MotoGP – Misano

Στο βασίλειο της... τούμπας
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/9/2017

Όπως είχαμε σημειώσει ήδη από τις χθεσινές δοκιμές, ο αγώνας στην πίστα του Misano έγινε με βρόχινες συνθήκες, γεγονός που δυσκόλεψε υπερβολικά αναβάτες και ομάδες.

Αυτό μεταφράστηκε σε ένα απίστευτο “χορό” πτώσεων που ξεκίνησε νωρίς από τα πρωινά warm up και κορυφώθηκε την ώρα του αγώνα, ιδιαίτερα στις μικρότερες κατηγορίες. Χαρακτηριστικό είναι ότι στην Moto3 οι αναβάτες που τερμάτισαν (15) ήταν λιγότεροι από αυτούς που εγκατέλειψαν (16)!

Στην μεγάλη κατηγορία τα πράγματα ήταν εξίσου δύσκολα, όπως έδειξε και το πρωινό warm up, με τον Marquez να προσθέτει ακόμη πία πτώση στις πολλές που είχε κατά την διάρκεια του τριημέρου. Την ώρα όμως της εκκίνησης ήταν η σειρά του Jorge Lorenzo να εντυπωσιάσει, καθώς ο Ισπανός κατάφερε να... εκτοξευθεί μόλις έσβησαν τα φώτα και να στρίψει πρώτος στην πρώτη στροφή του αγώνα. Ο αναβάτης της Ducati προσπάθησε να κάνει αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα, δουλεύοντας πάνω σε έναν φρενήρη ρυθμό προκειμένου να χτίσει μια σημαντική διαφορά από τους υπόλοιπους, από το ξεκίνημα κιόλας του αγώνα. Με δεδομένο ότι οι βρεγμένες συνθήκες ευνοούν ιδιαίτερα τις ιταλικές μοτοσυκλέτες, το σχέδιο του Lorenzo έδειξε να πετυχαίνει, χτίζοντας μια απόσταση ασφαλείας από τους Marquez, Dovizioso, Vinales και Crutchlow που τον κατεδίωκαν.

Η στρατηγική όμως του Lorenzo κατακερματίστηκε στον έβδομο γύρο, όταν ο Ισπανός το παράκανε και όντας επικεφαλής έπεσε στην έκτη στροφή χαραμίζοντας ίσως την καλύτερη και μεγαλύτερη ευκαιρία που είχε για να πάρει την πρώτη του νίκη με την Ducati. Πιο πίσω εν τω μεταξύ, ένας αφιονισμένος Petrucci είχε καταφέρει να αναρριχηθεί φτάνοντας το γκρουπ των πρωτοπόρων περνώντας όποιον έβρισκε μπροστά του, ενώ ο Marquez λίγο έλειψε να προστεθεί στη λίστα με τους εγκαταλείψαντες σώζοντας ένα παρολίγον highsiding. Λίγο αργότερα μάλιστα έκανε σινιάλο στην ομάδα του κουνώντας το πόδι του προκειμένου να ετοιμάσουν την δεύτερη μοτοσυκλέτα με το στήσιμο για το στεγνό, αν και οι συνθήκες της πίστας δεν έδειχναν πως υπήρχε περίπτωση να στεγνώσει ούτε καν η αγωνιστική γραμμή.

Μετά την πτώση του Lorenzo, το “αφεντικό” στην πίστα ήταν ο Petrucci, ο οποίος οδηγούσε αλάνθαστα και εξαιρετικά γρήγορα, ενώ και ο Crutchlow είχε μια πτώση η οποία τον έριξε πολύ πίσω καθώς κατάφερε να σηκώσει την μοτοσυκλέτα του και να συνεχίσει. Έχοντας συμπληρώσει το ένα τρίτο του αγώνα, η τριάδα που πάλευε για την κορυφή ήταν οι Petrucci, Marquez και Dovizioso, ενώ ο Vinales έδειχνε πως δεν μπορούσε να ακολουθήσει τον γρήγορο ρυθμό τους. Αξίζει να σημειωθεί πως σε εκείνη την χρονική στιγμή, ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες ήταν ο Pirro, η wild card συμμετοχή της Ducati, ο οποίος αν και ήταν αρκετά πιο πίσω γύριζε στον ρυθμό του Petrucdci και μερικές φορές ακόμη πιο γρήγορα!

Όσο περνούσε η ώρα, όλο και περισσότεροι αναβάτες έπαιρναν την άγουσα προς τα πιτς, με τις μοτοσυκλέτες τους τραυματισμένες από τις πτώσεις, ενώ μπροστά οι διαφορές μεταξύ των τριών πρώτων αυξομειώνονταν χωρίς να μπορεί να υπάρξει μια ασφαλής πρόβλεψη για τον νικητή. Λίγους γύρους πριν το τέλος, κι ενώ ο Marquez είχε μερικές ακόμη δύσκολες στιγμές, ήραν η ώρα για να γράψουν οι αναβάτες του ταχύτερους χρόνους τους, καθώς οι συνθήκες στην πίστα βελτιώνονταν έστω και οριακά. Ξεκίνησε ο Petrucci για να απαντήσει αργότερα ο Marquez, μαρτυρώντας ότι η υπόθεση της πρώτης θέσης αφορούσε αποκλειστικά αυτούς τους δύο, αφού ο Dovizioso δεν μπορούσε να ακολουθήσει και συμβιβάστηκε με τους βαθμούς της τρίτης θέσης. Ο Petrucci ένιωθε έντονα την πίεση από τον Marquez, γεγονός που τον οδήγησε σε μικρά λάθη, τα οποία όμως δεν του στοίχησαν την δεδομένη χρονική στιγμή. Στον τελευταίο γύρο όμως, ο Ισπανός έκανε την κίνηση που μελετούσε στους προηγούμενους γύρους και κατάφερε να πάρει την πρωτοπορία, στερώντας από τον Petrucci μια πολυπόθητη νίκη. Πετυχαίνοντας τον ταχύτερο γύρο του αγώνα στον τελευταίο γύρο, ο Marquez πήρε την τέταρτη φετινή του νίκη, ισοβαθμώντας πλέον στην βαθμολογία με τον Dovizioso που τερμάτισε τρίτος (αλλά ο Ισπανός είναι τυπικά πρώτος λόγω των περισσότερων νικών), ενώ και ο Vinales με τον τερματισμό του στην τέταρτη θέση, μάζεψε πολύτιμους βαθμούς για να παραμείνει ζωντανός στο κυνήγι του τίτλου.

Από τα highlights πάντως του αγώνα, ήταν και ο τερματισμός του Zarco στην 15η θέση τρέχοντας και σπρώχνοντας την μοτοσυκλέτα του σε όλο το μήκος της ευθείας του τερματισμού, καθώς έμεινε από βενζίνη στον τελευταίο γύρο κι ενώ βρισκόταν στην όγδοη θέση.

Joan Mir - “Εφιαλτικό το τριήμερο της Καταλονίας”

Ο νέος κινητήρας που έφερε το HRC στην πίστα του Montmelo δεν φάνηκε να έχει τον αναμενόμενο αντίκτυπο
motomagJoan Mir – “Εφιαλτικό το τριήμερο της Καταλονίας”
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

28/5/2024

Κατά τη διάρκεια του GP της Βαρκελώνης, η Honda έφερε έναν νέο κινητήρα, τον οποίο ο Joan Mir δοκίμασε, δηλώνοντας ότι παρά την αλλαγή, συνέχισε να αντιμετωπίζει προβλήματα, καθώς η ζεστή άσφαλτος τον έκανε να πλαγιολισθαίνει σχεδόν στο 90% του γύρου!

Το αναθεωρημένο καθεστώς των παραχωρήσεων στα MotoGP, επιτρέπει στις Honda και Yamaha να χρησιμοποιήσουν διαφοροποιημένους κινητήρες κατά την διάρκεια της φετινής σεζόν, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να φέρουν κάτι νέο σε κάθε GP. Μετά τον Quartararo, ο οποίος αποκάλυψε ότι στη Jerez έτρεχε με έναν ελαφρώς αναθεωρημένο κινητήρα στην M1 του, τώρα ήρθε η σειρά του Mir να αποκαλύψει ότι κατά τη διάρκεια του καταλανικού γύρου η Honda είχε φέρει μία διαφοροποιημένη έκδοση του κινητήρα της RC213V.

Joan Mir – “Εφιαλτικό το τριήμερο της Καταλονίας”

Δυστυχώς, όμως τα πράγματα δεν πήγαν όπως ήλπιζε το HRC, κάνοντας ένα βήμα μπροστά και δύο πίσω. Σε δηλώσεις του μετά το τέλος του κυρίως αγώνα την Κυριακή, ο Mir χαρακτήρισε εφιαλτικό το αγωνιστικό τριήμερο στην Βαρκελώνη. Κατάφερε να τερματίσει στην 15η θέση του κυρίως αγώνα της Κυριακής, 33 (!) ολόκληρα δευτερόλεπτα πίσω από τον πρωτοπόρο Bagnaia και σχεδόν 2 πίσω από την καλύτερα τοποθετημένη Honda, αυτή του Takaaki Nakagami στην 14η θέση.

