MotoGP, Δοκιμές Misano: Σε σύγχυση η Yamaha

Δύσκολη η εξαγωγή συμπερασμάτων
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/9/2020

Στο διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα στους δύο αγώνες των MotoGP στην πίστα του Misano, οι ομάδες της κορυφαίας κατηγορίας είχαν την ευκαιρία να πραγματοποιήσουν επίσημες δοκιμές στην συγκεκριμένη πίστα, δοκιμάζοντας πολλά καινούργια εξαρτήματα στις μοτοσυκλέτες τους.

Η ΚΤΜ δοκίμασε ένα καινούργιο πλαίσιο με τον Pol Espargaro να είναι ο ταχύτερος αναβάτης της στην τέταρτη θέση των συνδυασμένων χρόνων, ενώ οι Binder και Oliveira έμειναν στην 10η και 13η θέση αντίστοιχα. Πολλά νέα εξαρτήματα, αλλά και ένα διαφορετικό στήσιμο της μοτοσυκλέτας, δοκίμασε και η ομάδα της Ducati, η οποία κατάφερε να εκμεταλλευτεί πολύ καλύτερα το νέο πίσω ελαστικό της Michelin, κάτι άλλωστε που φάνηκε άμεσα και στους χρόνους του Dovizioso. Ο Ιταλός, που είναι πλέον επικεφαλής της βαθμολογίας στο πρωτάθλημα μετά την πτώση του Quartararo στον πρώτο αγώνα του Misano, έκανε τον πέμπτο καλύτερο χρόνο συνολικά, ενώ είπε ότι είδε τεράστια διαφορά και θα είναι πολύ καλύτερος στον επερχόμενο αγώνα της ιταλικής πίστας.

Η Honda δεν είχε κάτι νέο να δοκιμάσει, αλλά έδωσε την ευκαιρία στον Takaaki Nakagami να οδηγήσει την μοτοσυκλέτα του 2020, μιας και ο Ιάπωας –ο οποίος έχει φέρει μέχρι στιγμής τα καλύτερα αποτελέσματα για την Honda- οδηγεί μια RC213V του 2019.

Λογικά όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα στην Yamaha, που ναι μεν κατάφερε να επικρατήσει με την σπουδαία νίκη του Morbidelli, αλλά ήταν εμφανές ότι οι εργοστασιακοί αναβάτες (Rossi και Vinales αλλά και ο Quartararo) αντιμετωπίζουν σημαντικά και άλυτα μέχρι στιγμής προβλήματα. Ο Vinales κατάφερε να γράψει τον ταχύτερο χρόνο των δοκιμών χάρη στα νέα εξαρτήματα που έφερε η Yamaha, αλλά αυτό το γεγονός μόνο περισσότερη σύγχυση έφερε στον Ισπανό αναβάτη. "Κανείς δεν μπορεί να μου δώσει μια εξήγηση", δήλωσε αμέσως μετά τις δοκιμές. "Είναι πολύ εκνευριστικό το ότι είμαι τόσο καλός στις δοκιμές κι όταν έρχεται η ώρα του αγώνα η μοτοσυκλέτα δεν δουλεύει. Τώρα, σ' αυτές τις δοκιμές, συμβαίνει το ίδιο. Έχουμε εκπληκτική πρόσφυση, όλα δουλεύουν τέλεια και μετά στον αγώνα έχω το ίδιο πρόβλημα". Σε άλλες δηλώσεις του στο GPOne, o Ισπανός είπε ότι έχει αλλάξει το οδηγικό του στιλ δεκάδες φορές αλλά δεν απέδωσε ποτέ, γι' αυτό και θεωρεί ξεκάθαρα πως είναι πρόβλημα της μοτοσυκλέτας. Ο Vinales δοκίμασε πολλά από τα καινούργια εξαρτήματα, όπως το πλαίσιο, το πίσω φρένο στο χέρι και ένα νέο ψαλίδι, ανεβαίνοντας από την έβδομη θέση των χρόνων το πρωί, στην κορυφή του πίνακα στο τέλος της ημέρας. Όπως είπε ο ίδιος, με αυτά τα νέα εξαρτήματα "έγραψε" καλύτερα γυρολόγια και έχει την αίσθηση ότι μπορεί να τον βοηθήσουν στον αγώνα. Πιο συγκεκριμένα, είπε ότι δεν χρειάζεται να καταβάλει τόση προσπάθεια για να πάει γρήγορα κι αν χρειαστεί να πιέσει παραπάνω ενδεχομένως αυτό να του βελτιώσει ακόμη περισσότερο το χρόνο. Μάλιστα, ενώ είχε επιλέξει να τρέξει με το σκληρό πίσω ελαστικό στον αγώνα του προηγούμενου Σαββατοκύριακου –κάτι, που σύμφωνα με τον Rossi, οφείλεται στην κακή απόδοση του Vinales- τώρα δήλωσε έτοιμος να δοκιμάσει το medium ή ακόμη και το μαλακό πίσω ελαστικό της Michelin. "Το μόνο που χρειάζεται είναι να καταλάβουμε γιατί χάνω τόσο πολύ πρόσφυση κατά την διάρκεια του αγώνα και είναι λες και οδηγώ στον πάγο. Αν το λύσουμε αυτό θα έχω γρήγορο γυρολόγιο χωρίς να είμαι στο όριο", είπε ο Vinales.

