MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.

FIM Event Licence: Ασφαλιστική κάλυψη για όλους τους εργαζόμενους σε αγώνες, όχι όμως δωρεάν

Ως τώρα μόνο οι αναβάτες ήταν ασφαλισμένοι στους αγώνες της FIM
fim
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/7/2026

Με την Event Licence η FIM απλώνει μια προστατευτική ομπρέλα πάνω από όλον τον κόσμο που εργάζεται με οποιονδήποτε τρόπο σε αγωνιστικούς θεσμούς που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά της.

Στην ανακοίνωσή της η FIM αναλύει λεπτομερέστερα τι περιλαμβάνει αυτό το πακέτο ασφάλισης, το οποίο περιγράφει με μια πρόταση ως: “καλύπτει οποιονδήποτε δεν εμπλέκεται στη διοργάνωση ως αναβάτης”. Αυτό σημαίνει όλα τα μέλη των ομάδων, από μηχανικούς ως υποστηρικτικό προσωπικό, τα άτομα συνοδείας των αναβατών, τους αγωνοδίκες και κριτές, μεταφορείς, φύλακες, δημοσιογράφους, φωτογράφους, χειριστές καμερών, εν ολίγοις τους πάντες που εργάζονται για να γίνει ένας αγώνας FIM.

Ο λόγος που οι αναβάτες εξαιρούνται της Event Licence είναι προφανώς διότι αυτοί έχουν ήδη ξεχωριστή ασφάλιση FIM. Όλοι οι υπόλοιποι έμεναν ακάλυπτοι, αλλά όχι πια.

Η ασφάλιση της FIM ωστόσο δεν είναι δωρεάν. Το κόστος προσφέρει δύο επιλογές, μια ετήσια και μια ανά αγώνα. Στην πρώτη περίπτωση το κόστος είναι 120 ευρώ για όλον τον χρόνο, ενώ στη δεύτερη είναι 90 ευρώ ανά διοργάνωση. Αυτά τα κόστη καλύπτουν ιατρική φροντίδα και επαναπατρισμό, ενώ με 58 επιπλέον ευρώ τον χρόνο (ή 50 ευρώ ανά διοργάνωση) καλύπτουν ασφαλιστικά και τα ενδεχόμενα θανάτου ή παράλυσης με ποσό 50.000 ευρώ.

Οι καλύψεις περιλαμβάνουν ιατρικά έξοδα ως 400.000 ευρώ, κόστη έρευνας και διάσωσης ως 50.000 ευρώ, πλήρη κάλυψη για μεταφορά σε νοσοκομείο και επαναπατρισμό, καθώς και αρκετές ακόμη παροχές όπως ιατρικές συμβουλές, ψυχολογική υποστήριξη κ.ά.

Μια εύλογη απορία είναι το πώς μέχρι τώρα δεν είχε προβλεφθεί η ασφαλιστική κάλυψη όλου αυτού του προσωπικού που εργάζεται στους αγωνιστικούς στίβους της μοτοσυκλέτας από την Ομοσπονδία και η απάντηση είναι προφανής: ήταν έξοδα που κάλυπταν οι ομάδες που προσλάμβαναν το προσωπικό αυτό, ενώ τώρα με τη FIM Event Licence δημιουργείται ένα πακέτο κοινό για όλους που μπορούν πάλι να αναλάβουν οι ομάδες-εργοδότες για το προσωπικό τους, ενδεχομένως με καλύτερες τιμές.

Επιπλέον, η δυνατότητα ασφάλισης για μια μοναδική διοργάνωση με προκαθορισμένες τιμές και όρους προσφέρει ένα ακόμη μαξιλαράκι ασφαλείας για όσους δεν δίνουν σταθερά το παρών στις αγωνιστικές διοργανώσεις της FIM, αλλά μόνο σε μεμονωμένες περιστάσεις.

Το ασφαλιστικό αυτό πρόγραμμα της FIM αφορά όλα τα παγκόσμια πρωταθλήματα, κύπελλα και λοιπά έπαθλα, τα επίσημα Training Camps καθώς και τις ανάλογες διοργανώσεις των Ηπειρωτικών Ενώσεων (π.χ. FIM Europe).

Αφορούν δεν κάθε μορφής αγώνα, ασχέτως αν αυτός γίνεται σε κλειστή πίστα ή στο ύπαιθρο, εντός ή εκτός δρόμου, συμπεριλαμβάνει δε όλους τους χώρους που σχετίζονται με τον αγώνα και καλύπτει ακόμη και το ταξίδι από και προς τον αγώνα.