MotoGP Misano: Πλούσιο παρασκήνιο πριν τον αγώνα!

Εξελίξεις σε πολλά μέτωπα
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

13/9/2019

Σήμερα ξεκινούν οι ελεύθερες δοκιμές για τον αγώνα του Misano, ο οποίος πέρα από την αυτονόητη σημασία του ως αγώνας αποτελεί κι έναν σημαντικό σταθμό του πρωταθλήματος, καθώς αυτή τη χρονική στιγμή είναι που αρχίζουν να διαφαίνονται οι πρώτες ενδείξεις για την επόμενη σεζόν. Οι δοκιμές που έχουν κάνει ήδη πολλές ομάδες, τα συμβόλαια που λήγουν στο τέλος της φετινής χρονιάς και ο απολογισμός του τι έχει συμβεί μέχρι τώρα, συνθέτουν ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον σκηνικό για να σχηματίσουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα για το παρόν και το άμεσο μέλλον.

Τα δεδομένα λοιπόν μέχρι στιγμής, μας δίνουν το ξεκάθαρο φαβορί για τον φετινό τίτλο, με τον Marquez να προετοιμάζει ήδη τον χώρο στο παλμαρέ του ώστε να προστεθεί ένα ακόμη παγκόσμιο πρωτάθλημα. Παρ' όλα αυτά, οι δύο συνεχόμενες "χαμένες πρωτιές" με τον ίδιο ακριβώς τρόπο (στην τελευταία στροφή του αγώνα), στους δύο τελευταίους αγώνες, έχουν προβληματίσει αρκετά όσους παρακολουθούν το παγκόσμιο πρωτάθλημα των MotoGP, όχι όμως τον ίδιο.

Όπως δήλωσε ο Ισπανός αναβάτης της Repsol Honda, παρά τα δύο αυτά συμβάντα δεν υπάρχει λόγος να γίνει κάποια δραματική στην τακτική του ή την μοτοσυκλέτα, αφού το μεγάλο προβάδισμά του στην βαθμολογία του δίνει την άνεση να μην αγχώνεται. Να θυμίσουμε ότι ο Marquez είναι 78 βαθμούς μπροστά από τον δεύτερο της βαθμολογίας Andrea Dovizioso κι αυτό που τον ενδιαφέρει για τον αγώνα του Misano, είναι να διατηρήσει την συνέχεια των καλών αποτελεσμάτων, αλλά και να επανεκτιμήσει την αποτελεσματικότητα των καινούργιων εξαρτημάτων που δοκίμασε πρόσφατα στην πίστα του Rimini. "Το να διατηρήσω μια συνέπεια καθ' όλη την διάρκεια του αγώνα θα είναι δύσκολο", δήλωσε ο Marquez, "αλλά είναι μια πίστα που μ' αρέσει. Ξεκινάμε θετικά καθώς θα έχω στην διάθεσή μου μερικά πράγματα που δοκιμάσαμε εδώ και θα τα επανεκτιμήσω στον αγώνα. Δεν χρειάζεται να… τρελαθούμε τώρα. Απλά πρέπει να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε και να βγάζουμε το 100% κάθε σαββατοκύριακο μαζεύοντας βαθμούς."

Η ίδια όμως "νηνεμία" δεν επικρατεί στην άλλη μεριά του box της Honda, καθώς μετά τις δηλώσεις του Alberto Puig, του team manager της ομάδας σχετικά με την απόδοση του Jorge Lorenzo, ο Ισπανός αναβάτης έδωσε την δική του απάντηση. Φανερά ενοχλημένος δήλωσε: "Πώς μπορεί κανείς να λέει ότι δεν προσπάθησα κι ότι δεν πήρα ρίσκα; Είχα αρκετές μεγάλες πτώσεις, γιατί πάντα προσπαθούσα για το καλύτερο αποτέλεσμα."

Ο Lorenzo δεν έχει καταφέρει ακόμη να τερματίσει σε αγώνα εντός της δεκάδας, γεγονός που οδήγησε τον Puig να δηλώσει ότι ο Jorge πρέπει να πάρει περισσότερα ρίσκα, ενώ δεν τίθεται θέμα ικανοτήτων αλλά όλα έχουν να κάνουν με την τόλμη και την θέλησή του. Ο Jorge βέβαια δεν παρέλειψε να πει πως σέβεται τον Puig και την πορεία του μέχρι τώρα, ενώ απέδωσε και το κακά αποτελέσματα στους τραυματισμούς που είχε, καθώς θεωρεί ότι χωρίς αυτούς θα μπορούσε να έχει καλύτερους τερματισμούς.

