MotoGP: Η "αφρόκρεμα" στην βροχή και στα φρένα! [video]

Οι καλύτεροι ανά... ειδικότητα!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

13/1/2020

Όπως έχει πει και ο Clint Eastwood: "Οι απόψεις είναι σαν τις κwλ@τρυπίδες, ο καθένας έχει κι από μία…". Όταν όμως αφορά την αφρόκρεμα των αγωνιζομένων, τους αναβάτες των MotoGP, οι οποίες μάλιστα εκφέρονται από τους συναδέλφους τους, τότε η κάθε άποψη έχει μια ξεχωριστή βαρύτητα. Οι καλύτεροι των καλύτερων, λοιπόν, κλήθηκαν να διατυπώσουν ποιους από τους αντιπάλους τους θεωρούν τους καλύτερους στον τομέα των φρένων και της οδήγησης στο βρεγμένο. Όσα ειπώθηκαν έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον και ακόμη περισσότερο έχει ενδιαφέρον από ποιον ειπώθηκε τι.

Ο Alex Rins θεωρεί ότι ο καλύτερος στα φρένα είναι ο Pol Espargaro, ο οποίος "φρενάρει πάντα την τελευταία στιγμή", ενώ ο Johann Zarco –ο ένας από τους πιο επιθετικούς αναβάτες στο grid- έχει ως πρότυπο τον Valentino Rossi, διότι όπως λέει δεν τα παρατάει ποτέ και φρενάρει πάντα οριακά.

Πιο αναλυτικός στην τοποθέτησή του ήταν ο Aleix Espargaro, που ψηφίζει Marc Marquez ως τον δυνατότερο από όλους στα φρένα. Ο ίδιος θεωρεί και τον εαυτό του πολύ καλό στο οριακό φρενάρισμα, γεγονός που ισχύει, αλλά θεωρεί ότι ο Ισπανός παγκόσμιος πρωταθλητής είναι καλύτερος, ειδικά στις κατατακτήριες δοκιμές του Σάββατου, τότε δηλαδή που ο Marquez παίρνει τα ρίσκα προκειμένου να εξασφαλίσει την pole position. Ο Espargaro έχει εντυπωσιαστεί από το πόσο αργά φρενάρει ο Marc, καθώς όπως έχουμε δει άπειρες φορές, κρατάει τα φρένα βαθειά μέσα στην στροφή, με αποτέλεσμα να πρέπει να κάνει… τα μαγικά του για να σώσει πτώσεις που δεν σώζονται! Τον Marquez ψήφισαν επίσης χωρίς ενδοιασμούς και οι Takaaki Nakagami, Franco Morbidelli (το πουλέν του Rossi, κι αυτό λέει πολλά…), Jack Miller και φυσικά ο team manager της Repsol Honda, ο Alberto Puig.

Ο Randy Mamola, μια από τις πιο εμβληματικές προσωπικότητες των GP, τόσο εντός όσο και εκτός πίστας, αλλά και ένας από τους μετρ των φρένων, έδωσε κι αυτός ψήφο εμπιστοσύνης στον Marquez. "Ουυυυ, ο Marc, ο Marc Marquez και αυτό επειδή είναι πολύ ταλαντούχος στο να πλασάρει τη μοτοσυκλέτα στη στροφή", δήλωσε ο Mamola. " Όταν τον βλέπεις να στρίβει, έχει τη δυνατότητα να βάζει την μοτοσυκλέτα με το πλάι στη στροφή, με αποτέλεσμα να φρενάρει γρηγορότερα και ο τρόπος που το κάνει, το στιλ του, είναι τέλειο να το παρακολουθείς".

Εξαιρετικό ενδιαφέρον όμως έχουν και οι θέσεις των υπόλοιπων θρύλων των Grand Prix. Ο πάντα απολαυστικός Kewin Schwantz δήλωσε απερίφραστα πως αυτός ήταν ο καλύτερος, γεγονός που επιβεβαίωσε γελώντας και ο μεγάλος του αντίπαλος, ο Wayne Rainey, ενώ ο Kenny Roberts επέλεξε έναν αναβάτη της εποχής του, τον Grey Hansford, γιατί όπως είπε "μας είχε όλους στα φρένα"!

