MotoGP Le Mans: Βασιλιάς του "χάους" ο Miller

Δύσκολες συνθήκες στο Le Mans
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/5/2021

Ήταν ξεκάθαρο από την αρχή του τριημέρου, ότι ο ρυθμιστικός παράγοντας για την έκβαση του αγώνα στο Le Mans της Γαλλίας θα ήταν ο καιρός. Οι διαρκώς μεταβαλλόμενες συνθήκες είχαν ως αποτέλεσμα τις δεκάδες πτώσεις κατά την διάρκεια των δοκιμαστικών, σε όλες τις κατηγορίες, με την κατάταξη στο grid των MotoGP να καθορίζεται σε ένα δραματικό φινάλε των Q2.

Με τον αγώνα να ξεκινάει ως στεγνός όλα τα δεδομένα ήταν ανοιχτά, μέχρι που μετά από μόλις τέσσερις γύρους άρχισαν να πέφτουν οι πρώτες σταγόνες βροχής, σηματοδοτώντας την απαρχή… του χάους. Από αυτό ροντέο συνθηκών και δεδομένων, νικητής βγήκε ο Αυστραλός αναβάτης της Pramac Ducati Jack Miller, ο οποίος ο έγινε ο δεύτερος αναβάτης μετά τον Fabio Quartararo, που έχει πετύχει δύο νίκες μέσα στην φετινή σεζόν μέχρι τώρα.

Ο Miller ξεκίνησε δυνατά μπαίνοντας επικεφαλής, πριν πάρει την πρωτοπορία ο Maverick Vinales στον δεύτερο μόλις γύρο. Με το ξεκίνημα όμως της βροχής, ο Vinales έχασε θέσεις, με τους Quartararo, Marquez και Rins να τον περνούν με ευκολία. Στον έκτο γύρο, όλοι οι αναβάτες αποφάσισαν να μπουν στα πιτς για να αλλάξουν μοτοσυκλέτες, αλλά αυτός που βγήκε πρώτος -προς έκπληξη όλων- ήταν ο Marc Marquez, κάνοντας μια υποδειγματική εναλλαγή μοτοσυκλέτας.

Ο Rins κατάφερε κι αυτός να βγει πριν τον μέχρι εκείνη την στιγμή επικεφαλής Quartararo, αλλά με έναν περίεργο τρόπο κατάφερε να πέσει αμέσως μετά την έξοδό του από τα πιτς, στο εσάκι Dunlop. Κι ενώ ο Marquez έδειχνε ικανός να κάνει την έκπληξη, μια πτώση όμως στην τελευταία στροφή της πίστας, του έκοψε κάθε ελπίδα για τη νίκη.

Ο Miller ανέβηκε στην δεύτερη θέση, αλλά εκείνη την στιγμή έλαβε το μήνυμα στο ηλεκτρονικό όργανό του ότι πρέπει να εκτελέσει την ποινή long lap λόγω του ότι μπήκε με μεγαλύτερη από το επιτρεπτό όριο ταχύτητα στα πιτς. Μάλιστα, αναγκάστηκε να κάνει δύο φορές το πέρασμα του long lap, γιατί την πρώτη φορά δεν είχε μπει σωστά. Για τον ίδιο λόγο και με την ίδια ποινή, τιμωρήθηκε και ο Francasco Bagnaia.

Παρόλα αυτά, ο Miller είχε ξεκάθαρο πλεονέκτημα ταχύτητας έναντι του Quartararo και δεν δυσκολεύτηκε να τον φτάσει και να τον περάσει μπαίνοντας επικεφαλής, παραμένοντας εκεί μέχρι το τέλος του αγώνα.

Πιο πίσω το δράμα εξελισσόταν κανονικά, με τους δύο αναβάτες της Aprilia, Lorenzo Savadori και Aleix Espargaro, να εγκαταλείπουν λόγω μηχανικών προβλημάτων, ενώ οι Rins και Marquez που είχαν ξαναμπεί στον αγώνα μετά τις πτώσεις τους έπεσαν και πάλι, με αποτέλεσμα να εγκαταλείψουν οριστικά. Στα «θύματα» του Le Mans συμπεριλήφθηκαν και οι Morbidelli, Pol Espargaro και Joan Mir.

Πλησιάζοντας προς το τέλος, ένας ακόμη αναβάτης της Ducati, ο Johann Zarco ανέβασε εκπληκτικά το ρυθμό του, προσπερνώντας τον Takaaki Nakagami για να κυνηγήσει τους δύο αναβάτες που ήταν μπροστά. Μάλιστα, κατάφερε να «κόψει» δύο δευτερόλεπτα από τον Quartaro μέσα σε έναν γύρο, περνώντας μπροστά του, με πέντε γύρους να απομένουν. Αυτό ήταν και το τρίτο βάθρο για τον Γάλλο φέτος.

Το καλύτερό του αποτέλεσμα για φέτος έφερε και ο Danilo Petrucci με την ΚΤΜ, τερματίζοντας στην πέμπτη θέση, ενώ μπροστά του τερμάτισε ο Bagnaia ο οποίος έμεινε έναν βαθμό πίσω στην βαθμολογία από τον Quartararo που είναι ο νέος επικεφαλής του πρωταθλήματος.

 

Αποτελέσματα Le Mans
1
Jack Miller
Ducati Team (GP21)
47m 25.473s
2
Johann Zarco
Pramac Ducati (GP21)
+3.970s
3
Fabio Quartararo
Monster Yamaha (YZR-M1)
+14.468s
4
Francesco Bagnaia
Ducati Team (GP21)
+16.172s
5
Danilo Petrucci
KTM Tech3 (RC16)
+21.430s
6
Alex Marquez
LCR Honda (RC213V)
+23.509s
7
Takaaki Nakagami
LCR Honda (RC213V)
+30.164s
8
Pol Espargaro
Repsol Honda (RC213V)
+35.221s
9
Iker Lecuona
KTM Tech3 (RC16)
+40.432s
10
Maverick Viñales
Monster Yamaha (YZR-M1)
+40.577s
11
Valentino Rossi
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+42.198s
12
Luca Marini
Sky VR46 Avintia Ducati (GP19)*
+52.408s
13
Brad Binder
Red Bull KTM (RC16)
+59.377s
14
Enea Bastianini
Avintia Ducati (GP19)*
+62.224s
15
Tito Rabat
Pramac Ducati (GP21)
+69.651s
16
Franco Morbidelli
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+4 laps


 

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.