MotoGP Ιαπωνία: Άνετη νίκη Marquez & πρωταθλήτρια κατασκευαστών η Honda!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/10/2019

Πορεία για το τριπλό στέμμα έχει βάλει ο Marquez που έδωσε στην Honda το πρωτάθλημα κατασκευαστών και είναι σε μικρή απόσταση να κερδίσει και το πρωτάθλημα ομάδων όπου προηγείται η Ducati με 17 βαθμούς διαφορά. Αν το καταφέρει, που είναι και το πιο πιθανό, θα το έχει κάνει ολομόναχος…

Η στέψη της Honda ως παγκόσμια πρωταθλήτρια κατασκευαστών μέσα στο σπίτι της, στο Motegi, είναι τόσο σημαδιακό που μπορεί ακριβώς για αυτό τον λόγο, να πίεσε ο πρόεδρος τον Marquez να πάρει τον τίτλο στον προηγούμενο αγώνα. Ώστε να ξεχωρίσει εδώ ο τίτλος του καλύτερου κατασκευαστή. Το «πίεσε» είναι προφανώς σχήμα λόγου, δεν ήθελε καμία πίεση ο Marquez, περισσότερο εκείνο το τηλέφωνο πριν τον προηγούμενο αγώνα ήταν για να του πει να μην σκεφτεί πως θα πρέπει να περιμένει την Ιαπωνία, αν μπορεί να βγει πρωταθλητής ας το κάνει χωρίς δεύτερες σκέψεις. Σήμερα το πρωί του είπε να φέρει το πρωτάθλημα στην Honda, αλλά «να μην αγχώνεται κιόλας», πράγμα που στα αυτιά του Marquez σημαίνει πως δεν υπάρχει επιλογή, έπρεπε να κερδίσει… Η στέψη της Honda στην δική της πίστα ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να γίνει, καλύτερο και από το τριπλό στέμμα που βλέπει να έρχεται. Κι αυτό γιατί ο Marquez το θέλει αυτή την στιγμή περισσότερο από τον Dovizioso. Η επίθεση της Ducati στον τελευταίο γύρο μπορεί φαινομενικά να λέει το αντίθετο από την προηγούμενη πρόταση, πρακτικά συμφωνεί: Θα έπρεπε ο Dovizioso να τα δώσει όλα λίγο πιο νωρίς, αντί να φτάσει να θέλει δύο στροφές ακόμη για να περάσει τον Quartararo. Ο οποίος ευθύνεται και για την χειρότερο πτώση του Ιταλού φέτος…

Ο αγώνας ξεκίνησε με μία μάχη για τα ελαστικά. Η πρωινή ηλιοφάνεια έδωσε την θέση της σε μία συννεφιά, όπου μπορεί να ήταν βέβαιο πως δεν θα βρέξει όμως έριχνε την θερμοκρασία αρχικά κατά τρεις βαθμούς, που ήταν αρκετό για να αμφισβτήσουν οι ομάδες την απόφασή τους για τα ελαστικά. Η Ducati έβαλε την μεσαία γόμα, η Yamaha την μαλακή ενώ για ακόμη μία φορά παίχτηκε για φέτος το παιχνίδι των εντυπώσεων, μία μάχη στρατηγικής, ένας πόλεμος νεύρων, όπου έχεις αποφασίσει από πριν για τα ελαστικά, βγαίνεις με άλλα στην πίστα για να τα αλλάξεις τελευταία στιγμή. Ήταν κάτι που συνέβαινε πάντα και η συχνότητα φέτος είναι τέτοια που το βλέπεις σε κάθε αγώνα. Με τα ελαστικά να αλλάζουν και την απόφαση να δυσκολεύει από την απότομη πτώση της θερμοκρασίας, η εκκίνηση δόθηκε με τον Marquez να φεύγει μπροστά από την pole position.

