MotoGP Misano: Bagnaia ο πρώτος με 4 νίκες σερί με Ducati! Στο 0.034 η διαφορά με Bastianini

Ασταμάτητη η Ducati!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/9/2022

Όταν λέγαμε εχθές στο ρεπορτάζ της κατάταξης πως η αρχή του σημερινού αγώνα θα είναι εξαιρετικά έντονη, περιμέναμε ακριβώς αυτό που έγινε, χωρίς βέβαια την πτώση-καραμπόλα των Zarco, Pol Espargaro και Pirro που ευτυχώς δεν τραυματίστηκε κανείς σοβαρά και με την επιφύλαξη για τις επόμενες ώρες που θα γίνουν περισσότερες εξετάσεις. Ο Zarco είχε επαφή με τον Binder και πέφτοντας συμπαρέσυρε και τους άλλους δύο σε ένα περιστατικό που δεν δόθηκε συνέχεια από την διοργάνωση.

Ο Miller έκανε μία φοβερή εκκίνηση με τον Bastianini να ακολουθεί και τον Bagnaia να ξεκινά επίσης φανταστικά και κερδίζοντας δύο θέσεις να παλεύει κατευθείαν με τον Bastianini πριν τον αφήσει να οδηγεί πίσω από τον Miller χωρίς να πιέζει τόσο πολύ που να παίρνει το ρίσκο. Όπως είπε αργότερα, στους πρώτους γύρους η πρόσφυση δεν ήταν αυτή που ήθελε με το γεμάτο ρεζερβουάρ και ακριβώς τα ίδια τόνισε και ο Bastianini λέγοντας μάλιστα πως ο βαθμός εμπιστοσύνης του ήταν πολύ μικρός στους πρώτους γύρους.

Αυτό κάπως εξηγεί και την πτώση του Miller μόλις στην αρχή του δεύτερου γύρου με άλλη μία Ducati, αυτή του Marco Bezzecchi να ακολουθεί αμέσως μετά στην 10η στροφή.

Όσο πέφτουν αναβάτες μπροστά είναι μεγαλύτερο πρόβλημα για την Ducati, γιατί ο Bagnaia έχει βέβαιο πως θα φτάσει και θα περάσει αλλά ιδανικά θα ήθελε όσο το δυνατόν περισσότερους αναβάτες ανάμεσα σε αυτόν και τον Quartararo που δεν ξεκίνησε το ίδιο καλά και πάλευε στην 8η θέση και έπειτα στην 7η έχοντας τον Aleix Espargaro μπροστά του και τον Martin πίσω του. Εκείνη την στιγμή τα πράγματα φαινόταν δύσκολα για τον πρώτο του πρωταθλήματος, ακόμη και για την πεντάδα.

Μπροστά ο Bastianini οδηγεί πλέον τον αγώνα με τον Bagnaia δεύτερο και πέντε αναβάτες να έχουν ήδη πτώσεις, την ώρα που και εκείνος χάνει πρόσφυση αλλά κρατά την θέση του. Άλλη μία υπενθύμιση εκείνη την στιγμή στον Bagnaia να προχωρήσει προσεκτικά. Τρίτος ο Vinales, στον οποίο αρέσει πολύ αυτή η πίστα και από εδώ ξεκίνησε και την σχέση του με την Aprilia και τέταρτος ο Luca Marini.

Ο Bagnaia θα περάσει εμπρός στον τρίτο γύρο και αμέσως μετά με μία επιθετική αλλά καθαρή κίνηση, στον ίδιο γύρο, ακολουθεί και ο Vinales!

Σε εκείνο το σημείο πέφτουν ο Fabio Di Giannatonio και ο Morbidelli σε μεταξύ τους περιστατικό στην 4η στροφή. Είμαστε ακόμη στον τρίτο γύρο και μετράμε επτά πτώσεις!

Όλοι οι αναβάτες έχουν τον ίδιο συνδυασμό ελαστικών, σκληρή εμπρός γόμα και μεσαία πίσω, εκτός του Watanabe που φορά την μεσαία εμπρός και πίσω με την θερμοκρασία της πίστας να είναι στους 43ο και του αέρα στους 27ο ξεκινώντας εκείνη την στιγμή να ξεχωρίζει η τετράδα που θα οδηγήσει τον αγώνα για αρκετή ώρα.

Ο Bagnaia κράτα την πρώτη θέση, πίσω του ο Vinales είναι με διαφορά ανάσας και επίσης χωρίς να χάνουν απόσταση ο Bastianini με τον Marini.

