MotoGP: Ο Alberto Puig εξηγεί την απόφαση της Honda για τον Alex Marquez

Σίγουρα είναι μία κατάσταση που προκαλεί απορίες
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/11/2019

Ο αρχηγός της ομάδας της Repsol Honda, Alberto Puig, εξήγησε την απόφαση της Honda να προσκαλέσει τον Alex Marquez στο HRC και τα MotoGP, δίνοντάς του την πιο ποθητή καρέκλα αυτή την στιγμή (ο Zarco την έχει χαρακτηρίσει έτσι). Μετά την ανακοίνωση του HRC για το γεγονός πως ο Alex Marquez θα αγωνιστεί δίπλα στον μεγαλύτερο αδερφό του, ο κ. Puig είπε:

- Αμέσως μετά την ανακοίνωση του Lorenzo, σκεφτόμασταν – σκεφτόμασταν και αποφασίσαμε να πράξουμε με αυτό τον τρόπο.

- Είναι ένα ρίσκο αυτό που πήρατε

- Όλοι οι αγώνες είναι ένα ρίσκο! Το να αγωνίζεσαι σημαίνει πως ρισκάρεις!

- Γιατί επιλέξατε τον Alex;

- Ήταν μία επιλογή που στηρίχθηκε στην απόδοσή του. Στο γεγονός πως είναι ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής της Moto2. Είναι νέος, είναι παγκόσμιος πρωταθλητής και αυτό ήταν το πρώτο που είδαμε. Η Honda θέλει νέους αναβάτες και κοιτά το μέλλον, θέλαμε να του δώσουμε την ευκαιρία, ο χρόνος αυτός θα ήταν χαμένος για εμάς και βασιζόμενοι στα αποτέλεσματά του θέλαμε να του δώσουμε την ευκαιρία.

- Ποια μοτοσυκλέτα θα οδηγήσει αύριο στις δοκιμές, την 2019 ή την επόμενη;

- Την 2019

- Γιατί δεν επιλέξατε κάποιον πιο έμπειρο όπως τον Cal;

- Για όλα όσα είπα πιο πάνω αν ακούσατε. Κι ανεξάρτητα από όλα αυτά, κάθε αναβάτης που κερδίζει παγκόσμιο πρωτάθλημα του αξίζει η θέση. Ο μόνος λόγος (για αυτή την ερώτηση) είναι το επίθετό του…

- Είναι ετήσιο συμβόλαιο και αμέσως μετά ξεκινά η “silly season” δεν θα πιεστεί έτσι περισσότερο ο Alex;

- Το θέμα δεν είναι η πίεση, το θέμα είναι η δυσκολία αυτής της κατηγορίας. Η πίεση είναι εκεί για αυτόν που κυνηγά τον τίτλο. Το θέμα με τον Alex είναι τώρα να μάθει την κατηγορία, να καταλάβει τα ελαστικά, να βελτιώσει την οδήγησή του για αυτές τις μοτοσυκλέτες. Η πίεση (για το αποτέλεσμα) έρχεται δεύτερη.

- Πρέπει οι αναβάτες της ίδιας ομάδας να είναι ανταγωνιστές ή να είναι αδέρφια;

- Είναι στο χέρι τους. Νομίζω πως αυτές δεν είναι συνηθισμένες καταστάσεις, νομίζω πως δεν το έχουμε δει στους αγώνες. Είναι μία περίεργη κατάσταση που θα δούμε πως θα εξελιχθεί. Αν ο Alex δεν είχε πάρει τον τίτλο, δεν θα τον είχαμε προωθήσει ποτέ. Όμως το έκανε και είναι αδέρφια. Οπότε την επόμενη χρονιά θα είναι και αδέρφια και ανταγωνιστές…

- Σκεφτήκατε να πάτε τον Alex στην LCR και να φέρεται έναν από τους δύο, δίπλα στον Marquez;

- Αν το δεις απλά, ένας αναβάτης του HRC θέλησε να σταματήσει. Οπότε αν θέλεις να το κάνεις απλά αντικαθιστάς τον αναβάτη που έφυγε (δεν ανακατεύεις όλη την τράπουλα)

- Επηρέασε ο Marquez την απόφαση;

- Θα σας πω πως ο Marquez δεν αναμίχθηκε καθόλου. Φυσικά όταν τον ρωτήσαμε αν θέλει τον αδερφό του μαζί, είπε ναι, τίποτα περισσότερο. Που είναι και φυσιολογικό, αυτό θα κάνατε κι εσείς στην θέση του. Η κουβέντα όμως δεν ήταν με τον Marc ήταν με τον Alex και τον Emilio τον μάνατζέρ του.

- Είναι πιο εύκολο που είναι αδέρφια στην ομάδα ή όχι;

- Ειλικρινά μιλώντας για τον εαυτό μου και τον χαρακτήρα μου δεν με νοιάζει καθόλου. Είναι δύο αναβάτες και κάθε ένας πρέπει να αντιμετωπιστεί ξεχωριστά. Άλλους πρέπει να τους πιέσεις και άλλους να τους πας πιο μαλακά. Θα συμπεριφερθώ στον Alex όπως πιστεύω πως πρέπει να του συμπεριφερθώ. Κάθε αναβάτης είναι διαφορετικός και ο αρχηγός της ομάδας πρέπει να αντιληφθεί τί είναι αυτό που χρειάζεται ο καθένας.

- Θα αποτελέσουν απόσπαση προσοχής για τον Marc τα αποτελέσματα του Alex;

- Όχι, η προσοχή του Marc δεν θα είναι στον Alex αλλά στο να κερδίσει ο ίδιος…

 

Αύριο ο Alex Marquez δεν θα οδηγήσει για πρώτη φορά μία αγωνιστική MotoGP της Honda, γιατί χρόνια πριν η Honda τον είχε προσκαλέσει να την δοκιμάσει ως δώρο για τον τίτλο του στην Moto3. Θα είναι όμως η πρώτη φορά που το κάνει ως εργοστασιακός αναβάτης, ζητώντας και τις αλλαγές που θέλει σε εκείνη...

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες