MotoGP Motegi: Κόντρα Vinales με Quartararo σε FP1 και FP2

Δυναμική παρουσία της Yamaha

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

18/10/2019

Τα δοκιμαστικά ξεκίνησαν με το Motegi να είναι τελείως στεγνό, αν και ο καιρός για το σαββατοκύριακο αναμένεται να είναι βροχερός, κυρίως το απόγευμα του Σαββάτου. Για αυτό το λόγο μάλιστα, η Michelin έφερε και βρόχινα ελαστικά, που τόσο το εμπρός όσο και το πίσω θα είναι διαθέσιμα σε μέτρια και μαλακή σκληρότητα. Ωστόσο, έχουν διαφορετική αρχιτεκτονική με το εμπρός είναι συμμετρικό, ενώ το πίσω ασύμμετρο με πιο σκληρή γόμα στην αριστερή πλευρά. Τα Slick ελαστικά έχουν και αυτά αλλαγές αφού πέρσι δεν χρησιμοποίησε κανείς τη σκληρή γόμα, λόγω της μειωμένης πρόσφυσης. Έτσι φέτος, η Michelin σύστησε ένα νέο ακόμη πιο μαλακό, ασύμμετρο ελαστικό -σκληρότερο στα αριστερά-, ώστε να είναι πιο κοντά στις προτιμήσεις των αναβατών.

Τα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά ξεκίνησαν με τον Marquez να βρίσκεται στην κορυφή των χρονομετρήσεων. Ωστόσο, η κατάταξη του πίνακα άλλαξε όταν οι αναβάτες της Petronas Yamaha SRT Quartararo και Morbidelli ανέβασαν το ρυθμό τους και βρέθηκαν στις θέσεις «1» και «2». Όμως, λίγο πριν τη λήξη των FP1, ο “Top Gun” Maverick Vinales έκανε έναν ταχύτατο γύρο και βρέθηκε στην κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων με δύο δέκατα διαφορά απ’ τους αναβάτες της Petronas Yamaha SRT, με τον Γάλλο να επικραττεί του Morbidelli. Έτσι, η Yamaha είδε τρεις από τις τέσσερις μοτοσυκλέτες στις τρεις πρώτες θέσεις, ενώ ο Rossi ήταν δωδέκατος. Τέταρτος ήρθε ο Marquez, ενώ την πεντάδα έκλεισε ο Rins, που ήταν μια ανάσα πίσω απ’ τον φετινό πρωταθλητή. Ο ομόσταβλος του Rins, Joan Mir ήρθε έκτος με τους Jack Miller και Dovizioso να είναι πίσω του, καταλαμβάνοντας την έβδομη και όγδοη θέση αντίστοιχα. Η δεκάδα των πρώτων ελεύθερων δοκιμαστικών ολοκληρώθηκε με τον Pol Espargaro να έρχεται ένατος και τον Crutchlow δέκατο.

Τα δεύτερα ελεύθερα δοκιμαστικά είχαν διαφορετική εικόνα με τον Quartararo να απαντά στον ταχύτατο γύρο του “Top Gun” και να έρχεται πρώτος, ενώ ο Rossi έκλεισε τη πεντάδα βάζοντας έτσι όλες τις μοτοσυκλέτες της Yamaha μέσα στη δεκάδα. Αυτά πραγματοποιήθηκαν στο τελευταίο δεκάλεπτο των FP2, καθώς στην αρχή οι μόνοι αναβάτες που είδαμε να βελτιώνουν τους χρόνους τους ήταν οι Danilo Petrucci και Marquez. Ωστόσο, με το που ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση του τελευταίου δεκαλέπτου, οι περισσότεροι αναβάτες έβαλαν καινούργια μαλακά ελαστικά, ώστε να κάνουν σίγουρα καλούς χρόνους. Κι αυτό γιατί οι χαμηλοί χρόνοι είναι απαραίτητοι μιας και όλα δείχνουν πως οι FP3 θα πραγματοποιηθούν σε βρεγμένο. Για αυτό το τελευταίο δίλεπτο των FP2 θύμιζε περισσότερο μια πρόβα των Q2 με βάση τους χρόνους των αναβατών.

Τόσο ο Andrea Dovizioso όσο και ο Maverick Vinales κατέβασαν περισσότερο τους χρόνους τους, κυνηγώντας τη πρώτη θέση του πίνακα. Ο Quartararo δεν άργησε να βρει τα πατήματά του στην πίστα πάνω στη σέλα της M1 και έκανε έναν εκπληκτικό γύρο, που του χάρισε την πρώτη θέση, πριν πέσει στην Κ1 και αποσυρθεί νωρίτερα απ’ τα FP2. Ο Marquez κατάφερε να κερδίσει μια θέση και να βρεθεί πίσω απ’ τον Vinales, ολοκληρώνοντας τα FP2 τρίτος. Ο Morbidelli από τέταρτος στα FP1 βρέθηκε έκτος πίσω από τον “Γιατρό” με τον Dovi να περνά στη τέταρτη θέση. Ο Jack Miller παρέμεινε έβδομος, έχοντας τον Petrucci πίσω του, ενώ από τους αναβάτες της Suzuki μόνο ο Mir παρέμεινε εντός της δεκάδας και κατέλαβε την ένατη θέση. Ο Aleix Espargaro έκλεισε τη δεκάδα, ενώ στη λίστα με τις πτώσεις είχαμε και τον Migel Oliveira, που έφυγε εκτός πίστα στην Κ12 με μεγάλη ταχύτητα, χωρίς ευτυχώς να τραυματιστεί. Ο Oliveira συνέχισε τα δοκιμαστικά του κανονικά και μετά το πέρας τους πήγε για να ιατρικό έλεγχο.

Αποτελέσματα των FP1:

1. Maverick Viñales (Monster Energy Yamaha MotoGP) – 1:45.572
2. Fabio Quartararo (Petronas Yamaha SRT) + 0.258
3. Franco Morbidelli (Petronas Yamaha SRT) + 0.411
4. Marc Marquez (Repsol Honda Team) + 0.463
5. Alex Rins (Team Suzuki Ecstar) + 0.493
6. Joan Mir (Team Suzuki Ecstar) + 0.553
7. Jack Miller (Pramac Racing) + 0.625
8. Andrea Dovizioso (Ducati Team) + 0.634
9. Pol Espargaro (Red Bull KTM Factory Racing) + 0.643
10. Cal Crutchlow (LCR Honda Castrol) + 0.717

Αποτελέσματα των FP2:

1. Fabio Quartararo (Petronas Yamaha SRT) – 1:44.764
2. Maverick Viñales (Monster Energy Yamaha MotoGP) + 0.321
3. Marc Marquez (Repsol Honda Team) + 0.336
4. Andrea Dovizioso (Ducati Team) + 0.650
5. Valentino Rossi (Monster Energy Yamaha MotoGP) + 0.702
6. Franco Morbidelli (Petronas Yamaha SRT) + 0.798
7. Jack Miller (Pramac Racing) + 0.813
8. Danilo Petrucci (Ducati Team) + 0.855
9. Joan Mir (Team Suzuki Ecstar) + 0.877
10. Aleix Espargaro (Aprilia Racing Team Gresini) + 0.957

Ετικέτες

motogp

Yamaha

Honda

Ducati

KTM

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

MotoGP: Τίτλοι με δύο κατασκευαστές - Ο Marc Marquez σε ένα ακόμη κλειστό κλαμπ εκλεκτών

Ο M.Marquez και άλλοι 5 έχουν κερδίσει πρωτάθλημα στην κορυφαία κατηγορία με διαφορετικούς κατασκευαστές

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/12/2025

Ο Πρωταθλητής του 2025 έγινε μέλος μιας ακόμη μικρής λίστας, εκείνων που κατέκτησαν τίτλους MotoGP με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές.