Στον 6ο γύρο ο Aleix Espargaro κάνει ένα μικρό λάθος, ανοίγει γραμμή στην 14η στροφή και ο Quartararo αμέσως εκμεταλλεύεται αυτό το άνοιγμα και σπεύδει να περάσει. Βέβαια ο Aleix Espargaro θέλει να επιστρέψει στην γραμμή του και υπάρχει εκεί μία μικρή και δίχως συνέπεια επαφή από την οποία κερδίζει ο Quartararo. Κι άλλοι πόντοι κερδισμένοι εκείνη την στιγμή, προς μεγάλη απογοήτευση πρώτα του ίδιου του Aleix Espargaro που μέχρι να ξανά μπει στο παιχνίδι ο Bagnaia με ένα τρελό σερί συλλογής πόντων, ήταν ο μόνος τόσο κοντά στον Quartararo.

Θα περίμενε κανείς πως ο Martin θα ήταν πιο επιθετικός για οποιονδήποτε εμπρός του, αλλά σήμερα δεν κινήθηκε προς αυτή την κατεύθυνση, και άλλωστε όλη αυτή η σεζόν έχει δείξει πως η τύχη, τουλάχιστον, δεν είναι με το μέρος του.

Ο Vinales είναι ταχύτερος στην μισή περίπου πίστα και αυτό τον κάνει να πλησιάζει πολύ τον Bagnaia αλλά να μην είναι ακριβώς στο σημείο που πρέπει για να τον περάσει χώρια που κάνει ορισμένα λάθη που δίνουν πρόσκαιρη ανάσα στον Bagnaia χωρίς ταυτόχρονα ο Bastianini να περνά.

Η τετράδα χτίζει μία διαφορά που περνά το ένα δευτερόλεπτο από τον Quartararo και μέχρι τα 2/3 του αγώνα θα σκαρφαλώσει πιο πάνω, έπειτα θα μειωθεί και τέλος θα μεγαλώσει πολύ παραπάνω.

Ωστόσο αυτή η τετράδα θα έχει πλέον τον αγώνα δικό της και σε καμία περίπτωση δεν πλησιάζει κάποιος άλλος για να κυνηγήσει μία θέση στο βάθρο.

Λίγο αργότερα η τετράδα θα σπάσει στα δύο, ο Bastianini θα παλέψει με τον Marini, θα χάσει και θα ξανά κερδίσει, ενώ ο ένας μετά τον άλλο οι αναβάτες κερδίζουν προειδοποίηση ορίων πίστας με εξαίρεση τον Bagnaia.

Στον 20ο όμως γύρο ο Bastianini που έχει ήδη αφήσει τον Marini και έχει μειώσει την διαφορά της δυάδας εκείνης κάνοντας μία τριάδα βάθρου, κάνει την επίθεσή του στον Vinales. Δεν είναι το ίδιο επιθετική με εκείνη που του είχε κάνει η Aprilia σχεδόν είκοσι γύρους πριν αλλά είναι το ίδιο καθαρή και δεν αφήνει κανένα περιθώριο για να του ξανά επιτεθεί.

Η Ducati στέλνει αμέσως μήνυμα στον Bagnaia πως πίσω του είναι ο Bastianini και αρχικά θα έλεγε κανείς πως αυτό έγινε για να ξέρει πως δεν κινδυνεύει από την Aprilia. Στην πράξη όμως η απειλή από τον Bastianini είναι πολύ μεγαλύτερη καθώς οι δύο μοτοσυκλέτες είναι ακόμη πιο κοντά.

Ξεκινά ένα σερί σε υψηλό ρυθμό μέχρι το τέλος του αγώνα. Μέχρι τότε ήταν πολύ ενδιαφέρον να βλέπεις τους τέσσερις να οδηγούν σε ένα όριο που τους επέτρεπε να ελέγχουν τον εμπρός αλλά να κλείνουν τις πόρτες στον πίσω αναβάτη που οι πραγματικοί φίλαθλοι του αθλήματος θα πρέπει να εκτιμήσουν περισσότερο από τις αγκωνιές καθώς είναι οδήγηση για σεμινάριο πραγματικά.

Ο Bagnaia ανοίγει το γκάζι μόλις μαθαίνει ποιος είναι πίσω και αρχικά χτίζει μία διαφορά σχεδόν 0,6 δευτερολέπτων που αμέσως θα κόψει ο Bastianini.

Εκείνη την στιγμή ο Quartararo είναι 1,7 δευτερόλεπτα πίσω από τον Marini και η διαφορά των δύο πρώτων αρχίζει να μεγαλώνει.

Βλέπουμε τώρα μία διαφορετική οδήγηση από πριν, στο όριο πλέον των ελαστικών οι δύο Ducati απλά πηγαίνουν όσο πιο γρήγορα γίνεται και ο θεατής εύκολα μπορεί να καταλάβει εκείνη την στιγμή των βαθμό ρίσκου που παίρνουν!

