MotoGP, Misano – Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές

Δυνατή μεν η Yamaha, αλλά με αιχμές για την στρατηγική της
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/9/2020

Η επιστροφή σε μια από τις πιο ιστορικές πίστες των MotoGP, στο Misano, ήταν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της φετινής, ιδιαίτερης, σεζόν, καθώς πέρα από όλα τα υπόλοιπα, είναι και η πρώτη φορά που θα επιτραπούν θεατές με όριο τους 10.000 ανά ημέρα. Οι πιο πολλές ομάδες (όλες πλην της Yamaha) είχαν κάνει δοκιμές στον Ιούνιο, παίρνοντας και μια αίσθηση από την καινούργια άσφαλτο της πίστας. Αυτό ήταν μάλιστα και η αφορμή για επικριτικά σχόλια από τους Rossi και Quartararo, οι οποίοι δήλωσαν ομόφωνα κατά την διάρκεια της συνέντευξης τύπου της Πέμπτης, πως δεν μπορούν να κατανοήσουν την απόφαση της Yamaha να μην συμμετάσχει στις ιδιωτικές δοκιμές στο Misano, αφήνοντας ανεκμετάλλευτη την εμπειρία του Jorge Lorenzo ως test rider της εργοστασιακής ομάδας. Τόσο ο Rossi όσο και ο Quartararo θεωρούν ότι η συνεισφορά του Lorenzo μέχρι σήμερα ως δοκιμαστής είναι ελάχιστη (έχει κάνει μόνο 20 γύρους στην Sepang), ενώ η δυναμική του και η εμπειρία του με την Yamaha M1 είναι ένα από τα μεγαλύτερα "κεφάλαια" για το εργοστάσιο. Ο Rossi, που όπως πάντα δεν ακολουθεί τα "πολιτικώς ορθά" πρότυπα στις δηλώσεις του, είπε πως "το γιατί δεν συμμετείχε ο Lorenzo στις δοκιμές του Misano, είναι μια απορία που έχω κι εγώ απέναντι στην Yamaha και περιμένω μια απάντηση. Τώρα θα έχουμε προφανές μειονέκτημα απέναντι στα άλλα εργοστάσια που έχουν δεδομένα. Πολλές φορές συμβαίνουν πράγματα στην Yamaha που δεν μπορείς να τα εξηγήσεις".

Στις πρώτες πάντως πρωινές δοκιμές, τα M1 των Vinales και Quartararo κατάφεραν να πετύχουν το 1-2 στους χρόνους, με τρίτο τον Aleix Espargaro και την Aprilia, σε απόσταση εφτά δεκάτων του δευτερολέπτου! Η βελτίωση της Aprilia είναι εμφανής και όπως δείχνουν τα αποτελέσματα έχει και συνέπεια, αλλάζοντας σημαντικά τα δεδομένα μαζί με την αντίστοιχη εικόνα των KTM και των Suzuki. Το πρώτο Ducati ήταν αυτό του Zarco στην τέταρτη θέση των FP1, με τους Smith, Mir, Miller και Crutchlow να ακολουθούν σε απόσταση μικρότερη των τριών δεκάτων. Ο τελευταίος μάλιστα επιστρέφει μετά από εγχείρηση που έκανε στο χέρι (μετά τον αγώνα Αυστρίας), δείχνοντας αρκετά δυνατός. Άλλη μια επιστροφή στην ενεργό δράση είναι αυτή του Bagnaia, ο οποίος μετά το κάταγμα στην κνήμη του κατά την διάρκεια του αγώνα στο Brno, επανέρχεται προσεκτικά πάνω στην Ducati της Pramac.

Οι δεύτερες ελεύθερες δοκιμές ξεκίνησαν με μια… ανακοίνωση, την επιβεβαίωση ουσιαστικά ότι ο Zarco δεν θα είναι με την ομάδα της Avintia (δια στόματος Rube Xaus) με τον Γάλλο να μετακομίζει στην Pramac ή την εργοστασιακή ομάδα, ενώ στην Avintia θα τον αντικαταστήσει ο Enea Bastianini.

