Η «τόσο – όσο» βροχή που έπεσε στο Silverstone, μία πίστα με γρήγορο ρυθμό και μάλιστα στο τέλος του αγώνα εκεί που τα ελαστικά δεν έχουν την μέγιστη απόδοση, βοήθησε τελικά ακόμη περισσότερο το θέαμα ανεβάζοντας και το επίπεδο της αγωνίας. Ανέκαθεν οι μικτές συνθήκες αναδεικνύουν τις διαφορές των αναβατών γιατί περιορίζουν την διαφορά που μπορεί να κάνει η μοτοσυκλέτα μόνη της. Στο βρεγμένο πολύ συχνά ξεχωρίζουν οι πιο αργοί αναβάτες, (ποιος μπορεί να ξεχάσει εκείνη τη νίκη του Miller στο Assen το 2016;) όμως αυτό περισσότερο οφείλεται στην διάθεση για το δυνατόν λιγότερο ρίσκο που έχει κάθε ένας που βαθμολογικά υπολογίζει στον τίτλο και μία πτώση θα του στερήσει τις πιθανότητες.
Την Κυριακή όμως στο Silverstone η βροχή που έπεσε απλά ανέδειξε το ταλέντο του Aleix Espargaro που τα τελευταία δύο χρόνια αργά και σταθερά αποδεικνύει συνεχώς τον εαυτό του. Την ίδια πορεία βελτίωσης έχει βέβαια και η Aprilia η οποία έχει την τεχνογνωσία αλλά και την ικανότητα να κοντράρει την Ducati ευθέως και με τα ίδια χαρτιά αλλά της λείπει η υποστήριξη από πιο ψηλά. Παρόλο που το Piaggio Group είναι απίστευτα ισχυρό και θα μπορούσε εύκολα να καταστήσει την Aprilia άκρως ανταγωνιστική της Ducati, δεν μπαίνει στην διαδικασία μίας κατά μέτωπο επίθεσης. Παρόλο που είναι μία μάρκα χτισμένη γύρω από τους αγώνες, ο στόχος δεν είναι να ανεβάσει τιμές και να γίνει είδος πολυτελείας, ο μόνος τρόπος με την υπάρχουσα γκάμα να υποστηριχθεί μία μεγαλύτερη επένδυση στα MotoGP. Αυτή η κατά μέτωπο επίθεση στην Ducati θα έρθει τα επόμενα χρόνια από την MV Agusta που θα εξελιχθεί με μία μικρή και ακριβή γκάμα υποστηριζόμενη αγωνιστικά από την KTM, θα υπάρχει πάντα κάποιος να καλύψει το κενό δηλαδή. Πόσο μάλλον που αποτελεί ένα προσωπικό στοίχημα για τον Pierer από τότε που έφτασε ένα βήμα πριν αποκτήσει την Ducati από την VW, μία άλλη ιστορία αυτή όμως. Η Aprilia μπορεί πολύ πιο γρήγορα να γίνει το αντίπαλο δέος της Ducati αλλά χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη επένδυση που μάλλον δεν πρόκειται να έρθει γρήγορα. Πάντως ο Oliveira βοηθήθηκε και αυτός από την βροχή και του αξίζει καθώς τόσο άδικα άργησε φέτος να δείξει τι μπορεί να κάνει με την δορυφορική Aprilia εξαιτίας του ανυπέρβλητα βλακώδους λάθους που έκανε ο Marc Marquez στο Portimao, στο σπίτι του Πορτογάλου αναβάτη. Ξεκάθαρο το πώς εκμεταλλεύτηκε ο Oliveira τις καιρικές συνθήκες υπερ του από την στιγμή που μέχρι τον 11ο γύρο ήταν σχεδόν πέντε δευτερόλεπτα πίσω, ενώ αμέσως μετά έριξε την διαφορά στα δύο δευτερόλεπτα, πλησιάζοντας τους υπόλοιπους τέσσερις.
Ο Binder είπε βέβαια το αυτονόητο, πως τη μεγαλύτερη δυσκολία στις μικτές συνθήκες την έχει ο πρώτος, οι υπόλοιποι διαβάζουν αντιδράσεις και προσαρμόζονται πιο εύκολα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μένεις εύκολα κολλημένος στον τροχό του Bagnaia για αυτό και το καθαρό και αποφασιστικό πέρασμα του Aleix Espargaro που ο θεατής το περίμενε και το έβλεπε να έρχεται, ήταν τόσο απολαυστικό για όλους ανεξαιρέτως, όποιον αναβάτη και αν υποστηρίζουν.
