MotoGP Ιαπωνία: Νίκη Bagnaia χωρίς μάχη – Ψαλιδίζει την διαφορά στο πρωτάθλημα

Νέα πτώση Acosta ελπίζοντας για την βροχή που δεν έπεσε
MotoGP Ιαπωνία: Νίκη Bagnaia χωρίς μάχη – Ψαλιδίζει την διαφορά στο πρωτάθλημα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/10/2024

Ο καιρός που έβγαλε την κόκκινη σημαία στην Moto2 και απείλησε τον αγώνα των MotoGP δεν επηρέασε τελικά το αποτέλεσμα σε μία στιγμή που θα ήταν πολύ δύσκολη για τους δύο πρώτους του πρωταθλήματος αλλά θα κατάφερνε να ανανεώσει το ενδιαφέρον των θεατών που μετά από το πρώτο κομμάτι του αγώνα δεν είχαν πλέον τίποτα να ελπίζουν με τον αγώνα να καταλήγει βαρετός για τον Marquez όπως χαρακτηριστικά δήλωσε. Είχε βέβαια μία στιγμή ανησυχίας όταν ξεκίνησε να γυρνά στον ρυθμό του Bagnaia την οποία διόρθωσε χωρίς να χάσει θέση, κρατώντας την τελευταία του βάθρου.

Μέχρι να φτάσουμε εκεί όμως ήταν ένας πολύ ωραίος αγώνας με δυνατή εκκίνηση και μάχες σχεδόν σε όλη την πρώτη δεκάδα.

Αποτινάσσοντας πλήρως πλέον την σειρά 5 κακών εκκινήσεων ο Bagnaia ξεκίνησε όπως και εχθές στον Sprint, αλάνθαστος παίρνοντας την πρώτη θέση από τον Acosta με τον Martin και τον Marquez επίσης να τα πηγαίνουν εξαιρετικά και σπρώχνοντας τον Morbidelli εκτός γραμμής, ακουμπώντας και με τον Vinales, ανέβηκαν στην 5η και 6η θέση.

Υπήρχαν δύο KTM στις πρώτες θέσεις καθώς πίσω από τον Acosta στην δεύτερη θέση είχε καταφέρει να κρατηθεί ο Binder και μέσα από την μάχη για την τέταρτη θέση κατάφερε να ανέβει με ταυτόχρονες προσπεράσεις ο Miller από την 7η θέση.

Έδειχνε πως δεν κολλάει με τους υπόλοιπους εκεί όμως και δεν θα έμενε για πολύ καθώς ο Martin περνά εμπρός στην 4η θέση που ήταν ο Bastianini που βρέθηκε στην 7η πίσω από τον Marquez.

Ο άλλος Marquez πίσω κάρφωσε την Gresini πάνω στον Mir που μπορεί αυτή τη φορά το μόνο του λάθος να είναι πως γυρνούσε τέρμα πίσω αλλά τα στατιστικά θα γράψουν άλλη μία πτώση και κανείς δεν θα θυμάται πως αυτή τη φορά δεν έφταιγε.

Βγήκε από την πίστα έχοντας την Gresini σφηνωμένη ανάμεσα στον πίσω τροχό και το υποπλαίσιο εγκαταλείποντας εκνευρισμένος.

Πολύ νωρίς αυτή τη φορά μόλις στον 4ο γύρο ο Acosta πέφτει και στην ίδια στροφή ο Binder ανοίγει γραμμή και ο Martin μπαίνει δεύτερος. Ο Acosta έκανε μία απέλπιδα προσπάθεια να ξανά μπει με την ευχή να βρέξει καθώς τότε υπήρχε περιθώριο να ξανά μπει στους βαθμούς και να βελτιώσει τα στατιστικά του. Καθυστέρησε λίγο να το κάνει αυτό έχοντας όλο το εμπρός κομμάτι του φαίρινγκ ασταθές και βρέθηκε να γυρνά ελάχιστα μπροστά από τον Bagnaia. Λίγους γύρους αργότερα κάθισε εκτός γραμμής για να μην τους χαλάσει τον αγώνα και μπήκε πίσω από τον Bastianini που εκείνη την στιγμή κυνηγούσε τον Binder που είχε χάσει θέση και από τον Marquez.

Ο Bastianini ζορίστηκε να περάσει τον Binder αφήνοντας τον Marquez να κάνει ένα ήσυχο αγώνα που καθόλου δεν του άρεσε και όπως είπε βαρέθηκε. Ιδιαίτερα όταν είδε πως δεν γινόταν να πιάσει τους μπροστά.