Και ενώ η απώλεια της πρόσφυσης στον αγώνα είναι το μεγάλο θέμα του Ισπανού, η "αχίλλειος πτέρνα" του Rossi είναι η χαμηλότερη τελική ταχύτητα. Για να λύσει αυτό το θέμα, η Yamaha έφερε στις δοκιμές του Misano μια νέα, τεράστια σε μέγεθος, εξάτμιση, την οποία εκτός από τον Rossi την δοκίμασε και ο Quartararo, χωρίς να ενθουσιάζεται από το αποτέλεσμα (γι' αυτό άλλωστε και την έβγαλε νωρίς). Από την άλλη μεριά ο Rossi δεν ήταν τόσο σαφής στην άποψή του για τη νέα εξάτμιση, ενώ δοκίμασε και κάποια ακόμη νέα εξαρτήματα, χωρίς να δίνονται περισσότερες διευκρινήσεις. "Κάναμε πολύ δουλειά σήμερα", δήλωσε ο Γιατρός και συνέχισε λέγοντας πως "έγραψα πολλούς γύρους (90) γιατί είχαμε πολλά και διαφορετικά πράγματα να δοκιμάσουμε. Οι δοκιμές δεν ήταν και τόσο κακές και όπως συμβαίνει πάντα, κάποια πράγματα επέφεραν βελτίωση και κάποια άλλα όχι. Συνολικά όμως ήταν ένα καλό τεστ". Είπε επίσης ότι βρήκαν κάτι καλό, αλλά τι ακριβώς είναι αυτό δεν διευκρινίστηκε, ενώ ο Massimo Meregalli, διευθυντής της ομάδας, είπε ότι το καινούργιο πλαίσιο δεν θα το ξαναδούμε αυτή τη σεζόν. Δήλωσε επίσης ότι θα μελετήσουν τα δεδομένα και αν επιβεβαιωθεί η καλή αίσθηση των Rossi και Vinales, τότε δεν αποκλείεται οι δύο εργοστασιακοί αναβάτες να μπουν στα FP1 της Παρασκευής με μερικά από τα καινούργια εξαρτήματα.

Από την άλλη μεριά, ο Quartararo που δοκίμασε το νέο πλαίσιο, τη νέα εξάτμιση και διαφορετικά ηλεκτρονικά, είπε πως δεν είδε καμία ουσιαστική βελτίωση, καθώς ο κινητήρας εξακολουθεί να ζορίζεται. Ο Γάλλος έγραψε τον ένατο ταχύτερο χρόνο, με τους μηχανικούς να ψάχνουν να βρουν τρόπο να αντισταθμίσουν την φημολογούμενη μείωση στην απόδοση εξαιτίας του προβλήματος στις βαλβίδες, καθώς όλοι οι κινητήρες είναι σφραγισμένοι. Ο Quartararo είπε επίσης ότι είναι σε πιο δύσκολη θέση από τους υπόλοιπους λόγω της μικρότερης εμπειρίας του στα MotoGP, οπότε θα πρέπει να προσαρμόσει το στιλ του, σε σχέση με το πώς οδηγούσε από πέρσι μέχρι τον φετινό αγώνα της Jerez.

Στα πλαίσια των γενικότερο δοκιμών, ο Quartararo τέσταρε και το νέο σύστημα επικοινωνίας με τους αγωνοδίκες και την ομάδα, από το οποίο δεν έμεινε καθόλου ευχαριστημένος. "ήταν ένα στάνταρ σετ ακουστικών, το οποίο μάλιστα στο τέλος μου έφυγε από το αυτί. Κάθε 30 δευτερόλεπτα είχαμε ένα αυτοματοποιημένο μήνυμα από τον αγωνοδίκη λες και μιλούσε ρομπότ. Ελπίζω να μην επιτρέψουν την επικοινωνία με την ομάδα", δήλωσε ο Γάλλος.

 

Οι χρόνοι των δοκιμών
1
Maverick Vinales
Monster Yamaha (YZR-M1)
1m 31.532s
2
Takaaki Nakagami
LCR Honda (RC213V)
+0.271s
3
Johann Zarco
Reale Avintia (GP19)
+0.367s
4
Pol Espargaro
Red Bull KTM (RC16)
+0.522s
5
Alex Rins
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+0.582s
6
Joan Mir
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+0.630s
7
Francesco Bagnaia
Pramac Ducati (GP20)
+0.675s
8
Andrea Dovizioso
Ducati Team (GP20)
+0.758s
9
Fabio Quartararo
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.804s
10
Brad Binder
Red Bull KTM (RC16)*
+0.921s
11
Alex Marquez
Repsol Honda (RC213V)*
+0.948s
12
Jack Miller
Pramac Ducati (GP20)
+0.978s
13
Miguel Oliveira
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
+0.997s
14
Aleix Espargaro
Aprilia Gresini (RS-GP)
+1.003s
15
Bradley Smith
Aprilia Gresini (RS-GP)
+1.058s
16
Danilo Petrucci
Ducati Team (GP20)
+1.147s
17
Valentino Rossi
Monster Yamaha (YZR-M1)
+1.414s
18
Tito Rabat
Reale Avintia (GP19)
+1.774s

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.