Πίσω στα αγωνιστικά δρώμενα, τα Yamaha συνέχισαν από εκεί που σταμάτησαν, δηλαδή στις κορυφαίες θέσεις, αλλά αυτή την φορά ήταν ο Quartararo ο γρηγορότερος, με τον Morbidelli να ακολουθεί. Εντυπωσιακός ήταν όμως και ο Lecuona στην τρίτη θέση της κατάταξης, ενώ και ο Espargaro με το Aprilia διατήρησε την ορμή του από τα FP1. Παρ' όλα αυτά ο Quartararo δεν είχε πιάσει τον πολύ γρήγορο χρόνο του Vinales από το πρωινό session, ενώ ο Mir έφερε έστω και για λίγο, την Suzuki στην κορυφή των ελεύθερων δοκιμαστικών, την ώρα που ο Binder κατέστρεφε την ΚΤΜ του στην Κ6 λόγω γλιστρήματος του μπροστινού. Η βελτιωμένη απόδοση των Suzuki επιβεβαιώθηκε και με τον ταχύτερο χρόνο που πέτυχε ο Alex Rins στα μισά της διαδικασίας, ενώ σε διαμετρικά αντίθετη μοίρα βρισκόταν ο Andrea Dovizioso που εξακολουθούσε να ταλαιπωρείται από τεχνικά προβλήματα στην μοτοσυκλέτα του.

Λίγα λεπτά πριν το τέλος των δοκιμών, ο Binder βρέθηκε μέσα στην πίστα με την δεύτερη μοτοσυκλέτα του κι ένα καινούργιο ζευγάρι ελαστικά, καταφέρνοντας να βρεθεί από την 17η θέση που βρισκόταν στην κορυφή της λίστας με τα γυρολόγια. Ένα λεπτό αργότερα όμως ο Morbidelli έγραψε ταχύτερο χρόνο, όμως ο Quartararo δεν είχε ανοίξει όλα τα χαρτιά του. Στον τελευταίο του γύρο –κι ενώ ήταν 13ος- έγραψε έναν εξαιρετικό χρόνο και ανρριχήθηκε στην πρώτη θέση, κάνοντας για την Petronas το 1-2. Πίσω τους ακολούθησαν δύο ΚΤΜ, αυτές των Espargaro και Lecuona, ενώ ο Rossi από την απογοητευτική θέση που κατείχε στις FP1, τερμάτισε πέμπτος στις FP2.

 

Συνδυασμένα αποτελέσματα FP1-FP2
1
Fabio Quartararo
Petronas Yamaha (YZR-M1)
2
Maverick Vinales
Monster Yamaha (YZR-M1)
3
Franco Morbidelli
Petronas Yamaha (YZR-M1)
4
Pol Espargaro
Red Bull KTM Factory (RC16)
5
Iker Lecuona
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
6
Valentino Rossi
Monster Yamaha (YZR-M1)
7
Danilo Petrucci
Ducati Team (GP20)
8
Brad Binder
Red Bull KTM Factory (RC16)
9
Miguel Oliveira
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
10
Aleix Espargaro
Factory Aprilia Gresini (RS-GP)
11
Andrea Dovizioso
Ducati Team (GP20)
12
Takaaki Nakagami
LCR Honda (RC213V)
13
Alex Rins
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
14
Johann Zarco
Reale Avintia Ducati (GP19)
15
Joan Mir
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
16
Bradley Smith
Factory Aprilia Gresini (RS-GP)
17
Jack Miller
Pramac Ducati (GP20)
18
Francesco Bagnaia
Pramac Ducati (GP20)
19
Cal Crutchlow
LCR Honda (RC213V)
20
Stefan Bradl
Repsol Honda (RC213V)
21
Alex Marquez
Repsol Honda (RC213V)
22
Tito Rabat
Reale Avintia Ducati (GP19)

 

 

 

Brembo: Φρενάροντας τα MotoGP για 25 χρόνια

Περισσότερες από 600 νίκες έχουν κατακτήσει οι αναβάτες οι αναβάτες που βασίστηκαν στα συστήματα φρένων της Brembo
brembo motogp ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/2/2026

Η φετινή χρονιά σηματοδοτεί μια σημαντική επέτειο για το MotoGP, καθώς το 2002 η κατηγορία των 500 κυβικών άλλαξε ταυτότητα και πήρε το σημερινό της όνομα. Έκτοτε όλα τα παγκόσμια πρωταθλήματα κατακτήθηκαν από αναβάτες με φρένα της Brembo, η οποία από το 2016 προμηθεύει το σύνολο του πρωταθλήματος. Στη σεζόν του 2026 και 25η χρονιά ως MotoGP, η Brembo θα εξοπλίζει και τους 22 αναβάτες του.