Ο Alex Criville διχάζεται ανάμεσα στους Marquez και Rossi, καταλήγοντας όμως στον Γιατρό, μιας και είχε προλάβει να τον αντιμετωπίσει σε αγώνες, λέγοντας το πόσο είχε εντυπωσιαστεί από το αργό φρενάρισμα του Vale. Ο Rossi όμως παίρνει και μια απρόσμενη, θα λέγαμε, ψήφο από έναν άλλο μεγάλο και άσπονδο αντίπαλό του, τον Max Biaggi! Ο "Ρωμαίος" είπε ότι στο παρελθόν ο Alex Barros δεν είχε αντίπαλο σε ό,τι είχε να κάνει με το φρενάρισμα, καθώς φρέναρε σαν τρελός. Τώρα όμως, ανάμεσα σε Marquez και Rossi, ψηφίζει Rossi!

Άλλος ένας ζωντανός θρύλος των GP, ο Giacomo Agostini, ψηφίζει κι αυτός τον εαυτό του, αποδίδοντας όμως τον τίτλο στις δυνατότητες των MV Agusta που του επέτρεπε να φρενάρει πιο αργά από όλους.

Μια άποψη με τεράστιο ειδικό βάρος, είναι αυτή του "τεράστιου" Mick Doohan, που χρίζει ως μετρ των φρένων τους Kevin Schwantz (καθώς τον θεωρούσε απίθανο με αυτά που έκανε) και Alex Barros (συμπλέοντας με την άποψη του Biaggi) για τον οποίο είπε ότι μπορεί να μην είχε μεγάλη ταχύτητα εισόδου στις στροφές, αλλά φρέναρε αργά και κανείς από τους αντιπάλους του δεν μπορούσε να τον περάσει στα φρένα.

Η νέα γενιά των αναβατών που εκπροσωπήθηκε από τους Fabio Quartararo και Hafizh Syahrin, θεωρεί τον Valentino Rossi ως τον καλύτερο αναβάτη των MotoGP στο φρενάρισμα. Ο Γάλλος δήλωσε ότι η επιλογή του Vale είναι μονόδρομος, καθώς έχει λίγη εμπειρία κόντρα στον Γιατρό, ενώ ο Μαλαισιανός αναβάτης απέδωσε την υπεροχή του Γιατρού στην μεγάλη ταχύτητα εισόδου που επιτυγχάνει, λέγοντας ότι κατά την διάρκεια των αγώνων τον βλέπουν να φρενάρει οριακά και να τους περνάει από εσωτερική…

Τέλος, ο Karel Abraham ήταν ο μοναδικός αναβάτης που ψήφισε τον Andrea Dovizioso, εκθειάζοντας το στιλ και τον τρόπο που διαχειρίζεται την μοτοσυκλέτα στα φρένα.

Δείτε εδώ το σχετικό video:

 

Οι μετρ της βροχής

Η βροχή, ως γνωστόν, είναι ο απόλυτος ρυθμιστικός παράγοντας σε έναν αγώνα, όχι μόνο για το θέαμα και την ένταση που εκτοξεύεται κατακόρυφα, αλλά γιατί τίποτε δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο σε βρεγμένες συνθήκες. Ποιοι είναι όμως αυτοί που μπορούν να διαχειριστούν καλύτερα έναν τόσο ευαίσθητο και ευμετάβλητο παράγοντα, όπως η πρόσφυση στο βρεγμένο;

Τις περισσότερες ψήφους πήρε ο –ποιος άλλος;- Marc Marquez, με πολλά και ενδιαφέροντα σχόλια να συνοδεύουν τις τοποθετήσεις των αναβατών. Η Hafizh Syahrin, για παράδειγμα, είπε ότι ο Ισπανός οδηγεί σαν τρελός στο βρεγμένο, αλλά χωρίς ρυθμό, προσπαθώντας να δώσει το 100% των δυνατοτήτων του, ενώ ο Nakagami ήταν αφοπλιστικός καθώς δήλωσε ότι ο Marquez είναι καλύτερος παντού, στο βρεγμένο, στην μισο-βρεγμένη άσφαλτο, στο στεγνό… παντού! Ο Biaggi και ο Joan Mir ψήφισααν κι αυτοί τον πρωταθλητή χωρίς περισσότερα λόγια, ενώ ο team manager του Marquez, Alberto Puig, μοίρασε την προτίμησή του ανάμεσα στον αναβάτη της ομάδας του και τον Valentino Rossi! Ο πιο περιγραφικός απ' όλους όμως ήταν ο αναβάτης που δεν μασάει τα λόγια του ποτέ, ο Cal Crutchlow, ο οποίος είπε ότι ο Marquez στην βροχή είναι ο καλύτερος όλων γιατί μπορεί μέσα σε έναν γύρο να φύγει μπροστά, ανοίγοντας την διαφορά στα δύο δευτερόλεπτα!

