MotoGP Liqui Moly Teruel: Κορυφαία οδήγηση από Morbidelli

Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/10/2020

Για άλλη μια φορά ο καιρός έβαλε τις ομάδες να ρισκάρουν με την επιλογή των ελαστικών, καθώς σε σχέση με τον προηγούμενο αγώνα είχαμε περισσότερη ζέστη και την ίδια στιγμή ο ρυθμός όλων των αναβατών ήταν σαφώς ταχύτερος. Έτσι η επιλογή του Medium εμπρός και του Soft πίσω δεν ήταν πλέον μονόδρομος, καθώς υπήρχε η ανησυχία πως το κράτημά τους θα πέσει πολύ πιο γρήγορα και απότομα αυτή τη φορά. Με εξαίρεση τον Nakagami που στα FP4 είχε καταφέρει με soft πίσω ελαστικό που είχε ήδη 20 γύρους να είναι το ίδιο γρήγορος, οι αναβάτες της Yamaha και της Suzuki δοκίμασαν medium πίσω ελαστικό, όπου ο Joan Mir ήταν πάρα πολύ γρήγορος. Το ίδιο δοκίμασαν και οι εργοστασιακοί αναβάτες της Ducati όπου στο πρωινό ζέστα πριν τον αγώνα ήταν μέσα στην πεντάδα. Όμως οι χρόνοι ήταν πάνω από το 1:48 όπου και πάλι ο Nakagami ήταν ταχύτερος όλων. Οπότε το στοίχημα για τους αντίπαλους του Ιάπωνα ήταν στη διάρκεια του soft πίσω ελαστικού της Honda μετά την μέση του αγώνα, ελπίζοντας πως αυτό θα ρίξει τον ρυθμό του και θα καταφέρουν να του κλέψουν μια διαφαινόμενη εύκολη νίκη. Μόνο που όπως ξέρουμε φέτος κάθε αγώνας είναι ένα αυτοτελές επεισόδιο, με τους ίδιους ηθοποιούς σε εντελώς διαφορετικούς ρόλους! Τελικά οι μόνοι που πήραν το ρίσκο με τα ελαστικά ήταν ο Alex Rins που επέλεξε Soft-Soft, ο Morbidelli με Medium-Medium και ο Alex Marquez που ξεκίνησε τον αγώνα με Hard-Soft, όταν όλοι οι άλλοι έμειναν στη σιγουριά του Medium-Soft εμπρός-πίσω.

Με την Honda να έχει πάρει την 800^η νίκη της στα Grand Prix λίγα λεπτά πριν στην Moto3 με τον Massia, όλων τα μάτια στην εκκίνηση ήταν στην LCR του Ιάπωνα. Ο οποίος λύγησε από το βάρος της πίεση και έπεσε λίγες στροφές μετά την εκκίνηση καταστρέφοντας κάθε ελπίδα να βρεθεί Ιάπωνας στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου μετά από 16 χρόνια, αλλά και να μπει στο παιχνίδι του τίτλου. Κερδισμένοι από την εκκίνηση ήταν ο Zarco και ο Mir με τον πρώτο να ανεβαίνει στην 3^η θέση και τον Mir στην 5^η. Όμως από τον τρίτο γύρο και μετά, καλό θα ήταν να παρακολουθείς τον Marquez που ζέστανε το σκληρό εμπρός ελαστικό του και άρχισε να περνά όποιον ήταν μπροστά του φτάνοντας στην 6^η στον τέταρτο γύρο! Ο Morbidelli εμπρός οδηγούσε καταπληκτηκά και σπάζοντας το ρεκόρ αγώνα του Lorenzo άνοιξε το πακέτο των έξι πρώτων αναβατών από τους υπόλοιπους με τον Alex Rins σταθερά πίσω του. Την ίδια στιγμή ο Quartraro είχε μείνει πίσω έχοντας περισσότερο το μυαλό του στα KTM που είχε στην ουρά του παρά στην μάχη εμπρός.

