MotoGP Brno – Δυναμικό ξεκίνημα!

Μάχη στα χρονομετρημένα

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/8/2017

Δυναμικά ξεκινούν από το καλοκαιρινό διάλειμμα τα MotoGP, στην ιδιαίτερη πίστα της Τσεχίας, που χτισμένη ανάμεσα σε βουνά και λόφους έχει αναπτύξει το δικό της μικροκλίμα.

Από τα τερτίπια του καιρού την Παρασκευή που ξεχώρισε ο Dovizioso, στην ηλιόλουστη πίστα που μας χάρισε σήμερα πολύ θέαμα, και στην αβεβαιότητα του αύριο, η μάχη για την κατάταξη σήμερα ήταν εντυπωσιακή. Φοβορί έδειξε ο Marquez από τις ελεύθερες δοκιμές, παρόλο που είχε μία ατυχία και όταν βγήκε οδηγούσε στο όριο με δύο περιπτώσεις που μπορούσαν να εξελιχθούν σε πτώσεις, στην 3^η στροφή και στην 11^η. Στην τρίτη γλιστρώντας με το εμπρός ελαστικό που έσωσε βάζοντας τον αγκώνα κάτω, με το δικό του ξεχωριστό στυλ, και στην άλλη που έχασε πρόσφυση στο πίσω. Μπορεί ο Marquez να χάριζε ευκαιρίες για επανάληψη στιγμιότυπων, αλλά ήταν ο Crutchlow που κέρδιζε τον σεβασμό. Έπειτα από πτώση μεταφέρθηκε στο τοπικό νοσοκομείο για πιο λεπτομερείς εξετάσεις, τα αποτελέσματα των οποίων έδωσε στους γιατρούς της οργάνωσης, δείχνοντας έτοιμος να οδηγήσει, αν και εξακολουθούσε να βρίσκεται σε πόνο. Ωστόσο οι γιατροί της οργάνωσης είδαν ότι δεν είχαν ελέχθη οι σπόνδυλοι με τον τρόπο που είχαν επισημάνει, την στιγμή που φοβόντουσαν για κάταγμα, συγκεκριμένα στον 6ο. Λίγο πριν την έναρξη των χρονομετρημένων δεν μπορούσαν να ακυρώσουν την συμμετοχή του χωρίς ξεκάθαρη απόδειξη και έτσι η τελική απόφαση ήταν δική του. Φυσικά ο Crutchlow δεν θα άφηνε καμία ευκαιρία χαμένη και μπήκε στα χρονομετρημένα, φτάνοντας να διεκδικεί θέση στην πρώτη σειρά, κερδίζοντας –για άλλη μία φορά- τον σεβασμό όλων.

Ο Rossi που έχει τεράστια παράδοση στο Brno και φανατικό κοινό αφού από εδώ έγινε πρακτικά η έναρξη της νικηφόρας καριέρας του, έδειξε πως είχε κάνει καλύτερη προετοιμασία από τον Vinales. Την Παρασκευή φαινόταν ότι επένδυσε τον χρόνο για μία σειρά αλλαγών και δοκιμών ρυθμίσεων με καλύτερη μεθοδολογία από τον Vinales που έκανε παράπονα για την πληροφόρηση που έχει από την μοτοσυκλέτα του. Ο Rossi έδειξε ότι κάτι είχε βρει το πρωί του Σαββάτου και αργότερα στην Q2 ήταν από την πρώτη στιγμή στην πρώτη σειρά και θα ήταν ακόμα κι αν ο Marquez δεν γλιστρούσε συνέχεια. Στο δεύτερο γκρουπ προσπαθειών, πέντε λεπτά πριν το τέλος, ο Rossi είχε καταφέρει να παίζει στην πρώτη σειρά και με ελάχιστη διαφορά να χάνει την pole position από τον Marquez την στιγμή που ο Pedrosa που ολοκλήρωνε την προσπάθεια του λίγο μετά, μαζί με τον Vinales δεν μπόρεσε να του κλέψει την θέση.

Δύο Honda και στην μέση η Yamaha του Rossi, είναι έτσι βέβαιο πως μας δώσουν αύριο μία εντυπωσιακή εκκίνηση!

Ταχύτεροι στο πρώτο μισό της πίστας ο Vinales με τον Pedrosa, δείχνουν ότι οι διαφορές είναι στο σετάρισμα για συγκεκριμένες στροφές που δεν έχουν καταφέρει να ρυθμίσουν για να κυνηγήσουν πρώτα τους δικούς τους ο καθένας. Τον Pedrosa τον διαδέχτηκε ο Dovizioso και παρά την εξαιρετική του αρχική εμφάνιση στις ελεύθερες δοκιμές, δεν ήταν σίγουρο ότι θα καταφέρει να ανέβει θέσεις στο τέλος και να περάσει τον Lorenzo. Ο Lorenzo δοκιμάζει αυτές τις μέρες τα νέα αεροδυναμικά βοηθήματα που αποτελούν τμήμα του φαίρινγκ σύμφωνα με τους κανονισμούς και έδειχνε ικανός για καλό χρόνο. Ωστόσο ο χρόνος του ακυρώθηκε, δίκαια, όταν πάτησε εκτός κερμπ βγαίνοντας έτσι εκτός ορίων πίστας.

