Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/3/2019

Το Κατάρ μας έδωσε τρεις αγώνες που και οι τρεις κρίθηκαν στην καρό σημαία και θα ήταν ένα γνωστό δίδυμο, που μετρά πολλές αναμετρήσεις της τελευταίας στροφής, που έκανε ακριβώς το ίδιο και πέρσι, που θα είχε σήμερα την πιο σκληρή αναμέτρηση της τελευταίας στιγμής. Η μόνη διαφορά του πέρσι με φέτος, είναι πως αυτοί οι δύο δεν έμειναν στιγμή μόνοι τους! Μπορείς να πεις πως στην μέση του αγώνα και για δύο γύρους πήγαν να ξεφύγουν για λίγο, αλλά στην πράξη σήμερα είχαμε την συμμορία των οκτώ που στο τέλος μπορεί να έμειναν πέντε μαζί, αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν η ημέρα ενός ζευγαριού. Η σεζόν ξεκινά με αυτό που λέμε όλοι μας λοιπόν, με την καλύτερη υπόσχεση για δυνατές μάχες και απρόβλεπτες καταστάσεις.

Ο Dovizioso πήρε σήμερα μία σπουδαία νίκη, μία εκπληκτική αντιγραφή της περσινής με μόνη διαφορά μερικά χιλιοστά του δευτερολέπτου που ο Marquez ήταν πιο κοντά του συγκριτικά με πέρσι! Πάλεψαν στον τελευταίο γύρο πάνω από το όριο, με τον Marquez να χάνει πρόσφυση και να την κερδίζει με τον μοναδικό δικό του τρόπο αποφεύγοντας την πτώση και τον Dovizioso να τον αφήνει να κάνει την προβλεπόμενη κίνηση για να κλείσει γραμμή και να μείνει μπροστά στην έξοδο της τελευταίας στροφής. Από εκεί και πέρα είναι η Ducati ενάντια στον συνδυασμό της επιτάχυνσης της Honda και του slipstreaming που δεν υπερτερεί πάντα. Όμως στο Κατάρ η σημαία δεν αργεί πολύ να πέσει μέσα στην ευθεία, και μπορεί η Honda να είναι εξαιρετικά δυνατή φέτος, αλλά η Ducati δεν έχει απωλέσει την χαρακτηριστική της δύναμη!

Πίσω τους ο ηρωικός Cruthlow, δεν έπεσε, πράγμα εξίσου εντυπωσιακό για εκείνον και όχι μόνο αυτό αλλά είναι ο πρώτος του αγώνας από την στιγμή που κατάφερε να συναρμολογήσει έναν αστράγαλο που τους περισσότερους ανθρώπους τους αφήνει κουτσούς για χρόνια. Όπως είπε ο ίδιος μπορεί να είναι σαν να τον πάτησε ελέφαντας, αλλά παρόλο αυτά το πόδι του ήταν μία χαρά και είχε μόνο ένα τεράστιο ευχαριστώ να πει στην ομάδα του που τον βοήθησε να κρατήσει το βάθρο. Από την αρχή του αγώνα, σε μία εκκίνηση που ο Vinales ήταν σαν να είχε Moto2 μπροστά στους υπόλοιπους, η πρώτη θέση δεν ήταν ποτέ υπόθεση ενός. Συνήθως δημιουργείται ένα ξεχωριστό γκρουπ αναβατών για τις πρώτες θέσεις, ένα δεύτερο πιο πίσω και αρκετά ζευγάρια. Αυτή η σεζόν θα το έχει τελικά αυτό ολοένα και λιγότερο… Πάρτε για παράδειγμα τον Quartararo που με την δορυφορική Yamaha και μάλιστα όχι την εργοστασιακή, έμεινε στην εκκίνηση, πανικοβλήθηκε προσπαθώντας να βγάλει την μοτοσυκλέτα εκτός πίστας και πήγε να του πέσει, ξεκίνησε τελευταίος από τα pit όπως ορίζουν οι κανονισμοί και αμέσως πέρασε τον Lorenzo που πονούσε η πλάτη του από τις δύο πτώσεις στις δοκιμές κατάταξης κάνοντας τον καλύτερο χρόνο από όλους. Κι αν αυτό το θεωρεί κανείς τυχαίο, σημειώστε πως η περίπτωση της Suzuki μονάχα τυχαία δεν είναι! Ο Mir στον πρώτο του αγώνα στην μεγάλη κατηγορία βρέθηκε να παίζει με το βάθρο και ο Rins έφτασε να οδηγεί τον αγώνα και να παίζει με ίσους όρους τον Marquez! Άντεξε ακόμη και επιθέσεις του Dovizioso με την Ducati σε πλήρη επιτάχυνση, που σημαίνει πως η εξέλιξη της Suzuki ήταν αυτή που λέγαμε: Παραπάνω από αλματώδης!