Εξαφανίζονται από το οπτικό πεδίο της Aprilia γύρο με τον γύρο ενώ είναι ξεκάθαρο πως δεν υπάρχουν οδηγίες από την Ducati. Ο Bastianini θέλει πράγματι να περάσει τον Bagnaia και να του κόψει πέντε πόντους από το κυνήγι του Quartararo στον τίτλο και το θέλει σε σημείο που στον τελευταίο γύρο παραλίγο να χάσει τα φρένα και να τον ρίξει με καταστροφικά αποτελέσματα για το κυνήγι του τίτλου!

Ευτυχώς αυτή η επαφή δεν συμβαίνει, αλλά είναι χαρακτηριστικοί αυτοί οι τελευταίοι γύροι, κυρίως οι τρεις τελευταίοι όπου οι δύο Ducati κυνηγάνε η μία την άλλη, οι δύο μελλοντικοί συμπαίκτες στην ίδια ομάδα, παλεύουν για την νίκη. Ο Bastianini ξέρει πως αν περάσει θα πρέπει αυτό να γίνει με το λιγότερο δυνατό ρίσκο και απόλυτα καθαρά, αυτό όμως δεν τον γλιτώνει από στιγμές ρίσκου ενώ ξεκάθαρα καιροφυλακτεί για το παραμικρό λάθος του Bagnaia.

Εκείνο το γλίστρημα όμως με πιθανή πτώση και των δύο ανοίγει την ψαλίδα και τα πράγματα δείχνουν πως δεν θα έχουμε άλλο κυνηγητό όμως καταφέρνει και ξανά μαζεύει την μικρή διαφορά.

Στο μεταξύ έχουν φτάσει τον Watanabe, που η Suzuki έτσι για να τον τιμήσει του έδωσε την ευκαιρία να τρέξει αντικαθιστώντας τον Mir. Αμέσως φεύγει από την μέση, όσο οι δύο Ducati του ρίχνουν γύρο και ενώ είναι τελευταίος με διαφορά βλέπει τώρα την μάχη από το καλύτερο σημείο περνώντας την γραμμή τερματισμού τρίτος.

Στην καρό σημαία βγαίνει από το slipstreaming ο Bastianini και είναι πλέον Ducati vs Ducati καθώς περνούν σχεδόν ταυτόχρονα την γραμμή τερματισμού, μόλις με 0,034 δευτερόλεπτα διαφοράς!

Αν δεν έπεφτε ο Miller και απλά τον είχαν προσπεράσει, διότι θα τον είχαν προσπεράσει, η απόσταση από τον Quartararo θα ήταν ακόμη πιο μικρή.

Ο Bagnaia γίνεται ο πρώτος αναβάτης στην ιστορία της Ducati που κάνει τέσσερις νίκες στην σειρά και με αυτό το σερί απέχει πλέον 30 πόντους από τον Quartararo. Η Ducati όμως οδεύει προς μαθηματικό κλείδωμα στο πρωτάθλημα κατασκευαστών ακόμη και στον επόμενο αγώνα. Το κοινό παραβλέπει συχνά αυτό το πρωτάθλημα και επικεντρώνεται στους αναβάτες, όμως μπορεί κανείς να έχει με νούμερα τις αποστάσεις των κατασκευαστών στα MotoGP και αυτό γίνεται με το δικό τους πρωτάθλημα που όπως φαίνεται θα κριθεί πολύ νωρίτερα…

 

Αποτελέσματα αγώνα Sana Marino GP στο Misano:
1
63FrancescoBagnaia
Ducati
41'43.1990
2
23EneaBastianini
Ducati
+0.034
3
12MaverickViñales
Aprilia
+4.212
4
10LucaMarini
Ducati
+5.283
5
20FabioQuartararo
Yamaha
+5.771
6
41AleixEspargaro
Aprilia
+10.230
7
42AlexRins
Suzuki
+12.496
8
33BradBinder
KTM
+14.661
9
89JorgeMartin
Ducati
+17.732
10
73AlexMarquez
Honda
+21.986
11
88MiguelOliveira
KTM
+23.685
12
4AndreaDovizioso
Yamaha
+29.276
13
25RaulFernandez
KTM
+30.433
14
6StefanBradl
Honda
+31.768
15
30TakaakiNakagami
Honda
+32.547
16
40DarrynBinder
Yamaha
+41.857
17
72MarcoBezzecchi
Ducati
+50.559
18
43JackMiller
Ducati
+53.371
19
87RemyGardner
KTM
+56.613
20
49FabioDi Giannantonio
Ducati
+57.304
21
KazukiWatanabe
Suzuki
1 laps
 
44PolEspargaro
Honda
 
 
5JohannZarco
Ducati
 
 
51MichelePirro
Ducati
 
 
21FrancoMorbidelli
Yamaha
 

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.