ο Pedrosa δεν είναι "αναβάτης του Σαββάτου", όπως είπε και ο ίδιος, αλλά τα πήγε εξαιρετικά τερματίζοντας πίσω από τον Rossi

Ανάμεσα στις δύο Ducati, ο αξιοσέβαστος Crutchlow που πήρε την 5^η θέση πριν επιστρέψει στο νοσοκομείο για να ολοκληρώσει τις εξετάσεις! Μετά την 7^η θέση του Vinales ακολούθησαν οι Petrucci και Bautista οι κερδισμένοι της δραματικής Q1 με αυτή ακριβώς την σειρά μάλιστα! Στην Q1 η μάχη για το ποιοι θα περάσουν στην Q2 χάρισε πολύ θέαμα στις γεμάτες κερκίδες, καθώς κρίθηκε την τελευταία στιγμή, με τον Folger που ήταν το φαβορί από την FP4 και τον Rins που βρέθηκε να διεκδικεί μία από τις δύο θέσεις, να μένουν εκτός. Ατυχία για τον Pol Espargaro της Red Bull KTM Factory Racing που πήγαινε πολύ καλά αλλά σημείωσε πτώση που φανερά τον εκνεύρισε κάνοντας χειρονομίες, πριν ακόμα σταματήσει, με τον Iannone να έχει έναν συνδυασμό ατυχίας και κακής προετοιμασίας και τον Redding να είναι για άλλη μία φορά τελευταίος, πράγμα περίεργο ιδιαίτερα για αυτό τον αναβάτη και σε αυτή την πίστα που την ξέρει καλά.

Αύριο, μετά από την πολύ ζέστη σήμερα που έφερε σπαζοκεφαλιά για την επιλογή ελαστικών και ευθύνεται για ορισμένες από τις πτώσεις, ο καιρός θα συνεχίσει να παίζει καθοριστικό ρόλο. Αναμένεται να βρέξει και μάλιστα από εκείνες τις βροχές που είναι οι χειρότερες γιατί δεν αφήνουν να χαράξεις στρατηγική και εισάγουν τον παράγοντα τύχη στο αποτέλεσμα. Με την βροχή να μην είναι σίγουρο αν θα πέσει, κι αν κάνει την επίσκεψή της μπορεί να μην είναι σταθερή, οι ομάδες αύριο θα έχουν μία δύσκολη δουλειά. Ο Zarco, που σε τέτοιες συνθήκες ποντάρει για να βγαίνει μπροστά, δοκίμασε μία πολύ καλλιτεχνική αλλαγή μοτοσυκλετών, που ίσως να είναι ταχύτερη από την «μαϊμουδίσια» του Marquez, που δεν έχει θέαμα αλλά τεράστια επιτυχία.

Το θέαμα είναι εξασφαλισμένο σε κάθε περίπτωση, όμως ιδιαίτερα αν ο αγώνας διεξαχθεί χωρίς βροχή, τότε οι διαφορές που έχουν οι αναβάτες στην μεγάλη αυτή πίστα, θα τους δίνουν προβάδισμα σε ένα σημείο, στερώντας το από άλλο:

Παρατηρώντας την τηλεμετρία, ο Rossi είναι ταχύτερος στο 3^ο και 4^ο και τελευταίο κομμάτι της πίστας με δεύτερο τον Pedrosa ο οποίος είναι πρώτος στην αρχή της πίστας και χάνει από τον Marquez στο δεύτερο κομμάτι της, το μοναδικό που ο Marquez υπερτερεί έναντι τον υπολοίπων. Οι τρεις πρώτοι λοιπόν γυρνάνε την πίστα σε κοντινό ρυθμό αλλά κατά σημεία με υπολογίσιμες διαφορές, στήνοντας ένα σκηνικό ιδανικό για πολλές προσπεράσεις και έντονες μάχες!

τα νέα αεροδυναμικά βοηθήματα του Lorenzo

Θεση	αναβατης	μοτο	Km/h	χρονος	διαφορεσ
1	Marc MARQUEZ	Honda	305.5	1'54.981
2	Valentino ROSSI	Yamaha	307.6	1'55.073	0.092 / 0.092
3	Dani PEDROSA	Honda	309.5	1'55.119	0.138 / 0.046
4	Andrea DOVIZIOSO	Ducati	312.3	1'55.441	0.460 / 0.322
5	Cal CRUTCHLOW	Honda	303.2	1'55.489	0.508 / 0.048
6	Jorge LORENZO	Ducati	305.2	1'55.552	0.571 / 0.063
7	Maverick VIÑALES	Yamaha	308.2	1'55.663	0.682 / 0.111
8	Danilo PETRUCCI	Ducati	312.1	1'55.738	0.757 / 0.075
9	Alvaro BAUTISTA	Ducati	308.4	1'56.027	1.046 / 0.289
10	Johann ZARCO	Yamaha	308.7	1'56.075	1.094 / 0.048
11	Aleix ESPARGARO	Aprilia	305.0	1'56.355	1.374 / 0.280
12	Loris BAZ	Ducati	303.0	1'56.624	1.643 / 0.269

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_676

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!