Ένας αναβάτης που συγκέντρωσε αρκετές ψήφους ήταν ο Jack Miller, κάτι άλλωστε αναμενόμενο με δεδομένο –όπως έχει παραδεχτεί κι ο ίδιος- ότι είναι ένας αναβάτης που παίρνει πολλά ρίσκα στην βροχή, τα οποία όταν του βγουν (βλέπε Assen 2016) μπορεί να τον φέρουν μέχρι και στο πρώτο σκαλί του βάθρο, ενώ το 2018 στην Αργεντινή πήρε μια εκπληκτική pole position μπαίνοντας με σλικ στις κατατακτήριες δοκιμές! Την προτίμησή τους στον Miller εξέφρασαν οι Petrucci, Zarco και Quartararo, τονίζοντας ότι είναι ένας αναβάτη που δεν φοβάται τίποτα, ενώ μπορεί να αντιληφθεί και την παραμικρή αλλαγή στις συνθήκες της πρόσφυσης. Ο Petrucci βέβεια δεν παρέλειψε να συμπεριλάβει και τον εαυτό του στους καλύτερους "βρόχινους" αναβάτες, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η άποψη του ίδιου του Jack Miller. Ο άνθρωπος που δεν φοβάται τα ρίσκα και ποντάρει τα πάντα σε αυτά, ψήφισε ως καλύτερο στην βροχή το αείμνηστο Marco Simoncelli. Λογικό…

Ο Andrea Dovizioso μπορεί να μην συγκέντρωσε πολλές ψήφους για τις επιδόσεις του στα φρένα, αλλά στην βροχή έχει αποδείξει την αξία του, γεγονός που το αναγνώρισαν αρκετοί αναβάτες όπως ο Karel Abraham (που φαίνεται πως έχει για πρότυπο τον Ιταλό της Ducati), ο Aleix Espargaro (ο οποίος βέβαια εκθείασε και τον Jack Miller), αλλά και ο Marc Marquez. Ο Ισπανός θεωρεί ότι ο Dovizioso παίρνει την σκυτάλη του απόλυτου βρόχινου αναβάτη του σήμερα από τον "rain master" Kaenny Roberts Jr., με τον Αμερικανό να είναι και η νούμερο ένα προτίμηση του Alex Criville.

Δύο παλιότεροι θρύλοι των αγώνων, ο Kevin Schwantz και o Kenny Roberts, υπέδειξαν ως τον απόλυτο κυρίαρχο στην βροχή τον Randy Mamola, ο οποίος συνδύαζε το θέαμα στο βρεγμένο με την ταχύτητα, ενώ ο Roberts δήλωσε πως και ο ίδιος δεν είχε χάσει ποτέ αγώνα υπό βροχή.

Τον εαυτό τους ψήφισαν επίσης τόσο ο Alex Rins όσο και ο Mick Doohan, αλλά την έκπληξη την έκανε ο Jorge Lorenzo ο οποίος θεωρεί ότι ο καλύτερος όλων στην βροχή είναι ο Casey Stoner.

O Miguel Oliveira ήταν διπλωματικός, λέγοντας πως όλοι είναι καλοί, όπως και ο Andrea Iannone, ενώ o Wayne Rainey προτίμησε αναβάτες της εποχής τους, μοιράζοντας την προτίμησή του ανάμεσα στον Doohan και τον Schwantz. Τέλος, ο Valentino Rossi, παρότι έχει εξαιρετικές επιδόσεις όλα αυτά τα χρόνια στην βροχή, πήρε μόνο την θετική ψήφο του team mate του, Maverick Vinales.

Δείτε το video με τις συνεντεύξεις των αναβατών

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.