Πήγε να πέσει βέβαια τουλάχιστον μία φορά, μία παραδέχτηκε αργότερα στην συνέντευξη, ενώ ήταν συνεχώς στο όριο της πρόσφυσης φλερτάροντας με το λάθος το οποίο ευτυχώς δεν ήρθε. Όπως είπε, διάβαζε τις αντιδράσεις της Ducati και περίμενε σε ποια στροφή θα μπορέσει να ανοίξει το γκάζι νωρίτερα από τον Bagnaia στην έξοδο. Για το φετινό πρωτάθλημα δεν έχει βέβαια τεράστια σημασία σε αυτό το στάδιο καθώς ο Aleix Espargaro έχει ακριβώς τους μισούς βαθμούς από τον Bagnaia που ακόμη και με αγώνα sprint και το γεγονός πως μαζεύονται γρήγορα περισσότεροι βαθμοί, είναι και πάλι μία μεγάλη διαφορά εκτός κι αν παγιωθεί η κατάσταση και ο Aleix Espargaro αρχίσει να πρωταγωνιστεί στο βάθρο περισσότερο. Η άσχημη εικόνα του Bagnaia στον αγώνα sprint του Σαββάτου που έχασε βαθμούς έναντι του Bezzecchi ο οποίος κυνηγά το πρωτάθλημα δυναμικά, γύρισε ανάποδα την Κυριακή μετά την πτώση του αναβάτη της Mooney. Η σταθερότητα στην απόδοση είναι το πλέον απαραίτητο για την νίκη, ο Mir το έχει αποδείξει αυτό με τον καλύτερο τρόπο στη σύγχρονη πορεία των MotoGP και είναι ακριβώς αυτό που κανείς άλλος δεν έχει, ανάμεσα σε όσους ακολουθούν βαθμολογικά τον Bagnaia που έχει εξελιχθεί από απρόβλεπτος στο πιο σταθερό αυτή τη στιγμή!
Άλλο πράγμα το γρήγορος και άλλο το σταθερά γρήγορος. Δεν είναι φανταστικός οδηγός ο Martin; Ένας από τους καλύτερους που έχουν περάσει ποτέ; Ναι αλλά και άτυχος είναι και λάθη κάνει. Ο Bezzecchi είναι πιο σταθερός ανάμεσα σε όλους τους άλλους μετά τον Bagnaia, παρόλο που η πτώση της Κυριακής δεν κολακεύει καθόλου την προσπάθειά του, ούτε φυσικά και η εξήγηση που έδωσε για αυτή. Είπε πως είχε μπλοκάρισμα του τροχού αμέσως μόλις άγγιξε το φρένο για αυτό και αμόλησε πίεση αλλά είχε ήδη μπει στο slipstreaming του Bagnaia με αποτέλεσμα να επιταχύνει αντί να κόβει και αναγκάστηκε να ξανά πιέσει τα φρένα περισσότερο, με αποτέλεσμα να έρθει η πτώση. Ναι αυτό ακριβώς έγινε και η εξήγηση που δίνει είναι η σωστή, απλά δεν θα έπρεπε να είναι ικανοποιημένος με αυτή γιατί φανερώνει λάθη δικά του. Λάθη που αν δεν διορθωθούν δεν θα ψαλιδίσει την βαθμολογική διαφορά αλλά θα την διατηρήσει. Διότι ένας αναβάτης που κυνηγά το πρωτάθλημα ξεκινά πρώτα από το γιατί μπλόκαρε ο τροχός και μετά αναζητά το πώς θα μπορούσε να αντιμετωπίσει το slipstreaming διαφορετικά. Δεν κρίνει κανείς τον Bezzecchi αυτή τη στιγμή γιατί έτσι κι αλλιώς είναι ένας από τους πέντε καλύτερους στον κόσμο! Λέω απλά πως θα πρέπει ο ίδιος να θέτει διαφορετικά ερωτήματα στον εαυτό του για να αρχίσει να ξεχωρίζει, να μην επαναπαύεται στην περιγραφή αλλά να πηγαίνει πιο βαθιά και να αναζητά την αιτία καθώς έτσι θα βρει την βελτίωση.
