MotoGP: Για πρώτη φορά ηλεκτρονικές σημαίες!

Θα εγκατασταθούν σε όλες τις πίστες μέσα στο 2021
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/4/2021

Η Dorna ανακοίνωσε ότι ήρθε σε συμφωνία με την EM Motosport για να προμηθευτούν 22 ψηφιακά, υψηλής τεχνολογίας, πάνελ που θα αντικαταστήσουν τις παραδοσιακές σημαίες, σε κάθε αγώνα του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος GP. Από το 2022 θα είναι υποχρεωτικό για κάθε πίστα που θα φιλοξενήσει αγώνα MotoGP, να εγκαταστήσει Τ1 ή Τ2 πάνελ προκειμένου να συμμορφωθεί με τις οδηγίες της FIM και της FIA, ώστε να αυξηθεί η ορατότητα για τις πληροφορίες που αφορούν την κατάσταση της πίστας προς όλους τους αγωνιζόμενους, και κατά συνέπεια να αυξηθεί το επίπεδο της ασφάλειας, ανεξάρτητα από ζητήματα πειθαρχίας. Η εφαρμογή αυτών των ψηφιακών πάνελ για το υπόλοιπο της σεζόν του 2021, πριν γίνουν υποχρεωτικές από την σεζόν, θα βοηθήσει τόσο τους αναβάτες όσο και τους ανθρώπους των αυτοκινητοδρομίων, να εξοικειωθούν με την συγκεκριμένη τεχνολογία πριν αρχίσει να ισχύει ο καινούργιος κανονισμός.

Τα 22 νέα ψηφιακά πάνελ, που θα ταξιδεύουν μαζί με τα paddock των MotoGP για το υπόλοιπο το 2021, θα κάνουν το ντεμπούτο τους στο επερχόμενο GP της Πορτογαλίας. Τα ομολογκαρισμένα ψηφιακά πάνελ προσφέρουν μεγάλη ορατότητα στις υψηλές ταχύτητες και σε όλες τις καιρικές συνθήκες, διευκολύνοντας τους αναβάτες να παίρνουν τις πληροφορίες για την πίστα, αυξάνοντας έτσι την ασφάλεια. Η ΕΜ Motorsport, η εταιρεία που κατασκευάζει τα πάνελ, έχει κάνει εξαντλητικές δοκιμές σε πολλές και διαφορετικές φωτιστικές συνθήκες, προκειμένου να αποδίδουν πάντα ένταση 64.000 κεριών ανά τετραγωνικό μέτρο. Μάλιστα, είναι τα πρώτα πάνελ που παίρνουν ομολογκασιόν από την FIM και την FIA.

Τα MotoGP θα χρησιμοποιήσουν έναν συνδυασμό από πάνελ Τ1 και Τ2, με τα Τ1 να χρησιμοποιούνται στις μεγάλες διόδους διαφυγής και στις μεγάλες ευθείες, ενώ τα Τ2 θα καλύπτουν τα υπόλοιπα κομμάτια της πίστας. Τα Τ1 αποτελούν το κορυφαίο προϊόν στην γκάμα της ΕΜ Motorsport και τα Τ2 αποτελούν την εξέλιξή τους και απευθύνονται σε ολόκληρη την αγορά του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Μεταξύ τους διαφέρουν σε διαστάσεις και απόδοση, έτσι ώστε να προσαρμόζονται στις ανάγκες των διαφορετικών πρωταθλημάτων και πιστών.

Το σύστημα των ψηφιακών πάνελ θα ενταχθεί πλήρως στο υφιστάμενο σύστημα ελέγχου των αγώνων των MotoGP, πράγμα που σημαίνει ότι θα ελέγχονται κυρίως από τους αγωνοδίκες, έχοντας έτσι την δυνατότητα να αλλάζουν το καθεστώς σε ολόκληρη την πίστα αυτομάτως. Κάθε πάνελ διαθέτει μία κονσόλα που θα την χειρίζεται ένας κριτής, για περιπτώσεις κίτρινης σημαίας ή για μεμονωμένα συμβάντα σε συγκεκριμένο σημείο της πίστας. Οι κριτές θα περνούν από πλήρη εκπαίδευση για την χρήση τους πριν από κάθε αγώνα. Οι θέσεις που θα τοποθετηθούν τα πάνελ στην πίστα θα καθοριστούν από τον Υπεύθυνο Ασφαλείας των MotoGP, διασφαλίζοντας ότι θα μπουν εντός του οπτικού πεδίου των αναβατών κατά την διάρκεια ενός γύρου.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.