MotoGP MOTUL Argentina: Πρωταγωνίστησαν οι πτώσεις

Θρίαμβος Yamaha με το θέαμα να δίνουν οι πίσω θέσεις
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/4/2017

Μεγαλύτερη σπαζοκεφαλιά για τους αναβάτες η επιλογή των ελαστικών στον αγώνα της Αργεντινής, ιδιαίτερα από την στιγμή που ο καιρός την χθεσινή ημέρα χάλασε τις δοκιμές και έκανε δύσκολο να βρουν τις ιδανικές ρυθμίσεις για τον στεγνό αγώνα.

Το αποτέλεσμα ήταν τελικά  να γίνουν οι πτώσεις το πιο αναπάντεχο πράγμα του αγώνα. Έξω και οι δύο Ducati, έξω και οι δύο Honda αλλά ας ξεκινήσουμε από την πιο άμεση πτώση του αγώνα, εκείνη του Lorenzo στην πρώτη στροφή. Ο Lorenzo ακούμπησε τον πίσω τροχό του Iannone, χωρίς να βγάλει τον Ιταλό εκτός της στιγμή που ο ίδιος είχε μία άμεση και εντυπωσιακή πτώση, ευτυχώς χωρίς να τον πατήσει κάποιος από τους υπόλοιπους αναβάτες, ευτυχώς χωρίς να τραυματιστεί. Μόνος υπεύθυνος για την πτώση του, βλέποντας το στιγμιότυπο από όλες τις διαφορετικές κάμερες, είναι ο ίδιος ο Lorenzo καθώς δεν φαίνεται να κόβει ο Iannone και να μην μπορεί να κάνει κάτι ο Ισπανός, που αντίθετα έχοντας πιο κλειστή γραμμή, δεν μπόρεσε να την κρατήσει και την άνοιξε πέφτοντας πάνω στον Iannone. Θα μπορούσες να πεις ότι για το μόνο που έφταιξε ο Iannone ήταν πως δεν θα έπρεπε να έχει αυτή την θέση, αφού η εκκίνησή του ήταν άκυρη. Ήταν στο σκόπευτρο της διοργάνωσης και στο Qatar, για την εξαιρετική του εκκίνηση στο όριο ακριβώς και ήταν αντίστοιχα και το ’16 για να φθάσει στην Αργεντινή να κάνει τελικά το λάθος. Τιμωρήθηκε αργότερα με πέρασμα από τα pit.

Ο Marquez ξέφυγε γρήγορα πρώτος χτίζοντας μικρή διαφορά, στροφή με στροφή την στιγμή που ο δεύτερος Crutchlow φαινόταν ότι καθυστερούσε και τις δύο Yamaha που ακολουθούσαν. Ο Vinales δεν άργησε να περάσει, την στιγμή που ο Rossi είχε την ευκαιρία αλλά δεν θέλησε με τίποτα να πάρει το ρίσκο, ιδιαίτερα με τον Crutchlow που ο ίδιος λέει ότι έχει την φήμη, με την ευθύτητα και το χιούμορ που τον διακρίνει. Πριν τον αγώνα, η κουβέντα ήταν «αν δεν πέσει ο Marquez» γιατί έδειξε ότι πιέζει πολύ στις δοκιμές και για αυτό φυσικά πήρε και την pole position, όχι όμως με σταθερή απόδοση. Τελικά αυτό ακριβώς έγινε. Δεν πρόλαβε να χαρεί την διαφορά που έχτιζε, και έπεσε σε μία πίστα που είχε κατακτήσει… όπως και γενικότερα σε ολόκληρη την ήπειρο της Αμερικής για να λέμε την αλήθεια. Φανερά απογοητευμένος, ο Marquez εγκατέλειψε τον αγώνα που μαζί με το καθόλου κολακευτικό αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα, έχει κάνει πολύ άσχημο ξεκίνημα στο φετινό πρωτάθλημα, έχοντας την 8η θέση…

Ο Vinales για τον υπόλοιπο αγώνα οδηγεί την πρώτη τριάδα με δεύτερο τον Crutchlow και τρίτο τον Rossi, ενώ σιγά σιγά θα γίνει μονάδα, καθώς χτίζει διαφορά ασφαλείας. Ο Crutchlow είναι ο μόνος με σκληρή γόμα στο εμπρός ελαστικό από την πρώτη τριάδα και σε ορισμένα σημεία είναι επίσης ξεκάθαρο ότι εμποδίζει τον Rossi να κάνει καλύτερο χρόνο. Στην μέση του αγώνα πίεσε περισσότερο, σε μία προσπάθεια να μειώσει και την απόσταση με τον Vinales, όμως μετά, σύμφωνα με την δική του δήλωση, έκανε κάτι που δεν έχει κάνει ποτέ, ή τουλάχιστον το πράττει σπάνια: Έδειξε αυτοσυγκράτηση! Εφτά γύρους πριν το τέλος, όταν τον πέρασε και ο Rossi, κρατήθηκε και πάλι, όπως δήλωσε, ώστε να παραμείνει στο βάθρο. Βέβαια ο Rossi αμέσως μόλις πέρασε τον Crutchlow, κρατήθηκε μισή μοτοσυκλέτα εμπρός, και μεγάλωνε την διαφορά αυτή πολύ γρήγορα. Από την μεριά του ο Rossi έκανε έναν αγώνα τακτικής, το δήλωσε και ο ίδιος μετά, και φαινόταν σε όλη την διάρκεια του αγώνα, και είναι βέβαιο πως έτσι θα κυλίσει όλο το πρώτο μισό της σεζόν. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι να βρίσκεται στο βάθρο. Με τον αγώνα αυτό να σηματοδοτεί την 350η εκκίνησή του στα GP, ο Rossi ξεκίνησε από την 7η θέση για να φτάσει με άνεση στην 2η κάνοντας το κοινό να ζητωκραυγάζει, χαρίζοντας στην Yamaha το 1-2 τόσο στον αγώνα, όσο και στο πρωτάθλημα μέχρι τώρα.

Η προσπέραση που έκανε στον Crutchlow ήταν εκείνη με τον μικρότερο ρίσκο, και με το σκεπτικό ότι θα μπορεί αμέσως μετά να φύγει έναν τροχό εμπρός, στην περίπτωση που ο Άγγλος επιχειρήσει κάτι αντίστοιχο, με τον προηγούμενο αγώνα. Ο σκοπός του ήταν να μείνει στο βάθρο και αν γίνεται στην δεύτερη θέση, δεν επιχείρησε από την αρχή που ήταν πίσω από τον Vinales, να κυνηγήσει την κορυφή του αγώνα.

Ο Vinales πήρε έτσι ανενόχλητος οδηγώντας σταθερά και χωρίς λάθη, την δεύτερη συνεχή του νίκη στο πρωτάθλημα και την δεύτερη συνεχόμενη σε ισάριθμους αγώνες στο πρώτο του πρωτάθλημα με την Yamaha. Δεν είναι να απορείς λοιπόν που η μπλε ομάδα ήταν μονάχα χαμόγελα!

Πιο πίσω σε χρόνο βέβαια, θυμός και απογοήτευση κυριαρχούσαν σε Honda και Ducati. Ο Aleix Espargaro έβγαλε εκτός τον Dovizioso, σε μία φάση αρκετά περίεργη καθώς ο Dovizioso έκανε λάθος και άνοιξε γραμμή, πίσω του ο A.Espargaro κράτησε την δική του αλλά έπεσε και τον συμπαρέσυρε τραυματίζοντάς τον στο πόδι, ζητώντας αμέσως συγνώμη, όσο οι δυο τους παρέμεναν στην άκρη της πίστας περιμένοντας βοήθεια.

Με όλα αυτά το αγωνιστικό θέαμα με μάχες και προσπεράσεις το κράτησαν οι πίσω θέσεις με βασικό πρωταγωνιστή τον Zarco που πίεζε το traction control ντριφτάροντας σε κάθε στροφή, κυνηγώντας τον Pedrosa, με τον Petrucci να παίζει ρόλο στην μάχη και τον Bautista σε φάση ερωτηματικού εκείνη την στιγμή. Ήταν ένα γκρουπ, μαζί με μία τριάδα οδηγών πιο πίσω που παρουσίασε τις ουσιαστικότερες μάχες του αγώνα. Τότε έγινε κάτι άλλο εξίσου περίεργο σε συγκυρίες: Ο Pedrosa έπεσε, ακριβώς δέκα γύρους μετά τον Marquez, ακριβώς στην ίδια στροφή! Ο Marquez δήλωσε ότι μπορεί να πίεζε, αλλά δεν κατάλαβε τον ουσιαστικό λόγο της πτώσης. Του Pedrosa φάνηκε καλύτερα, καθώς πάσχιζε να κρατήσει την μοτοσυκλέτα από γρήγορη έξοδο, πριν πέσει στα φρένα, στην ίδια στροφή που χάθηκε και η άλλη Honda από τον αγώνα…

Η δεύτερη Aprilia θα εγκατέλειπε επίσης, ενώ ο Folger θα ανέβαινε θέσεις για να βρεθεί στην κατάταξη πίσω από τον συμπαίκτη του, τον Zarco και οι KTM θα τερμάτιζαν στις θέσεις 14-15. Έτσι μαζί με τις Honda και την Ducati, και η Suzuki είναι επίσης απόλυτα απογοητευμένη από τον αγώνα, αφού ο Iannone τερμάτισε στο τέλος και ο Alex Rins σημείωσε πτώση χάνοντας το μπροστινό και κουτσαίνοντας για λίγο, όταν σηκώθηκε.

Στο τέλος παραμένει η εκπληκτική νίκη του Vinales, που είναι η πρώτη φορά που δεν πέφτει σε αγώνα σε αυτή την πίστα, και κερδίζει δικαιωματικά. Το MotoGP παραμένει στην Αμερική, ταξιδεύοντας στις ΗΠΑ

 
Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.