Ο Rins βρέθηκε στην πρώτη πεντάδα άμεσα και στην πρώτη τριάδα γρήγορα, φτάνοντας μετά από λίγο να περνά μπροστά από τον Dovizioso που οδηγούσε την κούρσα. Ο Dovi έκανε την γνωστή του στρατηγική, οδηγούσε τον αγώνα με τον πιο ασφαλή για τα ελαστικά ρυθμό, δεν τον ένοιαζε να χάσει την πρώτη θέση στην αρχή του αγώνα, αλλά να ελέγχει τους πάντες από την κορυφή. Ο Rins περνώντας μπροστά πίεζε στο όριο αφήνοντας λευκό καπνό από τα ελαστικά σε μία πίστα που αποτελεί τον χειρότερό τους εφιάλτη. Ο Dovi τον άφησε για λίγο εκεί και στην πρώτη πολύ εύκολη ευκαιρία, δίχως κανένα ρίσκο τον ξανά πέρασε αφήνοντας τον Marquez να παίξει για λίγο ακόμη με τα Suzuki. Η παρουσία και των δύο σε πορεία για το βάθρο μόνο τυχαία δεν είναι, ας επαναληφθεί αυτό, ενώ ο Rins επέδειξε εξαιρετικές ικανότητες όσο ο αγώνας προχωρούσε κι εκείνος έχανε πρόσφυση αλλά χωρίς αντίστοιχη μείωση του ρυθμού. Τα μικρά λάθη είναι αναμενόμενο να συμβούν από την στιγμή που έπαιζε με τις πιθανότητες, με την ομάδα στο τελευταίο από τα τρία μέρη του αγώνα να του ζητά να αλλάξει χαρτογράφηση. Μία οδηγία που πιθανότερα είχε να κάνει με την διατήρηση των ελαστικών… Ο Mir άντεξε όσο μπορούσε και μάλιστα επίσης μέχρι το τελευταίο από τα τρία τμήματα του αγώνα, δυσκόλεψε τον Vinales μέχρι να καταφέρει να τον περάσει και τελικά να τον αφήσει σε απόσταση πίσω. Μέχρι την μέση του αγώνα όμως οι αποστάσεις αυτές των πρώτων με τους πίσω δεν υπήρχαν!

Κι αν η εμφάνιση της Suzuki σήμερα ήταν φοβερή, τι λιγότερο να πει κανείς για τον Rossi! Ο άνθρωπος που ενσαρκώνει, όπως γράφαμε τελευταία φορά εδώ, τον ορισμό του «αναβάτη της Κυριακής» έκανε το μικρό του θαύμα και την μεγάλη διαφορά στους χρόνους. Από την 14^η θέση της εκκίνησης, βρέθηκε να τερματίζει πέμπτος, κι αυτό είναι πιο σπουδαίο από όσο ακούγεται! Διότι η πέμπτη θέση ήταν η τελευταία του γκρουπ των πρώτων που από οκτώ και εννιά που ήταν στην διάρκεια του αγώνα, έμειναν λιγότεροι όσο πολλαπλασιάζονταν οι γύροι! Ο Petrucci που έφτασε μέχρι την δεύτερη θέση και ήταν μέρος της «συμμορίας» δεν κατάφερε να μείνει στην πεντάδα, πάλεψε με όλους και πιο έντονα με τον Crutchlow πριν αρχίσει η πρόσφυση να του δημιουργεί προβλήματα και να συμβαίνουν λάθη. Αντίστοιχα και ο Rins είχε πολλές τέτοιες στιγμές, ίσως και τις περισσότερες από όλους και μπορεί να μην κατάφερε στην τελευταία από αυτές να κρατήσει τον Crutchlow πίσω του, αλλά έκλεισε την πόρτα στον Rossi και τερμάτισε τελικά τέταρτος σε έναν αγώνα που θα μπορούσε να είναι σε οποιαδήποτε θέση του βάθρου, ακόμη και την πρώτη, αν όλα αυτά που έκανε για να περάσει τον Dovizioso, είχαν λίγο μεγαλύτερη διάρκεια. Αν δηλαδή είχε διαχειριστεί καλύτερα τα ελαστικά…

