MotoGP: Η Avintia κρούει τον κώδωνα του κινδύνου!

Αβέβαιο το μέλλον των δορυφορικών ομάδων
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/4/2020

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί απ’ τη στιγμή που πάγωσε το πρωτάθλημα των MotoGP και κινδυνεύει να χαθεί η σεζόν λόγω της πανδημίας, είναι το μέλλον των δορυφορικών ομάδων. Σε αντίθεση με τις εργοστασιακές, που τα έσοδά τους προέρχονται τόσο απ’ τους χορηγούς όσο κι από ιδίους πόρους, οι δορυφορικές ομάδες στηρίζονται αποκλειστικά στους χορηγούς για την επιβίωσή τους. Για αυτό κατόπιν συμφωνίας της FIM με τους μετόχους της Bridgepoint Capital, τους επενδυτές της CPP και της Dorna Sports αποφάσισαν να τις στηρίξουν οικονομικά, ώστε η μοναδική συνέπεια του κορωνοϊού στο πρωτάθλημα να είναι στη χειρότερη περίπτωση η ακύρωση της φετινής σεζόν, χωρίς να μετράμε απώλειες στις ομάδες που συμμετέχουν.

Ωστόσο, σε μια πρόσφατη συνέντευξη στο Sky Italia, ο Manager της Avintia Ducati και πρώην αγωνιζόμενος, Ruben Xaus, ανέφερε πώς ακόμη και μετά τις 250.000 ευρώ που έλαβε η ομάδα ως οικονομική ενίσχυση απ’ τους διοργανωτές, βρίσκεται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης καθώς αυτό το ποσό αρκεί για να καλύψει τα έξοδα μόλις για τους επόμενους τρεις μήνες. Πρόκειται για μία απ’ τις 11 δορυφορικές ομάδες που υπάρχουν σε όλες τις κατηγορίες του πρωταθλήματος, η οποία συμμετέχει επίσης στις Moto3 και MotoE.

“Οι χορηγοί μας πληρώνουν όταν βλέπουν τις μοτοσυκλέτες -και κατά συνέπειά το λογότυπό τους- στην τηλεόραση. Σε περίπτωση που δεν πληρωθούμε θα χάσουμε το 15% ή δύο εκατομμύρια ευρώ του budget μας,” τόνισε ο Xaus και συνέχισε λέγοντας: “Τα χρήματα των χορηγών καταβάλλονται συνήθως τέλη Φεβρουαρίου ή το Μάρτιο, ενώ ελάχιστοι επιλέγουν να πληρώσουν με την υπογραφή του συμβολαίου. Ευτυχώς όμως στην περίπτωσή μας υπήρξαν μερικοί που πλήρωσαν εξ αρχής.”

Ωστόσο, ένα απ’ τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Avintia είναι ότι το 65-70% του Budget της καταναλώνεται στον εξοπλισμό και τις μοτοσυκλέτες της Ducati για τους Johann Zarco και Tito Rabbat και γι' αυτό ο Xaus συζητά το ενδεχόμενο της μείωσης του κεφαλαίου που ζητά το ιταλικό εργοστάσιο. “Ακόμη και οι κατασκευαστές αντιλαμβάνονται ότι δεν μπορούμε να πληρώσουμε για μοτοσυκλέτες που δεν αξιοποιούνται όπως πρέπει. Μιλάμε με τη Ducati δύο με τρεις φορές την εβδομάδα και μέχρι στιγμής είναι αρκετά δίκαιοι απέναντί μας. Θα καταλήξουμε σε ένα ποσό γι' αυτή τη σεζόν, το οποίο θα εξαρτηθεί απ’ τους αγώνες του πρωταθλήματος, πόσους κινητήρες θα χρειαστούμε και πόσα αναλώσιμα επίσης.”

Όπως φαίνεται οι αναβολές των αγώνων ήταν ένα απ’ τα πρώτα “συμπτώματα” του κορωνοϊού στο πρωτάθλημα, ενώ η παγίωση της κατάστασης επηρεάζει κατά πολύ το μέλλον των δορυφορικών ομάδων. Από την άλλη, η στάση της Ducati απέναντι στην Avintia είναι θετική και δείχνει ότι θα κάνει ότι μπορεί για να την στηρίξει.

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες