MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

MotoGP-Pedro Acosta: “Μια ζωή αξίζει περισσότερο από έναν αγώνα!" - Σκληρή κριτική στη Dorna

Ασέβεια χαρακτήρισε την απόφαση της Dorna να συνεχίσει τον αγώνα μετά το δυστύχημα του Borja Gómez στο JuniorGP
Acosta on Dorna
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/7/2025

Ο Pedro Acosta εξέφρασε έντονα την αγανάκτηση του προς τη Dorna, διοργανώτρια του πρωταθλήματος JuniorGP, για τη συνέχιση του αγωνιστικού προγράμματος την περασμένη εβδομάδα στο Magny-Cours, παρά τον θάνατο του αναβάτη Borja Gómez, τον οποίο γνώριζε από τα παιδικά του χρόνια.

Η συνέντευξη Τύπου πριν το Grand Prix της Γερμανίας πήρε δραματική τροπή, όταν ζητήθηκε από τους Marc Marquez και Pedro Acosta να σχολιάσουν τον τραγικό θάνατο του νεαρού Ισπανού αναβάτη Borja Gómez, ο οποίος σκοτώθηκε στο Magny-Cours κατά τη διάρκεια αγώνα του JuniorGP, ενός εκ των πρωταθλημάτων νέων που τελεί υπό την αιγίδα της Dorna, διοργανώτριας του MotoGP.

O οκτώ φορές πρωταθλητής κράτησε μια συντηρητική στάση δηλώνοντας: “Αυτά είναι τα νέα που δεν θέλεις ποτέ να λάβεις, που δεν θέλεις ποτέ να διαβάσεις. Συνάντησα τον Borja αυτόν τον χειμώνα στην πίστα του Aspar, προπονούμασταν μαζί, και γνώρισα επίσης και τον πατέρα του. Είναι πάντα εξαιρετικά δύσκολο, αλλά όταν γνωρίζεις κάποιον προσωπικά, είναι ακόμη πιο σκληρό. Στέλνουμε τις πιο ειλικρινείς μας σκέψεις στην οικογένειά του και στον κόσμο του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Σε περιπτώσεις σαν αυτή, είναι απαραίτητο όλες οι ομοσπονδίες να στηρίζουν την οικογένεια. Αυτό είναι το πιο σημαντικό.”

acosta

H τοποθέτηση του Acosta ήταν εμφανώς πιο φορτισμένη και επικριτική για την διαχείριση της διοργάνωσης. “Τον ήξερα από τότε που ήμασταν παιδιά, μέναμε μισή ώρα μακριά.” είπε ο Acosta σε σοβαρό και εμφανώς συγκινημένο τόνο. “Είναι φρικτό να ακούς τέτοια νέα, και το γεγονός ότι το πρωτάθλημα συνεχίστηκε σαν να μην έγινε τίποτα είναι η μεγαλύτερη ασέβεια που έχω δει ποτέ στη ζωή μου”, ξέσπασε, κριτικάροντας την απόφαση των διοργανωτών να μην ακυρώσουν τον αγώνα.

“Όποιος οργανώνει αυτό το πρωτάθλημα [Dorna] πρέπει να αναρωτηθεί τι θα έκανε αν είχε πεθάνει ο δικός του γιος. Το θέαμα συνεχίζεται, ναι, αλλά νομίζω ότι μια ζωή αξίζει περισσότερο από οποιονδήποτε αγώνα, σε οποιοδήποτε πρωτάθλημα”, πρόσθεσε ο νεαρός αναβάτης της KTM, που μόλις έχει κλείσει τα 21 και ανήκει στην ίδια γενιά με τον εκλιπόντα.

“O καθένας μπορεί να σκέφτεται ό,τι θέλει, αλλά για μένα ήταν το πιο παράλογο και απαράδεκτο γεγονός που έχει συμβεί στον αθλητισμό τα τελευταία χρόνια”, κατέληξε. Τα λόγια του άφησαν την αίθουσα άφωνη, κανένας δημοσιογράφος δεν έκανε άλλη ερώτηση και η συνέντευξη Τύπου ολοκληρώθηκε.

Σε μεταγενέστερη συνάντηση με τα ΜΜΕ, ο Acosta επανήλθε σε πιο ελαφρύ τόνο, αστειευόμενος, ειδικά όταν του ζητήθηκε να σχολιάσει τα λόγια του Fabio Di Giannantonio, ο οποίος μετά τον αγώνα στο Assen τον είχε καλέσει να επικεντρωθεί στην ομάδα του και να αποφεύγει να μιλάει πολύ για τη VR46.

“Νομίζω ότι η ζωή πρέπει να αντιμετωπίζεται με λίγη περισσότερη ελαφρότητα. Την περασμένη εβδομάδα είδαμε ότι τα κακά έρχονται από μόνα τους, δεν χρειάζεται να τα προκαλούμε. Από την πλευρά μου, στέλνω ένα φιλί σ’ εκείνον [Fabio] και τη σύντροφό του”, απάντησε με προφανή ειρωνεία.

Ρωτήθηκε επίσης για τη σχέση του ή μάλλον την απουσία σχέσης, με τον Marc Márquez, ο οποίος καθόταν δίπλα του στη συνέντευξη. “Είναι ένας αναβάτης που έχει κερδίσει οκτώ παγκόσμιους τίτλους και κυνηγάει τον ένατο. Δεν είναι ότι έχει ιδιαίτερους δεσμούς με συναδέλφους του, αν το σκεφτείς. Θα έλεγα πως έχουμε μια επαγγελματική σχέση, βασισμένη στον αμοιβαίο σεβασμό”, εξήγησε ψύχραιμα ο Acosta.

Τέλος, του ζητήθηκε να σχολιάσει το περιστατικό με το τσίμπημα σφήκας που υπέστη στο Assen, το οποίο τον οδήγησε για λίγο στο νοσοκομείο. “Με τσίμπησε μια σφήκα έξω από τη φόρμα μου, 15 γύρους πριν τον τερματισμό. Δεν με ενόχλησε κατά τη διάρκεια του αγώνα, αλλά όταν επέστρεψα στο γκαράζ, άρχισαν να με φαγουρίζουν το χέρι και το στήθος. Έβγαλα τη φόρμα και κατάλαβα ότι είχα φαγούρα παντού”.

“Η κατάσταση έγινε λίγο δραματική, με πήγαν στο νοσοκομείο, αλλά τελικά όλα πήγαν καλά. Το ίδιο βράδυ γύρισα σπίτι, κι αυτό ήταν το μόνο που ήθελα”, κατέληξε ο Acosta.