MotoGP Catalunya 2019: Χάος από τον Lorenzo

Εκτός μάχης οι μεγάλοι αντίπαλοι του Marquez
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/6/2019

Το Grand Prix της Catalunya, είναι ένας αγώνας που παραδοσιακά δημιουργεί μεγάλη προσμονή. Σε αυτή την πίστα του Montmelo έχουν σημειωθεί μερικά από τα πιο σημαντικά ορόσημα και είναι συνήθως εκεί που βλέπουμε τις μεγάλες -κυρίως θετικές- αλλαγές στην απόδοση των αναβατών και των μοτοσυκλετών. Είναι εκεί που ξεκαθαρίζει για το υπόλοιπο της χρονιάς αν ένας αναβάτης μπορεί να βελτιώσει τα αποτελέσματά του για το υπόλοιπο της χρονιάς, αν οι ομάδες και οι μηχανικοί κατάφεραν να βρουν κάτι που θα μπορούσε να δώσει μια ώθηση στις μοτοσυκλέτες τους ώστε το συνολικό αποτέλεσμα της χρονιάς να είναι θετικό.

Από αυτή την άποψη, τα αποτελέσματα των κατατακτήριων δοκιμών ήταν αρκετά ενθαρρυντικά για την Yamaha, καθώς κατάφερε να έχει τέσσερις μοτοσυκλέτες της στις πέντε πρώτες θέσεις, έστω κι αν μια τιμωρία του Vinales το έριξε στην δεύτερη σειρά της εκκίνησης και πιο συγκεκριμένα, από την έκτη θέση. Μεγάλες προσδοκίες επίσης είχε δημιουργήσει και ο Rins με την Suzuki, κάνοντας ένα εκπληκτικό διήμερο δοκιμών, ενώ και οι νεοφώτιστοι Quartararo (κάτοχος της pole position) και Morbidelli, έδειξαν ότι έχουν βρει για τα καλά τα πατήματά τους στην μεγάλη κατηγορία. Από την άλλη, ο Marquez έδωσε -ως συνηθίζει- το στίγμα του ξεκινώντας από την δεύτερη θέση στο grid, ενώ τα δύο Ducati πετυχαίνοντας δύο από τις υψηλότερες τελικές που σημειώθηκαν στην Βαρκελώνη, έθεταν σοβαρή υποψηφιότητα να φύγουν με τερματισμούς στο βάθρο και με την καρό σημαία.

Η εκκίνηση πάντως ήταν υπόθεση του Dovizioso που τέθηκε επικεφαλής, ενώ τρομερή εκκίνηση έκανε και ο Lorenzo που ήρθε από πίσω και βρέθηκε τέταρτος στον πρώτο γύρο. Ομοίως και ο Vinales αντιστάθμισε γρήγορα το μειονέκτημά του και βρέθηκε δεύτερος, όχι για πολύ όμως καθώς με την συμπλήρωση του πρώτου γύρου ο Marquez του πήρε τη θέση. Η καταστροφή όμως ήρθε  στον δεύτερο γύρο όταν ο επιθετικός Lorenzo πήγε να περάσει από εσωτερική και λέχασε το μπροστινό του, παίρνοντας μαζί του τους Dovizioso, Vinales και Rossi...Το σκηνικό που διαμορφώθηκε ήταν πλέον ιδανικό για τον Marquez που έμεινε μόνος του μπροστά, με τον Petrucci να ακολουθεί από απόσταση και ακόμη πιο πίσω τους Quartararo Rins να παλεύουν μεταξύ τους. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι ο Lorenzo κατέστρεψε έναν αγώνα που είχε όλα τα φόντα να γίνει συναρπαστικός, βγάζοντας εκτός όλους όσους θα μπορούσαν εν δυνάμει να παλέψουν για τη νίκη. Είναι χαρακτηριστικές και οι χειρονομίες του Vianles που έδειχνε στις κάμερες ότι έλειπε το μυαλό από τον συμπετριώτη του.

Το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στην μάχη για την τρίτη θέση, με αλλεπάλληλες προσπεράσεις μεταξύ των Quartararo και Rins. Παρόλα αυτά, οι δυο τους δεν άργησαν να πιάσουν τον Petrucci, με την μάχη να μεταφέρεται τελικά για την δεύτερη θέση! Ο Petrucci εκμεταλλευόταν στις ευθείες το γκάζι της Desmosedici, αλλά αμέσως μετά η ψαλίδα με τους διώκτες του έκλεινε. όμως η μοτοσυκλέτα της Ducati δεν είναι η μόνη με υψηλή τελική, καθώς η Suzuki του Rins πάλευε στα ίσα την Desmosedici. Μπροστά ο Marquez έκανε έναν από τους πιο άνετους αγώνες της καριέρας του, αδιαφορώντας πλήρως για τις μάχες που εξελίσσονταν πίσω του σε μεγάλη απόσταση.

Για αρκετό διάστημα, το σκηνικό ήταν το ίδιο, με σκληρές μάχες μεταξύ Rins και Petrucci, όταν 11 γύρους πριν τον τερματισμό, ο Rins έκανε ένα επιθετικό προσπέρασμα ακουμπώντας με τον Ιταλό, ανεβαίνοντας στην δεύτερη θέση, ενώ παράλληλα είχε πετύχει και την υψηλότερη τελική του αγώνα με 343km/h. Μάχη είχαν όμως και οι Quartararo με τον Miller για την τέταρτη θέση, με την ένταση να ανεβαίνει όσο πλησιάζαμε προς το τέλος. Λίγο αργότερα, η πτώση του Morbidelli ευνόησε τους Miller και Crutchlow που άρχισαν να ανεβάζουν ρυθμό. με εφτά γύρους να απομένουν, ο Petrucci, που εν τω μεταξύ είχε ξαναπάρει την δεύτερη θέση, έκλεισε ωραία την γραμμή του με τον Rins να γλιτώνει την πτώση για πολύ λίγο, μένοντας όμως πίσω στην έβδομη θέση.

Έναν γύρο αργότερα ο Crutchlow είχε πτώση, ενώ ένας εκπληκτικός Quartararo είχε ανέβει στην δεύτερη θέση μπροστά από τον Petrucci. Μέσα στην πίστα είχαν μείνει μόνο 13 αναβάτες, με τις πτώσεις να αποτελούν τον μεγάλο αρνητικό πρωταγωνιστή. Στους τελευταίους γύρους, δεν είχαμε κάποιο μεγάλο δράμα, με τον Marquez να τερματίζει πρώτος την... βόλτα του (πετυχαίνοντας άλλη μια διπλή οικογενειακή νίκη, αφού και ο αδερφός του κέρδισε στην Moto2), τον  Quartararo να μένει άνετα δεύτερος (το πρώτο του βάθρο στα MotoGP), τον Petrucci να βλέπει ακόμη ένα βάθρο στην τρίτη θέση και τον Rins να περνάει τον Miller τερματίζοντας τέταρτος. Ο Αυστραλός τερμάτισε μπροστά από το έτερο Suzuki του Mir και η ΚΤΜ του Pol Espargaro βρέθηκε στην έβδομη θέση. Η κατάσταση στον βαθμολογικό πίνακα πλέον έχει διαμορφωθεί ως εξής: Πρώτος ο Marquez με διαφορά 37 βαθμών από τον δεύτερο Dovizioso και τον RIns να παραμένει τρίτος.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.