MotoGP: Δακρύβρεχτο μήνυμα στα Ισπανικά, ο Marc Marquez αποκαλύπτει τον βασικό λόγο που φεύγει από την Honda

«Αν μπορείς να ανέβεις στο Έβερεστ σε 3 μέρες, γιατί να το κάνεις σε 5…»
MotoGP: Δακρύβρεχτο μήνυμα στα Ισπανικά, ο Marc Marquez αποκαλύπτει τον βασικό λόγο που φεύγει από την Honda
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/10/2023

Υπάρχει ένας βασικός λόγους που το ντοκιμαντέρ με τα εσώψυχα της F1 είχε τεράστια επιτυχία ενώ των MotoGP πάτωσε, παρόλο που από πλευράς παραγωγής ήταν αντίστοιχα άρτιο και με κορυφαία ποιότητα: Στα MotoGP είναι λίγα που δεν έρχονται στο φως αργά ή γρήγορα, συγκριτικά με την F1. Κι έτσι ένα τέτοιο ντοκιμαντέρ βρέθηκε από το πρώτο δεκάλεπτο δίχως ουσία, δίχως κάποια σοβαρή αποκάλυψη. Προφανώς υπάρχουν χιλιάδες ερωτήματα που θα ήθελες να κάνεις σε οποιονδήποτε αναβάτη, πόσο μάλλον στον Marquez την τρέχουσα στιγμή, όμως στην πράξη είναι ελάχιστες οι φορές που το κοινό μένει να αναζητεί τα αίτια πίσω από κάθε απόφαση. Και να μην έχεις ψυχανεμιστεί το τι συμβαίνει, οι αναβάτες από μόνοι τους θα δώσουν την επιβεβαίωση με τρόπο που δεν συμβαίνει αλλού.

Φυσικά υπάρχουν και οι φορές που οι αναβάτες εκμεταλλεύονται αυτή την αμεσότητα με το κοινό για να καθοδηγήσουν τα πράγματα εκεί που πρέπει και στο παρελθόν ο Marquez έχει μπει σε αυτή την διαδικασία. Σε γενικές γραμμές όμως τα πάντα έρχονται στο φως, και το παρακάτω είναι ένα τρανταχτό παράδειγμα. Την ανακοίνωση του HRC για την πρόωρη λήξη της συνεργασίας τους, ακολουθήσε ανακοίνωση στα κοινωνικά δίκτυα του Marquez η οποία ήταν ξεκάθαρα γραμμένη από κάποια ομάδα που τα διαχειρίζεται. Αργότερα όμως ακολούθησε μία πιο αυθεντική ανάρτηση γραμμένη στα ισπανικά χωρίς να ακολουθεί αγγλική μετάφραση, στις ιστορίες του Instagram που δεν έχουν μεγάλη διάρκεια προβολής. Προφανώς μπορεί καθένας να πει πως και αυτό δεν είναι παρά ένα παιχνίδι στα κοινωνικά δίκτυα, αλλά θα το λέει δίχως να το γνωρίζει πραγματικά απλά γιατί τα σχόλια δεν έχουν βαρύτητα και ο καθένας μπορεί να λέει ότι του κατέβει. Όσοι ξέρουν τον Marquez θα δώσουν μεγαλύτερη δόση αλήθειας σε αυτό που ανέβασε και θα το θεωρήσουν αυθεντικό ως μία στιγμή που εκφράζεται αληθινά.

Η ανάρτηση που έκανε:

 

 

 

Αυτή είναι η δική μας μετάφραση, που πιστεύουμε πως είναι εξαιρετικά κοντά στο αυθεντικό ισπανικό κείμενο με ορισμένες μικρές τροποποιήσεις, όπως στον όρο fiesta, :

«Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας αυτό το μήνυμα που έστειλα σε ένα μέλος της ομάδας:

Δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω, δεν ξέρω αν κάνω το σωστό ή το λάθος, δεν ξέρω τι θα συμβεί στο μέλλον, δεν ξέρω αν όλα αυτά θα πετύχουν, αλλά αυτό που ξέρω είναι όλα όσα έχουμε πετύχει μαζί.