Τόσο η Moto2 όσο και η Moto3 σημαδεύτηκαν από πτώσεις στην αρχή τους, κι εδώ το περιστατικό της αρχής του αγώνα ανήκει στον Jack Miller. Ο Miller θα έπρεπε κανονικά να είναι ο άνθρωπος που θα έφερνε την ανατροπή σε όλα τα παραπάνω, που θα έπαιζε ακόμη και για την πρώτη θέση αν τελείως αναπάντεχα δεν έκοβε ξαφνικά από την κορυφή για να πετάξει μακριά την σέλα του! Μία πολύ άτυχη αστοχία που τον οδήγησε άμεσα στην εγκατάλειψη γιατί στην προσπάθειά του να οδηγήσει χωρίς πρακτικά να κάθεται, φόρτιζε με την στάση του σώματος τον εμπρός τροχό και κατέστρεψε το ελαστικό βγαίνοντας απογοητευμένος στα pit… Εγκατέλειψε και ο Bagnaia που επίσης θα μπορούσε να είναι εντός της «συμμορίας» κι έπεσε ο αναβάτης εξέλιξης της Aprilia και περσινός αγωνιζόμενος με KTM, ο Bradley Smith. Η πιο αστεία βέβαια πτώση ανήκει στον Iannone που έγινε μετά την πτώση της καρό σημαίας, πράγμα σπάνιο…

Αυτό το φοβερό τρένο αναβατών που είδαμε από την αρχή και που με απώλειες και αλλαγές κράτησε έως το τέλος, ήταν το καλύτερο του σημερινού αγώνα που δεν του έλλειψαν οι μάχες και οι ανατροπές. Η κοντινή απόσταση και η μάχες τροχό με τροχό ήταν η καλύτερη έναρξη μίας αναμενόμενα εξαιρετικής σεζόν για το MotoGP!

Moto3

Δεν γίνεται να μην θεωρηθεί καθοριστικό για την Moto3 το λάθος του Fenati που πήρε προειδοποίηση για τα όρια της πίστας και το θεώρησε ποινή, ακολουθώντας την νέα μακρύτερη διαδρομή της έκτης στροφής και εγκαινιάζοντάς την μάλιστα, ως μέτρο για τον αγώνα. Είναι καλό που έχασε μονάχα ένα δευτερόλεπτο και μερικά δέκατα, από αυτή την κίνηση, κι έτσι έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης για το μέγεθος της νέας αυτής ποινής. Ο Fenati που χαριστικά βρίσκεται αυτή την σεζόν στην γραμμή εκκίνησης, έδειξε χθες άλλο ένα πρόβλημα προσαρμογής και αφοσίωσης στους κανόνες, καθώς δεν βγήκε στην ώρα του για τις δοκιμές κατάταξης. Φέτος η Moto2 και Moto3 ακολουθούν τους κανονισμούς των MotoGP για τις δοκιμές κατάταξης, μία πολύ καλή κίνηση από τους διοργανωτές για ομοιομορφία των κατηγοριών, εκμάθηση των αναβατών και φυσικά πιο σωστή διαδικασία με ίδιες ευκαιρίες σε όλους. Ο Fenati πασχίζει να αποτινάξει την ρετσινιά του κακού παιδιού και με αυτή την ανησυχία, έσπευσε να τιμωρήσει τον εαυτό του ενώ δεν έπρεπε. Η Moto3 ξεκίνησε με ένα επεισόδια στην έκτη στροφή, όταν ο Booth-amos έκανε ένα λάθος ξεκινώντας ένα ντόμινο που συμπαρέσυρε τους Yurchenko, Sasaki και Masia ενώ λίγο αργότερα θα έπεφτε και ο Binder στην 13η στροφή. Στην μέση του αγώνα και πάλι στην 6η στροφή άλλη τρεις αναβάτες έπεσαν με αντίστοιχο τρόπο όπως στην αρχή του αγώνα. Οι Masaki, Suzuki και Foggia έπεσαν από ένα λάθος του Rodrigo με το νούμερο 16. Τελικά ο Aaron Canet που ξεκίνησε από την pole position κατάφερε να κρατήσει την τρίτη θέση στο βάθρο με μεγάλη δυσκολία σε αυτή την τόσο ανταγωνιστική κατηγορία. Η KTM δεν είχε την δύναμη των Honda στο Losail και ο Canet επέδειξε μαχητικότητα για να κρατήσει την τρίτη θέση. Ο Dalla Porta θα έπρεπε να κερδίσει την πρώτη θέση, αλλά στις τελευταίες στροφές δεν κρατάφερε να κρατηθεί δεύτερος, στην Honda του Ιάπωνα Kaito Toba που τον κυνηγούσε και τον είχε μόλις περάσει. Αν το έκανε αυτό, αν κρατιόταν δεύτερος τότε θα είχε το πλεονέκτημα στο slipstreaming που είναι ακριβώς και ο τρόπος που έχασε την πρώτη θέση. Βέβαια αυτή είναι πολύ προχωρημένη σκέψη για να γίνει εκείνη την στιγμή μέσα στον αγώνα, και μονάχα απέξω ακούγεται εύκολο. Μέσα στην πίστα όταν έχεις την ευκαιρία την αρπάζεις… Με δέκατα του δευτερολέπτου λοιπόν, ο Kaito Toba πήρε την νίκη και έγινε ο πρώτος Ιάπωνας που κερδίζει την Moto3 και ο πρώτος Ιάπωνας νικητής στην μικρότερη κατηγορία των MotoGP από το 2007 στο GP της Καταλονίας όταν κέρδισε ο Tomoyoshi Koyama.

