικαιολογία για αυτό: Οι πτώσεις σήμερα ήταν περισσότερες από τις προσπεράσεις, με σχεδόν τους μισούς αναβάτες να φεύγουν εκτός. Συνολικά 12 εγκατέλειψαν, είτε από πτώση, είτε από μηχανική βλάβη με ορισμένες από αυτές να είναι άκρως εντυπωσιακές, όπως η φωτιά εν κινήσει του Tito Rabat αλλά και το εντυπωσιακό highsiding του Syahrin που κατέληξε με την μοτοσυκλέτα ξανά μέσα στην πίστα με τον Iannone να τον αποφεύγει ανοίγοντας την γραμμή του..

Στον προηγούμενο αγώνα, ήταν ο Nakagami που υπήρξε θύμα από το λάθος του Pedrosa, τώρα ήταν εκείνος που έκανε το λάθος και την πλήρωσε ο Smith.. με λίγα λόγια η πτώση του Dovizioso έγινε σε μία ημέρα που τα λάθη ήταν απόλυτα δικαιολογημένα, ωστόσο για εκείνον ήταν καθοριστικό για το πρωτάθλημα.

Μπροστά ο Lorenzo οδηγούσε ξεμακραίνοντας από τον Marquez, διαβάζοντας τις ταμπέλες στην εκκίνηση: Μόλις ο Marquez μείωνε χρόνο, εκείνος πίεζε λίγο παραπάνω και στο τέλος, παρά την διαφορά στα ελαστικά, η διαφορά τους ήταν αρκετά μεγάλη. Πιο πίσω ο Rossi έκανε έναν απόλυτα μοναχικό αγώνα, που σε ορισμένα –λίγα- σημεία της πίστας ούτε έβλεπε μπροστά του αναβάτες, ούτε όμως τον έβλεπε και κανένας εμπρός του. Πίσω του ο Pedrosa προσπαθούσε να κρατήσει τον Petrucci σε ένα τρενάκι που συμμετείχε ο Cruthlow. Και το εκπληκτικό είναι πως έδειξε αρκετή σύνεση. Κατάφερε να περάσει τον Petrucci που έκανε αρκετά λάθη πιέζοντας τον Pedrosa κι έπειτα απόλυτα καθαρά, πέρασε και την εργοστασιακή Honda, κάνοντας αμέσως διαφορά με μήκος μίας μοτοσυκλέτας, ώστε ο Pedrosa να μην μπορεί να εκμεταλλευτεί το γκάζι και το μικρότερο βάρος του, στην μεγάλη ευθεία με τα απαιτητικά φρένα. Τον Petrucci θα τον προσπερνούσαν και ο Vinales με τον Zarco που έκαναν την δική τους μάχη, με την εργοστασιακή Yamaha να επικρατεί τελικά. Ο Vinales είχε μία καταστροφική εκκίνηση, που η μόνη εξήγηση είναι να ευθύνονται τα ηλεκτρονικά, καθώς τον προσπερνούσαν στην ευθεία σαν να είχαν διπλάσια κυβικά, όμως κατάφερε να αναρριχηθεί μπροστά, γλιστρώντας μαζί με τον Zarco, πασχίζοντας και οι δύο με την πρόσφυση.

Με εξαίρεση τις δύο πρώτες θέσεις, η συντριπτική πλειοψηφία των υπολοίπων ήταν απόρροια πτώσεων και όχι προσπεράσεων.. πράγμα που τώρα μας οδηγεί στον αγώνα της Ολλανδίας, που τα τελευταία δύο χρόνια εξελίσσεται απρόβλεπτα. Μέχρι τότε ήταν από τις πίστες με την καλύτερη πρόβλεψη, τα τελευταία δύο χρόνια όμως οι συγκυρίες έχουν ανατρέψει αυτό το σερί…