MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

QJ Motor SRK 800 RS: Άρχισε και εδώ! Βήματα εξέλιξης στην κινέζικη supersport

Η QJ Motor αποκάλυψε τη νέα Supersport στο Γαλλικό GP
QJ
Από τον

Παύλο Καρατζά

10/9/2025

Η QJ Motor έκανε πέρυσι το ντεμπούτο της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport (WSSP) και όπως ήταν φυσικό για μια νέα ομάδα, αλλα κυρίως για μια εταιρεία με μηδενική αγωνιστική εμπειρία, τα αποτελέσματα δεν ήταν πολύ καλά. Ωστοσο η γνώση που αποκόμισε ήταν υπερπολύτιμη. Φέτος, η κινεζική εταιρεία έχει δύο αναβάτες έναντι ενός που είχε πέρυσι, καθώς δίπλα στον Raffaele De Rosa προστέθηκε και ο Niki Tuuli.

Οι δύο αναβάτες είχαν συγκεντρώσει μόλις ένα βαθμό πριν το Γαλλικό γύρο που διεξήχθη το προηγούμενο Σαββατοκύριακο.

Για να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα, η QJ θέλησε να βελτιώσει την SRK και έδωσε στην μοτοσυκλέτα της νέο πλαίσιο, ψαλίδι και αεροδυναμικό πακέτο. Το αποτέλεσμα ήταν μια μοτοσυκλέτα που ήταν μόνο 4 χ.α.ω πιο αργή στην ευθεία από την Yamaha R9.

Μάλιστα στην πρώτη του εμφάνιση με τη νέα μοτοσυκλέτα ο Niki Tuuli κέρδισε τους πρώτους του 4 βαθμούς αφού τερμάτισε 12ος στον 2ο αγώνα, ενώ ο De Rosa τερμάτισε 13ος στον πρώτο αγώνα και 20ος στον δεύτερο. Έτσι, η κινεζική εταιρεία έφυγε με αναπτερωμένο το ηθικό της, αφού μάζεψε 7 βαθμούς σε έναν γύρο, ενώ πριν είχε μόλις ένα βαθμό σε οκτώ.

Η QJ SRK 800 RS είναι στην ουσία το ομολογκαρισμένο μοντέλο που βασίζεται στην QJ SR800 RR η οποία αποδίδει 120 ίππους και 7,7 kg.m ροπής. Οι αναρτήσεις είναι πλήρως ρυθμιζόμενες και έρχονται από την Marzocchi, ενώ τα φρένα είναι της Brembo. Επίσης διαθέτει TFT οθόνη, 2 riding modes, cruise control και quickshifter 2 κατευθύνσεων.