MotoGP – Misano

Στο βασίλειο της... τούμπας
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/9/2017

Όπως είχαμε σημειώσει ήδη από τις χθεσινές δοκιμές, ο αγώνας στην πίστα του Misano έγινε με βρόχινες συνθήκες, γεγονός που δυσκόλεψε υπερβολικά αναβάτες και ομάδες.

Αυτό μεταφράστηκε σε ένα απίστευτο “χορό” πτώσεων που ξεκίνησε νωρίς από τα πρωινά warm up και κορυφώθηκε την ώρα του αγώνα, ιδιαίτερα στις μικρότερες κατηγορίες. Χαρακτηριστικό είναι ότι στην Moto3 οι αναβάτες που τερμάτισαν (15) ήταν λιγότεροι από αυτούς που εγκατέλειψαν (16)!

Στην μεγάλη κατηγορία τα πράγματα ήταν εξίσου δύσκολα, όπως έδειξε και το πρωινό warm up, με τον Marquez να προσθέτει ακόμη πία πτώση στις πολλές που είχε κατά την διάρκεια του τριημέρου. Την ώρα όμως της εκκίνησης ήταν η σειρά του Jorge Lorenzo να εντυπωσιάσει, καθώς ο Ισπανός κατάφερε να... εκτοξευθεί μόλις έσβησαν τα φώτα και να στρίψει πρώτος στην πρώτη στροφή του αγώνα. Ο αναβάτης της Ducati προσπάθησε να κάνει αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα, δουλεύοντας πάνω σε έναν φρενήρη ρυθμό προκειμένου να χτίσει μια σημαντική διαφορά από τους υπόλοιπους, από το ξεκίνημα κιόλας του αγώνα. Με δεδομένο ότι οι βρεγμένες συνθήκες ευνοούν ιδιαίτερα τις ιταλικές μοτοσυκλέτες, το σχέδιο του Lorenzo έδειξε να πετυχαίνει, χτίζοντας μια απόσταση ασφαλείας από τους Marquez, Dovizioso, Vinales και Crutchlow που τον κατεδίωκαν.

Η στρατηγική όμως του Lorenzo κατακερματίστηκε στον έβδομο γύρο, όταν ο Ισπανός το παράκανε και όντας επικεφαλής έπεσε στην έκτη στροφή χαραμίζοντας ίσως την καλύτερη και μεγαλύτερη ευκαιρία που είχε για να πάρει την πρώτη του νίκη με την Ducati. Πιο πίσω εν τω μεταξύ, ένας αφιονισμένος Petrucci είχε καταφέρει να αναρριχηθεί φτάνοντας το γκρουπ των πρωτοπόρων περνώντας όποιον έβρισκε μπροστά του, ενώ ο Marquez λίγο έλειψε να προστεθεί στη λίστα με τους εγκαταλείψαντες σώζοντας ένα παρολίγον highsiding. Λίγο αργότερα μάλιστα έκανε σινιάλο στην ομάδα του κουνώντας το πόδι του προκειμένου να ετοιμάσουν την δεύτερη μοτοσυκλέτα με το στήσιμο για το στεγνό, αν και οι συνθήκες της πίστας δεν έδειχναν πως υπήρχε περίπτωση να στεγνώσει ούτε καν η αγωνιστική γραμμή.

Μετά την πτώση του Lorenzo, το “αφεντικό” στην πίστα ήταν ο Petrucci, ο οποίος οδηγούσε αλάνθαστα και εξαιρετικά γρήγορα, ενώ και ο Crutchlow είχε μια πτώση η οποία τον έριξε πολύ πίσω καθώς κατάφερε να σηκώσει την μοτοσυκλέτα του και να συνεχίσει. Έχοντας συμπληρώσει το ένα τρίτο του αγώνα, η τριάδα που πάλευε για την κορυφή ήταν οι Petrucci, Marquez και Dovizioso, ενώ ο Vinales έδειχνε πως δεν μπορούσε να ακολουθήσει τον γρήγορο ρυθμό τους. Αξίζει να σημειωθεί πως σε εκείνη την χρονική στιγμή, ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες ήταν ο Pirro, η wild card συμμετοχή της Ducati, ο οποίος αν και ήταν αρκετά πιο πίσω γύριζε στον ρυθμό του Petrucdci και μερικές φορές ακόμη πιο γρήγορα!

Όσο περνούσε η ώρα, όλο και περισσότεροι αναβάτες έπαιρναν την άγουσα προς τα πιτς, με τις μοτοσυκλέτες τους τραυματισμένες από τις πτώσεις, ενώ μπροστά οι διαφορές μεταξύ των τριών πρώτων αυξομειώνονταν χωρίς να μπορεί να υπάρξει μια ασφαλής πρόβλεψη για τον νικητή. Λίγους γύρους πριν το τέλος, κι ενώ ο Marquez είχε μερικές ακόμη δύσκολες στιγμές, ήραν η ώρα για να γράψουν οι αναβάτες του ταχύτερους χρόνους τους, καθώς οι συνθήκες στην πίστα βελτιώνονταν έστω και οριακά. Ξεκίνησε ο Petrucci για να απαντήσει αργότερα ο Marquez, μαρτυρώντας ότι η υπόθεση της πρώτης θέσης αφορούσε αποκλειστικά αυτούς τους δύο, αφού ο Dovizioso δεν μπορούσε να ακολουθήσει και συμβιβάστηκε με τους βαθμούς της τρίτης θέσης. Ο Petrucci ένιωθε έντονα την πίεση από τον Marquez, γεγονός που τον οδήγησε σε μικρά λάθη, τα οποία όμως δεν του στοίχησαν την δεδομένη χρονική στιγμή. Στον τελευταίο γύρο όμως, ο Ισπανός έκανε την κίνηση που μελετούσε στους προηγούμενους γύρους και κατάφερε να πάρει την πρωτοπορία, στερώντας από τον Petrucci μια πολυπόθητη νίκη. Πετυχαίνοντας τον ταχύτερο γύρο του αγώνα στον τελευταίο γύρο, ο Marquez πήρε την τέταρτη φετινή του νίκη, ισοβαθμώντας πλέον στην βαθμολογία με τον Dovizioso που τερμάτισε τρίτος (αλλά ο Ισπανός είναι τυπικά πρώτος λόγω των περισσότερων νικών), ενώ και ο Vinales με τον τερματισμό του στην τέταρτη θέση, μάζεψε πολύτιμους βαθμούς για να παραμείνει ζωντανός στο κυνήγι του τίτλου.

Από τα highlights πάντως του αγώνα, ήταν και ο τερματισμός του Zarco στην 15η θέση τρέχοντας και σπρώχνοντας την μοτοσυκλέτα του σε όλο το μήκος της ευθείας του τερματισμού, καθώς έμεινε από βενζίνη στον τελευταίο γύρο κι ενώ βρισκόταν στην όγδοη θέση.

MotoGP – Ο Mike Trimby περνά στο πάνθεον των θρύλων

Ο πρώτος μη αναβάτης που το όνομά του θα γραφτεί στο Hall of Fame των MotoGP
motomagMotoGP – Ο Mike Trimby περνά στο πάνθεον των θρύλων
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

27/3/2024

Μέσω μίας συνέντευξης τύπου από την πίστα του Misano, έγινε γνωστό ότι ο Mike Trimby θα λάβει τον τίτλο του MotoGP Legend το 2024, ως φόρο τιμής στην συνεισφορά του στα GP, ενώ ταυτόχρονα καταφέρνει να γίνει ο πρώτος που θα λάβει την συγκεκριμένη διάκριση στα 75 χρόνια ιστορίας του θεσμού, για την εκτός πίστας συνεισφορά του.

Αν και ξεκίνησε την πορεία του ως αναβάτης και μηχανικός την δεκαετία του ’60, μέχρι και τα τέλη του 1970, είχε συνδέσει το όνομά του με τα εκτός πίστας δρώμενα του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος των GP. Κατάφερε έτσι να παίξει σημαντικό ρόλο στους αγώνες, με την συμμετοχή του να κρίνεται καθοριστική στην διαμόρφωση των MotoGP, όπως τα ξέρουμε σήμερα.

MotoGP – Ο Mike Trimby περνά στο πάνθεον των θρύλων

Από το 1982, ο Mike Trimby είχε οριστεί από τους αναβάτες ως εκπρόσωπό τους, για θέματα που τους αφορούσαν. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1986, η αντιπροσώπευση των αγωνιζόμενων πήρε επίσημη μορφή, με την ίδρυση της International Road Racing Teams Association (IRTA), με τον Trimby να βρίσκεται στο τιμόνι. Έκτοτε, η IRTA έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση του αθλήματος όπως το ξέρουμε σήμερα, υποστηρίζοντας τόσο τους αναβάτες, όσο και τις ομάδες. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η τεράστια πρόοδος που έχει γνωρίσει η ασφάλεια των αναβατών στα MotoGP, οφείλει μεγάλο μέρος της στην IRTA και στο έργο του Mike Trimby, αλλά και της συζύγου του, Irene, η οποία συνεχίζει να συμβάλει στην βελτίωση του αθλήματος μετά τον θάνατό του, τον Σεπτέμβριο του 2023.

Το 1992 αποτελεί χρονιά ορόσημο για τα GP μοτοσυκλέτας, εγκαινιάζοντας μία νέα εποχή συνεργασίας μεταξύ της IRTA, της FIM, της MSMA και της Dorna, που προέκυψε μετά από μία πολυετή μάχη μεταξύ της FIM και της IRTA, από την ίδρυση της τελευταίας, το 1986. Μεγάλο κομμάτι για την επίτευξη της συνεργασίας αυτής πιστώνεται στα γερά θεμέλια που είχε στήσει εξ αρχής ο Mike και συνολικά η IRTA, με στόχο οι αναβάτες και οι ομάδες να έχουν ισοδύναμη ισχύ με τους φορείς στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

MotoGP – Ο Mike Trimby περνά στο πάνθεον των θρύλων

Τον Μάρτιο του 2023, ο Trimby είχε βραβευτεί με το Torrens Trophy της Royal Automobile για την συνεισφορά του στον χώρο της μοτοσυκλέτας για το Ηνωμένο Βασίλειο. Λίγους μήνες αργότερα και συγκεκριμένα τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, ο Trimby άφησε την τελευταία του πνοή κατά την διάρκεια του γύρου του San Marino, σε ηλικία 74 ετών.

Η ανακοίνωση για την είσοδο του Mike Trimby στο Hall of Fame των MotoGP ήρθε στην συνέντευξη τύπου που διοργανώθηκε προς τιμήν του στην πίστα Misano World Circuit Marco Simoncelli, όπου παρευρέθηκαν μεταξύ άλλων η σύζυγός του Irene Trimby, και ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta . Έτσι, το όνομά του θα βρίσκεται πλέον ανάμεσα στους Giacomo Agostini, Hugh Anderson, Hans-Georg Anscheidt, Kork Ballington, Max Biaggi, Alex Crivillé, Mick Doohan, Stefan Dörflinger, Andrea Dovizioso, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Nicky Hayden, Jorge Lorenzo, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Anton Mang, Jorge ‘Aspar’ Martinez, Angel Nieto, Dani Pedrosa, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Valentino Rossi, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Luigi Taveri, Carlo Ubbiali και Franco Uncini που έχουν επίσης χριστεί ως MotoGP Legends, περνώντας στο πάνεθεον των αγώνων μοτοσυκλέτας.         

Ετικέτες