MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

Fabio Quartararo – Η διοίκηση της Yamaha τον έπεισε να παραμείνει

Η συνάντηση στην Πορτογαλία έπαιξε καθοριστικό ρόλο
motomagFabio Quartararo – Η διοίκηση της Yamaha τον έπεισε να παραμείνει
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

12/4/2024

Στην συνέντευξη τύπου πριν την έναρξη του αγωνιστικού τριημέρου στην COTA, o Quartararo ξεκαθάρισε το τοπίο γύρω από τις συζητήσεις με άλλα εργοστάσια, αλλά και της απόφασής του να ανανεώσει με την Yamaha για τα επόμενα δύο χρόνια.

Οι συζητήσεις πολλές, οι φήμες ακόμα περισσότερες, με τον Quartararo να παραπονιέται για τα κακά αποτελέσματα και την ελλιπή ανταγωνιστικότητα της M1 του και να απειλεί με κάθε ευκαιρία ότι αν δεν βρεθεί λύσει σύντομα, θα κοιτάξει αλλού. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή του 2021, ήρθε με όλες τις ομάδες σε επαφή. Αυτή όμως που του αρέσει περισσότερο είναι η Aprilia, καθώς σύμφωνα με τον ίδιο είναι διαφορετική από τους υπόλοιπους κατασκευαστές. Βέβαια, αποτελούσε και την μόνη ρεαλιστική επιλογή, καθώς οι εργοστασιακές Ducati και KTM έχουν κλεισμένες τις θέσεις τους, ενώ η Honda αντιμετωπίζει εξίσου παρόμοιες δυσκολίες με την Yamaha.

Fabio Quartararo – Η διοίκηση της Yamaha τον έπεισε να παραμείνει

Όπως είπε, η συνάντηση που είχε με την διοίκηση και τους μηχανικούς της Yamaha στο Portimao, μετά το τέλος του αγωνιστικού τριημέρου στην Πορτογαλία, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην τελική του απόφαση. Εκεί, είχε όλα τα δεδομένα στα χέρια του, από όλες τις συζητήσεις που είχαν προηγηθεί, αλλά και το μακρόπνοο πλάνο της Yamaha για την επιστροφή της στις νίκες. Αν και δεν μπορεί αν αποκαλύψει πολλά για την ώρα, υπόσχεται ότι έρχονται πολλά ενδιαφέροντα πράγματα, τόσο φέτος όσο και τα επόμενα χρόνια.

Ένας ακόμα λόγος που τον έπεισε, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, να μείνει στην Yamaha είναι το ενδιαφέρον που έδειξε το εργοστάσιο της Iwata για να τον κρατήσει. Ήδη από τον Ιανουάριο του 2024 έχει δει ότι η Yamaha έχει προχωρήσει με την εξέλιξη της M1, ενώ η έλευση έμπειρων μηχανικών από άλλες ομάδες – με πιο σημαντική μεταγραφή αυτή του Bartolini από την Ducati – θα επισπεύσουν τις διαδικασίες, αποφεύγοντας λάθη και παραλείψεις στην πορεία, που θα μπορούσαν να καθυστερήσουν την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας. Σε δηλώσεις του ο Lin Jarvis, Γενικός Διευθυντής της Yamaha Racing, ξεκαθάρισε ότι θέλουν να μεγαλώσουν την παρουσία τους στο grid, με την προσθήκη μίας δορυφορικής ομάδας, ενώ πιθανότατα μέχρι και τον Ιούνιο θα ξέρουμε αν αυτό θα συμβεί το 2025 ή αργότερα. Έτσι θα μπορούν να συγκεντρώνουν περισσότερα δεδομένα, τα οποία με την σειρά τους θα υποστηρίξουν την ταχύτερη εξέλιξη, την οποία αναζητά η Yamaha.

Fabio Quartararo – Η διοίκηση της Yamaha τον έπεισε να παραμείνει

Τα μέχρι τώρα αποτελέσματα των δύο πρώτων γύρων της σεζόν του 2024, βέβαια, δείχνουν ότι η Yamaha του Quartararo παραμένει αρκετά πιο πίσω, σε σύγκριση με τις μοτοσυκλέτες της Aprilia, την πρόταση της οποίας απέρριψε. Αυτό το Σαββατοκύριακο, στο Τέξας, ο Γάλλος και ο ομόσταυλός του Alex Rins θα έχουν μία ακόμα ευκαιρία να δείξουν ότι υπάρχει πρόοδος για την M1.

Fabio Quartararo – Η διοίκηση της Yamaha τον έπεισε να παραμείνει

Αναμφίβολα, ένας από τους λόγους που βρίσκονται στην κορυφή της λίστας με το γιατί ο Quartararo έμεινε στην Yamaha είναι και τα χρήματα που του δόθηκαν. Με την υπογραφή της ανανέωσής του, ο Γάλλος έγινε ο πιο ακριβοπληρωμένος αναβάτης του grid, με τα ετήσια έσοδά του να υπολογίζονται στα 12 εκατομμύρια ευρώ. Το μέγεθος της Aprilia, σε σύγκριση με αυτό του ιαπωνικού εργοστασίου, δεν επέτρεπε μία αντίστοιχη κίνηση με το Noale να περιορίζεται στα 4 εκατομμύρια. Αναμφίβολα λοιπόν, όσο και να διατείνεται ο Quartararo ότι η απόφασή του έγινε χάρη στα μακρόπνοα πλάνα της Yamaha, δεν μπορεί να αρνηθεί ότι ήταν και μία αρκετά επικερδής για τον ίδιο συμφωνία.

Από την άλλη, η Aprilia, αν θέλει να αλλάξει κάτι στην σύνθεση της εργοστασιακής της ομάδας, τότε θα πρέπει να στραφεί αλλού, κάτι που όπως φαίνεται θα κάνει με τον Jorge Martin να είναι ο πρώτος στην λίστα.