MotoGP: Νέες φήμες επιστροφής Lorenzo στη Ducati (Pramac)

Στον αέρα είναι το συμβόλαιο του Miller
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

9/8/2019

Η φετινή χρονιά για το Jorge Lorenzo έχει αποδειχτεί μέχρι στιγμής μιας απ’ τις χειρότερές του και η αρχή της μονάχα ιδανική δεν ήταν. Πέρσι έφυγε απ’ τη Ducati τραυματισμένος και ανέβηκε στην RCV213 της Honda, όμως η ατυχία δεν έλεγε να σταματήσει καθώς συνέχιζε να τραυματίζεται απ’ τις πτώσεις του. Έτσι, στα μέσα του πρωταθλήματος ξεκίνησαν οι φήμες απ’ την “Gazzetta Dello Sprot” που ήθελαν τον Jorge Lorenzo να αποσύρεται απ’ τους αγώνες λόγω τόσο των απογοητευτικών αποτελεσμάτων του όσο και των τραυματισμών του. Ωστόσο, ο υπεύθυνος των συμβολαίων της εργοστασιακής ομάδας, Tetsuhiro Kuwata, φρόντισε να δώσει ένα (προσωρινό...) τέλος στις φήμες, ενώ το ίδιο έκανε και το περιβάλλον του Lorenzo λέγοντας πως το συμβόλαιό του με τη Honda ισχύει ως και το 2020.

Τώρα, πριν τον αγώνα στο Red Bull Ring  και κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου των αναβατών, το όνομα του Lorenzo συζητήθηκε για άλλη μια φορά, παρά το γεγονός ότι απουσιάζει μετά την πτώση του στα ελεύθερα δοκιμαστικά του Assen, που είχε ως αποτέλεσμα να προκληθεί κάταγμα στους σπονδύλους Τ6 και Τ8. Όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά λένε. Η ‘προβληματική’ πορεία του Ισπανού αναβάτη στη σέλα της Honda είναι πέρα για πέρα αληθινή, καθώς η RCV213 δεν είναι τόσο εύκολη μοτοσυκλέτα όσο νόμιζε ο ίδιος και αρκετός κόσμος λόγω της κυριαρχίας του Marquez.

Τώρα, η "φωτιά" ξανανάβει μετά την συνέντευξη τύπου του Jack Miller της Pramac Ducati, που ρωτήθηκε για την καθηστέριση στην ανανέωση του συμβολαίου του και τις νέες φήμες που θέλουν τον Lorenzo να επιστρέφει στη σέλα της Desmosedici GP της Pramac αυτή τη φορά.  Για την ακρίβεια αυτές οι φήμες είχαν αρχίσει να ακούγονται τις προηγούμενες μέρες, όμως ο Miller δεν είχε δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα σε αυτές, διότι πίστευε πως η ανανέωση του συμβόλαιό του με τη Pramac Ducati είχε κολλήσει στα διαδικαστικά, καθώς η ομάδα θα χρησιμοποιεί απ’ του χρόνου εργοστασιακές μοτοσυκλέτες. Πλέον όμως θεωρεί πως η καθυστέρηση δεν οφείλεται σε αυτό και πως η υπόθεση θα ξεκαθαρίσει μόλις ο Lorenzo επιστρέψει στην αγωνιστική δράση. “Προς το παρόν, δίνω τον καλύτερο μου εαυτό και δεν αγχώνομαι. Πιστεύω πως αν συνεχίσω με τον ίδιο ρυθμό, θα βρίσκομαι και του χρόνου στην ομάδα. Όπως είπα, η Pramac θέλει να με κρατήσει και είχα μια βιντεοκλήση με τον Paolo σήμερα το πρωί που μου είπε πως είναι 100% σίγουρο ότι θα παραμείνω στην ομάδα και πως το μόνο που μένει είναι να ολοκληρωθούν οι λεπτομέρειες του συμβολαίου.” Είπε ο Miller. Στην ερώτηση για το τι θα έκανε σε περίπτωση που ο Lorenzo έπαιρνε τη θέση του και αν θα πήγαινε στη Honda απάντησε διπλωματικά λέγοντας πως είναι πολύ ευχαριστημένος με την ομάδα του και πως θέλει να παραμένει σε αυτή. Ωστόσο, αν αυτό δεν είναι δυνατόν θα προσπαθήσει να ψάξει για μια άλλη ομάδα αν και τη δεδομένη στιγμή δεν υπάρχουν πολλές επιλογές.

Ο Marc Marquez όταν ρωτήθηκε για την πιθανή μεταγραφή του ομόσταβλού του Jorge Lorenzo στη Pramac Ducati ήταν αρκετά δεικτικός στις δηλώσεις του. Ξεκίνησε με το δεδομένο πως ο Lorenzo έχει άλλο ένα χρόνο στο HRC κι έπειτα είπε: “Ο Jorge είναι αυτός που είναι και αυτό που λέει είναι ότι ‘δεν είμαι απλά ένας φοβερός αναβάτης είμαι πρωταθλητής’ και αν όντως είναι, έχει στη διάθεσή του μια μοτοσυκλέτα που έχει κερδίσει το πρωτάθλημα, οπότε θα πρέπει να επιστρέψει και να αποδείξει τις δυνατότητές του και να βρεθεί στην κορυφή με την Honda. Ο εγωισμός και οι φιλοδοξίες του, θα τον ωθήσουν να το προσπαθήσει, επειδή αν δεν το κάνει δεν θα εκπληρώσει τις φιλοδοξίες ή τα όνειρά του. Όταν έρχεσαι στο HRC με ένα σχέδιο είναι επειδή θες να νικήσεις και να παλέψεις για το πρωτάθλημα.”

Απ’ την άλλη η ‘διάγνωση’ του Valentino Rossi πάνω στο ίδιο θέμα –έχοντας υπάρξει teammate με τον Lorenzo- είναι πως τα προβληματικά αποτελέσματα του Lorenzo δικαιολογούνται καθώς αντιμετωπίζει πολλές δυσκολίες με την RCV213. Ωστόσο, ο Γιατρός πιστεύει πως αυτό που χρειάζεται ο Lorenzo είναι χρόνος και πως αν φέρει τη μοτοσυκλέτα στα μέτρα του θα μπορέσει να την οδηγήσει με ανταγωνιστικό ρυθμό.

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.