Ωστόσο η αρχή της Brembo στα Grand Prix δεν ήταν αυτή, καθώς το 1976 ήταν η πρώτη χρονιά που προμήθευσε με δαγκάνες φρένων μοτοσυκλέτες στη σχάρα εκκίνησης των 500 κυβικών.

Brembo MotoGP

Πλέον η συνεισφορά της Brembo δεν περιορίζεται σε συστήματα φρένων, αλλά και σε πιρούνια, αμορτισέρ, συμπλέκτες και τροχούς, χάρη σε μια σειρά στρατηγικών εξαγορών στη διάρκεια αυτών των 25 ετών.

- Öhlins: 9 στις 11 ομάδες του πρωταθλήματος θα φορούν τα δικά της ανθρακονημάτινα πιρούνια και αλουμινένια αμορτισέρ,

- AP Racing: συμπλέκτες από ανθρακόνημα για 5 από τις 11 ομάδες,

- Marchesini: οι 9 από τις 11 ομάδες θα κυλούν τις μοτοσυκλέτες τους σε σφυρήλατες ζάντες μαγνησίου.

Brembo MotoGP

Από το 2023 η εταιρεία με έδρα στο Bergamo έχει αναλάβει επίσης τον ρόλο του Braking Inspiration Partner του MotoGP, ενώ κατέχει θέση κεντρικής χορηγού στο Ιταλικό GP στο Mugello.

Συνολικά το σύστημα φρένων της Brembo για το MotoGP ζυγίζει περίπου 2.3 kg. Οι αναβάτες έχουν επιλογές διάφορων ανθρακονημάτινων δίσκων ανάλογα με το οδηγικό τους στυλ. Μια από τις δημοφιλέστερες λύσεις είναι ο δίσκος με ψήκτρες που επιτρέπει καλύτερη απαγωγή θερμότητας, ζυγίζει 1.4 kg και πρέπει να διατηρείται σε ένα εύρος θερμοκρασίας λειτουργίας μεταξύ 250 και 850 βαθμών Κελσίου.

Brembo MotoGP

Όλοι οι αναβάτες θα χρησιμοποιήσουν τις γνωστές δαγκάνες GP4 που παρουσιάστηκαν το 2020.

Παράλληλα, η Brembo έχει ισχυρή παρουσία και στις άλλες δύο κατηγορίες του πρωταθλήματος, Moto2 και Moto3.

Στις 14 ομάδες Moto2 και 13 ομάδες Moto3 που θα αγωνιστούν φέτος στο πρωτάθλημα, η Brembo θα εξοπλίσει το 100% τους με δαγκάνες φρένων, περίπου 30% εξ αυτών με ατσάλινους δίσκους, 80% με τακάκια φρένων, 90% με τρόμπες φρένων και άλλο ένα 30% με ζάντες Marchesini.

Εξίσου σημαντική παρουσία θα έχει και η Öhlins, με τις αναρτήσεις της να κοσμούν περίπου το 70% των συμμετοχών της Moto2 και 50% της Moto3.

Brembo MotoGP

Όσον αφορά στα φρένα, αμφότερες οι ομάδες Moto2 και Moto3 θα έχουν επιλογή μεταξύ δύο τύπων δίσκων, ανάλογα με τις απαιτήσεις της πίστας, με τη θερμοκρασία λειτουργίας να πρέπει να διατηρείται κάτω από 650 βαθμούς Κελσίου για το βέλτιστο αποτέλεσμα.

Οι δισκόπλακες της Moto3 έχουν διάμετρο 218 mm και ζυγίζουν περίπου 0.5 kg έκαστη, ενώ αυτές της Moto2 με διάμετρο 305 mm ζυγίζουν 1.3 kg.

Οι δαγκάνες των δύο μικρότερων κατηγοριών έχουν επίσης ψήκτρες για καλύτερη ψύξη και βασίζονται σχεδιαστικά στις GP4 του MotoGP. Συνολικά το σύστημα φρένων μιας μοτοσυκλέτας Moto2 ζυγίζει περίπου 6 kg, ενώ αυτό μιας Moto3 μετρά σχεδόν 4.5 kg.