Από την άλλη μεριά, ο πιο κοντινός του –βαθμολογικά- αντίπαλος του Marquez, ο Andrea Dovizioso, έδωσε μερικές ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες κατά την συνέντευξη τύπου, σχετικά με την προσωρινή απώλεια μνήμης που είχε μετά το τρομακτικό ατύχημα στην πρώτη στροφή του Silverstone. Όπως είπε ο ίδιος, η μνήμη του επανήλθε σχετικά σύντομα μετά την πτώση, αλλά έπρεπε να του θυμίσουν τι ήταν αυτό που την προκάλεσε. Εκεί, αμέσως μετά την εκκίνηση, η μοτοσυκλέτα του Fabio Quartararo "έφαγε" ένα high siding, με αποτέλεσμα να πέσει πάνω στην Ducati του Dovi.

Ο Ιταλός κατέληξε στο νοσοκομείο και μετά από ενδελεχείς εξετάσεις πήρε εξιτήριο το βράδυ της ίδιας ημέρας. "Θυμάμαι τα πάντα, η μνήμη μου επανήλθε μετά από 40 λεπτά", είπε ο Dovizioso. "Στην αρχή ήμουν καλά και στην συνέχεια δεν μπορούσα ν θυμηθώ πώς έπεσα. Όταν πήγα στον Team Manager της ομάδας, τον Tardozzi, μου περιέγραψε το συμβάν και κατάλαβα ότι δεν ήταν δικό μου σφάλμα. Τότε θύμωσα πάρα πολύ." Μετά βέβαια ο Dovi ηρέμησε και είδε ψύχραιμα το γεγονός, δίνοντας και την δική του εξήγηση: "Όλοι είχαμε το ελαστικό με την σκληρή γόμα στην δεξιά πλευρά, το οποίο είχα αντιληφθεί κι εγώ ότι δεν ήταν στο 100% από τον πρώτο γύρο, ειδικά αν οδηγείς επιθετικά. Εκείνη την στιγμή ο Rins έχασε το μπροστινό του, ο Quartararo τρόμαξε κι έκλεισε το γκάζι με αποτέλεσμα να πέσει από highside. Εγώ ήμουν πολύ κοντά και δεν πρόλαβα να αντιδράσω".

Στο στρατόπεδο της Yamaha, ο Rossi έδωσε μερικές παραπάνω πληροφορίες σχετικά με τα νέα πράγματα που δοκίμασε η ομάδα. Ο Γιατρός, του οποίου το σπίτι στην Tavullia απέχει μόλις 10 χιλιόμετρα από την πίστα και χθες οδήγησε την Μ1 από τους δρόμους της πόλης του μέχρι το Misano, είπε πως τα νέα εξαρτήματα δεν θα επιφέρουν δραματικές βελτιώσεις για το υπόλοιπο της σεζόν στην Yamaha, αλλά δείχνουν πως τουλάχιστον το εργοστάσιο κινείται στην σωστή κατεύθυνση για το 2020. Από την πλευρά της Yamaha δεν έχουν αποκαλύψει ακόμη αν θα χρησιμοποιήσουν κάποια από αυτά στον αγώνα (carbon ψαλίδι, νέα εξάτμιση, νέα αεροδυναμική στο φαίρινγκ και νέος κινητήρας ο οποίος όμως λόγω των κανονισμών δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί τώρα), αλλά τόσο ο Rossi όσο και ο Vinales είχαν μόνο θετικά σχόλια να πουν. "Δοκιμάσαμε μερικά σημαντικά πράγματα, με τα οποία είχα καλή αίσθηση", είπε ο Rossi. "Δεν είναι μεγάλες οι διαφορές, αλλά μου άρεσε το ψαλίδι και η νέα εξάτμιση που ταιριάζει περισσότερο με τον χαρακτήρα του κινητήρα." Είναι πάντως γνωστό, όπως είχαμε γράψει κι εμείς, ότι το μέλλον του Rossi στην Yamaha εξαρτάται και από το πόσο ανταγωνιστική θα είναι η Μ1 του 2020.