Η ιστορία του #93 είναι πλέον θρύλος. Ο συνδυασμός αγωνιστικής ιδιοφυΐας, αντοχής απέναντι σε σοβαρούς τραυματισμούς και ακατάβλητης θέλησης τον έφερε ξανά στην κορυφή. Και μαζί με αυτήν την επική επιστροφή, ήρθαν και σημαντικά στατιστικά ορόσημα.

Ένα από τα κατορθώματα του Marquez το 2025 ήταν ότι έγινε ο πιο πρόσφατος αναβάτης, και ένας από τους ελάχιστους στην ιστορία, που κατακτά τίτλους με δύο κατασκευαστές. Ο Geoff Duke ήταν ο πρώτος που το πέτυχε, με τις Norton και Gilera. Ακολούθησε ο Giacomo Agostini, που μετά την κυριαρχία του με την MV Agusta πήρε τίτλο και με Yamaha το 1975.

Πιο πρόσφατα, ο Eddie Lawson κατέκτησε διαδοχικούς τίτλους το 1988 και 1989 με Yamaha και Honda. Ο Valentino Rossi συνέχισε την παράδοση, κερδίζοντας τρεις σερί τίτλους (2001-2003) με Honda πριν κάνει το ιστορικό πέρασμα στη Yamaha το 2004.

Ο Rossi, ο Stoner και η εποχή της αλλαγής

Ο Rossi επανέφερε τη Yamaha στους τίτλους το 2004 και 2005, πριν ο Nicky Hayden και ο Casey Stoner διακόψουν την κυριαρχία του. Ο Stoner, ειδικά, έγραψε το δικό του κεφάλαιο, πρώτα με την Ducati το 2007 και έπειτα με τη Honda το 2011, όπου κέρδισε 10 από τα 17 Grand Prix της χρονιάς.

Η πρόωρη αποχώρηση του Stoner άνοιξε τον δρόμο για την άφιξη ενός εκρηκτικού ταλέντου στη Repsol Honda. Το όνομα ήταν Marc Marquez.

Η αυτοκρατορία του Marquez και η πτώση

Ακολούθησαν έξι τίτλοι: 2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2019. Ο Marquez ήταν ασταμάτητος, μέχρι τη μοιραία πτώση στη Jerez. Τέσσερις χειρουργικές επεμβάσεις στο δεξί βραχίονα, αμέτρητες πτώσεις, στιγμές που η ιδέα της απόσυρσης έμοιαζε πολύ κοντά

Η αναγέννηση με Ducati

Τότε ήρθε η μεγάλη αλλαγή. Το πέρασμα στην Ducati αναζωπύρωσε τον μύθο του Marquez. Μετά την πρώτη νίκη του σε 1043 ημέρες με τα χρώματα της Gresini, ακολούθησε μια εκπληκτική πρώτη χρονιά με την εργοστασιακή Ducati. Ο τίτλος του 2025 κερδήθηκε στην Ιαπωνία με πέντε αγώνες να απομένουν.

Με αυτόν τον τίτλο, ο Marquez μπήκε στο πάνθεον αναβατών όπως οι Stoner, Rossi, Lawson, Agostini και Duke, που κατέκτησαν τίτλους με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Ένα επίτευγμα που έχει το δικό του ειδικό βάρος και είναι κάτι που το έχουν καταφέρει μόνο μια χούφτα ανθρώπων στην κορυφαία κατηγορία.

Μια ακόμη περιπέτεια τραυματισμού ήρθε στην Ινδονησία πριν το τέλος της σεζόν, αλλά κανείς δεν αμφιβάλλει πως ο Marquez θα επιστρέψει για την ερχόμενη σεζόν που θα έχει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον πρώτα από όλα για να δούμε αν ο Καταλανός εξακολουθεί να έχει το ίδιο ισχυρό κίνητρο έπειτα από την τιτάνια και μακροχρόνια προσπάθεια που κατέβαλλε για να επιστρέψει. Ο εννέα φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, δείχνει πάντως ότι έχει ακόμα πολλά να γράψει στο δικό του κεφάλαιο της ιστορίας του MotoGP.