Ήταν η πιο δύσκολη απόφαση της ζωής μου, καθοδηγούμενη από το μυαλό και το θάρρος μου, ΟΧΙ από την καρδιά μου. Η ομάδα της καρδιάς μου θα είστε πάντα εσείς, αυτοί που πάντα με στήριζαν και θα με στηρίζουν. Αλλά ας ξεκαθαρίσω ένα πράγμα, θέλω να προσπαθήσω να ξαναγίνω ο καλύτερος αναβάτης στον κόσμο και γι' αυτό πρέπει να αρχίσω να νιώθω ευχάριστα οδηγώντας την μοτοσυκλέτα.

Χρησιμοποίησα μια θεωρία που είπε ο ορειβάτης στο βιβλίο που μου έδωσες να διαβάσω. Αν μπορώ να ανέβω στο Έβερεστ σε 3 ημέρες, γιατί να το ανέβω σε 5; Λογικά είναι πολύ πιο ριψοκίνδυνο να το ανέβεις σε 3 ημέρες, εκθέτεις τον εαυτό σου πολύ περισσότερο και μπορεί να μην τα καταφέρεις, αλλά αν δεν προσπαθήσω, δεν θα το μάθω ποτέ. Πάντα μου το έλεγες και πάντα το εφάρμοζα: ακολούθησε το ένστικτό σου, κανείς δεν μπορεί να σε νικήσει σε χαρακτήρα και κότσια. Τέλος, ήρθε η ώρα να μιλήσει η καρδιά και, όπως ξέρεις, η σχέση μας είναι πολύ ιδιαίτερη, γι' αυτό ελπίζω οι δρόμοι μας να ξανασυναντηθούν. Ας απολαύσουμε αυτές τις 6 γιορτινές αναμετρήσεις (fiesta) που μας απομένουν φέτος.»

Ο Marquez δεν αναφέρει τον παραλήπτη αυτού του μηνύματος, αλλά το γεγονός πως είναι κάποιος που αισθάνεται πολύ κοντινός του και δεν θα τον ακολουθήσει στη νέα του ομάδα, καθιστά ξεκάθαρο πως δεν θα πάρει μαζί του κανέναν μηχανικό, κάτι που υπήρχε ως τώρα ως σενάριο. Θα μπορούσε ο παραλήπτης του μηνύματος να είναι ο crew chied, Santi Hernandez, ο αρχιμηχανικός του Marc Marquez που πρόσφατα το HRC του έκανε ένα μεγάλο και συγκινητικό αφιέρωμα. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πως αυτοί οι δύο δεν θα δουλεύουν πλέον μαζί και ίσως ο Santi είναι η εξαίρεση στο παραπάνω σενάριο, δεν αποκλείεται όμως να πρέπει από εδώ και πέρα να χαιρετιούνται απλά, μπαίνοντας σε διαφορετικά box.

Σε κάθε περίπτωση αυτά που λέει ο Marquez είναι πιο σημαντικά. Θέλει να γίνει και πάλι ο καλύτερος αναβάτης εκεί έξω. Η δίψα του όμως για νίκη δεν καταστέλλεται με την υπομονή που είναι διατεθειμένος να δείξει περιμένοντας την Honda να επενδύσει στην εξέλιξη της αγωνιστικής μοτοσυκλέτας. Δεν είναι καθόλου εύκολο να ξεκινήσεις από τελείως νέα βάση αφήνοντας την ομάδα σου πίσω. Είναι δύσκολο να αλλάξεις μοτοσυκλέτα και σε αυτό σε βοηθά η ομάδα, αλλά να ξεκινήσεις από το μηδέν είναι μεγάλη υπόθεση και καθιστά την απόφαση ακόμη πιο δύσκολη. Ο Alex Marquez τον στηρίζει λέγοντας πως λίγοι γνωρίζουν τι έχει τραβήξει αυτό το διάστημα και πως έχει έρθει η ώρα να αποδώσει στο 100%. Αν βέβαια το συνδυάσουμε με παλαιότερες δηλώσεις της Gresini, που δεν έχει επιβεβαιώσει πως εκεί πηγαίνει ο Marquez, τότε αυτή είναι μία εξέλιξη που προετοιμαζόταν καιρό τώρα. Όταν ο Alex Marquez πήγε στην Gresini το σχόλιο της ομάδας ήταν πως ελπίζουν να δει πόσο καλή είναι η μοτοσυκλέτα τους και να το μεταφέρει στον αδερφό του. Ο Alex Marquez έφυγε από την Honda προετοιμάζοντας το έδαφος και το πιο πιθανό είναι σε λίγο καιρό ή το αργότερο στην Mandalika να ανακοινώσει πως πηγαίνει στην Gresini.

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.