Εκείνη την στιγμή ο Bagnaia είχε καταφέρει να φτάσει έως και το 1,4 δευτερόλεπτα που πολύ γρήγορα ο Martin μείωσε μόλις στο μισό. Ο Bagnaia έκανε έναν αγώνα στρατηγικής, ήταν φανταστικό να τον παρακολουθείς να διευθετεί το κενό από τον Martin με γνώμονα τα ελαστικά κρατώντας εκ νέου την απόστασή τους στο ένα δευτερόλεπτο. Τα γλιστρήματα που ένιωσε ο Martin ήταν ο δεύτερος λόγος που αποφάσισε ότι η δεύτερη θέση ήταν φανταστική με δεδομένο πως ξεκίνησε από την 11η. Σε μία σπάνια στιγμή αυτοσυγκράτησης που δεν είναι αρκετή για να πει κανείς πως έχει διορθώσει για πάντα το βασικό του μειονέκτημα, ο Martin έμεινε σε σταθερό ρυθμό και βολεύτηκε στην 2η θέση.

Ο Bastianini δεν κατάφερε να απειλήσει ποτέ τον Marquez ενώ ο Acosta όταν είδε πως μετά την απειλή βροχής που ανάγκασε τους κριτές να βγάλουν τις άσπρες σημαίες αλλά δεν έφτασε ποτέ να επηρεάζει τον ρυθμό οδήγησης, εγκατέλειψε στις πρώτες ηλιαχτίδες. Μετά άνοιξε και τρύπα στα σύννεφα και τα πράγματα βελτιώθηκαν.

Ο Nakagami δεν είχε πρόβλημα από τον Zarco αυτή τη φορά θέλοντας να τερματίσει μέσα στην έδρα του και να κάνει τον γύρο της πίστας με την Ιαπωνική σημαία ενώ μετά το τέλος του αγώνα έτρεξε στην κερκίδα και άφησε ενθύμιο γάντια και μπότες.

Σε άλλη μία δύσκολη εξέλιξη για την Yamaha, ο Quartararo έμεινε από καύσιμα στην γραμμή τερματισμού και έχασε μία θέση από τον Zarco κρατώντας πίσω τον Nakagami ενώ ο Miller κατέληξε στο τέλος του αγώνα σε μία πιο ταιριαστή θέση από πλευράς απόδοσης, κλείνοντας την δεκάδα.

Ο Bagnaia κατάφερε, όχι πολύ εύκολα, να πάρει τους μέγιστους βαθμούς που θα μπορούσε από την Ιαπωνία με τον Martin να είναι δεύτερος. Όπως είχαμε γράψει και στην ανάλυση του προηγούμενου αγώνα, βαδίσαμε αυτό το πρώτο βήμα των πέντε αγώνων με μικρή βαθμολογική διαφορά. Έτσι είχε γίνει και πέρσι μέχρι την Valencia.

Ο Bagnaia κατάφερε να πάρει την 8η νίκη του σε ένα σερί που στην ιστορία των MotoGP το έχουν καταφέρει λίγοι, όπως ο Rossi, Marquez, Stoner, Lorenzo… έκανε την 13η σερί νίκη της Ducati και συμπλήρωσε 900 νίκες για τους Ιταλούς στην ιστορία του αθλήματος.

 

 

Θέση

Βαθμοί

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος / Διαφ.

1

25

1F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

42:09.790

2

20

89J. Martin

Prima Pramac Racing

+1.189

3

16

93M. Marquez

Gresini Racing MotoGP

+3.822

4

13

23E. Bastianini

Ducati Lenovo Team

+4.358

5

11

21F. Morbidelli

Prima Pramac Racing

+17.940

6

10

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+18.502

7

9

72M. Bezzecchi

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+19.371

8

8

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+20.199

9

7

41A. Espargaro

Aprilia Racing

+30.442

10

6

43J. Miller

Red Bull KTM Factory Racing

+31.184

11

5

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+31.567

12

4

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+32.299

13

3

30T. Nakagami

IDEMITSU Honda LCR

+33.003

14

2

10L. Marini

Repsol Honda Team

+35.974

15

1

25R. Fernandez

Trackhouse Racing

+39.321

16

 

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+40.839

17

 

87R. Gardner

Yamaha Factory Racing Team

+59.547

Πτώσεις-Εγκαταλείψεις

   

31P. Acosta

Red Bull GASGAS Tech3

12 laps

   

12M. Viñales

Aprilia Racing

11 laps

   

37A. Fernandez

Red Bull GASGAS Tech3

6 laps

   

32L. Savadori

Trackhouse Racing

1 laps

Εκτός πρώτου γύρου

   

36J. Mir

Repsol Honda Team

 
   

73A. Marquez

Gresini Racing MotoGP

 

 

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες