Η αμφιβολία για την αγωνιστική κατάσταση του Valentio Rossi μετά το σοβαρό ατύχημα που είχε πριν μια εβδομάδα σε προπόνηση με Motocross, επισκίασε δημοσιογραφικά ένα άλλο θέμα που αφορά όλους τους αναβάτες. Πρόκειται για την αλλαγή του εμπρός ελαστικού, όπου για τον αγώνα του Mugello η Michelin θα έχει στη διάθεση των αναβατών και των ομάδων τους δύο διαφορετικούς τύπους εμπρός ελαστικού. Κανένας από του δύο δεν είναι νέος!
Το εμπρός ελαστικό με την κωδική ονομασία “70” έχει σκληρότερο σκελετό και είχε δοκιμαστεί στη Sepang με τους περισσότερους αναβάτες να μην τους αρέσει. Εκείνο με την κωδική ονομασία “06” έχει πιο μαλακό σκελετό και είναι εκείνο που τελικά επέλεξαν οι αναβάτες στο τέλος της περσινής χρονιά για να έχουν στο πρωτάθλημα του 2017.
Για ποιο λόγο λοιπόν επιστρέφουμε πίσω στο παλιό ελαστικό που κανείς δεν ήθελε στη Sepang, αλλά “κάποιοι” αγάπησαν στον αγώνα της Jerez! Η απόφαση πάρθηκε μετά από την παρέμβαση του Συμβουλίου Ασφαλείας των MotoGP που έχουν ενεργή συμμετοχή και δυνατή φωνή οι αναβάτες. Όμως σύμφωνα με τον Redding, η συγκεκριμένη απόφαση δεν πάρθηκε με δημοκρατικές διαδικασίες και ήταν αποτέλεσμα της πίεσης μια μικρής ομάδας ισχυρών (δεν ξεκαθάρισε αν ο χαρακτηρισμός “ισχυρός” αφορούσε αναβάτες ή τις ομάδες στις οποίες ανήκουν). Σύμφωνα με τον Redding, η απόφαση για επαναφορά του παλιού εμπρός ελαστικού έγινε γιατί κάποιοι κατάλαβαν ότι ο δρόμος της εξέλιξης που διάλεξαν δεν τους οδηγεί εκεί που ήθελαν.
Αυτό έχει μία δόση αλήθειας, διότι το εμπρός ελαστικό με το οποίο ξεκίνησε η χρονιά εξελίχθηκε από τη Michelin μετά από δοκιμές που έκαναν όλοι οι αναβάτες. Πάνω σε αυτό το ελαστικό που εξέλιξαν από κοινοί οι αναβάτες στήθηκαν οι μοτοσυκλέτες τους από τις ομάδες. Η αλλαγή του σε ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία του πρωταθλήματος, σύμφωνα με τον Redding και μάλιστα μετά από πιέσεις μιας μικρής ομάδας ανθρώπων και όχι από την πλειοψηφία των αναβατών δείχνει ξεκάθαρα ότι κάποιοι αναβάτες και κάποιες ομάδες μπορούν να σπρώξουν τα πράγματα προς το συμφέρον τους. Ενθουσιασμένος με αυτή την αλλαγή ήταν μόνο ο Marquez (τυχαίο;), ενώ ο Lorenzo είπε ότι αν δεν το δοκιμάσουν σε περισσότερες πίστες δεν μπορεί να πει ποιο από τα δύο είναι καλύτερο καθώς η συμπεριφορά του “06” είναι διαφορετική από πίστα σε πίστα.
MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”
Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
22/4/2026
Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.
Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.
Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.
Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.
Το πρόβλημα της “βάσης”
Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.
Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:
“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.
Ανισορροπία ευκαιριών
Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.
Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.
“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.
Το κόστος της εξέλιξης
Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”
Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.
Αμφισβήτηση επιλογών
Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”
Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.
“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”
Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”
Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.
Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.
Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.
Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα RoadtoMotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές
Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.