Πίσω του θα ήταν ο Morbidelli, όμως δέχτηκε πίεση από τον Quartararo και αναγκάστηκε να ανοίξει γραμμή παραδίδοντας μπόλικες θέσεις. Θα ανέκαμπτε πάρα πολύ γρήγορα, μαζί και έναντι του Vinales, με τον Quartararo να κυνηγά τον Marquez. Στην 10^η στροφή θα είχε ένα γλίστρημα, προειδοποιητικό, από το πιο κοντινό που θα έφτανε στον Ισπανό. Αμέσως μετά η ψαλίδα θα άνοιγε χωρίς πρακτικά να υπάρχει άλλη πρόκληση για τον Marquez τουλάχιστον φαινομενικά. Με τον Quartararo να πιέζει την κατάσταση ο Marquez αναγκαζόταν να ελέγχει τον ρυθμό του, κι αυτό γιατί είχαν υπολογίσει με την ομάδα ένα αγωνιστικό γυρολόγιο που δεν θα απαιτούσε να κατέβει στο 1.45 βάζοντας την αντίστοιχη ποσότητα καυσίμου. Για τον Marquez τα ελαστικά ήταν δεύτερο πρόβλημα, η πρόκληση να μην μείνει από καύσιμο μέσα στο ναό της Honda ήταν πρώτη. Ενάμιση γύρο πριν το τέλος του αγώνα είδε το λαμπάκι της βενζίνης να ανάβει και αυτό σημαίνει πως έχει το πολύ τρεις γύρους. Στην πράξη ολοκλήρωσε τον αγώνα και μερικές στροφές ακόμη. Ο Quartararo με λίγα λόγια παραλίγο να βγάλει εκτός στρατηγικής την Honda και να κερδίσει τον Marquez επειδή τον πίεζε να ελέγξει τον αγώνα, από απόσταση πάντα με διαφορά που έφτανε το 1,5 δευτερόλεπτο, αλλά ο Marquez δεν είναι ο αναβάτης που περιμένεις να φτάσεις στο πίσω του ελαστικό για να ανταποκριθεί.

Ο Quartararo με την μαλακιά γόμα προσπάθησε αρχικά να τον ακολουθήσει αλλά δεν υπήρχε περίπτωση, επικεντρώθηκε στο να μην έχει πρόβλημα με κάποιον από τους πίσω. Ο Morbidelli στην αρχή έκανε καλή δουλειά παλεύοντας με τον Miller που εκμεταλλευόμενος τις μεγάλες ευκαιρίες που δίνει αυτή η πίστα για κάποιον που έχει την δύναμη στις ευθείες, πάλευε με τις Yamaha και κέρδιζε. Πρώτα τον Vinales κι έπειτα τον Morbidelli. Ο Rossi ήταν πολύ πίσω, έφτασε στην 14^η θέση και στο τέλος του αγώνα, παρόλο που είχε πλησιάσει στην δεκάδα, έπεσε από απώλεια πρόσφυσης εμπρός, σε ένα πολύ άσχημο Σαββατοκύριακο για αυτόν.

Ο Dovizioso πάλευε πίσω από τις Yamaha, κέρδισε τελικά την μάχη με τον Vinales, και βρέθηκε μαζί με τον Miller που με τον Morbidelli άλλαζαν θέσεις. Μέχρι που ο Miller βγήκε από την εξίσωση αντιμετωπίζοντας προβλήματα με την μοτοσυκλέτα του και μετά βίας τερμάτισε στην δεκάδα.

Όσο γράφονταν γύροι, τα μαλακά ελαστικά των Yamaha έδιναν την θέση τους στη μεσαία γόμα του Dovizioso. Ο Morbidelli έχασε την θέση του και στο διπλό apex θα περνούσε και ο Vinales με πολύ όμορφο τρόπο. Ο Morbidelli δεν έκανε εκεί κάποιο λάθος, δεν άνοιξε γραμμή, απλά πήρε την γρήγορη αγωνιστική γραμμή και ο Vinales την αμυντική, αυτή που θα κρατούσε αν κάποιος οδηγούσε πίσω του. Κατάφερε να την κρατήσει χωρίς λάθη και πέρασε χειρουργικά μπροστά. Αμέσως μετά έβαλε πολλές φορές τον τροχό του δίπλα στον Dovizioso αλλά πρακτικά δεν τον απείλησε ποτέ, ούτε και του έκοψε φόρα. Η προσπάθειά του να περάσει, δεν ήταν από εκείνες που εμπλέκονται αναβάτες και χάνουν απόσταση από τον εμπρός, το ίδιο είπε και ο Ιταλός αργότερα. Ο Quartararo είχε προσπαθήσει να κρατήσει όσο περισσότερο γινόταν το ελαστικό του και τα κατάφερε, με την επίθεση του Dovizioso να είναι καταιγιστική, ψαλιδίζοντας ενάμισι δευτερόλεπτο μέχρι την τελευταία στροφή. Ήθελε άλλες δύο για να παλέψει έμπρακτα με την Yamaha.

Ο Quartararo κέρδιζε έτσι το τίτλο του καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου, και μάλιστα τρεις γύρους πριν το τέλος του πρωταθλήματος ενώ έχει βάλει στόχο ακόμη και την τρίτη υψηλότερη βαθμολογία στο πρωτάθλημα!

Οι μάχες για την τελευταία θέση στο βάθρο κράτησαν το θέαμα, την ώρα που ο Marquez είχε την δική του αγωνία για το αν θα μείνει από βενζίνη μέσα στον ναό της Honda και αντί να τους δοξάσει, τους ντροπιάσει.