Moto2

Δραματικά ξεκίνησε η Moto2 με άσχημη πτώση στην πρώτη στροφή των Navarro, Bulega και Lecuona με τον αδελφό του Marquez, τον νεότερο Alex, να παίζει στην αρχή τον πιο δυναμικό ρόλο, πριν αρχίσει να χάνει θέσεις. Ο Baldassarri είναι εκείνος που θα έμενε στο τέλος επικεφαλής του αγώνα με τον Luthi να τον κυνηγά στους τελευταίους γύρους, μόλις κατάφερε να περάσει τον ομόσταυλό του. Ο Baldassarri πάλευε με την πρόσφυση μπροστά και κυρίως πίσω προσπαθώντας να κρατήσει τον Σουηδό πίσω του μέχρι την τελευταία στροφή όπου ο Luthi φάνηκε πως πήγαινε για το slipstreaming για τον τρόπο δηλαδή που κερδίθηκε και η Moto3! Ωστόσο δεν θα τα κατάφερνε με τον ίδιο τρόπο όπως ο Ιάπωνας Toba, καθώς ο Baldassarri μάντεψε την πορεία του Luthi και φεύγοντας μαζί προς τα δεξιά κατάφερε να τον κρατήσει πίσω. Ο Luthi έθεσε το πρόβλημα στους πρώτους γύρους, θεωρώντας πως εκεί χάθηκε μία καλή ευκαιρία να ξεχωρίσει, ωστόσο η δεύτερη θέση μόνο απογοήτευση δεν είναι, ιδιαίτερα από την στιγμή που ο Schrotter, ο ομόσταυλος του Luthi, κατάφερε να ανέβει στην τρίτη θέση που την έχασε και την ξανά κέρδισε. Λίγο πριν τον περάσει ο Luthi είχε αρχίσει να έχει πρόβλημα πρόσφυσης εμπρός και πίσω εξαιτίας της φθοράς των ελαστικών, κι έτσι το βάθρο είναι τουλάχιστον άξιο θριάμβου! O Baldassarri καταλάβαινε τις επιθέσεις του Luthi, άκουγε τον κινητήρα να τον πλησιάζει και προσπαθούσε να τον κρατήσει πίσω παρόλο που είχε δυσκολίες πρόσφυσης με δύο φορές να χάνει απότομα πίσω, όπως είπε, αλλά να καταφέρνει να μην χάσει χρόνο παρά μόνο μερικές ημέρες ζωής! Η τρομάρα αυτή, όπως είπε, μπορεί να ήταν μεγάλη αλλά δεν ήθελε με τίποτα να χάσει την θέση του και τελικά τα κατάφερε!

MotoGP - Αποτελέσματα VisitQatar Grand Prix