MotoGP: Η Yamaha αποσύρει το αίτημα να ξεσφραγίσει κινητήρες. Βρήκαν λύση.

Τα προβλήματα στα MotoGP θα λυθούν δύσκολα όμως…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/8/2020

Η Yamaha απέσυρε σήμερα το αίτημα που είχε θέσει, για να ανοίξει τους σφραγισμένους κινητήρες και να προχωρήσει σε αντικατάσταση εξαρτημάτων, έχοντας αναγνωρίσει πρόβλημα στις βαλβίδες. Το αίτημα είχε κατατεθεί στον τεχνικό διευθυντή, κι εκείνος το μετέφερε στην επιτροπή κατασκευαστών όπως είναι η διαδικασία. Αν οι υπόλοιποι κατασκευαστές έδιναν ομόφωνα την συγκατάθεσή τους, τότε η Yamaha θα μπορούσε να προχωρήσει στην αποσφράγιση των κινητήρων.

Το πρόβλημα φάνηκε στην Jerez και αρχικά θεωρήθηκε πως είναι αισθητήρες στην εξαγωγή η αιτία, αλλά τώρα επικεντρώνονται στις βαλβίδες.

Πρόκειται για μία διαδικασία που προβλέπεται από τους κανονισμούς, αν η ομάδα που ζητά να ανοίξει τους κινητήρες δώσει σαφή στοιχεία στην MSMA - πως η πράξη της γίνεται για λόγους ασφάλειας και δεν θα έχει καμία επίπτωση στην απόδοση.

Αυτή η συνάντηση και το αίτημα προς την MSMA την επιτροπή των κατασκευαστών, είχε γίνει. Εκεί ζητήθηκαν από την Yamaha τεχνικές λεπτομέρειες που δεν δέχτηκε όμως να τις καταθέσει. Δεν υπήρχε περίπτωση να συγκεντρώσει η Yamaha αυτά που ζήτησαν οι υπόλοιποι χωρίς να αποκαλύπτει πράγματα που δεν θα ήθελε να τα ξέρει ο ανταγωνισμός. Το προσπάθησαν, αλλά ήταν ανέφικτο. Ο Jarvis δήλωσε πως στο μεσοδιάστημα απέκτησαν και περισσότερη γνώση για την φύση του προβλήματος και βρήκαν τρόπο να το προσπεράσουν μέσα από ρυθμίσεις χαρτογράφησης και κάνοντας κύκλο τους κινητήρες έως το τέλος της σεζόν. Σήμερα λοιπόν συνεδρίασαν για ελάχιστα λεπτά, καθώς απλά η Yamaha απέσυρε το αρχικό αίτημα.

Αυτό φανερώνει κάτι σημαντικό, ή καλύτερα δύο σημαντικά: Πως το πρόβλημα στους κινητήρες της Yamaha υφίσταται και απλά η μόνη λύση που έχουν είναι να βρουν τρόπο να αντέξουν οι κινητήρες μέχρι το τέλος της σεζόν. Το άλλο είναι η συμπεριφορά των κατασκευαστών. Πότε έχουν συμφωνήσει μεταξύ τους; Πότε δεν ζήτησαν περισσότερα από αυτά που θα έπρεπε για να δώσουν το ΟΚ σε μία συνθήκη που οι ίδιοι έχουν προβλέψει στους κανονισμούς; Ποτέ! Στην σύγχρονη ιστορία δεν έχουν συμφωνήσει ποτέ! Τα ίδια και με το «κουτάλι» στο ψαλίδι της Ducati πέρσι, τα ίδια και τώρα. Το γεγονός πως την επόμενη χρονιά μπορεί να έρθουν και οι ίδιοι στην ίδια θέση, προφανώς και τους ξεπερνά. Είναι μία προβληματική διαδικασία γιατί πλέον περνά από νέα στελέχη που δεν έχουν την ίδια «μαγιά» με τους προηγούμενους. Η απόφαση αυτή μεταβιβάζεται σε ψηλότερα κλιμάκια στην ιεράρχηση της κάθε εταιρείας, περνά από τους μηχανικούς και πηγαίνει και σε νεότερους ανθρώπους που κάνουν ολέθρια λάθη. Κοινός τόπος στα box είναι πως ανοίγοντας τους κινητήρες η Yamaha θα φτιάξει ένα αληθινό πρόβλημα που έχει και δεν είναι πρόφαση για να αυξήσει ιπποδύναμη, ωστόσο ζητήθηκαν περισσότερες τεχνικές λεπτομέρειες. Και είναι λεπτομέρειες που οι ίδιοι που της ζήτησαν δεν θα τις έδιναν αν ήταν στην θέση της Yamaha. Αυτό καθιστά την κίνηση… άκομψη. Είναι ίσως καιρός η απόφαση για τέτοια ζητήματα να ξεκινά και να σταματά στον τεχνικό διευθυντή ή να συνεπικουρείται από τεχνικό σύμβουλο που θα εκλέγει η MSMA στην αρχή της σεζόν χωρίς να εμπλέκεται έπειτα απευθείας.

Με την παρούσα κατάσταση ο Rossi, o Vinales και ο Morbidelli έχουν τέσσερις κινητήρες με τον τέταρτο του Morbidelli να είναι αυτός που έμεινε από το ατύχημα, περνώντας μερικά εκατοστά από την ζελατίνα του Rossi…. και μένουν δέκα αγώνες να ολοκληρωθούν. Λίγο πιο τυχερός ο Quartararo που έχει πέντε κινητήρες στην διάθεσή του. Η Yamaha τώρα έχει διάφορα πράγματα που μπορεί να κάνει. Να κρατά κινητήρες μόνο για αγώνες και άλλους, πιο «ταλαιπωρημένους» για τις δοκιμές ρισκάροντας μία εκκίνηση στις πίσω θέσεις αν πάει κάτι στραβά εκεί, που είναι προτιμότερο από το να πάει κάτι στραβά στον ίδιο τον αγώνα. Ωστόσο ο αγώνας στην Αυστρία του κάνει πιο αισιόδοξους γιατί το πρόβλημα του Vinales ήταν ανεξάρτητο και θεωρείται τυχαίο με το παραπάνω ζήτημα, και από την στιγμή που άντεξαν εκεί, τότε θα καταφέρουν να ολοκληρώσουν και την σεζόν…

 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.