MotoGP Ducati: Δεν είμαι δοκιμαστής λέει ο Bagnaia!

Τί φταίει με την GP22
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

8/3/2022

Μετά από ένα μάλλον καταστροφικό πρώτο αγώνα στο Qatar, που η Ducati κέρδισε μεν, αλλά χωρίς να πάρει ούτε ένα βαθμό η εργοστασιακή ομάδα της, ο Pecco Bangaia μίλησε ανοιχτά για την ουσία του προβλήματος με τις GP22 και την λύση που συζήτησε με τον Gigi Dall’Igna. Σύμφωνα με τον Ιταλό αναβάτη, το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον ίδιο και φυσικά για τον Jack Miller είναι το γεγονός πως από την πρώτη ημέρα των επίσημων δοκιμαστικών στη Sepang έως και τα FP4 στο Qatar, δεν οδήγησε ποτέ την ίδια μοτοσυκλέτα!

 

Ο Bangaia ισχυρίστηκε πως συνεχώς άλλαζαν εξαρτήματα, με αποτέλεσμα να μην έχει ποτέ τον απαιτούμενο χρόνο να επικεντρωθεί στην προσαρμογή της οδήγησής του στη νέα μοτοσυκλέτα. “Δεν είμαι δοκιμαστής, είμαι εδώ για να κερδίζω αγώνες. Από την αρχή της νέας σεζόν, ο Enea Bastianini με την GP21 το μόνο που είχε να κάνει είναι να βάζει βενζίνη στο ρεζερβουάρ και να οδηγεί την μοτοσυκλέτα του. Μια μοτοσυκλέτα που ήδη από το τέλος της προηγούμενης σεζόν ήταν ισορροπημένη. Εμείς από την άλλη μεριά (σ.σ. οι αναβάτες με τις GP22) μπαίναμε κάθε φορά στην πίστα με διαφορετική μοτοσυκλέτα. Ποτέ δεν είχαμε χρόνο να προσαρμόσουμε την οδήγησή μας πάνω της, διότι κάθε φορά κάτι ήταν διαφορετικό. Πέρσι είχαμε αποφασίσει από την μέση της χρονιάς να κρατήσουμε ένα βασικό set-up και να προσαρμόσω εγώ τον τρόπο που πρέπει να οδηγήσω την μοτοσυκλέτα. Φέτος δεν το κάναμε αυτό με την καινούρια μοτοσυκλέτα, οπότε στην κουβέντα που είχα με τον Gigi του ζήτησα ακριβώς αυτό.

Αν θέλεις να νικάς, θα πρέπει να δημιουργήσεις μια σταθερή κατάσταση.

Δεν είμασταν έτοιμοι για τον πρώτο αγώνα και ξέραμε πως οι προσδοκίες για νίκη ήταν υπερβολικά φιλόδοξες. Ούτε τα ηλεκτρονικά είχαμε ρυθμίσει σωστά, ούτε είχαμε βρει μια καλή βάση. Όλες οι Ducati είχαμε πολύ κακή εκκίνηση και χάσαμε πολλές θέσεις, αλλά στον αγώνα ο ρυθμός μας δεν ήταν κακός, οπότε το πλάνο ήταν να μαζέψουμε όσους περισσότερους βαθμούς μπορούμε.

Καθυστέρησα λίγο την είσοδο όταν πήγα να προσπεράσω τον Jorge Martin αλλά δεν ήμουν υπερβολικός στα φρένα, οπότε ήταν παράξενο που μπλόκαρε το μπροστινό. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να ζητήσω συγνώμη στην Ducati, την Pramac και τον Jorge”.

 

Να θυμίσουμε πάντως, πως η Ducati πάντα είχε αυτό το “πρόβλημα” με τους αναβάτες και ίσως είναι η βασική αιτία που έχει πάρει μόνο ένα πρωτάθλημα με τον Stoner.

Από τη μια μεριά η διαρκής τεχνολογική εξέλιξη που κάνει στις μοτοσυκλέτες της την έχουν φέρει στην κορυφή της τεχνολογίας και είναι η εταιρεία που έχει παρουσιάσει όλες τις τεχνολογικές καινοτομίες στα MotoGP τα τελευταία χρόνια, όμως από την άλλη μεριά είναι εξαιρετικά δύσκολο για έναν αναβάτη (και μάλιστα σε αυτό το επίπεδο ανταγωνισμού) να οδηγεί σε κάθε αγώνα μια μοτοσυκλέτα με εντελώς διαφορική συμπεριφορά.

Επίσης ο Bagnaia είχε πει πολλές φορές πέρσι, πως τα εξαιρετικά αποτελέσματα που είχε στο δεύτερο μισό της σεζόν, οφείλονταν αποκλειστικά στο γεγονός πως η Ducati σταμάτησε να αλλάζει διαρκώς εξαρτήματα στη μοτοσυκλέτα (υπήρχε και απαγόρευση εξέλιξης).

Πάντως ο Bagnaia ξεκαθαρίζει πως το πρόβλημα δεν είναι η GP22, αλλά η έλλειψη χρόνου δοκιμών και η διαδικασία εξέλιξης που έχουν κάνει έως τώρα.   