Ο Binder τον έχει αυτόν τον εσωτερικό διάλογο, το καταλαβαίνεις από τις απαντήσεις που δίνει καθώς αφήνει πάντα το ενδεχόμενο ανοικτό για το τι θα μπορούσε να γίνει καλύτερα. Άλλος ένας κορυφαίος αναβάτης που πρέπει να βρει την σταθερότητα, είναι το μόνο που του λείπει. Αμφιλεγόμενο τώρα αν χρειάζεται και την εύνοια της επιτροπής κριτών, όπως την έχει ο Bagnaia, ή μήπως δεν τίθεται τέτοιο θέμα; Διότι αμέσως μετά τον αγώνα κυκλοφόρησε το στιγμιότυπο με τον Bagnaia να βρίσκεται στο πράσινο κάτι που τιμωρείται με μία θέση, θα έφερνε δηλαδή τον Binder στην δεύτερη. Κι αυτό φυσικά η KTM δεν το άφησε να περάσει έτσι γιατί δεν μπορεί να ξεχάσει ότι αντίστοιχα έχει τιμωρηθεί στο πρόσφατο παρελθόν και ο Binder. Όμως η τηλεμετρία δεν έδειξε παραβίαση των συνόρων της πίστας ενώ ακόμη και στην εξέταση αμέσως μετά όλων των καμερών, οι κριτές αποφάνθηκαν πως δεν υπήρχε ζήτημα. Στο μεταξύ ήταν όλες καρφωμένες επάνω στους πρώτους εκείνη την στιγμή γιατί ήταν η μάχη για την επικράτηση και μάλιστα με μπόλικο θέαμα, όπως περιγράφεται εδώ.
Το μόνο εύκολο είναι να κατηγορήσει κανείς τους κριτές για δύο μέτρα και δύο σταθμά. Οι θεωρίες συνομωσίας είναι δημοφιλείς και δεν χρειάζονται και δυνατή επιχειρηματολογία, θέλουν μόνο φυτίλι και τίποτα περισσότερο. Αν τις συγκεντρώσεις όλες μαζί, τότε οι κριτές εμφανίζονται υπέρ και κατά όλων ταυτόχρονα. Υπέρ του Marquez και της Honda, υπέρ της Yamaha παλαιότερα, υπέρ της Ducati τώρα, ενώ πιο πριν ήταν κατά σύμφωνα με άλλες εκτιμήσεις και «δεν βοηθούσαν το μικρό εργοστάσιο να αναπτυχθεί έναντι των ιαπωνικών κολοσσών». Με λίγα λόγια υπάρχουν όλα για όλους και φυσικά δεν γίνεται να ισχύουν όλα ούτε και οι κριτές της FIM να αλλάζουν αγαπημένους αναβάτες σαν τα πουκάμισα. Είναι όμως πολύ πιο εύκολο να τους κατηγορήσεις για κάτι τέτοιο, παρότι στην προκειμένη περίπτωση δεν θα έκανε καμία απολύτως διαφορά μία ποινή στον Bagnaia. Αν υπάρχει προτίμηση υπέρ του τότε γιατί να την εκθέσουν σε αυτό το περιστατικό που δεν έχει άμεσο αντίκτυπο στην βαθμολογία του πρωταθλήματος; Μήπως είναι πιο πιθανό να ευθύνεται η γωνία της κάμερας για την εντύπωση που δίνει η μοτοσυκλέτα του Bagnaia; Διότι από την κάμερα του ελικοπτέρου δεν φαίνεται σαν όλο το ελαστικό να πάτησε πάνω στο πράσινο, από την onboard που επίσης κατέγραψε την συγκεκριμένη στροφή, προφανώς και δεν γίνεται να διεξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα, εκτός και αν έχεις πρόσβαση στη μοτοσυκλέτα και μπορείς να ελέγξεις ακριβώς την παραμόρφωση του φακού της κάμερας και που ακριβώς είναι το κέντρο της εικόνας.
Σε κάθε περίπτωση είναι τόσο οριακό το αποτέλεσμα που δεν γίνεται να πεις με σιγουριά πως όλη η μοτοσυκλέτα βρισκόταν πάνω στο πράσινο ενώ ο Bagnaia δεν είχε λάβει κάποια προειδοποίηση ορίων της πίστας μέχρι εκείνη την ώρα. Όλοι πίσω του έχουν τιμωρηθεί στο παρελθόν για κάτι αντίστοιχο, ο Binder για εξίσου αμφιλεγόμενη εικόνα, ωστόσο είχαν λάβει και προειδοποιήσεις, που σημαίνει πως εκείνη την ημέρα τα όρια της πίστας τους ζόριζαν λίγο περισσότερο. Καλό θα ήταν να διεξαχθεί συμπέρασμα για τη στάση της κριτικής επιτροπής από ένα πιο ξεκάθαρο στιγμιότυπο, διότι οι αισθητήρες της τηλεμετρίας λειτουργούσαν μία χαρά, έχουν την υψηλότερη ακρίβεια και έτσι πιο πιθανό είναι να χρειαζόταν ο Bagnaia μία τρίχα ακόμη πιο δεξιά για εισπράξει την ποινή.