Στην Moto2 ο Luca Marini κατάφερε να φέρει μία συνεχόμενη νίκη, κάτι που είχε να κάνει από το 2018, με τον Luthi να τον κυνηγά και να ανταλλάζουν θέσεις. Πίσω τους είδαμε πολύ καλές μάχες με Martin και Baldassarri και τον νεότερο Marquez που είχε κάνει το σώσιμο της δεκαετίας το Σάββατο να μην καταφέρνει να κρατηθεί σε αυτή την σκληρά αγωνιζόμενη πεντάδα. Χαρακτηριστική στιγμή του αγώνα η εγκατάλειψη του Marco Bezzecchi που έκανε εμετό μέσα στο κράνος του και αναγκάστηκε να σταματήσει τον αγώνα…

Στην Moto3 ο Dalla Porta νίκησε με πολύ μικρή διαφορά τους Arenas και Vietti.

Πηγαίνουμε τώρα στην Αυστραλία σε μία πίστα που ευνοεί την Yamaha, την αγαπημένη του Vinales και με μεγάλο ερωτηματικό για τον Quartararo όπου περιμένουμε να δούμε πώς θα αποδώσει. Ήπιες αλλά γρήγορες στροφές είναι το καλύτερο για την Yamaha με τον Marquez να θέλει την νίκη για να ψαλιδίσει την διαφορά 17 βαθμών από την ομάδα της Ducati. Είναι πλέον αυτός, απέναντι σε δύο Ducati, έτσι το βλέπει, στον αγώνα του για το τριπλό στέμμα…

το κοντυνότερο που έχει έφτασε κανείς στον Marquez μέσα στον αγώνα, και το πιο κοντυνό για τον Hafizh Syahrin στην έως τώρα καριέρα του... βοήθησε το Marquez να επιστρέψει στα pit

Θέση	Αναβάτης	ΜΟΤΟ	Km/h	Χρόνος/Διαφ.
1	Marc MARQUEZ	Honda	161.9	42'41.492
2	Fabio QUARTARARO	Yamaha	161.8	+0.870
3	Andrea DOVIZIOSO	Ducati	161.8	+1.325
4	Maverick VIÑALES	Yamaha	161.7	+2.608
5	Cal CRUTCHLOW	Honda	161.3	+9.140
6	Franco MORBIDELLI	Yamaha	161.3	+9.187
7	Alex RINS	Suzuki	161.3	+9.306
8	Joan MIR	Suzuki	161.2	+10.695
9	Danilo PETRUCCI	Ducati	161.0	+14.216
10	Jack MILLER	Ducati	160.7	+18.909
11	Pol ESPARGARO	KTM	160.3	+25.554
12	Miguel OLIVEIRA	KTM	160.1	+27.870
13	Francesco BAGNAIA	Ducati	160.0	+29.983
14	Mika KALLIO	KTM	159.9	+31.232
15	Aleix ESPARGARO	Aprilia	159.9	+32.546
16	Takaaki NAKAGAMI	Honda	159.6	+37.482
17	Jorge LORENZO	Honda	159.4	+40.410
18	Karel ABRAHAM	Ducati	159.2	+43.458
19	Hafizh SYAHRIN	KTM	159.0	+46.206
20	Sylvain GUINTOLI	Suzuki	158.8	+50.235
	Valentino ROSSI	Yamaha	160.9	4 Laps
	Andrea IANNONE	Aprilia	158.5	17 Laps

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/2/2026

Η απόφαση του MotoGP να αντικαταστήσει τον εμβληματικό αγώνα του Phillip Island με μια νέα αστική διαδρομή στην Αδελαΐδα άναψε φωτιές στα social media, με τον Casey Stoner να ηγείται των επικρίσεων

Το MotoGP ανακοίνωσε την Πέμπτη ότι από το 2027 το Grand Prix Αυστραλίας θα μεταφερθεί στην Adelaide, καθώς το συμβόλαιο του Phillip Island Circuit ολοκληρώνεται φέτος.

Τους τελευταίους μήνες κυκλοφορούσαν φήμες για πιθανή μεταφορά του αγώνα στο Albert Park της Μελβούρνης, πρόταση που σε πολλούς φαινόταν χωρίς ιδιαίτερη λογική βάση.

Η ανακοίνωση της οριστικής μετακίνησης αιφνιδίασε τόσο πολιτικούς όσο και τον διοργανωτή, οι οποίοι θεωρούσαν ότι οι πιέσεις της Dorna, πλέον μετονομασμένη σε MotoGP Sports Entertainment Group, δεν θα οδηγούσαν τελικά σε ρήξη. Ωστόσο η διοίκηση του πρωταθλήματος εργάστηκε με διακριτικότητα για να εξασφαλίσει τον αντικαταστάτη του Phillip Island.