Και καλά έκανε διότι ο Esparagaro τον πέρασε, ρίχνοντας τον Γάλλο άλλη μια θέση πίσω. Δεκαέξι γύρους πριν το τέλος έγινε ξεκάθαρο πως ο Mir και Marquez θα ήταν η μεγάλη απειλή προς το τέλος του αγώνα. Όμως το θρίλερ για τη Honda ήθελε να χάνει από τον αγώνα και τον Alex Marquez από πτώση στον 10 γύρο τη στιγμή που είχε περάσει τον Zarco και κυνηγούσε την πρώτη τριάδα. Αγώνας που θα θέλουν να ξεχάσουν γρήγορα ήταν για τον Dovizioso και τον Quartraro που είδαν την Aprilia του Aleix Espargaro να τους προσπερνά! Δυστυχώς για τον αναβάτη της Aprilia ο κινητήρας δεν άντεξε την πίεση… Έχουμε φτάσει δύο μόλις γυρους πριν πέσει η καρό σημαία και ο Morbidelli δίνει μαθήματα ταχύτητας και σταθερότητας στους υπόλοιπους με τα Suzuki του Rins και του Mir να τον παρακολουθούν σε απόσταση την ίδια στιγμή ο Zarco έκανε μερικά φοβερά dog-fight με τις KTM του Espargaro και κυρίως του Olivera. Στο τέλος ο Γάλλος κατάφερε να κρατήσει την 5^η θέση πάνω στην γραμμή του τερματισμού!

Αποτελέσματα αγώνα

1 Franco Morbidelli ITA Petronas Yamaha (YZR-M1)

2 Alex Rins SPA Suzuki Ecstar (GSX-RR)

3 Joan Mir SPA Suzuki Ecstar (GSX-RR)

4 Pol Espargaro SPA Red Bull KTM Factory (RC16)

5 Johann Zarco FRA Reale Avintia Ducati (GP19)

6 Miguel Oliveira POR Red Bull KTM Tech3 (RC16)

7 Maverick Viñales SPA Monster Yamaha (YZR-M1)

8 Fabio Quartararo FRA Petronas Yamaha (YZR-M1)

9 Iker Lecuona SPA Red Bull KTM Tech3 (RC16)

10 Danilo Petrucci ITA Ducati Team (GP20)

11 Cal Crutchlow GBR LCR Honda (RC213V)

12 Stefan Bradl GER Repsol Honda (RC213V)

13 Andrea Dovizioso ITA Ducati Team (GP20)

14 Tito Rabat SPA Reale Avintia Ducati (GP19)

15 Bradley Smith GBR Factory Aprilia Gresini (RS-GP)

DNF--------------------------------------------------------------

Aleix Espargaro ITA Factory Aprilia Gresini (RS-GP)

Alex Marquez SPA Repsol Honda (RC213V)

Francesco Bagnaia ITA Pramac Ducati (GP20)

Jack Miller AUS Pramac Ducati (GP20)

Brad Binder RSA Red Bull KTM Factory (RC16)

Takaaki Nakagami JPN LCR Honda (RC213V)

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

MotoGP: Ελάχιστος ετήσιος μισθός αναβατών τα 500.000 ευρώ - Από το 2027

Η πλειοψηφία ήδη κερδίζει πολλά περισσότερα - Αφορά περισσότερο στους rookies

MotoGP - Ελάχιστος μισθός αναβατών από το 2027

Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Όπως γράφει το Motorsport.com, ο διοργανωτής MotoGP Sports Entertainment -πρώην Dorna- και οι ομάδες της κορυφαίας κατηγορίας του Πρωταθλήματος βρίσκονται λίγο πριν τη σύναψη συμφωνίας για θέσπιση ελάχιστου ετήσιου μισθού ύψους 500.000 ευρώ για όλους τους αναβάτες, με στόχο την αντιμετώπιση των μεγάλων αποκλίσεων στις αποδοχές που κυριαρχούν σήμερα στη σειρά.