Ο Πρωταθλητής του 2020 ήξερε από την αρχή του τριημέρου ότι θα δυσκολευτεί, καθώς δεν ένιωθε καλά με τις νέες ρυθμίσεις του κινητήρα. Μάλιστα θεωρεί ότι η έλλειψη πρόσφυσης ήταν πιο έντονη τώρα -αν και σε αυτό θα μπορούσαν να έχουν συμβάλει και οι υψηλές θερμοκρασίες που επηρέασαν την άσφαλτο της πίστας- γλιστρώντας στο μεγαλύτερο μέρος κάθε γύρου. Το Montmelo είναι μία πίστα με μεγάλη ευθεία εκκίνησης-τερματισμού που επιτρέπει στους αναβάτες να μαζέψουν χιλιόμετρα πριν την πρώτη στροφή. Αυτό, έδωσε την ευκαιρία στον Mir να διαπιστώσει ότι εκτός του προβλήματος της πρόσφυσης, η τελική ταχύτητα ήταν και αυτή μειωμένη! Όπως είπε ο ίδιος, στους προηγούμενους αγώνες μπορούσε να είναι λίγο πιο γρήγορος και να παλεύει να μπει στην πρώτη δεκάδα, κάτι που στη Βαρκελώνη δεν είχε την δυνατότητα να κάνει.

Joan Mir – “Εφιαλτικό το τριήμερο της Καταλονίας”

Αν και ο ίδιος χαρακτήρισε τα πράγματα χειρότερα από πριν, όμως, τελικώς είχε να πει και κάποια θετικά για τον αναθεωρημένο κινητήρα. Σύμφωνα με τον Mir, τα περιθώρια πλέον είναι μεγαλύτερα -χωρίς να διευκρινίζει σε ποιον τομέα αναφέρεται. Όπως είπε και ο ίδιος, ο γύρος της Καταλονίας δεν είναι το αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, παρά μάλλον από τα χειρότερα, καθώς οι υψηλές θερμοκρασίες και η διαρρύθμιση της πίστας αναγκάζει τους αναβάτες να γλιστράνε για σχεδόν το 90% κάθε γύρου. Ελπίζει ότι στο Mugello τα πράγματα θα είναι καλύτερα, έχοντας την ευκαιρία να κρίνει πιο ολοκληρωμένα την προσπάθεια της Honda.

Πίσω από τον Mir, βρέθηκαν οι Zarco και Marini, στην 16η και 17η θέση, αντίστοιχα. Ο Γάλλος της Castrol Honda LCR έτρεχε με το νέο αεροδυναμικό πακέτο, το οποίο κανένας από τους δύο εργοστασιακούς αναβάτες δεν χρησιμοποιεί ακόμα. Τέλος, ο αναβάτης εξέλιξης και wildcard συμμετοχή στην Καταλονία, Stefan Bradl, τερμάτισε 19ος, 22 δευτερόλεπτα πίσω από τον Mir.

Joan Mir – “Εφιαλτικό το τριήμερο της Καταλονίας”

Για την ώρα, παρά τις προσπάθειες τους, Honda και Yamaha συνεχίζουν να μην μπορούν να βρουν την λύση που θα τις φέρει ξανά στις πρώτες θέσεις. Ειδικά για τη Honda, τα πράγματα μοιάζουν να πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Μέχρι στιγμής, ό,τι κι αν έχει φέρει στο τραπέζι, όχι μόνο δεν έχει λύσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η RC213V, αλλά φέρνει κι άλλα, δημιουργώντας πονοκέφαλο σε μηχανολόγους, αναβάτες και την διοίκηση του Big H. Όπως και ο Mir, έτσι κι εμείς ελπίζουμε να δούμε ότι το βήμα που έχουν κάνει τώρα προς τα πίσω, θα τους δώσει ακόμα μεγαλύτερη ώθηση στο μέλλον, όμως τουλάχιστον για την ώρα δεν φαίνεται κάποιο φως στο τέλος του τούνελ, τουλάχιστον μέχρι και το 2027, όταν οι κανονισμοί θα αλλάξουν εκ νέου.

Ετικέτες