Η νέα πίστα που θα στηθεί μέσα στους δρόμους της Αδελαΐδας ανακοινώθηκε παρουσία τοπικών αρχών και του μοναδικού Αυστραλού αναβάτη στο grid, Jack Miller, ο οποίος τοποθετείται αισιόδοξα σε σχέση με την ασφάλεια της χάραξης του μελλοντικού Αυστραλιανού Grand Prix.

Η κριτική του Casey Stoner

Η πιο ηχηρή αντίδραση ήρθε από τον Casey Stoner. Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής του 2007 και 2011, που κατέκτησε έξι συνεχόμενες νίκες στον γύρο της πατρίδας του στο Phillip Island από το 2007 έως το 2012 και πλέον έχει στροφή που φέρει το όνομα του, δεν έκρυψε την απογοήτευσή του.

Σε ανάρτησή του στα social media έγραψε,

"Tα MotoGP βγάζουν το Phillip Island από το ημερολόγιο! Μία από τις κορυφαίες πίστες μοτοσυκλέτας σε ολόκληρο τον κόσμο, που έχει προσφέρει μερικούς από τους σπουδαιότερους και πιο συναρπαστικούς αγώνες που έχουμε παρακολουθήσει και συνεχίζει να το κάνει χρόνο με τον χρόνο, παραμερίζεται για να δώσει τη θέση της σε έναν αγώνα στην Αδελαΐδα σε ένα υποτίθεται αστικό circuit…

"Γιατί το MotoGP να αφαιρέσει ίσως την καλύτερη πίστα του από το ημερολόγιο… Θα αφήσω τον καθένα να αποφασίσει μόνος του!”

Η τοποθέτησή του βρήκε τεράστια απήχηση, με τη μεγάλη πλειονότητα των φίλων του αθλήματος να εκφράζει λύπη για την απώλεια μιας εκ των ταχύτερων πιστών του ημερολογίου.

Ακόμα πιο δριμύς ο Wayne Gardner: "Δεν με εκπλήσσει"

Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής 500cc του 1987, Wayne Gardner, έστρεψε τα βέλη του προς την τοπική διοίκηση.

Μιλώντας σε ραδιοφωνικό σταθμό, επισήμανε ότι η εξέλιξη αυτή “ερχόταν εδώ και χρόνια”, κατηγορώντας την κυβέρνηση της Βικτώριας και την διοργανώτρια AGP Corp για ασυνέπεια. Μάλιστα, όταν ρωτήθηκε αν σκοπεύει να απομακρύνει το άγαλμα που έχει στηθεί προς τιμήν του στην πίστα, απάντησε με μια… όχι και τόσο ευγενή εναλλακτική πρόταση για το πού να τοποθετήσουν το άγαλμα.

Miller: Ασφαλές και πιο προσιτό για το κοινό

Από την πλευρά του, ο Miller εμφανίστηκε πιο θετικός. Υπογράμμισε ότι η νέα χάραξη δεν θα έχει τοίχους ή μπαριέρες σε επικίνδυνη απόσταση και εξέφρασε εμπιστοσύνη στις μελέτες ασφάλειας που βασίζονται σε δεδομένα αισθητήρων.

Παράλληλα, αναγνώρισε ότι θα χαθεί η μοναδική ροή του Phillip Island, ωστόσο στάθηκε στις πρακτικές δυσκολίες πρόσβασης για τους φιλάθλους. Το ταξίδι, η ενοικίαση αυτοκινήτου και η διαμονή στο νησί μπορούν να εκτοξεύσουν το κόστος σε 6.000-7.000 δολάρια Αυστραλίας για μια οικογένεια, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η Αδελαΐδα αντίθετα προσφέρει αστικό περιβάλλον με πολλές επιλογές διαμονής, εύκολη πρόσβαση, μικρότερο κόστος και καλύτερες καιρικές συνθήκες τον Νοέμβριο. Σύμφωνα με τον Miller, η μεταφορά ευθυγραμμίζεται με τον στόχο του MotoGP να προσελκύσει περισσότερο κοινό.

Τέλος εποχής

Το Phillip Island δεν είναι ένας ακόμη αγώνας. Έχει υπάρξει σημείο αναφοράς για το πρωτάθλημα, πίστα που ανέδειξε θρυλικές μονομαχίες και αποτέλεσε σύμβολο του αυστραλιανού μηχανοκίνητου αθλητισμού.

Από το 2027, το MotoGP θα ανοίξει νέο κεφάλαιο στην Αδελαΐδα. Το ερώτημα που μένει είναι αν το νέο αστικό circuit θα καταφέρει να σταθεί αντάξιο της ιστορίας και της κληρονομιάς που αφήνει πίσω του το Phillip Island.