Αντίστοιχα αμφίβολο, αλλά για διαφορετικούς λόγους, είναι και το μέλλον του Hafizh Syahrin. Το συμβόλαιο του Μαλαισιανού αναβάτη λήγει φέτος και την θέση του στην KTM Tech3 θα την πάρει ο Brad Binder, γι' αυτό άλλωστε θα μπορέσει να λάβει μέρος στον πρώτο οκτάωρο αγώνα αντοχής στην Sepang με την ομάδα της Yamaha στα τέλη της χρονιάς. Με ελάχιστες εναλλακτικές να είναι διαθέσιμες στα MotoGP, ο Syahrin σκέφτεται σοβαρά την επιστροφή του στην Moto2 αν και εκεί οι περισσότερες θέσεις είναι κλεισμένες, συμπεριλαμβανομένης και της ομάδας της Petronas από την πατρίδα του. Μια από τις πιο πρόσφατες μεταγραφές μάλιστα, ήταν η μεταπήδηση του Nicolo Bulega από την VR46 στην ομάδα του Gresini, με συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών. Ο ίδιος πάντως δηλώνει ανήσυχος, καθώς ακόμη δεν έχει καταλήξει για το πού θα συνεχίσει.

Μια άλλη εστία… αναταραχής, βρίσκεται στο στρατόπεδο της Aprilia, όπου ο Aleix Espargaro ήταν εμφανώς δυσαρεστημένος για το γεγονός ότι στο πρόσφατο τεστ στο Misano δεν είχε κανένα καινούργιο εξάρτημα από το εργοστάσιο για να δοκιμάσει κι αυτή η έλλειψη προόδου του αφαιρεί όλη την ενέργεια να προσπαθήσει για κάτι καλό. Ο ίδιος δεν ξέρει πότε θα δοκιμάσει την RS-GP του 2020, λέγοντας μάλιστα όταν ρωτήθηκε σχετικά ότι αυτή είναι απάντηση του ενός εκατομμυρίου! Είπε επίσης ότι όταν έφτασε στο Misano για τις προγραμματισμένες δοκιμές, είδε ότι όλοι είχαν πολλά πράγματα προς δοκιμή (χαρακτηριστικά ο αδερφός του είχε πέντε (!) μοτοσυκλέτες στο γκαράζ της ΚΤΜ), ενώ η ομάδα του δεν είχε τίποτε καινούργιο. Γι' αυτό περιορίστηκαν να δοκιμάσουν μόνο διαφορετικές ρυθμίσεις στην γεωμετρία, ενώ δεν πήρε καμία απάντηση όταν ρώτησε κι ο ίδιος για το πότε θα μπορέσει να έχει καινούργια εξαρτήματα. Η απογοήτευσή του ήταν έκδηλη στην συνέντευξη που έδωσε στα πιτς του Misano, αλλά ο ίδιος απέκλεισε το γεγονός να μεταπηδήσει στα Motul WSBK και θα προτιμούσε να είναι ανταγωνιστικός με την Aprilia στα MotoGP.

Τον team mate του, Andrea Iannone, δεν φαίνεται να τον απασχολούν πάντως τόσο πολύ αυτά τα θέματα, όσο οι συμφωνίες που κλείνει στο κομμάτι του management μαζί με τον αδεφό του. Μόλις χτες μάλιστα ανακοινώθηκε η συμφωνία για διαχείριση των δικαιωμάτων του Romano Fenati από την εταιρεία των αδερφών Iannone! Όπως δήλωσε ο Ιταλός αναβάτης της Aprilia, πρόκειται για το ξεκίνημα της προσπάθειας για μια επανεκκίνηση της καριέρας του Fenati, ο οποίος όπως θυμούνται οι περισσότεροι είχε αποκλειστεί από τους αγώνες για μεγάλο διάστημα, λόγω της "δολοφονικής", αντιαθλητικής του ενέργειας στον Manzi στον περσινό αγώνα του Misano. Ο Iannone προσπάθησε να δικαιολογήσει τον νεαρό Ιταλό, λέγοντας πως είναι μεγάλος αναβάτης, αλλά όταν είσαι στην ηλικία των 18-19 ετών, είναι εύκολο να χάσεις τον δρόμο σου. Είπε επίσης πως ο αδερφός του Angelo θα επωμιστεί το περισσότερο βάρος περνώντας πολύ χρόνο με τον Fenati, παρακολουθώντας και τις μεθόδους με τις οποίες δουλεύει, έτσι ώστε να διορθωθούν τα λάθη. Το μόνο που μένει είναι ο χρόνος για επιβεβαιωθούν ή όχι οι προσδοκίες από τον θερμόαιμο Ιταλό…

 

 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.