MotoGP: Η Pirelli αντικαθιστά την Michelin! Οι Κινέζοι κατακτούν άλλο ένα κάστρο! *UPDATED*

Από το 2027 όταν θα αλλάξουν πλήρως οι μοτοσυκλέτες!
MotoGP: Η Pirelli αντικαθιστά την Michelin! Οι Κινέζοι κατακτούν άλλο ένα κάστρο!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/3/2025

Μία μεγάλη νίκη για τον Li Fanrong προεδρεύων συμβούλου της Pirelli και CEO του γκρουπ CNOOC, της τρίτης σε μέγεθος δημόσιας πετρελαϊκής εταιρείας της Κίνας, που θα επισφραγιστεί το 2027, όταν η Pirelli θα είναι ο μοναδικός προμηθευτής σε όλες τις κατηγορίες των MotoGP και σε ολόκληρο το WSBK ταυτόχρονα!

Η είδηση είναι ταυτόχρονα αναπάντεχη και αναμενόμενη και θα το εξηγήσω πολύ σύντομα. Είναι αναπάντεχη γιατί υπάρχουν περισσότερες από μία δηλώσεις του Taramasso από πέρσι, πως το ενδιαφέρον της Michelin στα MotoGP είναι ενεργό και θέλει να μείνει στην νέα εποχή με τους μικρότερους κινητήρες και τα περιορισμένα αεροδυναμικά βοηθήματα. Όπως είχε εξηγήσει αρκετές φορές ο Taramasso η τεχνογνωσία που έχουν ήδη αναπτύξει στα MotoGP θα υπερκαλύπτει τις νέες ανάγκες και παρόλο που θα χρειάζεται εξέλιξη από το μηδέν, αυτή δεν θα είναι τόσο κοστοβόρα όπως την πρώτη φορά που ανέλαβαν από την Bridgestone σχεδόν μία δεκαετία πριν.

Πριν από τρεις μέρες όμως επιβεβαίωσε πάλι ο ίδιος ο Taramasso πως υπάρχει ανταγωνιστής που πιέζει την Dorna να αλλάξει τον προμηθευτή ελαστικών.

Ο Taramasso έκανε λόγο για Ιταλό ή Γιαπωνέζο κατασκευαστή, αλλά όλοι καταλάβαμε τότε πως αυτός που πραγματικά πιέζει είναι η διοίκηση της Κίνας που θέλει την ολική επικράτηση της Pirelli στα παγκόσμια πρωταθλήματα.

Ο Ιάπωνας που ανέφερε ο Taramasso δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή στο παιχνίδι και προφανώς ειπώθηκε για να μην είναι φωτογραφική η δήλωση, ωστόσο περιμένουμε μετά από μία πενταετία να υπάρχει πράγματι ενδιαφέρον από εκείνη την πλευρά και αντίπαλο δέος στους Κινέζους καθώς γιγαντώνεται σταδιακά η Sumitomo που ελέγχει το όνομα της Dunlop εκτός Ευρώπης και παράγει ελαστικά Dunlop που η μόνη επαφή που έχουμε εμείς μαζί τους είναι σε OEM εγκαταστάσεις νέων μοτοσυκλετών Made in Japan. Δεν έχουν καμία σχέση με την Γαλλική εταιρεία ούτε έχουν τον ίδιο βαθμό εξέλιξης. Αν όμως προχωρήσουν σε εξαγορά, τότε σταδιακά θα αποκτήσουν και εκείνοι ένα κομμάτι με τεράστια εμπειρία ώστε να μπορούν στο μέλλον να διεκδικήσουν κάτι τέτοιο. Η Dunlop Γαλλίας, δηλαδή Ευρώπης, είναι αυτή που είχε τις Moto2 και Moto3 και παρέδωσε πέρσι τα ηνία στην Pirelli.

Σήμερα ο Ισπανός δημοσιογράφος Manuel Pecino δήλωσε πως έχει την πληροφορία πως η Pirelli κατάφερε τελικά να κερδίσει στις διαπραγματεύσεις και από το 2027 να αναλάβει τα MotoGP. Ο Pecino δέχτηκε πιέσεις και κατέβασε το podcast χωρίς όμως να ανασκευάσει, ενώ το γεγονός πως υπήρχαν διαβουλεύσεις έχει την αδιαμφισβήτητη σφραγίδα του ίδιου του Taramasso.

Η προσπάθεια της Pirelli να αναλάβει τα MotoGP είναι ένας οικονομικός πόλεμος με την Michelin που έχει ήδη ξεκινήσει από την πρώτη στιγμή καθώς πλήρωνε στις πίστες ένα αξιοσέβαστο ποσό για να είναι το όνομά της παντού! Σε φωτογραφίες και στιγμιότυπα του αγώνα έβλεπες -και βλέπεις- πιο εύκολα το σήμα της Pirelli, με το λογότυπο της Michelin να φιγουράρει ουσιαστικά μόνο στα καπέλα των αναβατών μόλις τερματίσουν και βγάλουν το κράνος.

 Στο μεταξύ αυτός που προμηθεύει ελαστικά στα MotoGP γίνεται βορά σχολίων και κριτικής χωρίς να αναγνωρίζεται η δουλειά που συμβαίνει. Σε κάθε αλλαγή θα πεταχτούν αρκετοί μαϊντανοί να γράψουν, «καλύτερα», «καιρός ήταν» και άλλα τέτοια φανταστικά και υπέροχα, όπως όταν μιλάνε σε πρώτο πληθυντικό για την ομάδα που υποστηρίζουν στο ποδόσφαιρο, λες και είχαν την οποιαδήποτε συμμετοχή στην παραμικρή της απόφαση. Σημείο των καιρών με τον οπαδισμό να μπαίνει, ευτυχώς λίγο, και στο μηχανοκίνητο αθλητισμό.