Η πρόταση που βρίσκεται στην τελική φάση συμφωνίας μεταξύ διοργάνωσης και ομάδων, αναμένεται να τεθεί σε ισχύ από τη σεζόν του 2027, παράλληλα με τις ευρύτερες αλλαγές στους κανονισμούς και το τεχνικό πλαίσιο του πρωταθλήματος.

Σύμφωνα με το άρθρο του Motorsport, το νέο μέτρο στοχεύει στο να εξασφαλίσει έναν “αξιοπρεπή βασικό μισθό” σε όλους τους αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας του MotoGP, ανεξαρτήτως εμπειρίας ή φήμης. Σύμφωνα με τη σχετική πρόταση, κάθε αναβάτης θα πρέπει να λαμβάνει κατ’ ελάχιστο 500.000 € ετησίως, ποσό που δεν περιλαμβάνει πιθανά μπόνους απόδοσης ή συμφωνίες με χορηγούς.

Η κίνηση αυτή έρχεται ως απάντηση σε χρόνια ανισορροπιών: ενώ τα μεγάλα ονόματα της κατηγορίας όπως ο Marc Márquez και ο Fabio Quartararo έχουν συμβόλαια με ετήσιες αποδοχές που υπερβαίνουν τα 10 εκατομμύρια ευρώ χωρίς να υπολογίζονται τα έσοδα από τους χορηγούς που μπορεί να είναι ακόμα περισσότερα, από την άλλη "δευτεροκλασάτοι" αναβάτες σε μικρότερες ή δορυφορικές ομάδες λαμβάνουν σημαντικά λιγότερα, με συμβόλαια που σε κάποιες -λίγες- περιπτώσεις βρίσκονται κάτω από τα 120.000 €.

Η πρωτοβουλία για έναν ελάχιστο μισθό αποτελούσε θέμα συζήτησης τα τελευταία χρόνια, με πολλές ομάδες και αναβάτες να υποστηρίζουν ότι είναι απαραίτητη για τη βιωσιμότητα και την ελκυστικότητα του πρωταθλήματος.

Το μέτρο περιλαμβάνεται στο προσχέδιο της νέας πενταετούς εμπορικής συμφωνίας που θα δεσμεύσει τη διοργάνωση, τις ομάδες και τους συμμετέχοντες από το 2027 έως το 2031. Η πρόταση βρίσκεται σε τελικό στάδιο πριν από τη τυπική επικύρωσή της, με συζητήσεις που αναμένεται να ολοκληρωθούν τις επόμενες εβδομάδες.

Αν και δεν υπάρχουν επίσημα συγκεντρωτικά στοιχεία από τον διοργανωτή για όλους τους μισθούς των αγωνιζομένων της κορυφαίας κατηγορίας, στοιχεία από ανακοινώσεις ομάδων, αναβατών και μέσων του ειδικού τύπου τοποθετούν Marc Marquez & Fabio Quartararo στην κορυφή με περίπου 12 εκατομμύρια μισθό το 2025, ενώ την ίδια χρονιά ο Bagnaia αμείφθηκε με 7 εκατομμύρια ευρώ, ο Martin με 4,2, ο Vinales με 4, ο Zarco με 3, ο Bastianini με 2,5, ο Acosta με 1,5, o Alex Marquez με 900.000 ευρώ, ενώ οι “δευτεροκλασάτοι” και rookies (πχ. Chantra) με μισθούς που κυμαινόταν από 300-800.000 ευρώ.

Εδώ που τα λέμε, ο “αξιοπρεπής βασικός μισθός” των 500.000 ευρώ δεν νομίζουμε να αντιμετωπίσει ιδιαίτερα τις μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των χαμηλόμισθων και των καλύτερα αμοιβόμενων αναβατών, αφού από το μισό μέχρι τα 12 εκατομμύρια των MM93 και Quartararo, το κενό είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Όμως αν λάβουμε υπόψη τα προηγούμενα 300.000 ευρώ που αποτελούσαν το κατώτατο όριο, σίγουρα η αύξηση δεν είναι καθόλου αμελητέα.