MotoGP: Ελάχιστος ετήσιος μισθός αναβατών τα 500.000 ευρώ - Από το 2027

Η πλειοψηφία ήδη κερδίζει πολλά περισσότερα - Αφορά περισσότερο στους rookies
MotoGP - Ελάχιστος μισθός αναβατών από το 2027
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Όπως γράφει το Motorsport.com, ο διοργανωτής MotoGP Sports Entertainment -πρώην Dorna- και οι ομάδες της κορυφαίας κατηγορίας του Πρωταθλήματος βρίσκονται λίγο πριν τη σύναψη συμφωνίας για θέσπιση ελάχιστου ετήσιου μισθού ύψους 500.000 ευρώ για όλους τους αναβάτες, με στόχο την αντιμετώπιση των μεγάλων αποκλίσεων στις αποδοχές που κυριαρχούν σήμερα στη σειρά.

Η πρόταση που βρίσκεται στην τελική φάση συμφωνίας μεταξύ διοργάνωσης και ομάδων, αναμένεται να τεθεί σε ισχύ από τη σεζόν του 2027, παράλληλα με τις ευρύτερες αλλαγές στους κανονισμούς και το τεχνικό πλαίσιο του πρωταθλήματος.

Σύμφωνα με το άρθρο του Motorsport, το νέο μέτρο στοχεύει στο να εξασφαλίσει έναν “αξιοπρεπή βασικό μισθό” σε όλους τους αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας του MotoGP, ανεξαρτήτως εμπειρίας ή φήμης. Σύμφωνα με τη σχετική πρόταση, κάθε αναβάτης θα πρέπει να λαμβάνει κατ’ ελάχιστο 500.000 € ετησίως, ποσό που δεν περιλαμβάνει πιθανά μπόνους απόδοσης ή συμφωνίες με χορηγούς.

Η κίνηση αυτή έρχεται ως απάντηση σε χρόνια ανισορροπιών: ενώ τα μεγάλα ονόματα της κατηγορίας όπως ο Marc Márquez και ο Fabio Quartararo έχουν συμβόλαια με ετήσιες αποδοχές που υπερβαίνουν τα 10 εκατομμύρια ευρώ χωρίς να υπολογίζονται τα έσοδα από τους χορηγούς που μπορεί να είναι ακόμα περισσότερα, από την άλλη "δευτεροκλασάτοι" αναβάτες σε μικρότερες ή δορυφορικές ομάδες λαμβάνουν σημαντικά λιγότερα, με συμβόλαια που σε κάποιες -λίγες- περιπτώσεις βρίσκονται κάτω από τα 120.000 €.

Η πρωτοβουλία για έναν ελάχιστο μισθό αποτελούσε θέμα συζήτησης τα τελευταία χρόνια, με πολλές ομάδες και αναβάτες να υποστηρίζουν ότι είναι απαραίτητη για τη βιωσιμότητα και την ελκυστικότητα του πρωταθλήματος.

Το μέτρο περιλαμβάνεται στο προσχέδιο της νέας πενταετούς εμπορικής συμφωνίας που θα δεσμεύσει τη διοργάνωση, τις ομάδες και τους συμμετέχοντες από το 2027 έως το 2031. Η πρόταση βρίσκεται σε τελικό στάδιο πριν από τη τυπική επικύρωσή της, με συζητήσεις που αναμένεται να ολοκληρωθούν τις επόμενες εβδομάδες.

Αν και δεν υπάρχουν επίσημα συγκεντρωτικά στοιχεία από τον διοργανωτή για όλους τους μισθούς των αγωνιζομένων της κορυφαίας κατηγορίας, στοιχεία από ανακοινώσεις ομάδων, αναβατών και μέσων του ειδικού τύπου τοποθετούν Marc Marquez & Fabio Quartararo στην κορυφή με περίπου 12 εκατομμύρια μισθό το 2025, ενώ την ίδια χρονιά ο Bagnaia αμείφθηκε με 7 εκατομμύρια ευρώ, ο Martin με 4,2, ο Vinales με 4, ο Zarco με 3, ο Bastianini με 2,5, ο Acosta με 1,5, o Alex Marquez με 900.000 ευρώ, ενώ οι “δευτεροκλασάτοι” και rookies (πχ. Chantra) με μισθούς που κυμαινόταν από 300-800.000 ευρώ.

Εδώ που τα λέμε, ο “αξιοπρεπής βασικός μισθός” των 500.000 ευρώ δεν νομίζουμε να αντιμετωπίσει ιδιαίτερα τις μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των χαμηλόμισθων και των καλύτερα αμοιβόμενων αναβατών, αφού από το μισό μέχρι τα 12 εκατομμύρια των MM93 και Quartararo, το κενό είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Όμως αν λάβουμε υπόψη τα προηγούμενα 300.000 ευρώ που αποτελούσαν το κατώτατο όριο, σίγουρα η αύξηση δεν είναι καθόλου αμελητέα.

Ετικέτες