MotoGP – Μεταγραφικός πυρετός παντού και είμαστε μόλις στον Απρίλιο

H silly season ξεκινά δυναμικά πολύ νωρίτερα από ότι θα περίμενε κανείς στο MotoGP
μοτομαγ MotoGP – Μεταγραφικός πυρετός παντού και είμαστε μόλις στον Απρίλιο
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

18/4/2024

Τι και αν στο MotoGP έχουν διεξαχθεί τρεις μόνο γύροι μέχρι στιγμής, τα μεταγραφικά σενάρια όσον αφορά τα πήγαινε έλα των αναβατών έχουν ξεκινήσει πιο νωρίς από ποτέ καθώς είναι από τις λίγες χρονιές που τα περισσότερα συμβόλαια των οδηγών της κορυφαίας κατηγορίας είναι ανοιχτά.

Πριν αναφερθούμε σε αυτούς που το συμβόλαιο τους λήγει στο τέλος της φετινής χρονιάς ας δούμε πρώτα ποιος έχει ήδη εξασφαλίσει τη θέση του για την επόμενη χρονιά. Ξεκινάμε με τον Fabio Quartararo καθώς ο Γάλλος πριν από λίγες ημέρες ανακοίνωσε πως θα μείνει για ακόμη δύο χρόνια στην Yamaha ενώ στο τέλος της χρονιάς θα δούμε το μεγάλο κεφάλι της ιαπωνικής εταιρείας Lin Jarvis να αποχωρεί από τους μπλε με ότι αυτό συνεπάγεται.

MotoGP – Μεταγραφικός πυρετός παντού και είμαστε μόλις στον Απρίλιο

Επόμενος στη λίστα μας ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής Pecco Bagnaia ο οποίος υπέγραψε άρον άρον με την Ducati καθώς στο Borgo Panigale δεν ήθελαν με τίποτα να δουν το Νο1 τους να μετακομίζει σε άλλη ομάδα. Το τμήμα Ducati Corse εκτός από τον Bagnaia έκανε δικό της και το αστέρι της Moto2 Fermin Aldeguer, με τον Ιταλό κατά πάσα πιθανότητα να καταλήγει το 2025 στην Prima Pramac Racing.

Άγχος για το συμβόλαιο του δεν θα έχει ούτε ο Brad Binder καθώς ο Νοτιοαφρικανός θα παραμείνει στις τάξεις της KTM έως το 2026, ενώ σίγουρη θέση έχουν οι Luca Marini και Johann Zarco όσον αφορά τις ομάδες της Honda.

MotoGP – Μεταγραφικός πυρετός παντού και είμαστε μόλις στον Απρίλιο

Και κάπως έτσι ξεκινάμε με αυτούς που το συμβόλαιο τους λήγει και όλα είναι στον αέρα. Θα ξεκινήσουμε από την Ducati Lenovo Team στην οποία όλοι θέλουν να βρεθούν και όχι άδικα. Οι Ιταλοί έχουν την καλύτερη μοτοσυκλέτα αποδεδειγμένα, ενώ οι μνηστήρες έχουν πολλά ονόματα. Ο εν ενεργεία αναβάτης της ομάδας Enea Bastianini έχει συμβόλαιο μέχρι το τέλος της χρονιάς, ωστόσο θα πρέπει να βάλει τα δυνατά του αν θέλει να κρατήσει την θέση του.

Από την άλλη ο Jorge Martin έχει ξεκαθαρίσει πως δεν θα ανανεώσει με την Prima Pramac Racing, με τον ίδιο να κοιτά μόνο εργοστασιακή θέση είτε αυτή είναι στην Ducati είτε κάπου αλλού. Ακόμη ένας αναβάτης ο οποίος έχει συνδέσει το όνομα του με την εργοστασιακή θέση της Ducati Lenovo Team, είναι ο οκτώ φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής Marc Marquez του οποίου το συμβόλαιο με την Gresini Racing λήγει στο τέλος του 2024.

MotoGP – Μεταγραφικός πυρετός παντού και είμαστε μόλις στον Απρίλιο

Στον αέρα όμως βρίσκονται και τα συμβόλαια των Marco Bezzecchi, Fabio Di Giannantonio Franco Morbidelli και Alex Marquez οι οποίοι οδηγούν μοτοσυκλέτες της ιταλικής εταιρείας. Για τους δύο πρώτους πρέπει να ξεκαθαρίσει το τοπίο όσον αφορά με το ποια μοτοσυκλέτα θα αγωνιστεί από το 2025 η ομάδα του Valentino Rossi στο MotoGP, ενώ για τους Morbidelli και Alex Marquez όλα θα εξαρτηθούν από τα αποτελέσματα τους εντός πίστας.

Παραμένουμε σε ιταλική εταιρεία ωστόσο αλλάζουμε στρατόπεδο. Στην Aprilia Racing κανείς δεν γνωρίζει το παραμικρό. Ο Aleix Espargaro ο οποίος βρίσκεται σε ηλικία 34 ετών δεν έχει αποφασίσει αν θα κρεμάσει την φόρμα του καθώς ακόμη βρίσκεται σε ανταγωνιστικό φεγγάρι. Στο τέλος της χρονιάς λήγει και το συμβόλαιο του νικητή του GP της COTA Maverick Viñales με τον teammate του Espargaro να θέλει απεγνωσμένα να κρατήσει την θέση του εργοστασιακού αναβάτη της Aprilia Racing -και μέχρι τώρα να δείχνει πως τα καταφέρνει.

MotoGP – Μεταγραφικός πυρετός παντού και είμαστε μόλις στον Απρίλιο

Αβέβαιο είναι και το μέλλον των δύο αναβατών της Trackhouse Racing. Οι Miguel Oliveira και Raul Fernandez έχουν συμβόλαιο μέχρι το τέλος της χρονιάς ωστόσο οι υπεύθυνοι της αμερικάνικης δορυφορικής ομάδας της Aprilia έχουν κάνει ξεκάθαρο πως θέλουν να φέρουν Αμερικανό αναβάτη στην κορυφαία κατηγορία.

MotoGP – Μεταγραφικός πυρετός παντού και είμαστε μόλις στον Απρίλιο

Συνεχίζουμε σε ευρωπαϊκό έδαφος με την ομάδα της KTM. Η αυστριακή ομάδα ανανέωσε όπως σας είπαμε το συμβόλαιο του Binder ωστόσο η θέση του Jack Miller στην ομάδα τίθεται εν αμφιβόλω. Ο Αυστραλός ο οποίος έχει συμβόλαιο και αυτός μέχρι το τέλος του έτους πρέπει να πραγματοποιήσει ένα αγωνιστικό θαύμα για να μείνει στην ομάδα ή να φέρει χορηγούς οι οποίοι θα του δώσουν λίγο χρόνο ακόμη.

MotoGP – Μεταγραφικός πυρετός παντού και είμαστε μόλις στον Απρίλιο

Και το λέμε αυτό γιατί έρχεται η αποκάλυψη του MotoGP μέχρι στιγμής Pedro Acosta. Ο νεαρός αναβάτης της Red Bull GASGAS Tech3 με τα αποτελέσματα του και τα βάθρα που έχει πετύχει έχει κάνει ξεκάθαρο πως βλέπει μόνο κορυφή οπότε η θέση του Miller γίνεται κατανοητό πως απειλείται ξεκάθαρα. Αβέβαιο είναι και το αγωνιστικό μέλλον του Augusto Fernandez στην GASGAS Tech3 και το βλέπουμε δύσκολο να παραμένει στην ομάδα αν δεν πραγματοποιήσει καλές εμφανίσεις.

Αφήνουμε τους Ευρωπαίους και πάμε στους Ιάπωνες κατασκευαστές. Στη Honda ψάχνουν λύση για να επανέλθουν ξανά στον δρόμο των επιτυχιών, ωστόσο αυτό δεν είναι και πολύ εύκολο. Ο Takaaki Nakagami της LCR μπορεί να έχει συμβόλαιο για φέτος, ωστόσο άπαντες γνωρίζουν πως η Honda πρέπει να έχει έναν Ιάπωνα στο MotoGP οπότε κάποια στιγμή στο μέσο της χρονιάς θα δούμε την LCR να ανακοινώνει την ανανέωση του συμβολαίου του Nakagami.

MotoGP – Μεταγραφικός πυρετός παντού και είμαστε μόλις στον Απρίλιο

Εύκολα δεν θα είναι τα πράγματα τη φετινή σεζόν για τον αναβάτη της Repsol Honda, Joan Mir, o Ισπανός μπορεί να θέλει να πετύχει νίκες και να συνδέσει το όνομα του με αυτό της ιαπωνικής ομάδας ωστόσο αν δεν καταφέρει να βρει την ταχύτητα που χρειάζεται, είναι δεδομένο πως οι manager του θα ψάξουν να του βρουν αλλού αγωνιστική στέγη.

Στο στρατόπεδο της Yamaha η οποία έχει μόνο δύο μοτοσυκλέτες στο grid μάλλον η φετινή χρονιά θα είναι πεδίο δοκιμών και ρίσκων καθώς δεν έχει εδώ που τα λέμε και πολλά να χάσει τώρα που καπάρωσε τον Fabio Quartararo. Αυτός που θα πρέπει να δει πως θα τα βγάλει πέρα είναι ο Alex Rins καθώς το συμβόλαιο του λήγει στο τέλος της χρονιάς και δεν έχει περιθώρια για χάσιμο.

MotoGP – Μεταγραφικός πυρετός παντού και είμαστε μόλις στον Απρίλιο

Φυσικά είναι πολύ νωρίς για να ξέρουμε τι θα γίνει ωστόσο η φετινή χρονιά όσον αφορά το μεταγραφικό παζάρι στο MotoGP ίσως αφήσει ιστορία καθώς ενδέχεται να δούμε αλλαγές σε όλες τις ομάδες!

MotoGP – Μεταγραφικός πυρετός παντού και είμαστε μόλις στον Απρίλιο
Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.