Παράπονα οι αναβάτες έχουν σε όλες τις κατηγορίες αλλά δεν ασκείται ποτέ αντίστοιχο βάρος, διότι κριτική δεν είναι από την στιγμή που δεν υπάρχει απτή εμπειρία, κυρίως γιατί ελάχιστοι παρακολουθούν τις μικρές κατηγορίες.

Όταν η Bridgestone ετοιμάστηκε να δώσει τα ηνία στην Michelin τα ίδια σχόλια ακούστηκαν και όταν τα πρώτα παράπονα ήρθαν από τους αναβάτες, πάλι όσα γραφόντουσαν για την Bridgestone ειπώθηκαν και για την Michelin σε έναν νέο κύκλο που σταματημό δεν θα έχει. Αντίστοιχα αναμένεται να γίνει και τώρα.

Ευκαιρία όμως και για την Pirelli να περάσει από το απυρόβλητο στην πρώτη γραμμή. Ήδη πήρε μία πρώτη γεύση στα WSBK όπου την κατηγορούν πως ευνοεί την Honda, όταν στην πράξη έχει ιδιαίτερα σχέση συνεργασίας με την Ducati εδώ και δεκαετίες!

Τίποτα όμως δεν συγκρίνεται με την στιγμή που θα υπάρξει η πρώτη αστοχία στα MotoGP. Κι αν οι Ιταλοί είναι εξαιρετικά έμπειροι, όχι μόνο στην εξέλιξη των ελαστικών αλλά και στην διαχείριση των αναβατών με τεράστια συνεισφορά σε πολλά πρωταθλήματα, δεν είναι σίγουρο το πώς θα αντιδράσει η πλευρά της Κίνας.

Από πρακτικής πλευράς αναμένω η Pirelli να τα πάει πολύ καλά στο νέο της ρόλο στα MotoGP διότι για να τα πας καλά στην αρχή χρειάζεσαι χρήμα, κυρίως αυτό. Και η κινέζικη  κρατική εταιρεία πετρελαίου έχει μπόλικο. Με το χρήμα αγοράζεις τον χρόνο που χρειάζεται για να χτίσεις την εξέλιξη που απαιτείται…

*** UPDATE!!! ***

Δεν πρόλαβε καλά-καλά να... στεγνώσει το δικτυακό μελάνι που γράφαμε το παραπάνω άρθρο, και ήρθε η "επίσημη" ανακοίνωση του MotoGP για τον ΝΕΟ προμηθευτή ελασιτκών.

Το δελτίο τύπου της Dorna αναφέρει τα εξής:

"Η Pirelli θα γίνει προμηθευτής ελαστικών του MotoGP από το 2027

Μια νέα συμφωνία βρίσκεται στο τελικό στάδιο, βάσει της οποίας η Pirelli θα γίνει ο αποκλειστικός προμηθευτής ελαστικών για τις κατηγορίες MotoGP, Moto2 και Moto3, καθώς η ιταλική εταιρεία ελαστικών ετοιμάζεται να επεκτείνει την παρουσία της στην κορυφαία κατηγορία του MotoGP.

Η Pirelli θα γίνει ο επίσημος προμηθευτής ελαστικών του MotoGP από το 2027. Ένα νέο πενταετές συμβόλαιο, που θα ισχύει έως και το 2031, βρίσκεται στο στάδιο της οριστικοποίησης και θα συμπέσει με μια νέα εποχή για το άθλημα, καθώς το 2027 θα κάνουν το ντεμπούτο τους οι νέες μοτοσυκλέτες MotoGP και οι νέοι τεχνικοί κανονισμοί.

Η στρατηγική της ύπαρξης ενός μοναδικού προμηθευτή στο paddock θα προσφέρει την ιδανική αναπτυξιακή πορεία για τους πρωταθλητές του αύριο, επιτρέποντάς τους να τελειοποιήσουν τις ικανότητές τους στην πορεία προς την κορυφή. Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τις κατανομές ελαστικών και τις προδιαγραφές που θα παρέχει η Pirelli θα ανακοινωθούν σύντομα.

Η Pirelli παρέχει ήδη ελαστικά για τις κατηγορίες Moto2, Moto3 και μεγάλο μέρος του προγράμματος "Road to MotoGP". Τώρα, η παρουσία της στο άθλημα θα επεκταθεί και στην κορυφαία κατηγορία του MotoGP, καθώς και στο MotoE, το ηλεκτρικό Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

Η Michelin θα παραμείνει ο αποκλειστικός προμηθευτής ελαστικών για το MotoGP και το MotoE μέχρι το τέλος των τρεχόντων τεχνικών κανονισμών, στο κλείσιμο της σεζόν του 2026.

Κατά τις επόμενες δύο σεζόν, η Michelin θα συνεχίσει να παρέχει την τεχνική της υποστήριξη, τα προϊόντα της και την παγκόσμιας κλάσης τεχνολογία της, διασφαλίζοντας την ασφάλεια, την απόδοση και τον συναρπαστικό αγωνιστικό χαρακτήρα που καθιστούν το MotoGP το πιο εντυπωσιακό άθλημα στον κόσμο.

Ως πρωτοπόρος στους αγώνες ηλεκτρικών μοτοσυκλετών παγκοσμίου επιπέδου, η Michelin θα παραμείνει αφοσιωμένη στο MotoE καθ' όλη τη διάρκεια του 2025 και του 2026, συνεχίζοντας να καινοτομεί και να καθιστά τα ελαστικά της—τα οποία ήδη περιλαμβάνουν υψηλό ποσοστό ανανεώσιμων και ανακυκλωμένων υλικών—ακόμα πιο βιώσιμα."

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.