Σημαντικότερο από όλα αυτά είναι το ζήτημα του κανονισμού με τις πιέσεις των ελαστικών καθώς όπως είπε ο Zarco είναι κάτι που θα απασχολήσει ιδιαίτερα την Ducati. Αυξημένη πίεση και θερμοκρασία στο εμπρός ελαστικό είναι κάτι που KTM και Aprilia μπορούν πιο εύκολα να αντιμετωπίσουν συγκριτικά με την Ducati. Ο Bagnaia χρειάστηκε τις συμβουλές του Stoner για να μπορέσει να προσαρμοστεί και με δεδομένο πως παρά τις τεράστιες αλλαγές και την εξέλιξη της αγωνιστικής μοτοσυκλέτας, παραμένει απόλυτο στον τρόπο που πρέπει να διαχειρίζεται ο αναβάτης το εμπρός ελαστικό, κάθε αλλαγή όσο μικρή και αν είναι, απαιτεί δουλειά. Αυτό τόνισε και ο Zarco για τον Bagnaia, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να έχει πρόβλημα ένας αναβάτης που έχει μάθει να διαχειρίζεται το εμπρός ελαστικό της Ducati τόσο καλά. Όπως άλλωστε είπε και ο ίδιος, δεν ήταν στην αρχή κάθε σεζόν το ίδιο ανταγωνιστικός με τους υπόλοιπους αναβάτες αλλά το έβρισκε στην πορεία. Χρειάστηκε πολύ δουλειά τόσο από τον ίδιο αλλά και από την ομάδα όπως είπε, για να καταφέρει να ξεκινά την σεζόν ανταγωνιστικά και αυτός είναι ένας από τους λόγους που κέρδισε και τον τίτλο. Με βάση αυτή την πορεία λοιπόν, ο δεύτερος τίτλος είναι εξαιρετικά πιθανός, ακόμη και με αλλαγή σε τέτοιες λεπτομέρειες που θα μπορούσαν για άλλον να κάνουν τη διαφορά.
Ο Marquez είναι από τους αναβάτες που θεωρούν πως ο νέος κανονισμός είναι μία σπαζοκεφαλιά που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Πάνω από 2.1 bar υπάρχουν γλιστρήματα αν δεν προσαρμόσεις την οδήγηση και δεν φρενάρεις νωρίτερα. Βέβαια η Honda, όπως και η Yamaha, έχουν πολύ δρόμο μπροστά τους για να βρουν απαντήσεις σε μία σειρά ερωτημάτων που έχουν οι ίδιοι πλέον, στον αγώνα τους να πιάσουν τους ευρωπαίους σε απόδοση. Οπότε άλλο ένα δεν θα κάνει την διαφορά για εκείνους. Η Honda θα περίμενε κανείς να είναι έτοιμη να κάνει τα πάντα για να βελτιώσει την μοτοσυκλέτα της έναντι της σεζόν 2024, όμως είναι ξεκάθαρο πως δεν συμβαίνει αυτό από την στιγμή που ο βασικός λόγος που ο Rins φεύγει, είναι επειδή δεν συμμετέχει στο πρόγραμμα εξέλιξης. Είναι ένας εξαιρετικά ανταγωνιστικός αναβάτης, ταχύτερος του Mir όπως φάνηκε και με την νίκη του στην COTA, και θα μπορούσε παρόλο που είναι στην LCR να συμμετέχει στην εξέλιξη της εργοστασιακής μοτοσυκλέτας. Η Yamaha διέκρινε πως μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο για αυτό και του έκανε πρόταση. Μονόδρομος να την επιλέξει και ο ίδιος από την στιγμή που μιλάμε για μετάβαση από δορυφορική σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Αν όμως η Honda είχε συμπεριλάβει τον Rins στο πρόγραμμα εξέλιξης, δεν θα τον έχανε έναντι της Yamaha.
Πιθανότερος αντικαταστάτης του Rins είναι ο Zarco, μάλιστα είναι σχεδόν σίγουρο πως πηγαίνει από το 2024 στην LCR Honda και παραμένει ένα μικρό ερωτηματικό για το τι θα κάνει ο Morbidelli που το πιο πιθανό σενάριο για αυτόν είναι η VR46.
Η φετινή σεζόν ξεκινά εκ νέου από εδώ και πέρα και μαζί της και η περίοδος μεταγραφών.
